Topola

Тополя
Wieje wicher, wieje srodze,
Aż szumi dolina,
Bije w topól, co przy drodze,
Aż ku ziemi zgina.
Kształt jej wzniosły, liść szeroki,
Po cóż się zieleni?
Jakby morze legła niwa,
W dalekiej przestrzeni,
Idzie czumak 1 , schyli głowę,
Zatrzyma się chwilkę;
Idzie czaban 2 i z supiłką 3