APPENDIX No. I.



Senhor.

Acerqua do negoceo de fernam de magalhaes en tenho feito e trabalhado quanto deus sabe, como lhe largamente tenho esprito, e agora estando xebres doente falei niso muito ryjo a el Rei apresentando lhe todolos enconuinientos que neste caso auia, apresentando lhe alem das outras cousas, quam fea cousa era e quam desacostumada receber hum Rei os uasalos doutro Rei seu amigo contra sua vontade que era cousa que antre caualeiros se nom acustumaua e se auia por mui grande erro e cousa mui feia e que en nom acabaua em ualhadoly de lhe oferecer uosa pesoa e reinos e senhorios quando ele ja recebya estes contra uoso prazer que lhe pedia que oulhase que nom era tempo pera descontentar uosalteza e mais em cousa que lhe tam pouco inportaua e tam incerta e que muitos uasalos e omens tinha pera fazer seuos descobrimentos quando fore tempo e nam c os que de uosalteza uinham descontentes e de que uosalteza nom podia de deixar de ter sospeita que auiam de trabalhar mais por uos desseruir que por ninhūa outra cousa e que su alteza tinha ainda agora tanto que fazer em descobrir seuos reinos e senhorios e em os asentar que lhe nom deuiam de lembrar taes nouidades de que se podiam seguir escandolos e outras cousas que se bem podiam escusar apresentando lhe tambem quam mal isto parecia em anno e tempo de tal casamento e acrecentamento de divido e amor. E que me parecia que uosalteza syntiria muito saber que estes omens lhe pedem licença e nom lha dar pera se tornarem que eram ja douos males recebedos contra sua uontade e telos contra uontade deles que eu lhe pedia polo que compria a seu seruiço e de uosalteza que de duas fizese hūa ou lhe dese licença ou sobre-esteuese neste negocio este anno em que se nom perderia muito e se poderia tomar tal meio como ele fore seruido e uosalteza nom recebese desprazer do modo com que se isto faz.

Ele senhor fycou tam espantado do que lhe dyse que eu me espantei e me respondeo as milhores palauras do mundo e que ele por ninhūa cousa nom queria que se fizese cousa de que uosalteza recebese desprazer e muitas outras boas palauras e que eu falase com ho cardeal e que lhe fizese relaçam de tudo.

Eu senhor o tynha ja bem praticado com ho cardeal que he a milhor cousa que qua ha e lhe nom parece bem este negoceo e me prometeo de trabalhar quanto podese por se escusar. Falou com el Rei e chamaram per isto ho bispo de burgos que he o que sostem este negocio. E asy huns douos do conselho tornaram a fazer crer a el Rei que ele nom eraua nisto a uosalteza porque nom mandaua descobrir senam dentro no seu lemite e mui longe das cousas de uosalteza e que uosalteza nom auia dauer por mal de se seruir de douos uasalos seuos homens de pouca sustancia seruindo se uosalteza de muitos dos naturaes de castela alegando outras muitas razōes. In fim me dise o cardeal que o bispo e aqueles insistiam tanto nisto que por ora el Rei nom podya tomar outra detriminaçam.

Tanto que xebres foi sam lhe tornei a presentar este negoceo como digo e muito mais ele da a culpa a estes castelhanos que pōi el Rei nisto e com tudo que ele falara a el Rey e nos dias pasados o requeri muito sobre isto e nunca tomou detriminaçam e asi creio que fara agora a mim senhor parece me que uosalteza pode recolher fernam de magalhāes que sera grande bofetada pera estes que polo bacharel nom dou eu muito que anda casi fora de seu syso. E fiz diligencia com dom jorge acerqua da yda laa do seu alcayde e ele diz que hira em toda maneira asy senhor que isto esta desta maneira e com tudo eu nunca deixarei de trabalhar nisto o que poder.

E nom cuide vosalteza que dise muito a el Rei no que lhe dise porque alem de ser tudo verdade o que dise esta gente como dygo nom sente nada nem el Rei tem liberdade pera dy sy fazer ate ora nada e por iso se deue de syntyr menos suas cousas. noso senhor a uida e estado de vosalteza acrecente a seu santo seruiço. de saragoça terça feira a noyte xxviii dias de setembro [1518].

Beijo as māos de uosa alteza,
Aluaro da costa.

(Torre do Tombo, Gav. 18, Maç. 8, No. 38.)