Psalm XXVII

Dixi custodiam vias meas 1 .
Psalm 38 2
Rzekłem: będę strzegł dróg od wieku przeznaczonych, abym nie zgrzeszył językiem, pytając się o sekretach 3 nieba.
Założę straż ustom moim i na wargach położę palec, aby nie ważyły pytać: długo jeszcze ten świat postoi?
Nie ludzka rzecz w tę głębinę z myślą zachodzić: albo w niezbadane rozumowi ciekawości wdawać się.
Bowiem skrytości te zatajone ludziom; a wiadomość przyszłych rzeczy zostawił sobie Ojciec niebieski.
Wyroki królestw w górnym konsystorzu 4 głęboko utajone zostają: a jakiego losu państwom spodziewać się, nikt nie zgadnie, aż fata 5 kostkę urzucą 6 .
Niech się darmo tą dwornością nie uwodzi serce, bo jeżeli człowiek szczególny sam końca swego nie wie; dopieroż jako lichy idiota ma dociec naznaczonego periodu 7 .
Boś Ty Panie zakrył to od mędrców: jednak inszym sposobem objawiłeś maluśkim niedościgłe opatrzności Swojej sekreta.
Darmo się o tem u etruskich augurów 8 badać; ani tego chaldejscy minucjarze 9 nie zgadną.
Oto Pan rozpostarł państw upadnionych 10 regestra 11 : aby się drugie 12 postrzegały, jako się cudzem nieszczęściem karząc, własnego upadku ustrzec mogą.
Niech uważy, kto chce, co się w cetnie i w lichu 13 zawiera; bo gdy siódmy liczby obrót przychodzi, rzadko w podmiesięcznych rzeczach bez odmiany.