Hymni ecclesiae

by John Henry Newman

SABBATO.

AD OFFICIUM NOCT.

Tandem peractis, O Deus,

Sexto dierum limite,

Ponis modum laboribus,

Orbique plaudis condito.

At dum perenni septimam

Lucem quieti consecras,

En te reposcit denuo

Alter creatorem labor.

Te cuncta nempe praedicant;

Te terra, pontus, sidera

Cantu celebrant aemulo;

Peccator unus dissonat.

Tu pectus aufer saxeum;

Tu carneum pectus crea:

Et caritatis uberes

Fructus canent hymnum tibi.

Haec te juvant praeconia,

Si facta voci consonent:

Sic efficaci flectitur

Divina majestas prece.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Qui cuncta nutu condidit,

Nutuque servat condita.

AD LAUDES.

Rerum Creator omnium,

Nostros labores adjuva;

Ut casta Christi nomine

Nos vita dignos arguat.

Tu nempe sanctus et potens,

Placere das solus tibi:

Tu legis auctor das sequi

Quod lege praemonstras iter.

Cingunt iter pericula,

Tu lubricos firma pedes;

Et certiore fervidi

Pergemus ad metam gradu.

O meta felix, pax ubi

Et vera nos manet quies;

Ubi voluptatis sacro

Torrente potabis tuos!

Te mens, O alma Trinitas,

Anhelat ardens, te sitit:

Tua redemptis gratia

Aeterna redde praemia.

AD VESPERAS.

Supreme motor cordium,

Tu sanctitatis frugibus

Justos ab orbe condito

Tenore ditas perpeti.

Hic spes, fides et caritas

Dulci cohaerent vinculo:

Praesentis aevi post diem

Manebit una caritas.

O caritas! O Veritas!

O lux perennis! en erit,

Post tot labores, ut tuo

Tandem fruamur Sabbato.

Hic mille per discrimina

Semen gementes spargimus:

Illic ovante splendidam

Gestabimus messem manu.

Tu trine, tu potens Deus,

Fructus adauge quos petis:

Mox dona, justus arbiter,

Coelo coronabis tua.

HYMNI
DE TEMPORE.

IN ADVENTU.

AD OFFICIUM NOCT.

Instantis adventum Dei

Poscamus ardenti prece:

Festisque munus inclytum

Praeoccupemus canticis.

Aeterna Proles feminae

Non horret includi sinu;

Fit ipse servus, ut jugo

Nos servitutis eximat

Mansuetus et clemens venit;

Occurre, festina, Sion:

Ultro tibi quam porrigit,

Ne dura pacem respuas.

Mox nube clara fulgurans

Mundi redibit arbiter,

Suique membra corporis

Coelo triumphator vehet.

Foetus tenebrarum, die

Cedant propinquo crimina:

Adam reformetur vetus,

Imago succedat novi.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Jordanis oras praevia

Vox ecce Baptistae quatit:

Praeconis ad grandes sonos

Ignavus abscedat sopor.

Auctoris adventum sui

Tellus, et aether, et mare

Praegestiente sentiunt

Et jam salutant gaudio.

Mundemus et nos pectora:

Deo propinquanti viam

Sternamus; et dignam domum

Tanto paremus hospiti.

Tu nostra, tu, Jesu, salus;

Tu robur et solatium:

Arens ut herba, te sine

Mortale tabescit genus.

Aegris salutarem manum

Extende: prostratos leva:

Ostende vultum, jam suus

Mundo reflorescet decor.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, et almo Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Statuta decreto Dei

Tandem propinquant tempora:

Emptus tot annorum mora

Affulget e coelo dies.

Patris nefando crimine

Proles jacebat saucia:

In mortis umbra conditum

Sedebat humanum genus.

Morti secundae debitos

Et sempiternis ignibus

Horrenda justi Judicis

Manebat expectatio.

Heu! quis ruinae tam gravis

Sarcire damna; quae manus

Afferre tam grandi queat

Parem medelam vulneri?

Tu, Christe, tu solus tuo

Delapsus e throno Deus,

Imagini potes tuae

Formam decusque reddere.

Rorate, coeli desuper;

Justumque foecundo sinu

Complexa tellus, perdito

Orbi salutem germinet.

Sit sempiterna laus tibi,

Verbum Patris factum caro,

Cum Patre, cumque Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD COMPLETORIUM.

In noctis umbra desides

Dum somnus artus occupat,

Ad te, Deus, fidelibus

Mens excubat suspiriis.

Desiderate gentibus,

Verbum Patris, mundi salus,

Audi preces gementium,

Tandemque lapsos excita.

Adsis, Redemptor, et tuae

Plebis relaxans crimina,

Adae scelus quas clauserat

Reclude coelestes domos.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN VIGILIA NATALIS DOMINI.

AD COMPLETORIUM.

Mundi salus qui nasceris,

Jesu puer; nos respice;

Da moribus castis tuam

Referre nos infantiam.

Fessos diurno dum levat

Labore nocturnus sopor,

Defende, Pastor, bestiis

Tuas ab infestis oves.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN NATIVITATE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS ET LAUDES.

Missum Redemptorem polo

Novumque totus, qua patet,

Adoret orbis Principem

Natum Maria virgine.

Rerum creator omnium

Servile corpus induit;

Ut carne carnem liberans,

Ne perderet quos condidit.

Quod ante mundi tempora

Verbum Patris prodit sinu,

Obnoxius nunc tempori

Mortalis infans nascitur.

Foeno cubare sustinet,

Praesepe non horret Deus,

Et indiget lactis cibo

Cibus perennis coelitum.

Quae cardines mundi rotant

Manus ligantur fasciis:

Imbellis et plorans jacet,

Ut nos jacentes erigat.

Judex futurus seculi

Nunc blandus ad cunas vocat:

Amore tanto, mutui

Amoris exposcit vices.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Jam desinant suspiria;

Audivit ex alto Deus:

Coeli patescunt; en adest

Promissa pax mortalibus.

Profunda noctis otia

Coelestis abrumpit chorus;

Natumque festo carmine,

Annuntiat terris Deum.

Specum sacratam pervigil

Dum turba pastorum subit,

Eamus, et castis pia

Cunis feramus oscula.

At quale nobis panditur

Intrantibus spectaculum!

Praesepe, foenum, fasciae,

Parens inops, infans puer.

Tu-ne ille, Christe, Filius

Et splendor aeterni Patris?

Illum-ne cerno qui levi

Orbem pugillo sustinet?

Sic est: verenda queis lates,

Fides penetrat nubila:

Agnosco quem proni vident,

Tremunt, adorant Angeli.

Agis magistrum vel tacens:

Ex hac cathedra nos doces

Vitare quod carni placet,

Caro quod horret perpeti.

Castos amores nutriens,

Sanans tumentes spiritus,

Divine, nostris, o Puer,

Praecordiis innascere.

AD VESPERAS.

Jesu, Redemptor omnium,

Summi Parentis unice,

Qui solus ante secula

Patri Deo par nasceris.

Tu nostra pax et gloria,

Spes una tu mortalium,

Intende quas tibi preces

De cordis ara fundimus.

Qui corporis nostri volens

Nascendo formam suscipis,

Divinitatis nos simul

Das esse consortes tuae.

Ad illud evectos decus

Tuere fratres; degener

Ne vita sontes pristinam

In vilitatem deprimat.

Hoc sancta te poscit dies,

Ortus dies tui memor,

Qua lucido surgens thoro

Sol verus orbem visitas.

Nunc ergo terra, nunc polus,

Vastique tractus aequoris,

Qui te dedit, festis Patrem

Laudare certent canticis.

Et nos, perennis o quibus

Salutis auctor nasceris,

Faustum triumphali juvat

Ornare concentu diem.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO S. STEPHANI PROTO-MARTYRIS.

AD OFFICIUM NOCT.

O qui tuo, dux Martyrum,

Praefers coronam nomine,

Non de caducis floribus

Tibi coronam nectimus.

Tuo cruenta sanguine,

Quam saxa fulgent pulchrius?

Aptata sacro vertici

Non sic micarent sidera.

Quot facta fronti vulnera,

Tot tela lucis emicant;

Et Angelo monstrat parem,

Quod prodit e vultu, jubar.

Tu prima Christo victimae

Vitam rependis victima,

Primusque testis aemulo

Deum fateris funere.

Tu primus ostensam tibi

Maris rubri sulcas viam:

Quot te sequentur Martyrum

Quibus praeis, exercitus!

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Quid, obstinata pectora,

Verbo Dei resistitis?

Qui vos Deo plenus docet,

Hunc destinatis funeri.

Omnes in unum saeviunt,

Saxis gravant truces manus:

Hunc particeps Saulus necis

Per omnium dextras petit.

Quid hoc? repente panditur

Stellata coeli regia:

Ad dexteram Patris videt

Sublime stantem Filium.

Non deseris, dux, militem

Quem, Christe, spectans roboras;

Stas arbiter certaminis,

Futurus ipse praemium.

Deo mori sub judice

Pugnantis est victoria:

Dum grando saxorum pluit,

Nil sentit affixus polo.

Mens nempe largo vividae

Torrente lucis ebria,

Nil corporis memor sui,

Jam se beatis inserit.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Miris probat sese modis

Suos in hostes caritas;

Et blandiens et increpans

Amica semper caritas.

Qui stans perorabat sibi,

Cadens et expirans humi,

Lingua diserti sanguinis,

Suis perorat hostibus.

Audivit e coelo Deus

Suprema verba Martyris;

Dux Saulus, et testis necis

Necis fit ipse praemium.

Fractis jacens cervicibus,

Et sic perire laetior,

O Christe, dixit, suscipe

Quem pono pro te spiritum.

Tum blanda mors amabili

Sopore clausit lumina;

Ad lucis aeternae jubar,

Exutus artus, evolat.

Servire mensis pauperum

Id muneris quondam tui;

Conviva nunc dignus Deo,

Mensis supernis assides.

Tu nuptiali splendidus

Tui cruoris purpura,

Ad immolati transvolas

Admissus Agni nuptias.

Quid non, Deus, si respicis,

Humana possunt pectora?

Cujus triumphum pangimus,

Fac nos et exemplum sequi.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO S. JOANNIS APOSTOLI.

AD OFFICIUM NOCT.

Tu, quem prae reliquis Christus amaverat,

O dulces hominis deliciae Dei,

Curarum socius, funeris et comes,

Et testis quoque gloriae.

Fortunate nimis, cui licitum fuit

Attrectare manu Verbum hominem Deum,

Hunc audire, oculis cernere, mutuo

Quin et colloquio frui!

Haec dos quanta fuit, cum tibi credidit

Sensus Christus amans pectoris intimos,

Quando monte super totus homo Deus

Sese numine vestiit?

Jesu tu placido dum recubas sinu,

Potas plena Deo vivida flumina;

Illapsu tacito se propius tuis

Numen sensibus inserit.

Ex hoc fonte Deum plenius hauseras;

Corpus destituit mens velut ebria;

Dic, cum blanda quies lumina clauserit,

Quae coelestia videris.

O sacros aditus! O bene mutui

Hac ignota tenus gaudia pectoris!

Quae non tela jacit divus amor sacris

His fornacibus incubans!

Hinc tu semper amans, semper amabilis:

Hinc et frontis honos, virgineus pudor;

Hinc coeleste jubar, quod superos decet,

Toto vertice funditur.

Hinc creber repetis, creber idem sonas:

Quidquid faris, amor, sic amor imperat:

Vix sese capiens aestuat, et suis

Pectus rumpitur ignibus.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD LAUDES.

Quem nox, quem tenebrae, densaque nubila,

Circumfusa tegunt lumine splendidum,

Imbelles oculos terrificis Deus

Ne fulgoribus obruat.

O dilecte Deo, quam tibi clarius,

Dum tu vivis adhuc, se dedit aspici!

Tu secreta Dei, mentis et intimae

Rimaris penetralia.

Ceu pennis aquilae, raptus in aethera

Coelum mente petis, sidera transvolas;

Nil obstant rutili fulgura luminis,

Nudo Numine pasceris.

Aeterno genitum de Patre Filium,

Dempta nube, vides, eque Deo Deum

Descendisse sacros de patrio sinu

Castae Virginis in sinus.

In nos hoc potuit tantus amor Dei!

Terris ipse sui numinis immemor,

Nobis factus homo, se facit exulem,

Ut coelo trahat exules.

Per te sacra patent abdita vatibus:

Quae lux in tenebris fulgeat, indicas:

A quo vita fluit, principium petis,

Et primordia luminis.

Patri maxima laus, maxima Filio,

Amborumque sacro maxima Flamini:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD VESPERAS.

Sit qui rite canat te modo virginem,

Te scriptis celebrem dicat Apostolum,

Jungat veridicis te quoque Vatibus,

Christi te cano Martyrem.

Diri testis eras funeris, et comes,

Votis cum Domino fixus eras cruci;

Hoc tantum licuit tunc tibi mutuis

Respondere doloribus.

Pendens funerea Christus ab arbore,

Te matri miserae jam sine filio,

Natum substituit. Credere Virginem

Quam par est tibi virgini!

Tali deposito quid pretiosius?

Mater vera Dei jam tua dicitur,

Natus jure pari dicere; mortui

Jacturam reparas Dei.

