Psalm XXI

Confitebor Tibi Domine in toto corde meo 1 .
Psalm 9
Wyznawam, o Boże, w pokornem sercu przedziwne Imię Twoje, rozmyślając w cudownych, a rozumowi niepojętych dziełach Twoich.
Gdzie pojrzę 2 , gdzie się obrócę, wszędzieś obecnym jest, a nie tylko miejsce, na którem stoję, ale i oddech, który tchnę, od Ciebie być przyznawam 3 .
Patrzę wzgórę 4 ; aż nieba opowiadają chwałę i znają Cię być 5 stwórcą empirejskich sfer kołowrotu.
Pojrzęli 6 po ziemi albo się na bezdenne morze zapatruję; aż Ty sypiesz granice królestwom, dajesz prawa narodom i nieutrzymane wód morskich wały 7 wędzidłem mandatów 8 Twoich kiełznasz.
Twoją chwałę i wszechmocność opowiada bezrozumne stworzenie; dopieroż, którycheś 9 na obraz Twój stworzył, wielbić Cię mają ludzie.
Tyć tego, o Stwórco, nie potrzebujesz, ale przecie wdzięcznym być nie wadzi.
Któż określi nieogarnioną moc? Kto wyrazi nieoszacowaną dobroć? I nad niebiosa wyniesione miłosierdzie Twoje?
Gdyśmy obrazili majestat Twój, karania godnych osądziłeś; nie chciałeś jednak skwapliwie karać, w zapalczywości gniewu Twego.
Napominałeś przez proroki, wyrzucałeś na oczy przez kaznodzieje, w ostatku jawne na niebie wystawiłeś następującej kary pogróżki:
Gore 10 na podmiesięcznych 11 sferach zapalona gniewu Twego pochodnia i nigdy królestwom bez uszczerbku nie świecący kometa.