Psalm XXIII

Exaudiat te Dominus in die tribulationis 1 .
Psalm 19 2
Niech cię wysłucha, królu, Bóg w dzień starcia się z nieprzyjacielem, niech ci tarczą przeciwko poganinowi będzie Imię Boga Jakubowego.
Niech ci ześle Pan na pomoc pułki anielskie, a z ognistym Serafin mieczem niechaj poprzedza oblicze twoje.
Pan na wysokość gór niechaj poprowadzi jako jelenie nogi twoje; abyś widział oczyma obozy bisurmańskie, materią 3 zwycięstwa.
Tam się przypatrzysz upstrzonym namiotom, daleko rozwleczonym, które nie tylko stolicę cesarską Wiedeń, ale i północnych rzek księżnę Dunaj szeroko otaczają.
Ono 4 jako ognie gęsto się po przestronnych majdanach 5 błyszczą, mnóstwem swoim przeciwiając 6 się liczbie gwiazd na firmamencie.
Jako grzmi ziemia, i po bliskich lasach echo się rozlega, od huku nieznośnego dział do miasta zdesperowanego bijących.
Widać z wież i blanków powywieszane chorągwie; widzieć 7 i wyciągnione 8 oblężeńców 9 ręce, nieodwłocznego 10 żebrzących od ciebie ratunku.
Następuj szczęśliwie, wojuj mężnie, o królu; i wszelką radę twoję 11 niech Pan Bóg zastępów mocą swoją utwierdza.
A my rozweselimy się za wybawieniem przyjaciół z ostatniego niebezpieczeństwa; i dla Imienia pańskiego walcząc, nademdloną 12 wskrzesimy reputacją 13 .
Wypełnijże 14 , Panie, żądanie króla naszego i przyjmij wota 15 jego; abyśmy wielbiąc Cię przyznawali, iż Pan wywyższył pomazańca swego.