Latin Translations.


[The following attempts at a translation of a couple of Psalms, and some of our beautiful Evangelical Hymns into Latin, will interest those who are acquainted with that noble old tongue; more especially if they are at all conversant with the Latin Hymnology and methods of versification of what are designated the Middle Ages.]

PSALMUS XXIII.


1.Est Jehova Pastor meus,
Meus Dominus et Deus,—
Ego impotens et reus—
Ergo non carebo.
Suam ovem stabulatque,
Prata graminosa datque.
Rivis placidis lavatque,
Illuc ducit, propinatque;
Itaque valebo.
2.Animamque reportavit
Meam, saepe recreavit;
Me quaesivit et servavit,
Optimus Curator.
Vus rectis, praeparatis,
Aequitati consecratis,
Ducit Deus bonitatis,
Propter suum nomen gratis,
Ductor et Salvator.
3.Transeam caliginosa
Loca, et calamitosa,
Dura, dira, luctuosa,
Hostes et obstantes;
Non formido aerumnosa
Mala, tetra, dolorosa;
Gaudens fero lacrimosa,
Inter Te amantes.
Confidenter ibo Tecum;
Nam Tu semper eris mecum;
Tua virga, tuum pedum,
Ample consolantes.
4.Mensam mihi preparasque,
Coram hostes, panem dasque;
In clementia prope stasque:
Mea pax abundat:
Sanctum oleum benignum,
Super caput tam indignum
Meum fundis, clarum signum:
Meum vast redundat.
5.Immo bonitas divina,
Valetudo genuina,
Cum clementia superna,
Et benignitas aeterna,
Semper me sequentur.
Dum in vita remanebo,
Dei gratia gaudebo:
Ejus domum habitabo,
Ejus nomen collaudabo,
Et indesinenter.

PSALMUS C.


1.In Jehovam vos ovate,
Et gaudete, et cantate,
Omnes terram habitantes.
Laeti Dominum, servite,
Et cum gaudio gestite,
Coram Illum triumphantes.
2.Nostrûm Deus est Creator,
Dominator et Salvator,
Deus unus, Auctor rerum:
Fecit nos, et nos nutrivit,
Regit, tutat, repetivit,
Oves perditos ad Herum.
3.Ejus portas introite;
Claris laudibus adite;
Illum Dominum clamantes:
Illum bonum, semper verum,
Fidelissimumque Herum,
In eternum adorantes.

“NEARER MY GOD TO THEE.”


1.Propius, O Deus mi, propius ad Te,
Etiamsi crux erit quae tollat me:
Canam continue—
Mi Deus, prope Te;
Propius, O Deus mi, propius ad Te.
2.Erroni noctu quamvis similis,
Quiescam super stratum lapidis,—
Delectat esse me
In somnis prope Te;
Propius, O Deus mi, propius ad Te.
3.Ut scalae tunc ad coelos via sit;
Quaecunque mihi des, clementia fit:
Sunto coelicolae;
Nutantes vocent me,
Propius, O Deus mi, propius ad Te.
4.Tum experrecta laude fulget mens,
Petrosis malis “Bethel” extruens:
Sic moeror urget me,
Mi Deus, prope Te,
Propius, O Deus mi, propius ad Te.
5.Si laetis pennis findens aera.
Relictis stellis, petam supera—
Quam jucundissime,
Cantabo—Prope Te,
Propius, O Deus mi, propius ad Te.

“ROCK OF AGES CLEFT FOR ME.”


Rupes Sacculorum, Te

Pro me fissa, condam me!

Aquae Fons et sanguinis,

Duplex tui lateris,

Scelerum purgatio

Sit, et expiatio.

Nunquam possim exsequi,

Tua lex quae mandet mi;

Quamvis strenuus semper sim.

Atque semper fleverim,

Hoc nil expiaverit;

In Te solo salus sit.

Nil in manu tulero;

Tuae cruci hæreo;

Vestes mihi nudo des,

Inopemque subleves;

Fonti foedus advolo;

Nisi laves pereo.