Christus vocis egens, te morientibus,

Qua fas est, oculis discipulum docet,

Ex illa cathedra quam cruor imbuit,

Terris praedicat omnibus.

Christi fide comes, passibus aemulis,

Quo te duxit amor, te liceat sequi:

Ingens ille mihi sit favor, et pati

Cum Christo, simul et mori.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

IN FESTO SS. INNOCENTIUM.

AD OFFICIUM NOCT. ET SECUNDAS VESPERAS.

Salvete, flores Martyrum,

In lucis ipso limine

Quos saevus ensis messuit,

Ceu turbo nascentes rosas.

Vos prima Christi victima,

Grex immolatorum tener,

Aram sub ipsam simplices

Palma et coronis luditis.

Quid proficit tantum nefas?

Quid crimen Herodem juvat?

Unus tot inter funera

Impune Christus tollitur.

Inter coaevi sanguinis

Fluenta solus integer,

Ferrum quod orbabat nurus

Partus fefellit Virginis.

Sic dira regis impii

Edicta quondam fugerat,

Christi figuram praeferens,

Moses receptor civium.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Molles in agnos ceu lupus,

Amens tyrannus irruit,

Et destinat promiscua

In strage Christum perdere.

Cunae redundant sanguine;

Sed in Deum frustra furit:

Unum petit tot mortibus,

Mortes tot unus effugit.

Matres, querelis parcite;

Quid rapta fletis pignora?

Agnum salutis obsidem

Denso sequuntur agmine.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO CIRCUMCISIONIS DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Debilis cessent elementa legis:

Sat diu mentes timor occupavit:

Foedus aeterni stabilire Jesus

Coepit amoris.

Sole de vero radius, paterni

Luminis purus sine nube splendor,

Probra peccati puer ecce tinctus

Sanguine praefert.

Stillat excisos pueri per artus

Efficax noxas abolere sanguis:

Obligat morti pretiosa totum

Stilla cruorem.

Haec dies nomen tibi comparavit,

O Puer, pronus quod adoret orbis;

Et simul dici, simul ipse Jesus

Incipis esse.

Summa laus Patri; simul aequa Nato,

Qui suo mundum redimit cruore:

Par sit amborum tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

AD OFFICIUM NOCT.

Felix dies, quam proprio

Jesus cruore consecrat!

Felix dies, qua gestiit

Opus salutis aggredi!

Vix natus, ecce lacteum

Profundit Infans sanguinem:

Libamen est hoc funeris,

Amoris hoc praeludium.

Intrans in orbem, jam Patris

Mandata promptus exsequi,

Statum praeoccupat diem,

Et qua potest fit victima.

Amore se facit reum,

Poenasque solvit innocens;

Sub lege factus legifer,

A lege nos ut eximat.

Quo Christus ictu laeditur,

Lex abrogata concidit;

Et incipit lex sanctior,

Mansura semper caritas.

Tu, Christe, quod non est tuum,

Nostro recide pectore:

Inscribe nomen, intimis

Inscribe legem cordibus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Noxium Christus simul introivit

Innocens orbem; Pater, inquit, adsum:

Vindices poscat (venio paratus)

Ultio poenas.

Non placet fusus cruor hostiarum:

Quod mihi aptasti, Pater, ecce corpus;

Agnus implebo moriens figuras

Verus inanes.

Dixit; et Patris veneratus iram,

Sustinet vulnus silicis cruentae;

Et jugum legis subit ipse, servis

Ut juga demat.

Jam nihil carnem spoliare prodest;

Sed malas cordis resecare fibras;

Hoc opus; tali nova sanciuntur

Foedera lege.

Summa laus Patri; simul aequa Nato,

Qui suo mundum redimit cruore:

Par sit amborum tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Victis sibi cognomina

Sumant tyranni gentibus:

Tu, Christe, quanto dignius

Ab his capis quos liberas!

Non alterum mortalibus

Aegris quod invocent datum,

Resurgerent quo mortui,

Perenne per quod viverent.

Tanti quod illi constitit,

Toto quod emptum sanguine,

Nostro-ne rursum crimine

Insana gens delebimus?

Sacro pati pro nomine,

Summi sit instar muneris:

Amara non mors amplius,

Fit mors per hoc amabilis.

Tu qui vocari sustines,

Jesu, salus mortalium,

Audi vocantes nos, tuo

Qui gloriamur nomine.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN EPIPHANIA DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quae stella sole pulchrior

Coruscat? haec Regis novi

Revelat ortus: haec Dei

Praesignat ad cunas iter.

Stat vatibus priscis fides;

En stella surgit ex Jacob;

Arrectus ad spectaculum

Eous orbis emicat.

Dum sidus admonet foris,

Lux fulget intus clarior;

Suadetque vi blanda magos

Signi datorem quaerere.

Segnes amor nescit moras:

Labor, pericla, nil movent:

Domum, propinquos, patriam,

Deo vocante, deserunt.

Micante dum nos allicis,

O Christe, stella gratiae;

Ne tarda coelesti sinas

Obstare corda lumini.

Qui lumen est, sit laus Patri;

Qui se revelat gentibus,

Sit laus perennis Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Linquunt tecta Magi principis urbis,

Et parvae cupidis moenia Bethleem

Votis praecipiunt; jamque sub imo

Spe subnixa fides corde triumphat.

O qui laetitiae sensus, ut illis

Signans rursus iter stella refulsit:

Incumbensque domo lampade prona,

Infantem exhibuit matris in ulnis!

Non hic splendet ebur, non micat aurum;

Non velat rutilans purpura corpus:

Horrens his stabulum, regia; nudum

Hic praesepe, thronus, purpura, panni.

Reges pompa alios dives adornet:

Regnantem melius se probat ipse

In vili palea, paupere cultu,

Flectens imperio corda potenti.

Ad cunas humiles poplite curvo,

Praesens in Puero Numen adorant:

Et nos ad Puerum, digna propago

Patrum, plena fide corda feramus.

Regi castus amor porrigat aurum;

Castigata homini corpora myrrham;

Instar thuris erunt vota precesque:

Illo thure Deum rite fatemur.

Qui fons luminis est, gloria Patri:

Qui miro recreas lumine gentes,

Aequalis tibi sit gloria, Nate:

Amborum similis laus sit Amori.

AD VESPERAS.

Huc vos, o miseri: surda relinquite

Quae caeci colitis, mutaque numina:

Se vobis aperit splendida civitas,

Veri Numinis hospita.

En vestrae praeeunt primitiae Magi:

Vatum dicta patent: exitialibus

Errorum tenebris obsita gens diu,

Miro lumine spargitur.

Ambo sic populi, dissociabilis

Quos dudum paries separat, unicum

In corpus coeunt. Hoc proprium modo

Ambobus maneat decus!

O arcana Dei consilia! o tuo

Deturbata gradu, primus amor Dei,

Plebs Judaea! tuis gloria gentium

Damnis, vitaque nascitur.

Jam nativa oleae brachia decidunt,

Rami degeneres, germen adulterum,

Miraturque novos semine non suo

Arbor crescere surculos.

Nos radix oleae sustinet. Ah! cave,

Qui stas, ne sterili deficias fide.

Tu ramos veteres insere denuo:

Tu serva, Deus, insitos.

Qui nos membra sacri corporis efficit,

Sit laus summa Patri: laus quoque Filio,

Cujus membra sumus: quo vigor influit

Membris, laus tibi, Spiritus.

INTRA OCTAVAM EPIPHANIAE.

AD OFFICIUM NOCT.

Qua lapsu tacito stella loquacibus

Scintillat radiis, huc oculis Magi,

Huc desideriis, huc rapidis simul

Certant tendere passibus.

Ut ventum Solymam, non sine numine

Laetam stella facem, proh dolor! occulit;

Incertosque viae, ceu medio vagam

Cursu, destituit, ratem.

Illi, nil rabiem principis, invidas

Nil artes veriti, (tanta animis fides!)

Urbis per trepidae compita praedicant

Regem quaerere se novum.

Nec vos irrita spes decipiet, Magi;

Quo divina vocat pagina, tendite:

Illic quem sua plebs respuit, exteris

Regem nosse Deum datur.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Amborum sit idem Spiritui decus,

Qui, dum stella pedes praevia dirigit,

Dux mentem melior monet.

IN OCTAVA EPIPHANIAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Clamantis ecce vox sonans

Deserta Judaeae quatit:

Mox ad Joannem confluunt,

Quos criminum moles gravat.

En ipse permistus reis

Accedit Agnus innocens;

Agnus suo qui sanguine

Piabit orbis crimina.

Sub nube carnis at suum

Lucerna Solem detegit;

Lymphis nec audet tingere,

A quo lavari debuit.

Parere sed fas est Deo,

Vel quando sese deprimit:

Hunc omne virtutum genus

Implere nempe sic decet.

Agnosce, Praecursor, tibi

Intus revelat quem Deus:

Tu mergis undis corpora,

Hic corda mundat Spiritu.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Non abluunt lymphae Deum,

Sed abluit lymphas Deus;

Carnisque contactu sacrae

Vim dat lavandi criminis.

Promissus ecce jam patet

Fons abluendis cordibus.

Res mira! tingitur caro,

Mentisque labes tollitur.

His tincta nam canalibus

Regis supremi purpura

Tinctos cruentat, et nivis

Instar dat esse candidos.

Foecunda sancto Spiritu

Virgo Deum nobis parit:

Foecunda sancto Spiritu,

Nunc unda nos parit Deo.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES ET VESPERAS.

Emergit undis, et Deo

Fundit preces homo Deus:

Patet polorum regia,

Adest repente Spiritus.

Instar columbae, vertici

Illapsus insidet sacro;

Summi Patris vox personat:

Dilectus hic est Filius.

Christi dicata corpore

Sic quem lavacra consecrant,

Hic nascitur proles Dei;

Coelum precanti panditur.

Castis fit, expers sordium,

Columba simplex moribus:

Divinus hunc intus regit,

Agit, fovetque Spiritus.

O Christe, sacri gurgitis

Quos abluisti fontibus,

Tuo cruore candidos

Fac nulla labes inquinet.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DOMINICIS AB OCTAVA EPIPHANIAE,
Ad Praesentationem Domini, nisi prius occurrat Septuagesima.

AD PRIMAS VESPERAS.

Verbum quod ante secula

Sinu paterno nasceris,

Recens homo sub tempore

E Virginis prodis sinu.

Fatale rumpis vinculum,

Quo nos Adamus nexuit:

Reddis quod ille perdidit:

Spes illa tecum nascitur.

Jam dura discis perpeti

Quae ferre par sontes fuit:

Orbis saluti, fletibus

Praeludis in cunis puer.

Fis pauper, indigentia

Et nos tua ditescimus:

Luges; tuis et lacrymis

Totum lavas mundi scelus.

Pannis opertus vilibus

Lates, recumbens in specu:

Homo, superbis! et Deum

Panni, specus non dedecent.

A Patre missus, perditi

Qui factus es mundi salus,

Jesu, perire ne sinas

Tot quos emis laboribus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Fac, Christe, nostri gratia,

Defuncte tot laboribus,

Ut mente grata, sic piis

Hos praedicari cantibus.

Castae parentis in sinu

Inclusus ardebas pati:

Aeternus ut discas mori,

Mortale corpus induis.

Vix natus, imbellis puer,

Acuta sentis frigora;

En vile pro molli thoro

Foenum tibi supponitur.

Amore te facis reum:

Fers sponte poenas innocens;

Nec eximis te legibus,

Supremus ipse legifer.

Qui primus excisa cruor

E parte stillat corporis,

Membris micans ex omnibus,

Torrentis instar proruit.

Qui mucro lactentes necat,

Idem tuum pectus fodit,

Et quo cadebant parvuli,

Hoc tu cadebas vulnere.

Exul Deus prompta fuga

Tuae saluti consulis;

Intras Pharon verax Deus,

Mistus Diis mendacibus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Divine, crescebas, Puer,

Crescendo discebas mori:

Haec destinata tunc erant

Mortis tuae praeludia.

Satus Deo, volens tegi,

Elegit obscurum Patrem:

Qui fecit aeternas domos,

Domo latet sub paupere.

Coelum manus quae sustinent,

Fabrile contrectant opus;

Supremus astrorum Parens

Fit ipse vilis artifex.

Tremenda cujus praepetes

Mandata portant Spiritus,

Cui pronus orbis subditur,

Se sponte fabro subjicit.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Christus tenebris obsitam

Lustrando Judaeam docet:

Gens obstinato pectore

Christum docentem respuit.

Sese Deum signis probat;

Surgunt sepulcris corpora;

Erepta muto vox redit,

Claudo gradus, caeco dies.

Gens dura, flecti nescia,

Aures sacris sermonibus

Obturat; et solem fugit,

Amore noctis perdita.

Nos lumen ambimus, Patris

In quo refulget claritas:

Ne mentibus subrepere

Tetram sinas caliginem.

Nunquam recedas a piis,

Lux sempiterna, cordibus;

Te veritate fulgeant,

Te caritate ferveant.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN SABBATO ANTE SEPTUAGESIMAM.

AD VESPERAS.

Te laeta, mundi Conditor,

Unum manet semper quies:

Festiva coelestes choros

Semper decent praeconia.

Nos, sanctitate perdita,

Poenalis expectat labor:

Hymnos ne dulces patriae

Moesti canamus exules?

