Psalm XX

Laudate pueri Dominum 1 .
Psalm 112 2
Chwalcie dzieci Pana, chwalcie imię pańskie.
Błogosławcie słudzy Najwyższego, wielbij i ty, drobna dziatwo, niepojętego Pana w dobroci.
Który z ust niemowlątek i ssących zgotował sobie chwałę, a najprzyjemniejsze ma pienie 3 w niewinności.
Nuż i ty, domaku 4 , nieustannym ze mną wołaj głosem: niech będzie imię pańskie błogosławione na wieki!
Od wschodu słońca, aż na zachód jego, chwalebny Bóg i cudownym w mocy ręki swojej.
Który czyni, iż niepłodna z brzemieniem chodzi, a dawszy syna, zdesperowaną matkę nabawi pociechy.
Kiedy chce Pan, znosi z bezpotomnego sromotę niepłodności; a gdy mu się podoba, dopuszcza na wielu dzieci ojca sieroctwo.
Choć utrapi ekspektatywą 5 długo czekanego płodu, ale litując, nagrodzi błogosławieństwem, że powiwszy syna, rozśmieje się Sara w starości.
Czego i ja doznawszy, za ten kawałek pociechy dziękujęć 6 , Boże mój, i upadłszy sercem uniżonem, wielbię imię Twoje święte.
Ty Panie uczyń z prostaka dowcipnego 7 : aby umiał obierać dobre, a chronić się złego.