Rekord

Opowiadanie niniejsze mówi o ambicji człowieka, który chciał ustanowić wieczny rekord, oraz o nietrwałości rekordów, które (nie tylko w sporcie) są systematycznie ulepszane.
Młody komendant więzienia wbiegł, przeskakując stopnie, na piętro, machnął dłonią wartownikowi, zawołał korytarzową, która pilnowała rozdawania kolacji, i kazał otworzyć celę. Zatrzasnął drzwi, powiesił czapkę na gwoździu i rzekł ostro do kobiety, która spokojnie smarowała przy stole chleb masłem:
— Znaleziono abażury, Frau 1 Elza 2 .
Frau Elza dolała kawy do kubka i powiedziała do oficera:
— Proszę siadać na łóżku, panie komendancie, tylko niech pan nie pogniecie pościeli. Czemu pan stoi oniemiały. Boi się pan?
— Więc to prawda? — zapytał z goryczą młody komendant.
— Które znaleziono? — spytała spokojnie Frau Elza i nadpiła kawy z cynowego kubka.
— Najstraszniejszy jest różowy abażur z dwoma gołąbkami, które się całują — rzekł ponuro młody komendant.
— On mówił, że to z pleców kobiety, a jak pan sądzi? — zapytała Frau Elza.
— Nie wiem — odpowiedział młody komendant.
— A przyglądał się pan mitologicznemu? Z Minotaurem 3 ?
Młody komendant potrząsnął przecząco głową.