FOOTNOTES
[1] Die S.H.A. Sechs litterar-geschichtliche Untersuchungen, Leipzig, 1892.
[2] See Peter, Hist. Crit. cap. ii.; Bernhardy, Proemii de S.H.A.
[3] Observationum S.H.A., Breslau, 1838.
[4] Andeutungen zur Texteskritik, 1842.
[5] Czwalina, De epistularum auctorumque quae a S.H.A. proferuntur, Bonn, 1870.
[6] “Über die S.H.A.,” Rhein. Mus. vol. vii.
[7] Peter, Hist. Crit. S.H.A., Leipzig, 1860.
[8] Peter, Jahresbericht, 1865-82, “S.H.A.”
[9] Ibid.
[10] “Der Geschichtschreiber Marius Maximus,” Untersuch. vol. iii., Leipzig, 1870.
[11] Ruebel, De fontibus quatuor priorum S.H.A., Bonn, 1872; Dreinhoefer, De auctoribus vitarum quae feruntur Spartiani, etc., Halle, 1873; Plew, Marius Maximus, als direkt und indirekt Quelle der S.H.A., 1873.
[12] De Aelio Cordo rerum Augustarum scriptore commentatio, Muenster, 1885.
[13] Haupt, Philologus, xliv. 575.
[14] Dio, lxxx. 1.
[15] Gli Scrittori della Storia Augusta, 1881.
[16] De Herodiano rer. Rom. scriptore, 1881.
[17] Giambelli and Plew, opp. citt.
[18] Op. cit. p. 82.
[19] Marius Maximus als direkt und indirekt Quelle der S.H.A., Strassburg, 1878.
[20] Boehme, Dexippi fragmenta, 1882, pp. 10-11.
[21] Die S.H.A., pp. 49, 102.
[22] De epistularum auctorumque quae a S.H.A. proferuntur, Bonn, 1870.
[23] “Die ‘Vita’ des Avidius Cassius,” Rhein. Mus. vol. xliii., 1888.
[24] Dessau, “Über Zeit und Persönlichkeit der S.H.A.,” Hermes, xxiv. 337-92, 1899.
[25] “Die S.H.A.,” Hermes, xxv. 228-92.
[26] “Die Entstehungszeit der S.H.A.” Neue Jahrbuch Phil. vol. cxli.
[27] “Die Sammlung der S.H.A.,” Rhein. Mus. vol. xlv.
[28] Seeck, op. cit.
[29] Carinus, xviii. 3.
[30] T. Pollio, Trig. Tyr. v. 3, etc.
[31] Klebs, “Die Sammlung der S.H.A.,” Rhein. Mus., vol. xlv., 1890.
[32] Ibid. vol. xlvii.
[33] “Die S.H.A.,” Sitzungsber. der philos.-philol. Klasse der Bayer. Akad., 1891.
[34] Op. cit. p. 479.
[35] “Über die S.H.A.,” Hermes, vol. xxvii., 1892.
[36] “Zur Echtheitsfrage der S.H.A.,” Rhein. Mus. vol. 49.
[37] “Studies in S.H.A.,” Amer. Journ. Phil. vol. xx., Baltimore, 1899.
[38] Der historische Wert der Vita Commodi.
[39] Beiträge zur Kritik der Überlieferung der Zeit von Commodus zu Caracalla, 1903.
[40] Leben des Kaisers Hadrian, Leipzig.
[41] Kaiserhaus der Antonin, Leipzig.
[42] Kaiser Hadrian und der letzte grosse Historiker von Rom, 1905.
[43] Quoting Diadumenianus, ix. 2.
[44] Op. cit. pp. 145 ff.
[45] Berlin. phil. Wochenschriften, xxii. p. 489, xxv. p. 1471.
[46] Studi sugli S.H.A., Messina, 1899.
[47] Elagabalo, Feltre, 1905.
[48] Études sur hist. Aug., 1904, Paris.
[49] Vide cap. vi. Vita Alex. Sev.
[50] Life of Gibbon.
[51] Les Empereurs syriens.
[52] De M.A.A.E. trib. pot., Florence, 1711.
[53] Bishop of Adria.
[54] Tristran Sieur de St-Amant, Commentaires historiques, Paris, 1635.
[55] C. Saumaise, S.H.A. vi., Notae et emendationes, Paris, 1620.
[56] Vide Suetonius, Lives of the Emperors.
[57] As Tiberius, “Principes mortales, rem publicam aeternam esse” (Ann. iii. 6).
[58] The change of the name to its Greek and commonly received form is 100 years later than Elagabalus, in fact it occurs first in Lampridius, and was seemingly born of the necessity, which had been suggested to Constantine, of connecting the old worship of the only God with that of Mithra the Persian Sun deity.
[59] The number of years in the Liber generationis is, however, debatable, since Rubensohn gives three years in his edition.
[60] S.H.A. = Scriptores Historiae Augustae.