PONE LUCTUM, MAGDALENA.
Pone luctum, Magdalena!
Et serena lacrimas:
Non est iam Simonis cena,
Non, cur fletum exprimas:
Causae mille sunt laetandi, 5
Causae mille exultandi:
Halleluia!
Sume risum, Magdalena!
Frons nitescat lucida;
Demigravit omnis poena, 10
Lux coruscat fulgida:
Christus mundum liberavit,
Et de morte triumphavit!
Halleluia!
Gaude, plaude, Magdalena! 15
Tumba Christus exiit!
Tristis est peracta scena,
Victor mortis rediit;
Quem deflebas morientem,
Nunc arride resurgentem! 20
Halleluia!
Tolle vultum, Magdalena!
Redivivum aspice:
Vide, frons quam sit amoena,
Quinque plagas inspice: 25
Fulgent, sic ut margaritae,
Ornamenta novae vitae.
Halleluia!
Vive, vive, Magdalena!
Tua lux reversa est, 30
Gaudiis turgescat vena,
Mortis vis abstersa est;
Maesti procul sunt dolores,
Laeti redeant amores!
Halleluia! 35
Anonymous.
SALVE, CAPUT CRUENTATUM.
Salve, caput cruentatum,
Totum spinis coronatum,
Conquassatum, vulneratum,
Arundine sic verberatum,
Facie sputis illita. 5
Salve, cuius dulcis vultus,
Immutatus et incultus,
Immutavit suum florem,
Totus versus in pallorem,
Quem caeli tremit curia. 10
Omnis vigor atque viror
Hinc recessit, non admiror,
Mors apparet in aspectu,
Totus pendens in defectu,
Attritus aegva macie. 15
Sic affectus, sic despectus,
Propter me sic interfectus,
Peccatori tam indigno
Cum amoris intersigno
Appare clara facie. 20
In hac tua passione
Me agnosce, pastor bone,
Cuius sumpsi mel ex ore,
Haustum lactis ex dulcore
Prae omnibus deliciis. 25
Non me reum asperneris,
Non indignum dedigneris,
Morte tibi iam vicina
Tuum caput hic acclina,
In meis pausa brachiis. 30
Tuae sanctae passioni
Me gauderem interponi,
In hac cruce tecum mori
Praesta crucis amatori,
Sub cruce tua moriar. 35
Morti tuae tam amarae
Grates ago, Iesu care,
Qui es clemens, pie Deus,
Fac quod petit tuus reus,
Ut absque te non finiar. 40
Dum me mori est necesse,
Noli mihi tunc deesse;
In tremenda mortis hora
Veni, Iesu, absque mora,
Tuere me et libera. 45
Cum me iubes emigrare,
Iesu care, tunc appare;
O amator amplectende,
Temetipsum tunc ostende
In cruce salutifera. 50
Bernard of Clairvaux.
'JESUS, THE VERY THOUGHT OF THEE.'
Iesu, dulcis memoria,
Dans vera cordis gaudia,
Sed super mel et omnia
Eius dulcis praesentia.
Nil canitur suavius 5
Auditur nil iucundius,
Nil cogitatur dulcius,
Quam Iesus, Dei Filius.
Iesu, spes poenitentibus,
Quam pius es petentibus, 10
Quam bonus te quaerentibus,
Sed quid invenientibus?
Iesu, dulcedo cordium,
Fons vivus, lumen mentium,
Excedens omne gaudium, 15
Et omne desiderium.
Nec lingua valet dicere,
Nec littera exprimere,
Expertus potest credere
Quid sit Iesum deligere. 20
Iesu, decus angelicum,
In aure dulce canticum,
In ore mel mirificum,
In corde nectar caelicum:
Desidero te millies. 25
Mi Iesu, quando venies?
Me laetum quando facies
Ut vultu tuo saties?
Bernard of Clairvaux.
'COME, HOLY SPIRIT, FROM ABOVE.'
