[Między siebie a życie...]

Między siebie a życie gęstą mgłę rzuciwszy,
Pogrzebawszy to serce, spokoju najchciwszy,
Tulipan bardzo wiotki zasieję do ucha;
A gdy wypalę włosy me, ciągnąc z cybucha,
By zaznaczyć ustronie, gdzie się pogrzebałem,
Na gołej czaszce skreślę dwie lilijki białe.