Niewieście i po śmierci nie wierz

Niewieście i po śmierci wierzyć, mówią, szkoda.
Czego pewny trefunek 2 okazyją poda,
Kiedy z macierzyńskiego upadszy słup grobu
Co dwu pasierbów miała, zabił oraz obu.
Był i w Polszcze 3 , po śmierci że nie wierzyć żenie 4 ,
Przykład. Na pospolite jechał mąż ruszenie.
A ta namówiwszy się z swoją sługą starą,
Zachorzawszy, umiera pod trupa maszkarą 5 .
Wór piasku i posoki 6 związawszy w zapaskę 7 ,
Żeby trupem śmierdziała, w trumnę stawia faskę 8 .
Szle 9 smutną wierna sługa nowinę do męża,
Że nie mogli w kościele dłużej cierpieć księża,