Veni, Sancte Spiritus,
Et emitte caelitus
Lucis tuae radium.
Veni, pater pauperum,
Veni, dator munerum, 5
Veni, lumen cordium.
Consolator optime,
Dulcis hospes animae,
Dulce refrigerium:
In labore requies, 10
In aestu temperies,
In fletu solatium.
O lux beatissima,
Reple cordis intima
Tuorum fidelium! 15
Sine tuo numine
Nihil est in homine,
Nihil est innoxium.
Lava quod est sordidum,
Riga quod est aridum, 20
Sana quod est saucium:
Flecte quod est rigidum,
Fove quod est languidum,
Rege quod est devium.
Da tuis fidelibus 25
In te confidentibus
Sacrum septenarium;
Da virtutis meritum,
Da salutis exitum,
Da perenne gaudium. 30
Robert II, King of France.
PHOENIX INTER FLAMMAS EXPIRANS.
Tandem audite me,
Sionis filiae!
Aegram respicite,
Dilecto dicite:
Amore vulneror, 5
Amore funeror.
Huc oderiferos,
Huc soporiferos
Ramos depromite,
Rogos componite; 10
Ut phoenix moriar!
In flammis oriar!
An amor dolor sit,
An dolor amor sit,
Utrumque nescio! 15
Hoc unum sentio:
Iucundus dolor est,
Si dolor amor est.
Quid, amor, crucias?
Aufer inducias! 20
Suavis tyrannus es:
Momentum, annus es:
Tam tarda funera
Tua sunt vulnera!
Iam vitae stamina 25
Rumpe, O anima!
Ignis ascendere
Gestit, et tendere
Ad caeli atria;
Haec mea patria! 30
Anonymous.
DIES IRAE.
Dies irae, dies illa
Solvet saeclum in favilla,
Teste David cum Sybilla.
Quantus tremor est futurus,
Quando iudex est venturus, 5
Cuncta stricte discussurus!
Tuba, mirum spargens sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.
Mors stupebit, et natura, 10
Cum resurget creatura
Iudicanti responsura.
Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus iudicetur. 15
Iudex ergo cum sedebit,
Quidquid latet apparebit,
Nil inultum remanebit.
Quid sum miser tunc dicturus,
Quem patronum rogaturus, 20
Cum vix iustus sit securus?
Rex tremendae maiestatis,
Qui salvandos salvas gratis,
Salva me, fons pietatis!
Recordare, Iesu pie, 25
Quod sum causa tuae viae;
Ne me perdas illa die!
Quaerens me sedisti lassus,
Redemisti crucem passus:
Tantus labor non sit cassus! 30
Iuste iudex ultionis,
Donum fac remissionis
Ante diem rationis!
Ingemisco tanquam reus,
Culpa rubet vultus meus: 35
Supplicanti parce, Deus!
Qui Mariam absolvisti,
Et latronem exaudisti,
Mihi quoque spem dedisti.
Preces meae non sunt dignae, 40
Sed tu bonus fac benigne
Ne perenni cremer igni.
Inter oves locum praesta,
Et ab haedis me sequestra,
Statuens in parte dextra. 45
Confutatis maledictis,
Flammis acribus addictis,
Voca me cum benedictis!
Oro supplex et acclinis,
Cor contritum quasi cinis, 50
Gere curam mei finis!
—-
Lacrimosa dies illa
Qua resurget ex favilla
Iudicandus homo reus:
Huic ergo parce, Deus! 55
Pie Iesu domine,
Dona eos requie! Amen!
Thomas of Celano.
DE PATRIAE CAELESTIS LAUDE.
'The World is very Evil.'
Hora novissima, tempora pessima sunt; vigilemus.
Ecce minaciter imminet arbiter ille supremus.
Imminet, imminet et mala terminet, aequa coronet,
Recta remuneret, anxia liberet, aethera donet,
Auferat aspera duraque pondera mentis onustae, 5
Sobria muniat, improba puniat, utraque iuste.
