ISLANDS MINNI.
I.
Eldgamla Isafold,
Astkæra fósturmold,
Fjallkonan fríd!
Mögum thín muntu kær,
Medan lönd girdir sær
Og gumar girnast mær;
Gljár sól á hlíd.
II.
Hafnar úr gufu hér
Thig thekka ad sjá;
Glepur oss glaumurinn,
Ginnir oss sollurinn,
Hlær ad oss heimskinginn
Hafnar slód á.
III.
Leidist oss fjall-laust frón,
Fær oss opt heilsutjón
Thokulopt léd;
Svipljótt land synist mér
Sífelt ad vera hér,
Sem neflaus ásynd er
Augnalaus med.
IV.
Ödruvís er ad sjá
A thjer hvítfaldinn há
Heid-himin vid;
Eda thær krystalls ár,
A hverjar sólin gljár,
Og heidar himin-blár,
Há-jökla rid.
V.
Eldgamla Isafold,
Astkæra fósturmold,
Fjallkonan fríd!
Agætust audnan thér
Medan ad uppi er
Oll heimsins tíd![[14]]
From the literal prose-rendering into English which follows, the reader will be able to gather how beautiful such thoughts must be, when clothed in the flowing rhythmic music of the original stanzas.