[Poszedłem błądzić w nieznane mi światy]

16-ego września 1888. 2
Poszedłem błądzić w nieznane mi światy,
marzeniem senny — uczuciem bogaty,
a hasłem moim: pro patria et fide 3 .
Żar w piersi mojej a na skroniach kwiaty,
co niegdyś świeże, dzisiaj już powiędłe
patrzały w oczy szklanne 4 i obłędne,
jakby mnie pytać chciały — dokąd idę?
Nie chciałem ich odrzucić, choć dawno zeschnięte,
bo długą ze mną w dal przebyły drogę
i jeszcze w mojej ojczyźnie rozpięte,
pamiętne były przeszłości świetlanej