Qui te piis placabilem

Spondes futurum fletibus,

Lugere da longi, Pater,

Delicta, causas exili

Verum salubrem temperet

Spe nixa moerorem fides;

Tu mox quieti nos tuae,

Laetisque reddes canticis.

Sit summa Patri gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN
DOMINICIS A SEPTUAGESIMA
AD QUADRAGESIMAM.

AD OFFICIUM NOCT.

Rebus creatis nil egens,

Temet beatus, nunc tuo

Prodis ab arcano, Deus,

Mundoque das primordia.

Tu cuncta quae non sunt vocas,

Et illa se sistunt tibi;

Miroque concentu, suo

Dant conditori gloriam.

At mundus e sinu tuo

Dum prodit aspectabilis,

Augustiorem cogitas

Mundum, Creator, alterum.

Illum Redemptor artifex

Virtutibus condet suis,

Sparsoque terris omnibus

Verbi potentis semine.

Illum, peractis seculis,

Coelo locabit; et throni

Mensaeque consortem suae

Deo redonabit Patri.

Utrique mundo qui praees,

Utrumque conserva, Pater:

Utrumque, Fili, dirige:

Utrumque, Flamen, consecra.

AD LAUDES.

Qui nos creas solus, Pater,

De pristino lapsos statu

Non solus instauras: simul

Nostros labores exigis.

Delicta poenitentibus

Clemens relaxas; improbos

Vocas morantes, et viam

Erroris urges linquere.

Scelus remordet; intimo

Pectus dolore scinditur:

Ultoris et partes Dei

Exercet in semet nocens.

Vitare plagas admonet

Aegre recepta sanitas;

Et arctiorem sensuum

Hortatur ad custodiam.

Divina non scrutabilis

O altitudo consili!

Sic vel malorum providus

Educis e sinu bona.

At obstinatis vindicem

Iram reservas: mergitur

Scelestus orbis; unicus

Noe superstes effugit.

Hic, praeco poenitentiae,

Novi sequester foederis,

Servator orbis et parens,

Christi figuram praetulit.

Sit laus Patri, laus Filio;

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vos ante Christi tempora,

Christi fideles asseclae,

Verenda justorum cohors,

Primique credentum patres:

Vestram quis o dignis queat

Efferre laudibus fidem?

Crebros anhelantis spei

Quis explicet suspiritus?

Hic exules, hic advenae,

Mundi figuram spernitis:

Non littera, sed spiritu,

Promissa pensatis bona.

Intenta mens uni Deo

Respectat aeternas domos:

Fac, Christe, nos veram quoque

Desiderare patriam.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

IN QUADRAGESIMA.

AD OFFICIUM NOCT.

Quod lex adumbravit vetus,

Quod ipse sacravit novi

Christus minister foederis,

Decurrimus jejunium.

Utamur ergo parcius

Verbis, cibis et potibus,

Somno, jocis; et arctius

Perstemus in custodia.

Intenta mens cupidinis

Fraenet rebelles impetus;

Ne cordis arcem, janua

Qua se dat, hostis occupet.

Omnes ad aram cernuo

Vultu precemur supplices:

Ploremus, atque vindicem

Flectamus iram Judicis.

Judex tremende, nos premit

Immensa moles criminum:

Immensa sed, clemens Pater,

Parcendo vinces crimina.

Nos, testa quamquam fictilis,

Opus tuum sumus tamen:

Perire ne plebem sinas

Christi redemptam sanguine.

Quod fecimus sana malum;

Auge bonum quod poscimus:

Da corde contrito, Deus,

Tuam mereri gratiam.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD LAUDES.

Solemne nos jejunii

Nunc tempus ad planctum vocat;

Plorat sacerdos; flebili

Clamore templa personant.

Lugubris at frustra sonus

Ad Numen iratum venit,

Ni corde pulsus intimo

Sensum doloris indicet.

Nil frontibus sparsus cinis,

Nil scissa vestis proderit,

Ni fracta scindantur simul

Vivo dolore pectora.

Vultum rigantes fletibus

Flectamus iram Numinis,

Quae criminis nostri memor,

Intentat ultrices minas.

O juste Judex! o Deus!

Sis lentus ad poenam, Pater:

Das poenitendi tempora,

Et cor simul da poenitens.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas;

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD VESPERAS.

Audi, benigne Conditor,

Nostras preces cum fletibus,

In hoc sacro jejunio

Fusas quadragenario.

Scrutator alme cordium,

Infirma tu scis virium;

Ad te reversis exhibe

Remissionis gratiam.

Multum quidem peccavimus;

Sed parce confitentibus:

Ad nominis laudem tui

Confer medelam languidis.

Sic corpus extra conteri

Dona per abstinentiam,

Jejunet ut mens sobria

A labe prorsus criminum.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD COMPLETORIUM.

O splendor aeterni Patris,

Tu, Christe, qui verus dies,

Et vera lux de lumine,

Mentis fugas caliginem:

En solis abcessit jubar,

Noctisque succedunt vices:

Qui prosperum donas diem,

Da tuta noctis otia.

Si clausa torpent lumina,

Suspiret ad te mens vigil;

Potente, qui te diligunt,

Servos tuere dextera.

Tu, quos molesti corporis

Gravis retardat sarcina,

Fac mentis alis libero

Sursum volatu tendere.

O spes salutis unica,

Votis adesto supplicum:

Defende quos mercatus es,

Mercede fusi sanguinis.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN
FESTO QUINQUE PLAGARUM
CHRISTI.

Feria Sexta post Cineres.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Prome vocem, mens, canoram,

Plange tristi carmine;

Dic Crucifixi dolores,

Mortui dic vulnera,

Innocens quae sponte Christus

Pro reis fert victima.

Caesus immiti furore

Nostra propter crimina,

Nos suo livore sanat,

Nos jacentes erigit;

Et fovet plagas tumentes,

Et cruentas alligat.

Trans manus pedesque fixus,

Nostra rumpit vincula:

Totque fontes sunt salutis,

Quot fluit plagis cruor;

Et quibus clavis tenetur,

Nos tenet fixos cruci.

Mortui pectus sacratum

Vulneratur lancea;

Inde sanguis mistus unda

Fervidus prolabitur:

Ad lavacrum praebet undam,

Ad coronas sanguinem.

Fac, Redemptor, hauriamus

His aquas de fontibus;

Poculum sint ac medela,

Sint et olim praemium;

Ut redemptus te per omne

Laudet orbis seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Lugete, pacis Angeli:

Mortalis en ultro Deus,

Culpae gerens imaginem,

Poenam nocentum sustinet.

Amoris O miraculum!

O cordis humani stupor!

Insons Deus neci datur;

Pigebit et sontes pati?

Nos sempiternis crux tua

O Christe, flammis eruit:

Hic ure vindex, hic seca,

Parcas in aeternum modo.

Caro reclamat; sed Patris

Urget voluntas: nos tua

Virtute da fortes sequi,

Jesu, quod exemplo doces.

Livore sanatos tuo,

Tuoque lotos sanguine,

Peccando ne novam sinas

Parare nos tibi crucem.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae:

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Quae te pro populi criminibus nova

Insontem properat perdere caritas?

Quid non pro misera gente luis volens

Factus victima Pontifex?

Clavi qui geminum transadigunt pedem,

Captivos laqueo daemonis eruunt;

Transfixaeque manus excutiunt vetus,

Quo mundus premitur, jugum.

Obstetrix penitus lancea perforat,

Quo nos parturiat, pectus amabile:

Hoc quae fonte fruit, nos aqua, nos cruor,

Sanat, liberat, abluit.

O vitae latices, vivida frumina!

O sacros aditus pectoris intimi!

O petrae solidae tuta foramina!

O cordis penetralia!

Te si nostra, Pater, crimina provocant,

Nati sacra lubens vulnera respice,

Cum noster laceras objiciet tuis

Judex fulminibus manus.

Fac per saeva, Pater, vulnera, per cruces,

Sic aeterna tuos quaerere gaudia,

Ut cum Prole tibi jugiter, ac tuo

Reddant Spiritui decus.

IN DOMINICA PASSIONIS.

Quinta Quadragesimae.

AD PRIMAS VESPERAS.

Fando quis audivit, Dei

Quis grande dicat brachium?

Perculsa mens confunditur;

Stupet fides, vox deficit.

Ab orbe, Jesu, condito

Occisus Agnus, nunc Patri

Priscis adumbratam sacris

Ardes litare victimam.

At cur humi stratus jaces?

Quis iste moerentis pavor?

Quis iste qui toto fmit

Sudor cruentus corpore?

Hunc vis doloris exprimit,

Horrorque teter criminum:

Vices nocentum sustinens,

Iram reformidas Patris.

Te terret objectus calix:

At ille, ni totum bibas,

Per sempiterna nos manet

Exhauriendus secula.

Vincet pavorem caritas;

Vincet voluntas patria:

Temet potestati, Deus,

Tradis tenebrarum volens.

Et jam flagellis, ictibus,

Ludibriis, spinis, cruci,

Piacularis hostia,

Voves adorandum caput.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Opprobriis, Jesu, satur,

Ligni fatiscens pondere,

Ferale, verus Isaac,

Mactandus ascendis jugum.

Clavis statim trabalibus

Fixus manus, fixus pedes,

Sublime terris omnibus

Attolleris spectaculum.

In nos o aeterni Patris

Incomprehensa caritas!

Insons cruentae Filius

Pro sontibus morti datur.

Illo lavari sanguine

Opportuit mundi scelus;

Talem severa Numinis

Poscebat ira victimam.

Crux debitae nos vinculo

Damnationis eximit;

Et pacis aeterno ligat

Terras polumque foedere.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Dum, Christe, confixus cruci

Agis supremos spiritus,

Fas nos salubri figere

Intenta ligno lumina.

Anguis veneno perfidi

Inflicta nobis vulnera,

Pendentis e celsa trabe

Sanabit aspectus Dei.

Hic nos olympo parturis;

Hic Martyres formas tuos;

Hic ultimo sanctam fidem

Fundas amoris pignore.

Hinc cuncta terrarum, suo,

Regnator ut sedens throno,

Utrinque protensae manus

Virtute divina trahis.

Nos ergo coelestis thronum

Sinas adire gratiae,

Pedemque complexos crucis

Tuo rigari sanguine.

O spes salutis omnium,

Crux vera mundi gloria,

Infixa semper haereas

Imisque regnes cordibus.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae.

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vexilla Regis prodeunt:

Fulget crucis mysterium,

Quo carne carnis Conditor

Suspensus est patibulo.

Quo vulneratus insuper

Mucrone diro lanceae,

Ut nos lavaret crimine,

Manavit unda et sanguine.

Impleta sunt quae concinit

David fideli carmine,

Dicens: In nationibus

Regnavit a ligno Deus.

Arbor decora et fulgida,

Ornata Regis purpura,

Electa digno stipite

Tam sancta membra tangere.

Beata cujus brachiis

Secli pependit pretium,

Statera facta corporis,

Praedamque tulit tartari.

O Crux, ave, spes unica;

Hoc Passionis tempore,

Auge piis justitiam,

Reisque dona veniam.

Te, summa Deus Trinitas,

Collaudet omnis spiritus:

Quos per Crucis mysterium

Salvas, rege per secula.

IN COMPASSIONE BEATAE MARIAE.

Feria Sexta post Dominicam Passionis.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Dum spargit aram sanguine

Jesus salutis hostia,

Praesens doloris aemulum

Maria pectus immolat.

Caput cruentum Filii

Matris coronat verticem:

Clavis iisdem figitur

Christus cruci, Christo parens.

O passionis mutuae,

Jesu, Maria, conscii!

Alterna vobis vulnera

Inferre tandem parcite.

Quem vos doletis, noster est

Error, furorque criminum:

Totum scelus fatentibus

Partem doloris reddite.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Illaesa, te, puerpera,

Non fecerat matrem dolor;

Nascente quem nesciveras,

Orbata sentis Filio.

Dum te salutat ultimum,

Natoque tradit alteri,

Natumque tradit alterum,

In morte Christum parturis,

Non ejulantem cernimus,

Non ungue vellentem comas:

Silensque plus novit pati

Virtus dolore fortior.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN TEMPORE PASCHALI,
Usque ad Ascensionem Domini.

AD OFFICIUM NOCT.

Adeste, Coelitum chori,

Laetum sonantes canticum,

Dum liber inter mortuos,

Christus sepulchrum deserit.

Frustra sepulcro milites

Apponit insanus furor:

Frustra specus gens perfida

Firmat sigillis ostium.

Inanis absistat metus:

Hinc nemo corpus auferet,

Sed vi reviviscet sua

Qui sponte mortem pertulit.

Clausa, sigillis integris,

Exire spelunca potest,

Quem matris alvo Virginis

Effudit illaesus pudor.

Ridebat hunc turpi trabe

Vesana pendentem cohors:

Descendat, inquit, et Deum

Illi Patrem fatebimur.

At tu, paternis obsequens

Ad usque mortem legibus,

Orbem sacerdos victima

Toto piabas sanguine.

Non ille descendit cruce;

Plus fecit; ecce mortuus

Se reddit ipse lumini,

Deo natum jam credite.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Aurora lucis dum novae

Spargit polum fulgoribus,

Victoris Agni jubilans

Orbis triumphos personet.