Ille piissimus, ille gravissimus, ecce! venit rex!
Surgat homo reus! Instat homo deus, a patre iudex.
'Brief Life is here our Portion.'
Hic breve vivitur, hic breve plangitur, hic breve fletur;
Non breve vivere, non breve plangere retribuetur; 10
O retributio! stat brevis actio, vita perennis;
O retributio! caelica mansio stat lue plenis;
Quid datur et quibus? aether egentibus et cruce dignis,
Sidera vermibus, optima sontibus, astra malignis.
Sunt modo praelia, postmodo praemia; qualia? plena; 15
Plena refectio, nullaque passio, nullaque poena.
Spe modo vivitur, et Sion angitur a Babylone;
Nunc tribulatio; tunc recreatio, sceptra, coronae;
'For thee, O Dear, Dear Country!'
O bona patria, lumina sobria te speculantur,
Ad tua nomina sobria lumina collacrimantur: 20
Est tua mentio pectoris unctio, cura doloris,
Concipientibus aethera mentibus ignis amoris.
Est ibi consita laurus et insita cedrus hysopo;
Sunt radiantia iaspide moenia clara pyropo;
Hinc tibi sardius, inde topazius, hinc amethystus; 25
Est tua fabrica contio caelica, gemmaque Christus.
Lux tua mors crucis, atque caro ducis est crucifixi.
Laus, benedictio, coniubilatio personat ipsi.
Tu sine litore, tu sine tempore, fons, modo rivus,
Dulce bonis sapis, estque tibi lapis undique vivus. 30
Est tibi laurea, dos datur aurea, Sponsa decora,
Primaque Principis oscula suscipis, inspicis ora.
'Jerusalem the Golden!'
Urbs Sion aurea, patria lactea, cive decora,
Omne cor obruis, omnibus obstruis et cor et ora.
Nescio, nescio, quae iubilatio, lux tibi qualis, 35
Quam socialia gaudia, gloria quam specialis.
Sunt Sion atria coniubilantia, martyre plena,
Cive micantia, Principe stantia, luce serena.
Urbs Sion incluta, turris et edita litore tuto,
Te peto, te colo, te flagro, te volo, canto, saluto. 40
Me Pater optimus atque piissimus ille creavit;
In lue pertulit, ex lue sustulit, a lue lavit.
Diluit omnia caelica gratia, fons David undans
Omnia diluit, omnibus affluit, omnia mundans.
O mea, spes mea, tu Sion aurea, clarior auro, 45
Agmine splendida, stans duce, florida perpete lauro.
O bona patria, num tua gaudia teque videbo?
O bona patria, num tua praemia plena tenebo?
Plaude, cinis meus, est tua pars Deus; eius es, et sis.
Plaude, cinis meus, est tua pars Deus; eius es, et sis. 50
Bernard of Cluny.
THE HEAVENLY CITY.
Me receptet Sion illa,
Sion, David urbs tranquilla,
Cuius faber Auctor lucis,
Cuius portae lignum crucis,
Cuius muri lapis vivus, 5
Cuius custos Rex festivus.
In hac urbe lux solennis,
Ver aeternum, pax perennis:
In hac odor implens caelos,
In hac semper festum melos; 10
Non est ibi corruptela,
Non defectus, non querela;
Non minuti, non deformes,
Omnes Christo sunt conformes.
Urbs in portu satis tuto, 15
De longinquo te saluto,
Te saluto, te suspiro,
Te affecto, te requiro.
Quantum tui gratulantur,
Quam festive convivantur, 20
Quis affectus eos stringat
Aut quae gemma muros pingat,
Quis chalcedon, quis iacinthus,
Norunt illi qui sunt intus.
In plateis huius urbis 25
Sociatus piis turbis
Cum Moyse et Elia
Pium cantem Alleluia. Amen.
Hildebert.