Pieśń o Attydzie

Myśl z dawnych wiosen pamiątki grzebie 1 —
Ciche pragnienia ku tobie płyną...
Gdyś mnie odeszła, jasna dziewczyno,
Jedno 2 mi chyba umrzeć bez ciebie!
Łzą rzewną złocąc smutek rozstania,
Uniosłam serce na wspomnień cmentarz —
Lecz się wspomnienie z duszy wyłania
I pytać pragnie: czyli 3 pamiętasz?
— Szumiały złote wesela kruże 4
Na młodych uczuć wiosennej łące.
Wieńce fijołków brałaś i róże,
Wieńcząc mi łono w mirty kwitnące.