Fuso Redemptor sanguine

Piavit orbis crimina:

Scissoque sanctuarium

Patere dat velamine.

Granum solo reconditum

Iners manere non potest;

Vix mortuum jam germinat:

Hinc quanta pullulat seges!

Non destruuntur funere,

Sed seminantur corpora;

Fecit resurgendi viam

Surgens ab inferis Deus.

Affixa cum Christo cruci,

Christo caro commortua,

Et ipsa surget splendidis

Christi decora dotibus.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD PRIMAM, TERTIAM, SEXTAM, ET NONAM.

(In finem Hymnorum.)

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD VESPERAS.

Forti tegente brachio,

Evasimus rubrum mare,

Tandemque durum perfidi

Jugum tyranni fregimus,

Nunc ergo laetas vindici

Grates rependamus Deo;

Agnique mensam candidis

Cingamus ornati stolis.

Hujus sacrato corpore,

Amoris igne fervidi,

Vescamur atque sanguine:

Vescendo, vivimus Deo.

Jam Pascha nostrum Christus est,

Hic agnus, haec est victima,

Cruore cujus illitos

Transmittit ultor Angelus.

O digna coelo victima,

Mors ipsa per quam vincitur,

Per quam refractis inferi

Praedam relaxant postibus.

Christus sepulcri faucibus

Emersus ad lucem redit;

Hostem retrudit tartaro,

Coelique pandit intima.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD COMPLETORIUM.

Jesu, redemptor seculi,

Qui tertio post funera

Redux ab inferis die,

Mortem resurgendo necas.

Nox atra jam terras premet,

Mergetque somno lumina:

Hostis furorem perfidi,

Artesque coecas disjice.

Ut justa dum curas Ievat,

Et corpus instaurat quies:

Sic membra somnus occupet,

Ne corda torpor opprimat.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Opus peregisti tuum:

Te, Christe, victorem necis

Aeterna, quam reliqueras,

Coelo reposcit gloria.

Jam nube vectus fulgida,

Terras jacentes despicis:

Educta longo carcere

Regem sequuntur agmina.

Mirante turma coelitum,

Panduntur aeternae fores;

Ovansque sublimem Patris

Homo Deus scandis thronum.

Illic patronus, pontifex,

Pacis sequester, quem tua

Semel profudit caritas,

Offerre pergis sanguinem.

Illinc adornas et foves

Ecclesiam sponsus tuam;

Cunctisque vitam dividis,

Infusa ceu mens, artubus.

Illinc tot inter praelia

Periclitantem sustines;

Das militanti vincere,

Palmam triumphanti paras.

Quo, Christe, praecedis caput,

Huc integrum corpus vocas:

Vestigiis tritam tuis

Fac membra sectentur viam.

Qui victor ad coelum redis,

Jesu, tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Promissa, tellus, concipe gaudia;

Te fausta coelo conciliat dies:

Deus tumentes ponet iras:

Sancta tuus Mediator intrat.

Tu, Christe, victor mortis et inferi,

Cruore partam suscipe gloriam:

Procede, regna, sume sceptrum:

Subjicitur tibi totus orbis.

Quid obstupentes suspicitis polo,

O vos, euntem, discipuli, Deum?

Ut nunc Redemptor, scandit astra,

Sic veniet metuendus ultor.

O Christe, dextrae qui Patris assides,

Fac nos triumphi participes tui:

Certamen urget: militemus,

Et duce te, superemus hostem.

Laus summa Patri, qui Genitum polo

Pads perennis suscipit obsidem:

Laus, qui triumphat, summa Nato:

Par tibi laus, utriusque Nexus.

AD LAUDES.

Jesu, nostra redemptio,

Amor et desiderium,

Deus creator omnium,

Homo in fine temporum.

Quae te vicit clementia,

Ut nostra ferres crimina,

Crudelem mortem patiens,

Ut nos a morte tolleres?

Inferni claustra penetrans,

Tuos captivos redimens,

Victor triumpho nobili,

Ad dextram Patris residens.

Ipsa te cogat pietas

Ut mala nostra superes

Parcendo, et voti compotes

Nos tuo vultu saties.

Tu esto nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium:

In te sit nostra gloria

Per cuncta semper secula.

IN OCTAVA ASCENSIONIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felix dies mortalibus,

Qua per profusum sanguinem

Homo Deus clausas diu

Intravit aeternas domos!

Nos membra, quo nostrum caput,

Quo dux praeivit, ibimus:

Si jungat una mens simul,

Nos una junget gloria.

Discessit et suis adest,

Praesente semper Spiritu,

Miscens suo se corpori

Omnes in artus influit.

At illa quae! qualis dies!

Dies tremenda sontibus,

Dum sede descendens sua

Redibit ultor criminum.

Damnatus insons a reis

Partes resumet judicis,

Ad cujus ora contrement

Dijudicandi judices.

Ut morte dignos solveret,

Morti volens se subdidit:

Cui mors Dei non proderit,

Vindicta qualis imminet!

Quem noxa lethalis premit,

Praevertat iram Numinis;

Largisque prudens debitos

Extinguat ignes fletibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Sensus quis horror percutit?

Coelum profundum scinditur:

Christum sedentem nubibus

Hinc inde stipant agmina.

Feralis ad sonum tubae

Mors jussa reddit mortuos,

Quos ad tribunal Judicis

Urgent coactos Angeli.

Pios locans ad dexteram,

Repellit ad laevam reos:

Novit gregem Pastor suum,

Oves ab haedis segregat.

Ad Judicis sedent latus,

Quicumque, spretis omnibus,

Fugere mundum pauperes,

Deum secuti pauperem.

Crux ante Judaeis probrum,

Ludibrium crux gentibus,

Terror reis, probis amor,

Summo micabit aethere.

Fixere quem dirae trabi,

Cernrent, pavebunt, ingement:

Vultu beabit quo suos,

Hoc territabit impios.

Fac, Christe, ne mores bonos

Contage mundus inquinet:

Secerne nos ab improbis

Ne misceamur sontibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES ET VESPERAS.

Nobis, olympo redditus

Qui, Christe, sedes praeparas,

Nos exules in patriam

Trahas amoris nexibus.

Bonis abundans omnibus,

Ingens eris merces, Deus.

Quam longa pro poena brevi

Tuos manebunt gaudia!

Tunc ore nudo, qualis es,

Quantusque, te videbimus,

Amabimus te jugiter,

Te jugiter laudabimus.

Si quos amas, non deseris,

Nostrae salutis obsidem

Mittas ab altis sedibus,

Qui nos adoptet, Spiritum.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN VIGILIA PENTECOSTES.

AD OFFICIUM NOCT.

O Christe, qui noster poli

Praecursor intras regiam,

Quos hic jacentes respicis,

Sursum voca, sursum rape.

Ad illa fac nos currere,

Amore casto gaudia,

Terrena quae mens non capit,

Quae sola perspicit fides:

Ubi laborum praemium

Dat ipse se suis Deus;

Et ut beatos expleat,

In omnibus fit omnia.

Qui nos ad istam gratia

Ducat potenti gloriam,

Nunc e supernis sedibus

Emitte nobis Spiritum.

Qui patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Supreme Rector coelitum,

Qui morte devicta potens,

Cruore signatam tuo

Ad astra pandis semitam:

Alto benignus e throno,

E Patris almi dextera,

Quos hic relinquis orphanos,

Non intueri desinas.

Nos, Christe, tot doloribus

Quos parturisti, respice;

Quos obstetrice lancea

Apertus effudit sinus.

Parta tuis laboribus

Jam tu potiris gloria:

Nunc hora; promissum Patris

Nunc mitte nobis Spiritum.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DIE PENTECOSTES.

AD PRIMAS VESPERAS.

Veni, superne Spiritus:

Purgata Christi sanguine,

Tuique terra jam capax,

Expandit arentes sinus.

Christi petentis aethera

Exsolve promissam fidem,

Et nostra praesens igneo

Munda lavacro pectora.

Lugemus amissum Patrem;

Te nostra tangat orbitas:

Solare moestos; anxiis

Spem redde, qui solus potes.

Docere quae Christus rudes

Prudens alumnos distulit,

Haec praeparatis insere

Novus magister mentibus.

Olim per umbras vatibus

Retecta paucis veritas,

Nunc orbe toto dissitis

Per te patescat gentibus.

Divina jam nos unctio

Informet omnes: hactenus

Mutis aratam litteris

Inscribe legem cordibus.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis, Deus,

Utrique compar, sit tibi

Decus perenne, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Inter sulphurei fulgura turbinis,

Flammarumque globos et sonitum tubae,

Antiquam veteri, monte Sina super,

Legem das populo, Deus.

His infida probas corda pavoribus;

Et peccare vetas, aut pretium mori:

Verum terribiles quid parient minae?

Quo tantus recidet tremor?

En fumantis adhuc montis ad infima

Plebs oblita datam continuo fidem,

Brutam perfida plebs effigiem colit,

Veri Numinis in locum.

Heu mens nostra, Deus, te sine quid potest?

Lucem prome animis; cordis aheneam

Molli duritiem; redde, potes, Deus,

Voci nos dociles tuae.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, alme, tibi laus quoque, Spiritus,

Per quem legis amor cordibus insitus

Dat quod lex jubet, exequi.

AD LAUDES.

Audimur: almo Spiritus

Descendit e sinu Patris,

Aegrisque fert mortalibus

Promissa coeli munera.

Quot proditur miraculis

Praesentis adventus Dei!

Jam tota sublimi domus

Repente flatu personat.

Puro caducus aethere,

Candentis ad linguae modum,

In considentum verticem

Ignitus imber depluit.

Quae flamma summas alluit

Innoxio tactu comas,

Haec gliscit arcanis simul

In pectus et mentem viis.

Stupente turba gentium,

Linguis loquuntur omnibus,

Vatum crepant oracula;

Quidquid profantur, ignis est.

Inter profandum, Spiritus

In audientes irruit,

Instincta quo passim nova

Surgit Prophetarum seges.

Sit laus Patri; laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD TERTIAM.

Veni, Creator Spiritus,

Mentes tuorum visita,

Imple superna gratia

Quae tu creasti pectora.

Qui Paracletus diceris,

Donum Dei altissimi,

Fons vivus, ignis, caritas,

Et spiritalis unctio;

Tu septiformis munere,

Dextrae Dei tu digitus,

Tu rite promissum Patris,

Sermone ditans guttura:

Accende lumen sensibus,

Infunde amorem cordibus,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,

Pacemque dones protinus;

Ductore sic te praevio,

Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,

Noscamus atque Filium,

Te utriusque Spiritum

Credamus omni tempore.

Sit laus Patri; laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quo vos Magistri gloria, quo salus

Invitat orbis, sancta cohors, Dei

Portate verbum: vos reposcit

Prima seges, pia cura fratrum.

Proh! quanta messis protinus extitit!

Ter mille verbum concipiunt viri:

Deoque maturante, reddunt

Multiplicem, bona terra, fructum.

Compuncta passim pectora fletibus

Moerent amaris, atque piaculo

Ardent salutaris lavacri

Praeteritas abolere labes.

At non Hebraeis limitibus sacer

Haerebit ardor. Sol habitabiles

Qua lustrat oras, hac triumphis

Materies patet ampla vestris.

Jam mille divum templa solo ruunt:

Cedit superbae vis sapientiae,

Cedunt tyranni, victa cedit

Carnificum rabies furentum.

Novum potentis gratia Spiritus

Creavit orbem: nos quoque, nos tuae

Succendat ardor caritatis,

Alme Deus, renovetque totos.

Laus summa Patri, summaque Filio;

Sit, sancte, compar laus tibi, Spiritus,

Quo dua mitescunt, novasque

Concipiunt pin corda flammas.

AD COMPLETORIUM.

Adsis superne Spiritus,

Pater benigne pauperum:

Sinuque fundas uberi

Promissa terris munera.

Dum nox creati luminis

Jubar tenebris obruit,

Splendere tu non desinas,

Lux increata mentium.

Tu cordis hospes intimus.

Dulcis laborum tu quies;

Tu fletibus quos elicis

Divina misces gaudia.

Totius o fons gratiae,

Certare da nos fortiter:

Certantibus da vincere,

Vincentibus da praemium.

Sit laus Patri, laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

IN FESTO TRINITATIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Ter sancte, ter potens Deus,

Incomprehensa Trinitas:

O lux perennis! propriis

O ter beata gaudiis!

O vera semper Unitas!

O una semper Veritas!

O sancta semper, quae bonum

Diffundis omne, Caritas!

Te densa circum nubila,

Te circum inaccessum jubar,

Quod intus ardent Angeli

Circum trementes cernere.

Te confitetur in tuo

Et plebs renata nomine;

Firmaque praelibat fide

Amor quod ambit praemium.

Da posse quod jubes, Pater:

Da scire, Fili, quod doces:

Fac corde toto, Spiritus,

Nos velle quod probas bonum.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Sancto simul cum Spiritu,

Regnans per omne seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Sublime Numen, ter potens, ter maximum,

Incomprehensum lucis immensae jubar,

Simplex et unus, et tribus constans Deus,

Te res creatae laude jugi concinant.

