DOMINICA.
AD OFFICIUM NOCT.
Die dierum principe
Lux e tenebris eruta:
Christus sepulcri carcere,
Lux vera mundi, prodiit.
Et mors et horrendum chaos
Vocem jubentis audiunt:
Nos surdiores, o pudor!
Deo pigebit obsequi?
Umbris sepulta dum stupet
Natura, lucis filii
Surgamus, et noctem piis
Exerceamus canticis.
Legem, Prophetas, et sacro
Psalmos calentes lumine,
Profana dum silent loca,
Divina templa personent.
Coelestis haec vincat tuba
Cordis soporem languidi,
Novique mores exprimant
Vitam resurgentis novam.
Hoc consequemur, te duce,
Fons caritatis, o Deus,
Qui legis addis litterae
Vitae datorem Spiritum.
Sit laus Patri, laus Filio;
Par sit tibi laus, Spiritus,
Afflante quo mentes sacris
Lucent et ardent ignibus.
AD LAUDES.
Ad templa nos rursus vocat
Surgentis aurorae nitor,
Novasque pro laeto monet
Referre grates munere.
At victor auroram suo
Fulgore Christus obruit:
Huic, magna cujus pars sumus,
Juvat triumpho plaudere.
Quod evolutus fasciis
Repente mundus extitit,
Puro renidens lumine,
Virtutis hoc quantae fuit!
Quod traditum neci Pater,
Ut sontibus vitam daret,
Vitae redonat Filium,
Amoris hoc quanti fuit!
Aeternus ut rerum Sator
Aspexit orbem, protinus,
Colore depictum suo,
Probavit excellens opus.
At laetius quanto obtulit
Sese Patri spectaculum
Coelestis Agni candido
Ablutus orbis sanguine!
Cum luce nobis redditur
Mundi renascentis decor,
Occulta per quem Numinis
Mens surgit ad magnalia.
At splendor aeterni Patris,
Lumenque Christus cordium,
Deum dat in se, quantus est,
Sub nube carnis cernere.
Praesta, beata Trinitas,
Ut legis ad facem tuæ
Vitemus omne quod vetas,
Sectemur omne quod jubes.
Per Hebdomadam.
AD PRIMAM.
Jam lucis orto sidere
Deum precemur supplices,
Nostras ut ipse dirigat:
Lux increata, semitas.
Nil lingua, nil peccet manus,
Nil mens inane cogitet:
In ore simplex veritas,
In corde regnet caritas.
Incoepta dum fluet dies,
O Christe, custos pervigil,
Quas saevus hostis obsidet,
Portas tuere sensuum.
Praesta diurnus ut tuae
Subserviat laudi labor?
Auctore quae te coepimus,
Da te favente prosequi.
Superba ne nimis caro
Menti licenter imperet,
Carnis domet superbiam
Potus cibique parcitas.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.
Per Hebdomadam.
AD TERTIAM.
O fons amoris, Spiritus,
O sancte donorum parens,
Tuas refusus intimis
Accende flammas cordibus.
Qui caritatis vinculo
Cum Patre nectis Filium,
Et nos amoris mutui
Arctis coapta nexibus.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.
Per Hebdomadam.
AD SEXTAM.
Jam solis excelsum jubar
Toto coruscat lumine;
Sinusque pandens aureos,
Ignita vibrat spicula.
Tu, Christe, qui mundum nova,
Sol verus, accendis face,
Fac nostra plenam caritas
Crescendo surgat ad diem.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.
Per Hebdomadam.
AD NONAM.
Labente jam solis rota,
Inclinat in noctem dies;
Sic vita supremam cito
Festinat ad metam gradu.
O Christe, dum fixus cruci
Expandis orbi brachia,
Amare da crucem; tuo
Da nos in amplexu mori.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.
AD VESPERAS.
O Luce qui mortalibus
Lates inaccessa, Deus!
Praesente quo sancti tremunt
Nubuntque vultus Angeli:
Hic, ceu profunda conditi
Demergimur caligine:
Aeternus at noctem suo
Fulgore depellet dies.
Hunc nempe nobis praeparas
Nobis reservas hunc diem,
Quem vix adumbrat splendida
Flammantis astri claritas.
Moraris heu! nimis diu
Moraris, optatus dies:
Ut te fruamur, noxii
Linquenda moles corporis.
His cum soluta vinculis
Mens evolarit, o Deus;
Videre te, laudare te,
Amare te non desinet.
Ad omne nos apta bonum,
Foecunda donis Trinitas;
Fac lucis usurae brevi
Aeterna succedat dies.
Per Hebdomadam.
AD COMPLETORIUM.
Grates, peracto jam die,
Deus, tibi persolvimus,
Pronoque, dum nox incipit,
Prosternimus vultu preces.
Quod longa peccavit dies,
Amarus expiet dolor;
Somno gravatis ne nova
Infligat hostis vulnera.
Infestus usque circuit
Quaerens leo quem devoret:
Umbra sub alarum tuos
Defende filios, Pater.
O quando lucescet tuus
Qui nescit occasum, dies!
O quando sancta se dabit,
Quae nescit hostem, patria.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.