Dum vitalem haurio vim,

Cumque moribundus sim,

Quum per Stellas evolem,—

Ante tuum thronum stem,

Rupes Saeculorum, Te,

Pro me fissa, condam me.


“JESUS, REFUGE OF MY SOUL!”


O Præsidium, Jesus mi,

Fugiam tuo pectori,

Torrens propius æstuet,

Dum procella fureret;

Hoc in vitæ turbine,

O Salvator, tege me!

Fac ut tutus, integer,

Tecum semper commorer.

Soli es Refugio:

Tibi lassus hæreo:

Ne relinque solum me;

Sit solatium per Te.

Tibi dum confisus sim,

Plenas opes tulerim:

Me defende, debilem,

Me tutator, inopem.

Tu, O Jesu, mihi es

Omnes res optabiles:

Agerum, lapsum, sublevas,

Opem fesso, coeco, das:

Facile es sanctissimus;

Ego sum perimprobus,

Fœdus, plenus scelerum—

Tu, bonorum omnium.

Gratia satis est in Te.

Sontem perabsolvere.

Fluat flumen affatim,

Purus ut ex toto sim.

Jesus, Fons vitalis es:

Sumam quæ benigne des:

Vive mi in pectore,

Fons Aterna! Domine!


“ABIDE WITH ME, FAST FALLS THE EVENTIDE.”


Mecum habita, Dominie! ultima labitur hora diei;

Quam tenebrae condensantur! Tu mecum habitato!

Deficiunt adjutores, atque omnia grata;

Tu qui non spernes, inopes, O mecum habitato!

Ad metam tenuis vitae, properant rapidae horae;

Blanditiae pereunt, et transit gloria mundi:

Omnia mutaria, corrumpique, undique vidi;

Tu qui immutatus remanes, O mecum habitato.

Te, Domine, est mihi vincere, saevos:

Tu solus valeas hostes mihi vincere saevos;

Tu solus firmum me, et salvum ducere possis;

In tranquillo, in turbinibus, Tu, O mecum habitato.

Hostes non timeo, quum Tu stas praesto beare;

Adversi casus faciles sunt absque dolore;

Terrores mortis, stimuli, et, victoria, desunt;

Laetatusque exsultabo, nam mecum habitabis.

Mi juvenescenti, blandus Tu nempe favisti;

Ah me! quam brutus! quam perversusque remansi!

Non discessisti a me, saepe ut deserui Te:

O Domine, usque et ad extremum, Tu mecum habitato.

Ad oculos crucem dormitanti miei monstra:

Illustra tenebras, et me erige visere coelos:

En, umbrae fugiunt! et mane rubescere coepit!

In vita, in morte, O Domine, O Tu mecum habitato!


“JUST AS I AM WITHOUT ONE PLEA.”


Sicuti sum—nec sine spe,

Quia Tu mortuus es pro me,

Et jubes ire me ad Te—

O Agnus Dei, venio.

Sicuti sum—nec haesitem,

Ut maculas abluerem;

Mundus per tuum sanguinem,

O Agnus Dei, venio.

Sictui sum—jactatus sim,

Et dubitans dum conflixerim,

Certansque, timens, perdo vim,

O Agnus Dei, venio.

Sictui sum—miserrime

Cœcus, nudusque omni re,

Ut omnia capiam in Te,

O Agnus Dei, venio.

Sicuti sum—recipies,

Purgabis, solves, eximes;

Nam credo quod promitteres:

O Agnus Dei, venio.

Sictui sum—agnosco Te,

Salvasse per amorem me,

Ut tuus sim assidue:

O Agnus Dei, venio.


TRANSCRIBER NOTES

Misspelled words and printer errors have been corrected where obvious errors occur. Diary spellings have been maintained as written in all languages, including French, Greek and Latin.

Inconsistencies in punctuation have been maintained. Missing quotes have been added to the diary entries in order to distinguish Silas Rand’s diary entries from the author’s comments and observations.

[The end of Rand and the Micmacs, by Jeremiah S. Clark.]