Tu Trinitatis fons inexhaustus, Pater,

Filique nascens Patris aeterno sinu,

Ac sancte manans e duobus Spiritus,

Nil vos in una dividit substantia.

Persona triplex: una jungit Unitas,

In Patre semper Natus; in Nato Pater;

Uterque sacro semper est in Spiritu;

In Patre semper, inque Nato Spiritus.

Sed nullus horum quemlibet vincit, gradu

Vel major extat, vel prior potentia:

Aequale regnum, parque majestas trium,

Origo nulli dignius confert bonum.

Rerum creator, laus tibi, vivens Pater:

Laus aequa, mundum qui redemit, Filio:

Quo nos supernis ignibus succendimur,

Compar in aevum Flamini sit gloria.

AD LAUDES.

O luce quae tua lates,

Beata semper Trinitas,

Te confitemur, credimus,

Pioque corde quaerimus.

O sancte sanctorum Pater!

O Nate de Deo Deus!

O caritatis vinculum,

Jungens utrumque, Spiritus!

Ut se videt totum Pater,

Coaeva Proles nascitur;

Amorque quo se diligunt,

Et ipse procedit Deus.

Est totus in Nato Pater,

In Patre totus Filius;

Natoque plenus ac Patre

Inest utrique Spiritus.

Quod Natus est, hoc Spiritus;

Hoc est uterque quod Pater:

Tres una summa Veritas:

Tres una summa Caritas.

Aeterna Patri gloria,

Natoque sit cum Spiritu,

Qui vivit et regnat Deus

In seculorum secula.

IN FESTO CORPORIS CHRISTI.

AD OFFICIUM NOCT.

Sacris solemniis juncta sint gaudia,

Et ex praecordiis sonent praeconia:

Recedant vetera, nova sint omnia,

Corda, voces, et opera.

Noctis recolitur coena novissima,

Qua Christus creditur agnum et azyma

Dedisse fratribus, juxta legitima

Priscis indulta patribus.

Post agnum typicum, expletis epulis,

Corpus Dominicum datum discipulis,

Sic totum omnibus, quod totum singulis,

Ejus fatemur manibus.

Dedit fragilibus corporis ferculum;

Dedit et tristibus sanguinis poculum,

Dicens: Accipite quod trado vasculum;

Omnes ex eo bibite.

Sic sacrificium istud instituit,

Cujus officium committi voluit

Solis Presbyteris, quibus sic congruit

Ut sumant, et dent ceteris.

Panis angelicus fit panis hominum:

Dat panis coelicus figuris terminum:

O res mirabilis! manducat Dominum,

Pauper, servus, et humilis.

Te, trina Deitas, unaque, poscimus;

Sic nos tu visita sicut te colimus:

Per tuas semitas duc nos quo tendimus,

Ad lucem quam inhabitas.

AD LAUDES.

Verbum supernum prodiens,

Nec Patris linquens dexteram,

Ad opus suum exiens,

Venit ad vitae vesperam.

In mortem a discipulo

Suis tradendus aemulis,

Prius in vitae ferculo

Se tradidit discipulis.

Quibus sub bina specie

Carnem dedit et sanguinem;

Ut duplicis substantiae

Totum cibaret hominem.

Se nascens dedit socium,

Convescens in edulium:

Se moriens in pretium,

Se regnans dat in praemium.

O salutaris Hostia,

Quae coeli pandis ostium:

Bella premunt hostilia;

Da robur, fer auxilium.

Qui carne nos pascis tua,

Sit laus tibi, Pastor bone,

Cum Patre cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Pange, lingua, gloriosi

Corporis mysterium,

Sanguinisque pretiosi

Quem in mundi pretium,

Fructus ventris generosi,

Rex effudit gentium.

Nobis datus, nobis natus

Ex intacta Virgine,

Et in mundo conversatus,

Sparso verbi semine,

Sui moras incolatus

Miro clausit ordine.

In supremae nocte coenae

Recumbens cum fratribus.

Observata lege plene,

Cibis in legalibus,

Cibum turbae duodenae

Se dat suis manibus.

Verbum caro panem verum

Verbo carnem efficit:

Fitque sanguis Christi merum;

Et si sensus deficit,

Ad firmandum cor sincerum

Sola fides sufficit.

Tantum ergo Sacramentum

Veneremur cernui;

Et antiquum documentum

Novo cedat ritui:

Praestet fides supplementum

Sensuum defectui.

Genitori, genitoque

Laus et jubilatio,

Salus, honor, virtus quoque

Sit et benedictio:

Procedenti ab utroque

Compar sit laudatio.

AD PRECES SEROTINAS.

(Per Octavam.)

Adoro te devote, latens Deitas

Quae sub his figuris vere latitas:

Tibi se cor meum totum subjicit,

Quia te contemplans totum deficit.

Visus, tactus, gustus in te fallitur,

Sed auditu solo tuto creditur:

Credo quidquid dixit Dei Filius;

Nil hoc Veritatis verbo verius.

In cruce latebat sola Deitas,

At hic latet simul et humanitas:

Ambo tamen credens atque confitens,

Peto quod petivit Latro poenitens.

Plagas, sicut Thomas, non intueor;

Deum tamen meum te confiteor:

Fac me tibi semper magis credere,

In te spem habere, te diligere.

O memoriale mortis Domini,

Panis vivus, vitam praestans homini,

Praesta meae menti de te vivere,

Et te illi semper dulce sapere.

O fons puritatis, Jesu Domine,

Me immundum munda tuo sanguine,

Cujus una stilla salvum facere

Totum quit ab omni mundum scelere.

Jesu, quem velatum nunc aspicio,

Oro, fiat illud quod tam sitio:

Ut, te revelata cernens facie,

Visu sim beatus tuae gloriae.

COMMUNE
ET
PROPRIUM DE FESTIS.

Dec. 8.
IN CONCEPTIONE BEATAE
MARIAE VIRGINIS.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Ut sol decoro sidere

Splendescit, umbrae nescius;

Sic, Virgo, nullam pectore

Admittis umbram criminis.

Ut luna, coelos recreans,

Vincit tenebras lumine;

Sic tota fulges, et tuum

Sic nulla nox laedit decus.

Ut floret, horti gloria,

Candore puro, lilium;

Color tibi, flos Virginum,

Sic purus aeternum manet.

Ut unda, vitro purior,

Vultum fidelis exhibet;

Sic mente sinceram Dei,

Virgo, refers imaginem.

Sit laus Patri, laus Filio,

Sit par tibi laus, Spiritus,

Dignam Deo qui Virginem

Formans ab ortu praeparas.

Jan. 25.
IN CONVERSIONE S. PAULI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Pastore percusso, minas

Spirabat et caedes lupus;

Sparsumque vastabat gregem,

Te, Christe, Saulus nesciens.

Et jam catenas stringere,

Ferox parabat, jam cruces;

Sed o! repente sternitur,

Verboque perculsus ruit.

Quid, Saule, Saule, quid struis?

Agnosce victricem manum:

Coelo reluctari nefas;

Absiste Jesum persequi.

Jam tendit imbelles manus;

Jam colla submittit jugo:

Stupens jacet, clamat tremens:

Quid, Christe, quid victor jubes?

Ex hoste miles, ex lupo

Agnus, gregi se devovet;

Et raptor ipse nobili

Raptus triumpho ducitur.

O celsa cedrorum, Deus,

Qui voce vertis culmina!

O qui potenti subjicis

Mentes superbas gratiae!

Tu, Pastor, infensas tuo

Vires ovili contere;

Et nostra, si quid devium,

Ad te reflecte pectora.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

AD OFFICIUM NOCT.

Quos in hostes, Saule, tendis?

Quo furore percitus?

Immolare quid tot ardes

Innocentes victimas?

Insequendo quem lacessis,

Senties mox vindicem.

Christus instat; impotentem

Caecat, urget, dejicit:

Ille cedit imperanti,

Seque totum subjicit:

Insecutor ante Christi,

Praeco Christum personat.

Ante plenus qui minarum

Praeparabat vincula,

Nunc tremens, nec jam rebellis,

Per manus deducitur:

Qui lupus rapax furebat,

Nunc in agnum vertitur.

Dura, Christe, quam potenti

Corda versas dextera!

Qui tuum delere nomen

Vult tuorum sanguine,

Universum mox per orbem

Ipse clarabit suo.

Sit suprema laus Parenti,

Qui creavit omnia:

Filioque qui redemit

Morte nos volens sua:

Par et illi, cujus almo

Confovemur halitu.

AD LAUDES.

Quae gloriosum tanta coelis evocat

Te, Christe, causa? tune rursum visere

Mundum redemptor? tune Judex seculi?

Novumne prodis ultor hostem perdere?

Heu quam cruentus persecutor! quam ferox

Insurgit! horret, ac fugit grex qua premit;

Humana tanto nulla par hosti manus:

Te, Christe, sparsae vindicem poscunt oves.

Hunc ergo voce victor una subjicis;

Totum sed uno subdis in Saulo tibi,

Vincisque mundum; sternis ut mox erigas,

Agnisque praedam dividat lupus tuis.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate, quae gubernans omnia,

Per cuncta regnat seculorum secula.

Feb. 2.
IN PRAESENTATIONE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Templi sacratas pande, Sion, fores;

Christus sacerdos intrat et hostia:

Cedant inanes veritati,

Quae se animis aperit, figurae.

Non immolandi jam pecudum greges,

Fumabit ater non cruor amplius;

En ipse placando Parenti

Ipse suis Deus adstat aris.

Virgo latentis conscia Numinis,

Demissa vultus, quem peperit Deum,

Hunc gestat ulnis; pauperumque

Munera fert teneras volucres.

Hic omnis aetas, omnis et adstitit

Sexus, propinquo Numine plenior;

Omnes anhelantis tot annos

Nunc fidei pretium reportant.

Testes tot inter, magnanimo, Deus,

Tibi litabat firma silentio

Verbi silentis muta mater:

Cuncta animo penitus premebat.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini.

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD OFFICIUM NOCT.

Fumant Sabaeis templa vaporibus;

Nos sacra poscunt: jam praeit hostia;

Sequamur omnes, et vicissim

Puro animo memores litemus.

Lumen ministret splendidior fides:

Ministret ignes flammea caritas;

Fundatque divinos honores

Innocuae bona fama vitae.

Vitae nocentis quid trahimus moras?

Sit fas beato cum sene commori;

Ut quem sub aris immolatum

Vidimus, hoc etiam fruamur.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD LAUDES.

Qui sacris hodie sistitur aris,

Stat signum populis omnibus infans:

Idem Judaicae gloria gentis,

Et toti nova lux addita mundo.

Plausus insolitos audit uterque

Miraturque parens: vota faventum

Votis excipiunt, et sua laetis

Gratantum ominibus gaudia miscent.

Afflatae subito Numine mentes

Vix sese capiunt: spesque salutis

Hac inclusa tenus corde sub imo,

Ipsis jam manibus prensa tenetur.

Quem videre procul mente Prophetae,

Nunc te das oculis, Christe, fruendum;

Mox idem feries, ora resolvens,

Dictis attonitas grandibus aures.

Si nostris modo te sensibus aufers,

Horum firma fides suppleat usum;

Hac te, Christe, manu tangere fas est:

In templis resides nunc quoque nostris.

Aeterno sit honor lausque Parenti:

Qui placare paras victima Patrem,

Aequalis tibi sit gloria, Nate:

Amborum similis laus sit amori.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Stupete, gentes; fit Deus hostia:

Se sponte legi Legifer obligat:

Orbis Redemptor nunc redemptus:

Seque piat sine labe mater.

De more matrum, Virgo puerpera

Templo statutos abstinuit dies.

Intrare sanctum quid pavebas,

Facta Dei prius ipsa templum?

Ara sub una se vovet hostia

Triplex: honorem virgineum immolat

Virgo sacerdos, parva mollis

Membra puer, seniorque vitam.

Eheu! quot enses transadigent tuum

Pectus! quot altis nata doloribus,

O Virgo! Quem gestas, cruentam

Imbuet his sacer Agnus aram.

Christus futuro, corpus adhuc tener,

Praeludit insons victima funeri:

Crescet; profuso vir cruore,

Omne scelus moriens piabit.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

Mar. 25.
IN ANNUNCIATIONE ET INCARNATIONE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Haec illa solemnis dies,

Dies salutis nuntia,

Qua missa coelo tristibus

Venere terris gaudia.

Unius omnes crimine

Casu gravi lapsi sumus:

Ut ipse lapsos erigat,

Descendit in terras Deus.

Qui Patris aeterno sinu

Aeterna Proles nascitur,

Obnoxius fit tempori,

Sinum nec horret Virginis.

Mortale corpus induit,

Orbi piando victimam;

Ut innocenti sanguine

Scelus nocentum diluat.

Qui cuncta complet numine,

Nostros se in artus colligit:

Ut nos reducat ad Deum,

Et ipse nobiscum Deus.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Coelestis Ales nuntiat

Implenda mox mysteria:

Virtute foecunda Deus

Illapsus implet Virginem.

Qualis stupendo gloria

Te, Virgo, de partu manet!

Conceptus in tuo sinu,

Natus Deo, nunc est tuus.

De virginali sanguine,

Quem nulla labes inficit,

Fingente sancto Spiritu,

Christi caro compingitur.

