Psalm I

Domine Dominus noster, admirabile est nomem Tuum in universa terra 1 .
Psalm 8
Panie, Panie nasz, jakoż dziwne jest Imię Twoje po wszystkiej ziemi!
Któregoż stworzenia nasubtelniejszy 2 rozum attrybutów Twoich boskich dociecze?
Nie masz podobnego Tobie Boże i nie znajdzie się, kto by z wszechmocnością Twoją wyrównał?
Ty sam odziedziczasz wieczność z Jednorodzonym Twoim, i z Duchem świętym po wszystkie wieki jesteś nierozdzielny w Trójcy, i doskonały w jedności.
Nie trzebać 3 było firmamentu podnóżka nóg Twoich, boś Ty sobie sam niebem, i każde miejsce napełniasz, tak powierzchownie, jak wewnątrz.
Przed światem sameś 4 był sobie światem Panie, a miejsce rezydencji Twojej w Tobie samym.
Początek czasu uprzedziłeś bytnością Twoją: a niepojęte jestestwo Twoje jest pomiarem wieczności.
Wszystkich rzeczy Tyś grunt, nie mając nic nad się dawniejszego, a jako bez końca masz trwanie, tak i bez początku egzystencją 5 .
Nie pytaj się głupcze, kiedy się Bóg począł? Nie poczynał się nigdy, który przed czasem pierwszy jest.
Ziemię ludziom stworzył, nie sobie, i żeby wyraźnie pokazał dobroć swoję, osadził na niej syny ludzkie.