FOOTNOTES:
[9:1] Church of the Fathers [Hist. Sketches, vol. i. p. 418].
[12:1] Proph. Office [Via Media, vol. i. pp. 55, 56].
[13:1] [Ibid. p. 181.]
[13:2] [British Critic, July, 1836, p. 193. Vid. supr. vol. i. p. 130.]
[16:1] This of course has been disputed, as is the case with almost all facts which bear upon the decision of controversies. I shall not think it necessary to notice the possibility or the fact of objections on questions upon which the world may now be said to be agreed; e. g. the arianizing tone of Eusebius.
[16:2] σχεδὸν ταυτησὶ τῆς νῦν περιθυλλουμένης ἀσεβείας, τῆς κατὰ τὸ Ἀνόμοιον λέγω, οὗτος ἐστὶν, ὅσα γε ἡμεῖς ἴσμεν, ὁ πρῶτος ἀνθρώποις τὰ σπέρματα παρασχών. Ep. ix. 2.
[16:3] Bull, Defens. F. N. ii. 12, § 6.
[17:1] "The authors who make the generation temporary, and speak not expressly of any other, are these following: Justin, Athenagoras, Theophilus, Tatian, Tertullian, and Hippolytus."—Waterland, vol. i. part 2, p. 104.
[17:2] "Levia sunt," says Maran in his defence, "quæ in Sanctissimam Trinitatem hic liber peccare dicitur, paulo graviora quæ in mysterium Incarnationis."—Div. Jes. Christ. p. 527. Shortly after, p. 530, "In tertiâ oratione nonnulla legimus Incarnationem Domini spectantia, quæ subabsurdè dicta fateor, nego impiè cogitata."
[17:3] Bishop Bull, who is tender towards him, allows, "Ut quod res est dicam, cum Valentinianis hic et reliquo gnosticorum grege aliquatenus locutus est Tertullianus; in re ipsâ tamen cum Catholicis omninò sensit."—Defens. F. N. iii. 10, § 15.
[18:1] Adv. Praxeam.
[18:2] Defens. F. N. iv. 3, § 1.
[18:3] Basil, ed. Ben. vol. 3, p. xcvi.
[19:1] Ante-nicene Test, to the Trinity, p. 69.
[20:1] "Quia et Pater Deus est, et judex Deus est, non tamen ideo Pater et judex semper, quia Deus semper. Nam nec Pater potuit esse ante Filium, nec judex ante delictum. Fuit autem tempus, cum et delictum et Filius non fuit, quod judicem, et qui Patrem Dominum faceret."—Contr. Herm. 3.
[20:2] Vid. [infra], towards the end of the Essay, ch. x., where more will be said on the passage.
[22:1] Of Justification, 26.
[22:2] Works, vol. ix. p. 396.
[22:3] "Quamvis igitur quam maximè fallantur Pelagiani, quum asserant, peccatum originale ex Augustini profluxisse ingenio, antiquam vero ecclesiam illud plane nescivisse; diffiteri tamen nemo potest, apud Græcos patres imprimis inveniri loca, quæ Pelagianismo favere videntur. Hinc et C. Jansenius, 'Græci,' inquit, 'nisi caute legantur et intelligantur, præbere possunt occasionem errori Pelagiano;' et D. Petavius dicit, 'Græci originalis fere criminis raram, nec disertam, mentionem scriptis suis attigerunt.'"—Walch, Miscell. Sacr. p. 607.
[22:4] Horn, Comment. de Pecc. Orig. 1801, p. 98.
[23:1] Hær. iv. 18, § 5.
[24:1] Justin Martyr, ch. 4.
[24:2] Clem. Alex. ch. 11.
[25:1] Works, vol. vii. p. 118-120.
[25:2] Ibid. p. 121.
[25:3] Ibid. p. 127.
[25:4] [Dr. Pusey's University Sermon of 1843.]
[26:1] Numer. Hom. xvi. 9.
[26:2] Interp. Com. in Matt. 85.
[29:1] [Vid. Apolog., p. 198, and Difficulties of Angl. vol. i. xii. 7.]