Nobis per hanc mortalibus

Lactescit esca Coelitum:

Nos pascit infantes homo,

Qui pascit angelos Deus,

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD LAUDES.

Pulsum supernis sedibus,

Umbris tot annos obsitum,

Coelestis ignarum viae,

Errabat humanum genus.

Coelestis en Rex curiae,

Ut monstret ad coelum viam

Secumque ducat exules,

Se sponte fecit exulem.

Se deviis praebet ducem,

Vires dat ambulantibus;

Est ipse qua ducit via;

Quo ducit, ipse terminus.

Deus, suprema Veritas,

Umbrata velo corporis,

Puris videnda mentibus,

Lustra tuo nos lumine.

Et tu, tuorum sis memor,

Quae, dum modesto pectore

Te dicis ancillam Dei,

Regina mundi diceris.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Maii 1.
SS. PHILIPPI ET JACOBI APOSTOLORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Dum morte victor obruta

Ab inferis Christus redit,

Vos pangimus, dirae necis

Vitaeque testes redditae.

Vobis datum prae ceteris

Latus Magistri cingere:

Vobis futurae sedulus

Arcana credit gloriae.

At, ille privatim suae

Dum nuntiat crucis probrum,

Cur horret humanus nimis,

Qui decipit sensus, amor?

Opportuit Christum pati,

Qui postea resurgeret:

Illinc homo verus patet;

Hinc se probat vere Deum.

Illos magister qui doces,

Tu Christe, tu nos erudi:

Si quid latet, tu detege;

Amare da quod jam patet.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio;

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Praedicta Christi mors adest;

At vos timori parcite:

Nil inde, nil caros pius

Remittet in fratres amor,

Durate fortes; irritos

Mundi tumultus spernite:

Deo volente, turbini

Serena succedet dies.

Coeli perenne gaudium

Solabitur luctus breves;

Brevem triumphum seculi

Aeternus obruet dolor.

Qui carne frater in suo

Mortem peremit corpore,

Divinitatis vos suae

Dignabitur consortio.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere,

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Regnis paternis debitus

Cruore quae pandit suo,

Vos propter hospes exteras

Adhuc colit terras Deus.

Ignota tardis mentibus

Patere dat mysteria,

Per mille praesagas sui

Se detegens imagines.

En immolandus a Patre,

Suum ferens lignum Puer:

En Agnus ille, sanguine

Qui tincta servat limina.

Amoris o quae pignora!

Vobis oves credit suas:

Ligare dat, dat solvere

Quae solvit et ligat Deus.

Da, Christe, da tecum mori:

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

Maii 6.
S. JOANNIS APOSTOLI
ANTE PORTAM LATINAM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Urbem Romuleam quis furor incitat?

Christi discipulus Caesare judice

Damnatus rapitur: nil venerabilis

Frontis canities movet.

In fervens olei conjicitur mare:

Nil aestus nocuit, flamma sed hospiti

Parcit blanda suo; ceu pugil ungitur,

Hinc et fortior exilit.

Edicto steriles pulsus in insulas

Exul tunc socio perfruitur Deo:

Hic ventura videt, quae calamo notans

Sublustri nebula tegit.

Sic nos Christus amet, sic doceat pati;

Discamusque mori, simus ut et necis

Sacrae participes: non aliis patet

Coelum conditionibus.

Patri maxima laus, maxima Filio,

Amborumque sacro maxima Flamini:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD LAUDES.

Jussu tyranni pro fide

Pulsus, Joannes, exulas:

Fertur volatu libero

Mens celsa supra sidera.

Illic revelat se tibi

Qui mortuus vivit Deus,

Agnus salutis hostia,

Et morte devicta leo.

Arcana te vatem docet

Regni sui mysteria:

Pandit cruore Martyrum

Ubique spargendam fidem.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere;

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

Junii 11.
S. BARNABAE APOSTOLI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Coelo datur quiescere,

Terris relictis, Barnaba:

Solemnis haec affert tuis

Finem dies laboribus.

Quem propter, agro vendito,

Opes caducas deseris,

Magno rependens foenore

En fundus ipse fit tuus.

Tu sacra per jejunia,

Tu publicas inter preces,

Jubente sancto Spiritu,

Christi crearis nuntius.

Quas non adis mundi plagas,

Pauli laborum particeps?

Vos unus ambo spiritus,

Vos una junxit caritas.

Quam vestra gens Christi fidem

Luci rebellis reppulit,

Nil haesitantes barbaris

Portastis illam gentibus.

Fac, Christe, nostris se tuum

Cum lumen offert mentibus,

Amore ne noctis suae

Coeleste donum respuant.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

Junii 24.
NATIVITATIS S. JOANNIS BAPTISTAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Christe, prolapsi reparator orbis,

Ut tuum casto celebremus omnes

Ore Baptistam, maculas profani

Elue cordis.

Hunc paraturum Domino sequenti

Semitam prisci cecinere vates:

Vatibus cunctis fuit ipse major,

Judice Christo.

Hic et inclusus genitricis alvo,

Sentit exultans Dominum latentem;

Jamque coelesti trepidat venire

Obvius Agno.

Quid fide pendes dubia Sacerdos?

Muta torpebit tibi vox: at infans

Protinus nascens patriae resolvet

Vincula linguae.

Quin repromissam, subitus Propheta,

Cernis humano generi salutem;

Nuntias pacem, reserasque fatis

Grandibus ora.

Gaudet admirans populus stupetque:

Quis puer, clamant, erit iste, cujus

Se statim prodit manifesta tantis

Gloria signis?

Laus sit aeternae sua Trinitati,

Quae novam mundo paritura lucem,

Praevium Soli voluit Joannem

Surgere sidus.

AD OFFICIUM NOCT.

Exiit cunis pretiosus infans,

Munus Excelsi: venit ut tenello

Corpori robur, nova ditat intus

Gratia mentem.

Jamque conventus fugiens profanos,

Horridis blanda procul urbe lustris,

Militem Christo parat, innocentes

Saevus in artus.

Cinctus hirsuti spoliis cameli,

Arido vitam tolerare victu

Gaudet, insulsas medicans agresti

Melle locustas.

Scilicet, sacra stimulante flamma,

Perfidam natus renovare gentem,

Ad patrum mentes revocabit olim

Corda nepotum.

Qui creat mundum, sit honos Parenti:

Laus tibi compar, Reparator orbis:

Aequus amborum sit honos per omne

Tempus Amori.

AD LAUDES.

Nunc suis tandem novus e latebris

Prodit Elias, populisque Christum

Clamat, exprobrans sua viperinae

Crimina proli.

En Deus judex, Deus en propinquat

Ventilans fruges: superis recondet

Triticum cellis, paleasque diros

Tradet in ignes.

Hujus adventu, rigidum superbi

Deprimant montes caput; erigantur

Vallium passim cava: corrigantur

Prava viarum.

Sancte praecursor, date praeco lucis,

Excitet somno tua vox inertes;

Ut graves olim fugiamus Agni

Vindicis iras.

Summa laus Patri, genitoque Verbo:

Aequus amborum sit honos Amori,

Qui sacrum Christi pugilem potenter

Ungit et armat.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quid moras nectis? Domino jubenti

Cede: qui sacro lavat igne corda,

Hic tuis ardet manibus, Joannes,

Amne lavari.

Quis fuit sensus tibi, cum videres

Supplicis ritu dare colla pronum,

Cui pedum summo reputes honori

Solvere lora?

Cernis ut, nimbo rutilante, Christo

Spiritus, Patris comitante voce,

Incubat; sese Triadisque tota

Pandit imago?

Diligens instas operi minister;

Victimam mundi scelus auferentem

Praedicas agnum, digitoque fidus

Indice monstras.

Immemor laudis propriae, magistro

Debitos Christo properas alumnos

Reddere: ardebas minui, decebat

Crescere Christum.

Nec fidem vita sat erit probasse;

Vindicem laesi rigidum pudoris

Te manet carcer: Domino cruenta

Morte praeibis.

Laetus aeternum celebret Parentem

Orbis: aeternum celebret Parentis

Filium: par sit tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

Junii 29.
SS. PETRI ET PAULI APOSTOLORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quos junxit unus, vita dum mansit, labor,

Quos una clarat morte palma Martyres,

Ambo sacrati principes exercitus,

Coelo receptos una vos colit dies.

Vos, angularis cui subest Christus lapis;

Fundatis Aedem: mystico vos Corpori,

Cui praesidere gaudet augustum Caput,

Fulgere clara jussit ambo lumina.

In te potestas clavium, Petre, eminet;

Te, Paule, flumen irrigat scientiae:

Uterque Pastor, et magister, et parens,

Olimque mundo destinati judices.

Infirmitatem carnis experti tamen,

Nostis caducam fictilis testam luti;

Et consecuti gratiam, clientibus

Praestatis ultro quam pie poscunt opem.

Vos ergo votis supplicum solemnibus

Adeste: lapsis impetrate gratiam;

Ut Christianis assequamur moribus,

Quae sancta mundo tradidistis dogmata.

Sit sempiterno sempiterna laus Patri:

Petro supernus quem revelavit Pater,

Aeterne Fili, laus tibi sit maxima:

Sit par supremo laus decusque Flamini.

AD OFFICIUM NOCT.

Orbe nunc toto celebrentur ambo

Principes, orbis decus atque lumen,

Mille qui Christo peperere verbi

Semine gentes.

Auctor incoepti Deus: ille terras

Incolens, primas tibi, Petre, defert;

Mox vocat Paulum, seperas regressus

Victor ad arces.

Alter aeterni Patris eruditur

Voce delapsa: super astra raptus

Alter arcanae sacra veritatis

Flumina potat.

Quanta sub vili latitat potestas

Corpore! infirmos tua sanat umbra,

Petre: lethales tua, Paule, pellunt

Lintea morbos.

Mergitur ponto superante Petrus;

Naufragum Paulus fluitat per aequor:

Christe, ades, saevosque jubes utrique

Parcere fluctus.

Heu! fidem cernis titubare nostram:

Tu vacillantes rege, Christe, gressus.

Fac, Deus, tantos docili sequamur

Corde magistros.

AD LAUDES.

Jam nil Hebraeis, Gentium plebs, invide,

Dignata eisdem, fausta plebs, honoribus:

Ovile summus Pastor expandit suum,

Novusque primo grex adunaris gregi.

Promissa Patrum, Christe, natus exequi,

De stirpe Jacob quaeris amissas oves;

Petrumque, primo quem locavisti gradu,

Tanto labori sufficis vicarium.

Divina Gentes at simul clementia

Respectat; illis, Paule, Doctor mitteris:

Arcana profers tu Dei mysteria;

Tu christianae praeco fulges gratiae.

Utrimque fervet uberi fructu labor:

Judaeus, an sis barbarus, nil interest:

Diversa quamquam sors duobus obtigit,

Par universi cura succendit gregis.

Sit sempiterno sempiterna laus Patri:

Petro supernus quem revelavit Pater,

Aeterne Fili, laus tibi sit maxima:

Sit par supremo laus decusque Flamini.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Tandem laborum, gloriosi principes

Fructum tenetis: fana passim corruunt:

Quin ipsa late Roma victrix gentium,

Se Christiano jam stupet subdi jugo.

Saevit Tyrannus; at triumphant victimae:

Alter per ensem victor, alter per crucem,

Coelo coronam laureati possident;

Fususque sanguis Christianos seminat.

Superba sordent Caesares cadavera,

Queis urbs litabat impii cultus ferax:

Apostolorum gloriatur ossibus,

Fixamque adorat collibus suis crucem.

Nunc o cruore purpurata nobili,

Novisque felix Roma conditoribus,

Horum trophaeis aucta, quanto verius

Regina fulges orbe toto civitas;

Sit semipterno sempiterna laus Patri:

Sit sempiternum Filio Patris decus:

Qui nectis ambos, aequus ambobus, tibi

Divine, sit laus sempiterna, Spiritus.

Junii 30.
IN COMMEMORATIONE S. PAULI APOSTOLI.

AD OFFICIUM NOCT.

Sat, Paule, sat terris datum

Post multa te certamina,

Cursu peracto, debita

Corona jam coelo manet.

Quot tu mari periculis,

Terraque jactatus malis!

Quot saxa, virgae, compedes!

Quot damna, curae, funera!

Nunc ille confixum suae

Qui te cruci dudum tenet,

Te Christus ad vitam vocat;

Tibique lucrum jam mori.

Sed caritatis viscera

Strictis coaretant nexibus;

Christoque quos tu parturis

Patrem reposcunt filii.

Verum paratur jam tibi

Finis laboris ardui,

Mercesque: bissenos thronus

Te poscit inter judices.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

Julii 2.
IN VISITATIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quo sanctus ardor te rapit,

O Virgo, flos o Virginum?

Quo tendis, et cito gradu

Conscendis alta montium?

Urget sacer te Spiritus

Toto repletam Numine:

Matris Dei jam dignitas

Nil caritati detrahit.

Tibi propinquam sanguine

Matrem puella visitas,

Concessa cui divinitus

Grataris alvi munera.

O quanta matrum gaudia!

Stupente natura, gravem

Anum stupes, quae Virginem

Foetam Deo te praedicat.

Absconditum sub intimo

Ceu nube, portabas sinu

Solem, suo qui protinus

Lustrabit orbem lumine.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Montes, superbum verticem,

Qua Virgo transit, subdite,

Cui se libenter sternerent

Vel ipsa coeli sidera.

