Chwalą dzieci pawia

Chwalą wszyscy poetę, aż ów odpowieda:
Chwaląć i dzieci pawia, a nikt mu nic nie da.
Piękna rzecz jest i miła chwała ludzka, ale
Piękniejsza, kiedy datek będzie przy pochwale.
Jednak dziś wiersze piszą w tym ludzie dostatku,
Mało o łaskę w chwale dbają, mało w datku;
Przecież to nic wielkiego pana nie oszpeci,
Gdy się domyśli, choć są dyskretni poeci.
Co przed laty rzemiosłem, co bywało zyskiem,
To dziś, szkolnych wyjąwszy, zabawą, igrzyskiem.
(Ci jedną ręką piszą, nadstawiają drugiej 1 ,
Aby krople czekając z Helikońskiej strugi 2 ).