Psalm XXII

Domine in virlute tua laetabitur rex 1 .
Psalm 20 2
Panie, w mocy Twojej rozweseli się król, a w dziełach wybawienia Twego wielką mu dasz do radości przyczynę.
Oto bohater do boku przypasuje miecz, aby wojował za Imię Twoje; bierze herbowną tarczę, aby odprawiał wojny pańskie.
Już na dzielny koń wsiada, i na rączym pegazie puszcza się w drogę; daj, Panie, rycerzowi Chrystusowemu szczęśliwe wszędzie powodzenie.
Przyjmij żądanie serca jego, które do Ciebie z góry upodobany wypuścił, i nie racz mu odmawiać, o co Cię prosił przed obrazem matki Twojej.
Boś go uprzedził natchnieniem, aby upadłe dźwigał chrześciaństwo 3 ; dajże 4 mu i dalej moc dokazowania skutkiem, któryś wzniecił dobrą wolą, ratowania w umyśle.
Kiedy zdrowie i żywot za bracią swą niesie, przyjmijże 5 , Panie, ofiarę tę, a uprzedź go w błogosławieństwie.
Oto bowiem bestia, która z nieba gwiazdy zmyka, na lud Twój paszczękę rozdarła; pomóż mu, o Boże, aby tak wielogłowę 6 hydrę ręka jego stłumiła.
Już bowiem czterdzieści dni blisko, jako ten Goliat 7 wyzywa lud boży na rękę, a nie obrał się nikt, kto by się oparł najezdnikowi.
Pierworodny Eliab 8 milczy, ale i drudzy poniemieli 9 ; poszczęść, Panie, Dawida, że ugodzi kamieniem w czoło tego zuchwalca.
Bo on w Tobie, i w mocy Twojej ma nadzieję, o Najwyższy! Niechże przez ten instrument prawica Twoja zgładzi narody, które Cię w nienawiści mają.