Łuk miłości

Czyli trwała, przez nas niezbudzona,
Miłość nasza w nieprzespanym śnie?
Trwożny byłem, ty onieśmielona,
Błogo błądząc, dygocąc przez dnie.
Wędrowały gwiazdy w strome noce
Ku ściszonym górom obok nas.
Wonie, świerszcze grające, owoce,
Nad oczami spływający czas.
Cóż milczącym wargi spoić wzbrania?
Wieczność jedną wydzieliła z chwil.
Przemieszały się w lęku wyznania,
Przeszywane przez ptaszęcy tryl.