Occulta quae latet domi,

Audet foras se prodere:

Semper sibi timens pudor

Se caritate protegit.

It illa, non nectit moras:

Fugit videri, nec minus

Fugit videri, ne suo

Quidquam pudori detrahat.

Beata quam pressit pede,

Tellus! beata semita!

Colles beati, qui simul

Cum matre sensistis Deum!

Beatiores hospites,

Vos o quibus coelestia,

Loquente matre Virgine,

Audire verba contigit!

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD LAUDES.

Ad prima verba Virginis,

Intus movente Spiritu,

In matris alvo conditus,

Infans Joannes gestiit.

Agnovit infantem Deum:

Quem sensit, ardet prodere;

Vates et infans, qua potest,

Adesse Christum nuntiat.

Hic jam Redemptoris vices,

Praeconis ille sustinet:

Materna claustra non vetant

Quin ambo munus impleant.

Felix puer, felix parens,

Felix sacerdos, et domus,

Qui per parentem Virginem

Deo fruuntur hospite!

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Julii 22.
S. MARIAE MAGDALENES.

AD PRIMAS VESPERAS.

Procul maligni cedite spiritus;

Nunc imperanti cedite Numini,

Fessamque duris Magdalenam

Parcite nunc agitare poenis.

Christi jubentis numine territi

Fugere septem: mox sibi reddita,

Te, Christe, consectatur unum,

Et memori tibi mente servit.

Quin et cruenta de trabe pendulo

Christo litabat mille doloribus:

Quam vellet insontis Magistri

Sola graves tolerare poenas.

Miscere fletus sanguinis aemulos

Non cessat, adstans victima victimae,

Christus, silendo, nil rependit:

Quam melius probat hinc amantem!

Laus, summa Patri, summaque Filio:

Sit summa puro laus quoque Flamini,

Afflante quo semper calescunt

Aethereis pia corda flammis.

AD OFFICIUM NOCT.

Plagis Magistri saucia,

Dum moesta largos funderet

Maria fletus, acrior

Revixit in poenis amor.

Non turba, non vetat crucis

Mortisque dirae scandalum,

Inter furentes quaerere

Ligno peremptum milites.

Quis tantus ignaram labor

Exercet? Extinctam doles

In morte vitam: quid gemis,

Mors ipsa cum victrix cadit?

En ille quem luges amans,

Praesens resumpto corpore,

Notis amantem te redux

Primam salutat vocibus.

O si beatos tangere,

O si tenere fas pedes!

Sed hic perennis non datur

Gustare vitae gaudia.

Impleta nunc Apostolam

Promissa te primam choro

Apostolorum grandia

Jubent referre nuntia.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD LAUDES.

Maria sacro saucia vulnere,

Non jam dolendum quid Dominum doles?

Semper renascens hic amoris

Unde tibi violentus ardor?

Quem quaeris ipso funeris in sinu,

Victo triumphat funere clarior,

Vivit: retecto jam sepulcro,

Ecce jacent revoluta saxa.

Myrrham quid affers, vanaque balsama?

Haec luce functis debita munera:

Mox ille donandos Olympo

Non eget his redivivus artus.

Ingens amantem te dolor indicat;

Amans vicissim se Deus obtulit:

Agnosce vocem tu Magistri

Nomine te proprio vocantis.

Tu prima testis, primaque nuntia,

Velox in urbem protinus advola;

Christique nutantes Ministros

Plena Deo propiore firma.

Laus summa Patri, summaque Filio:

Sit summa puro laus quoque Flamini,

Afflante quo semper calescunt

Aethereis pia corda flammis.

Aug. 1.
IN LIBERATIONE S. PETRI
A VINCULIS.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Qui Christiano gloriantur nomine,

Ahena frustra vincla captivos tenent;

Frustra satelles servat insomnis fores:

Inter catenas mente stant liberrima.

Ornant revinctos invidendae compedes;

Nec ponderosae, quas amor leves facit:

Non densa tetri carceris nox obsidet,

Aeterna summo quos manet coelo dies.

Dulces catenae, quae reum non arguunt,

Sed Christi amantem quae probant Apostolum!

Regum coronis, aureis monilibus,

Vos sacra pluris aestimamus vincula.

Patri supremo sit suprema gloria;

Tibique laudes totus orbis concinat,

Aeterne Fili, splendor aeterni Patris:

Compar sit almo laus decusque Flamini.

AD LAUDES ET SECUNDAS VESPERAS.

Petrum, tyranne, quid catenis obruis,

Jubesque condi carceris nigro specu?

Quid trux satelles ante limen excubat?

Carcer, satelles, vincla non Petrum tenent.

Fulgens ab alto venit Ales aethere;

Recedit horror, et fugat noctem dies:

Jubente Christo, rupta vincla concidunt;

Panduntur ultro clausa ferro limina.

Coelestis ille ductor ostendit viam:

It Petrus; atque somnium quod fit, putat.

Verum, recepta mente, victricem Dei

Suae salutis certus agnoscit manum.

Lux nostra, Christe, nostra libertas, vides

Quibus catenis vinciant nos crimina,

Et quanta nostris incubet nox mentibus:

Caecis diem fer, rumpe vinctis vincula.

Patri supremo sit suprema gloria;

Tibique laudes totus orbis concinat,

Aeterne Fili, splendor aeterni Patris;

Compar sit almo laus decusque Flamini.

Aug. 6.
IN TRANSFIGURATIONE DOMINI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Hoc, jussa quondam rumpimus

Festo die silentia:

Celata dudum jam decet

Vulgare nos mysteria.

Montis sub alto vertice,

Tribus vocatis testibus,

O Christe, visus hactenus

Terris homo, pates Deus.

Tuae latens lucis jubar

Sacros in artus effluit;

Vestis tuo te numine,

Tibique totus redderis.

Coelo tonante, protinus

Audita summi vox Patris:

Te, nube rupta, Filium,

Quo gloriatur, asserit.

Hic est Magister omnium,

Quem pronus orbis audiat.

Silete, mortales: Deus

Qui nos docet, fatur Deus.

Qui, nube rupta, te palam

Natum vocavit, laus Patri;

Tibique Nato; nec minor

Laus utriusque Flamini.

AD OFFICIUM NOCT.

Quam nos potenter allicis!

Te, Christe, quando detegis,

Te, quando celas, providus

Nobis peraeque consulis.

Hic nos adoptat filios,

Qui te vocavit Filium;

Sponsor futurae gloriae

Dat certa nobis pignora.

E nube quid, Pater, probas?

De monte, Fili, quid doces?

Umbris procul cedentibus,

Restabat una veritas.

Ut jussa Patris impleas

Mactanda mundo victima,

Formam resumens pristinam,

Mortalitati redderis.

Fac, Christe, qui nobis lates,

Obscura dum regit fides,

Fracto solutos corpore

Nos te videre, te frui.

Qui, nube rupta, te palam

Natum vocavit, laus Patri;

Tibique Nato; nec minor

Laus utriusque Flamini.

AD LAUDES.

Jesu, dulcedo cordium,

Fons vivus, lumen mentium,

Excedens omne gaudium

Et omne desiderium:

Mane nobiscum Domine:

Et nos illustra lumine,

Pulsa mentis caligine,

Mundum replens dulcedine.

Quando cor nostrum visitas,

Tunc lucet ei veritas:

Mundi vilescit vanitas,

Et intus fervet caritas.

Jesu mi bone, sentiam

Amoris tui copiam:

Da mihi per praesentiam

Tuam videre gloriam.

Quem tuus amor ebriat,

Novit quid Jesus sapiat:

Quam felix est quem satiat!

Non est ultra quod cupiat.

Tu fons misericordiae,

Tu vere lumen patriae,

Pelle nubem tristitiae,

Dans nobis lucem gloriae.

Aug. 14.
IN VIGILIA ASSUMPTIONIS BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD LAUDES.

Quod carne Christum, Virgo, paris, vocant

Hinc te beatam: rectius occupas

Nomen beatae, quae fideli

Credideris, pia Virgo, corde.

Orbata Nato, non muliebriter

Ploras ademptum. Scilicet altior

Tellure coelestes, triumphans

Quo rediit, meditaris arces.

Amoris illuc te rapit impetus:

Tardi sed obstant vincula corporis,

Dolesque durum longioris

Exilii tolerare pondus.

Haec vota tandem qui cumulas, Pater,

Succurre nostris, auspice Filio;

Infunde sacrum, quo vigemus,

Pectoribus, Deus alme, Flamen,

Aug. 29.
IN DECOLLATIONE S. JOANNIS BAPTISTAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quis ille, sylvis e penetralibus

Egressus, ad se tot populos trahit?

Ab ore pendentes loquentis

Qua subito tenet arte turbas?

An ille fastu regifico tumens,

Molli solutus diffluit otio?

Levisne arundo ventilatur

Arbitrio popularis aurae?

Atqui ter annos jam decies trahit

Vitam in profundis saltibus asperam,

Virtutis Eliae futurus

Atque animi generosus haeres.

Ergo severam Numinis omnibus

Ostentat iram, non timidus mori:

Assertor acer veritatis,

In proceres tonat inque plebem.

Aula receptum non retinet timor,

Non blanda flectit gratia Principis,

Contaminati quin reprendat

Flagitium opprobriumque lecti.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini:

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD OFFICIUM NOCT.

Impune Vati non erit: impotens

Totum furorem femina colligit;

Iraeque causas aggerando

Exstimulat fera corda regis.

Quid non libido cogis adultera?

Dantur catenis innocuae manus:

At alligari veritatis

Nescia vox, sua jura servat.

Christum vel atro carceris in specu

Praeco fidelis nuntiat: et suos

Divina patranti Magistro

Discipulos jubet ire testes.

Vinctus triumphat, tu pavitans fremis,

Tyranne. Caecum mens male conscia

Quatit flagellum: stricta Vatem

Impavidum feriet securis.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini:

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD LAUDES.

Ecce, saltantis pretium puellae,

Fertur in disco caput amputatum:

Haec cruentatis nova proferuntur

Fercula mensis.

Quae rudes sylvis populos docebat,

Quae Deum tota resonabat aula,

Illa vox, eheu! gladio resecta,

Muta silebit.

Occidit Vates, et adhuc timetur,

Vox silet verbi, cruor ille clamat:

Sancta fraterni temerata carpit

Foedera lecti.

Nube sub densa jubar involutum

Venerat caecis aperire seclis:

Sole maturo, velut umbra, cessit

Lucifer Orbi.

Summa laus Patri, genitoque Verbo:

Et tibi compar, utriusque nexus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Omnibus manat cruor ecce venis:

Hinc sitim longam satia, tyranne;

Et cibos inter paterasque puro

Sanguine liba.

Ut caput vidit, dapibus paratis,

Triste fumanti natitare tabo,

Haesit, impastis fremuitque mensis

Funeris auctor.

Non tamen frontis gravitas serenae

Cessit immiti violata ferro:

Dura mitescit placido sub ore

Mortis imago.

Sic suo rursum Deus hunc praeire

Nuntium Christo jubet, inferisque

Ferre praeconem nova liberandi

Gaudia mundi.

Qui Deo plenus rigidis futurum

Moribus Christum rudis exprimebat;

Debuit dura quoque morte totum

Reddere Christum.

Summa laus Patri, genitoque Verbo;

Et tibi compar, utriusque nexus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

Sept. 2.
SS. LAZARI, MARIAE, ET MARTHAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Flagrans amore, perditos

Dum nos Redemptor quaereret,

Defessus ad Martham Deus

Sese recepit hospitam.

Beata, quae tantum suis

Amica tectis hospitem

Fovere gaudet, et Deo

Inferre convivae dapes!

Dum Martha pascit, pascitur

Maria felix; ac sedens,

Magnoque tuta Judice,

Partem potitur optimam.

Nunc, Martha, nunc sedens Deo,

Et ipsa Verbo pasceris;

Et juge se tuus tibi

Conviva dat convivium.

Da, Christe, Sanctorum quies,

Sic nos ad unum tendere

Per multa, posthac optima

Ut parte possimus frui.

AD OFFICIUM NOCT.

Redditum luci, Domino vocante,

Lazarum, turbae, domitamque mortem

Laudibus festis, modulisque sacri

Dicite cantus.

Ille qui Christum meruit frequenti

Hospitem gaudens recreare mensa,

Foetidus clauso, data praeda morti,

Conditur antro.

Heu! tua praesens ope si jacenti,

Fata qui praescis, Deus, astitisses;

Viveret, necdum premerentur atra

Lumina nocte.

Jamque mors vitae Domino solutam,

Si jubes, reddet spoliata praedam;

Nunc et extinctus superas amicus

Surget ad auras.

Ecce dilecti lacrymis honoras

Hospitis funus, fremituque prodis

Quam pio plangas, Pater, impiorum

Corde ruinam.

Ut Patrem semper pia Spiritumque

Omne plebs tecum celebret per aevum

Christe, credentes animas secundae

Eripe morti.

AD LAUDES.

Panditur saxo tumulus remoto:

Intimos clamor penetrat recessus;

Et Deum sentit docili jubentem

Aure cadaver.

Proh stupor! notas repetit medullas

Spiritus; caecam pedibus revinctus

Dum viam carpit, sibimet superstes

Prodit et haeres.

