(Powiało na mnie morze snów...) - Tadeusz Miciński

(Powiało na mnie morze snów...)

Powiało na mnie morze snów —
ruiny tajemnicze —
w sosnowych borach Anioł-nów
zapala krwawe znicze.
I już na głębie porwał mnie
błękitnym wichrem lśnień —
o Matko Boża — weź me dnie —
za jeden wieszczy dzień.
A. Tyszce — amar despues de la muerte .

Tadeusz Miciński
О книге

Язык

Польский

Год издания

2005-12-09

Издатель

Fundacja Nowoczesna Polska

Reload 🗙