Ipsa sic ruptis inimica vinclis

Mors fugit, vinci patiens; futuris

Summa praeludit tua sic triumphis,

Christe, potestas.

Ut Patrem semper pia Spiritumque

Omne plebs tecum celebret per aevum,

Christe, credentes animas secundae

Eripe morti.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Intrante Christo Bethanicam domum,

Curramus omnes: hospite splendidam

Simone coenam praeparante,

Tam celebrem penetremus aulam.

Hic dum ministrat Martha celer gradu,

Fraterque laetas assidet ad dapes;

Maria, Christo tu fragranti

Vasa reples pretiosa nardo.

Pedes inungens, tergere crinibus

Gaudes; liquorem fundis et in caput;

Et, vase fracto mox inundans,

Tecta novo recreas odore.

Sed cur iniquo dente lacesseris,

Dum gloriosis obsequiis vacas?

Unguenta fundens, antevertis

Exequias morientis Agni.

Quantum per orbem Christiadum fides

Diffusa vastas subjiciet plagas,

Tantum Mariae grande factum

Per populos resonabit omnes.

Laus summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Quo dante, jam nunc sponsa Christi

Perpetua fruitur quiete.

Sept. 8.
IN NATIVITATE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD OFFICIUM NOCT.

Laetis terra sonet plausibus: huic Dei

Mater Virgo datur; munere quo nova

Se rerum facies protinus exerit,

Mundo pax redit aurea.

Haec est illa domus, qua Deus advena

In terris habitat, digna Deo domus;

Templum grande, sibi quod propria manu

Summus condidit Artifex.

Aureis arca vetus fulserit undique

Scintillans radiis. Haec vacuas decent

Umbras: interior Numinis ipsius

Arcam nobilitas decet.

Non hic manna latet, legifer aut lapis,

Non ramus sterilis: flos viget hic ferax

Virtutum; sacer hic panis homo Deus;

Hic legis residet dator.

Sit laus summa Patri, summaque Filio:

Amborum sit idem Spiritui decus,

Arcanis habilem qui thalamum modis

Christo praeparat hospiti.

AD LAUDES.

Mortale, coelo tolle, genus, caput;

En noctis horror desiit; en jubar

Nascentis Aurorae propinquum

Admonuit properare Solem.

Sacro tumentes germine jam polus

Terras amicis imbribus irrigat;

De stirpe Jesse virga surgit

Conspicuum paritura florem.

Coelestis illum gratia Spiritus

Inunget; illi Justitia, et Fides,

Timorque castus, Veritasque,

Et Pietas, comites praeibunt.

Hunc ergo, quem tot secla fidelibus

Votis anhelant, quem misero Deus

Promisit orbi, spem salutis,

Accelera, pia Virgo, fructum.

Sit Trinitati perpetuum decus,

Inflicta mundo quae miserans mala

In matre pignus nascituri

Non dubium dat habere Christi.

Sept. 14.
IN EXALTATIONE SANCTAE CRUCIS.

AD OFFICIUM NOCT.

Lignum Crucis mirabile

Totum per orbem prominet,

In qua pependit innocens

Christus, Redemptor omnium.

Hanc nulla cedrus arborem

Adaequat alto vertice,

Quae poma nescit noxia,

Sed ferre vitae praemia.

Tu, Christe, Rex piissime,

Hujus Crucis signaculo,

Diebus, horis omnibus,

Munire nos non abnuas:

Ut lingua cordi consona,

Comesque cordis puritas,

Laudis tibi perenniter

Munus rependat debitum.

Qui per crucem nos liberas,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre; nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Sept. 29.
S. MICHAELIS ET OMNIUM ANGELORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Christe, qui sedes Olympo,

Par Deo Patri Deus,

Quem tremiscunt intuendo

Puriores Spiritus:

Da choris junctos supernis

Ore puro psallere.

Inter omnes fulguranti

Ense victor emicat,

Qui draconis insolentem

Contudit ferociam,

De polo trusit rebellem

In profunda tartara.

Dum superbum sternis hostem,

Intonas; Quis ut Deus?

Obstinata turba praeceps

Clade communi ruit:

Te triumphantem coronat

Qui tibi dat vincere.

Tu decore vincis omnes,

Alitum pulcherrime:

Assides Deo propinquus,

Consili tu particeps;

Astra claudis et recludis,

Nosque sistis Judici.

Te tremendo poscat aeger

Mortis in luctamine;

Advolantis efficacem

Sentiet praesentiam;

Corporis vinclis solutum

Mox ad astra transferes.

Sit suprema laus Parenti,

Qui creavit omnia:

Filioque qui redemit

Morte nos volens sua:

Par et illi, cujus almo

Confovemur halitu.

AD OFFICIUM NOCT.

Descende coelo: te Michael vocat

Quae festa terris te celebrat dies:

Ne vota spernas, Christianae

Grande decus columenque gentis.

Adstas minister tu propior throno,

Mandata promptus Numinis exsequi,

Te qui fideles perstitere

Aligeri, duce gloriantur.

Illustre sit fas dicere proelium;

Sit fas triumpho plaudere nobili,

Quo dissipati perduelles

Aethereis cecidere regnis.

Movere bellum pacis in atriis

Insanus ardet Lucifer, et polo

Parare dementes ruinas

Atque Dei solio minari.

Invadit idem mille acies furor;

Fervent tumultu sidera: grandium

Dux magne bellorum, Tonantis

Jura datur tibi vindicare.

Hac fulguranti voce, Quis ut Deus?

Pellis superbos: strenuus impias

Vexare turmas, et rebelles

Perpetuis religare flammis.

Sit laus Parenti, qui creat Angelos;

Per quem triumphant gloria Filio:

Quo roborantur laus sit almo

Spiritui: tribus una semper.

Oct. 2.
SS. ANGELORUM CUSTODUM.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Custodes hominum psallimus Angelos,

Naturae fragili quos Pater addidit

Coelestis comites, insidiantibus

Ne succumberet hostibus.

Nam quod corruerit proditor Angelus,

Concessis merito pulsus honoribus,

Ardens invidia, pellere nititur

Quos coelo Deus advocat.

Huc custos igitur pervigil advola,

Avertens patria de tibi credita

Tam morbos animi, quam requiescere

Quidquid non sinit incolas.

Qui lucis Pater est, gloria sit Patri:

Qui lux ipsa Patris, gloria Filio:

Amborumque tibi, nexus amabilis,

Compar gloria, Spiritus.

AD LAUDES.

Regnator orbis summus et arbiter,

Cui prona servit curia Coelitum,

Quae voce sola tu creasti,

Perpetua regis ipse cura.

Nobis fideles providus Angelos

Missos Olympo suppeditas duces,

Qui nos tot obsessos periclis

Incolumes sine labe servent:

Ne nos malignis fraudibus occupans,

Incauta fallat pectora subdolus

Suasor malorum; ne redemptam

Abripiat lanietque praedam.

Laus summa Patri, summaque Filio;

Tibique compar gloria, Spiritus,

Qui per salutis tot ministros

Das patrias remeare sedes.

Oct. 31.
IN VIGILIA OMNIUM SANCTORUM.

AD OFFICIUM NOCT.

Pugnate, Christi milites,

Fortes fide resistite:

Immensa promisit Deus

Pio labori praemia.

Non ille fluxas ac leves

Palmas dabit vincentibus;

Sed lucis aeternae decus,

Et pura semper gaudia.

Mentes beatas excipit

Formosa Coelitum domus:

Hic turba, coelis altior,

Subjecta calcat sidera.

Caduca vobis praemia

Offert levis mundi favor:

Vultus ad astra tollite;

Hic ipse fit merces Deus.

Qui nos coronat, laus Patri,

Laus, qui redemit, Filio;

Alma juvans nos gratia,

Sit par tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Coelestis, O Jerusalem,

Mansura semper civitas,

O ter beati, quos tuis

Cives recondis moenibus!

Tu pacis aeternae domus,

Dilecta Sanctorum quies,

Sedes Deo fruentium,

Regis superni curia.

Hic in throno sedens Deus

Cunctos beat praesentia:

Hic sol perennis, splendido

Affulget Agnus lumine.

Hac sede, quo datur frui

Nil dulce turbat otium:

Hic unus est Sanctis labor

Dei vacare laudibus.

Huc certa nos spes evocat,

Huc vota tendant omnia:

Nec terreat brevis labor:

Aeterna quos merces manet.

Perennis o Sol patriae,

Jesu, tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

Nov. 1.
IN FESTO OMNIUM SANCTORUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Coelo quos eadem gloria consecrat,

Terris vos eadem concelebrat dies:

Laeti vestra simul praemia pangimus,

Duris parta laboribus.

Jam vos pascit Amor, nudaque Veritas;

De pleno bibitis gaudia flumine;

Illic perpetuam mens satiat sitim,

Sacris ebria fontibus.

Altis secum habitans in penetralibus,

Se Rex ipse suo contuitu beat;

Illabensque, sui prodigus, intimis

Sese mentibus inserit.

Altari medio, cui Deus insidet,

Agni fumat adhuc innocuus cruor:

Quae mactata Patri se semel obtulit,

Se jugis litat hostia.

Pronis turba senum cernua frontibus,

Inter tot rutili fulgura luminis,

Regnanti Domino devovet aurea,

Quae ponit, diademata.

Gentes innumerae, conspicuae stolas

Agni purpureo sanguine candidas,

Palmis laeta cohors, cantibus aemulis

Ter sanctum celebrant Deum.

Sit laus summa Patri, summaque Filio:

Sit par, sancte, tibi laus quoque, Spiritus,

Qui das pro meritis, optimus arbiter,

Te totum simul omnibus.

AD LAUDES.

Hymnis dum resonat curia Coelitum,

Hic flemus patriis finibus exules:

Hic suspensa tenemus

Mutis cantibus organa:

Quando mens misero libera carcere

Se vestris sociam coetibus inseret;

Et, caligine pulsa,

Coeli lucem habitabimus?

Obscurae fugient mentis imagines,

Cum stantes propius luminis ad jubar,

Nos verum sine nube

Ipso in fonte videbimus.

Nobis, sancta cohors, sis bona: fluctibus

Luctantes mediis quos modo respicis,

Da portus, duce Christo,

Da contingere prosperos.

A quo cuncta fluunt, maxima laus Patri;

Qui mundum reparat, maxima Filio:

Et quo pectora flagrant,

Sit laus maxima Flamini.

Nov. 21.
IN PRAESENTATIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quam pulchre graditur filia Principis,

Templi cum properat limina tangere!

Praeludit meliori,

Quam mox offeret hostiam.

E matris gremio, Numinis in sinum

Infans non dubiis passibus advolat;

Virgo Numinis ara,

Aris victima sistitur.

Sponso membra Deo mollia devovet;

Cordis virginei dedicat intima:

Verbo debita mater,

Verbo viscera consecrat.

Tecum cuncta Deo prodiga dum voves,

Numen, Virgo, tui pectoris incola,

Quanto foenore pensat

Terrae quae bona despicis?

Quid nos illaqueant improba gaudia?

Cur nos jam pigeat vincula rumpere?

Dux est Virgo sacerdos,

Fas sit quo properat sequi.

Ergo nunc tua gens se tibi consecrat;

Ergo nostra manes portio, tu, Deus,

Qui de Virgine natus,

Per nos saepe renasceris.

Sit laus summa Patri, summaque Filio,

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus,

Si nos intus aduris,

Puro corde litabimur.

AD OFFICIUM NOCT.

Infans pulsa recens matris ab ubere,

Abscondi tacitis quaerit in atriis;

Templum Virgo futura,

Templi crescit in aedibus.

In blanda requie, plena negotio,

Uni nota Deo vivere cogitat;

Hic pro lacte parentis

Sugit Numinis ubera.

Sic aurora novi nuntia luminis,

Primo mane latet nubibus obsita;

Mox solem paritura,

Plenum qui referat diem.

Sol in virgineo pectore praeviis

Ardorem radiis suscitat intimum:

Hoc foecunda calore

Virtus insita germinat.

Ut fert prima novis munera frondibus

Arbos irrigui fontis in alveo;

Fructum Virgo datura,

Sese floribus induit.

Sit suprema tibi gloria, Trinitas;

Quo Virgo teneram se vovet hostiam,

Puri Flamen amoris,

Fac nos jam tibi vivere.

AD LAUDES.

O sancte Sanctorum Deus,

Quam pura sese devovet

Ignota prisco foederi,

Tuas ad aras hostia!

Afflata puro Numine,

Taedas jugales respuens

Maria, vinclo perpetis

Se castitatis obligat.

Prolis coaeternae Patri

Futura mater, sic sui

Parare Sponso Virginum

Festinat aulam pectoris.

Fallacis aevi ludicra

Perosa, nesciri studet;

Solo, placere cui cupit,

Deo frui beatior.

Hinc quanta posthac Virginum

Surrexit in terris seges!

Laus quanta, despectae prius

Adjecta continentiae!

Quotquot pudoris aemulae

Matris prement vestigia,

Tot illa post se Filii

Dux sistet ad Regis thronum.

Sit laus Patri, laus Filio

Qui Virgines sponsat sibi;

In quo litantur hostiae

Par sit tibi laus, Spiritus.