The glories of Mary

by Saint Alfonso Maria de' Liguori

FOOTNOTES

[1] Mater quidem spiritu non capitis nostri, quod est ipse salvator, ex quo magis illa spiritualiter nata est; quia omnes, qui in eum crediderint, in quibus et ipsa est, recte filii sponsi appellantur; sed plane mater membrorum ejus (quæ nos sumus) quia cooperata est charitate, ut fideles in Ecclesia nascerentur, qui illius capitis membra sunt. Lib. de Sancta Virginitate, cap. 6.

[2] M. Nicole, Instr. theol. and mor. on the Lord’s Prayer, the Angelical Salutation, &c., Instr. 5, c. 2.

[3] Part 1, c. 6, § 2, c. 7, 8, § 2, c. 9.

[4] In Christo fuit plenitudo gratiæ, sicut in capite influente; in Maria vero, sicut in collo transfundente. Theolog. mentis et cordis. Tom. 2, Lib. 10. Dissert. 6, c. 1. Speculat. 2. in Reflexiones.

[5] Dicitur autem Beata Virgo plena gratiæ, quantum ad tria.... Tertio quo ad refusionem in omnes homines. Magnum enim est in quolibet sancto, quando habet tantum de gratia quod sufficit ad salutem multorum; sed quando haberet tantum, quod sufficeret ad salutem omnium hominum de mundo, hoc esset maximum; et hoc est in Christo et in Beata Virgine. Nam in omni periculo potes salutem obtinere ab ipsa Virgine gloriosa. Unde cantic. 4. Mille clypei, id est remedia contra pericula, pendent ex ea. Item in omni opere virtutis potes eam habere in adjutorium; et ideo dicit ipsa. Eccli. xxiv. 25.

[6] Laus Mariæ fons est indeficiens, qui quanto amplius tenditur, tanto amplius impletur; quanto amplius impletur, tanto amplius dilatatur.

[7] Etiamsi omnium nostrum membra verterentur in linguas eam laudare sufficiret nullus. Ap. B. Dion. Carth.

[8] Honorare Mariam est thesaurizare vitam eternam. De Laud. v. c. 2.

[9] Honorificantes se in hoc sæculo honorificabit in futuro.

[10] Qui elucidant me, vitam eternam habebunt. Eccli. xxiv. 31.

[11] Exulta, exulta, anima mea, et lætare in illa; quia multa bona sunt laudatoribus præparata. Si enim omnes scripturæ loquuntur de ea, Deiparam perpetuo corde et lingua celebremus, ut ab ipsa ad gaudia eterna perducamur.

[12] Revel., cap. 14.

[13] Ap. P. Auriem.

[14] Fili, miserere animæ amatoris tui et laudatoris mei. Serm. 20, ad Nov.

[15] Quomodo fieri potest ut ex memoria laudum ejus salus non proveniat peccatorum, cujus uterus facta est via ad peccatores salvandos? S. Ans. Lib. 3, de Exc. V. cap. 1.

[16] Laudamus humilitatem, miramur virginitatem; sed miseris sapit dulcius misericordia; misericordiam amplectimur carius, recordamur sæpius, crebrius invocamus. Serm. 4, de Ass.

[17] Jesus et Maria, amores mei dulcissimi, pro vobis patiar, pro vobis moriar; sim totus vester, sim nihil meus. Ap. Auriem. Aff. sc.

[18] Si ipse Rex est qui natus est de Virgine, mater, quæ eum genuit, Regina et Domina proprie ac vere censetur. Serm. de Deip.

[19] Hæc autem Virgo in illo consensu meruit primatum orbis, dominium mundi, sceptrum regni super omnes creaturas. Tom. 2d, cap. 51.

[20] Neque a dominatione filii Mater potest esse sejuncta, una est Mariæ et Christi caro.

Filii gloriam cum Matre, non tam communem judico, quam eamdem. S. Arnol. de Laud. Virg.

[21] Regina constituta, totom jure possidet filii regnum. Rupert, abb.

[22] Tot creaturæ serviunt gloriosæ Virgini, quot serviunt Trinitati; omnes namque creaturæ sive angeli, sive homines, et omnia quæ sunt in cœlo et in terra, quia omnia sunt divino imperio subjecta, gloriosæ Virgini sunt subjectæ. Tom. 2, cap. 61.

[23] Perge Maria, perge secura in bonis filii tui; fiducialiter age tamquam regina, mater regis et sponsa; tibi debetur regnum et potestas.

[24] Hoc reges habent magnificum, prodesse miseris.

[25] Duo hæc audivi, quia potestas Dei est, et tibi, Domine, misericordia. Psal. lxi. 12.

[26] Regnum Dei consistit in potestate et misericordia; potestate Deo remanente, cessit quodammodo misericordiæ pars matri regnanti. Psal. iii. Tr. 4th, S. Magn.

[27] Quando filium Dei in utero concepit, et post modum peperit, dimidiam partem regni Dei impetravit, ut ipsa sit regina misericordiæ, ut Christus est rex justitiæ.

[28] Deus judicium tuum regi da; et justitiam tuam filio regis. Psal. lxxi. 2.

[29] Quia misericordiam tuam dedisti Matri Regis.

[30] Deus judicium tuum regi da, et misericordiam tuam matri ejus.

[31] Pater omne judicium dedit filio, et omne officium misericordiæ dedit matri.

[32] Unxit te Deus oleo lætitiæ. Psal. xliv. 8.

[33] Maria, plena unctione misericordiæ et oleo pietatis; propterea unxit te Deus oleo lætitiæ. In spec., cap. 7.

[34] Ne putes quod animam tuam tantum liberes, quia in domo regis es præ cunctis Judæis. Esth. iv. 15.

[35] Quæ est petitio tua? Si inveni gratiam in oculis tuis o rex, dona mihi populum meum, pro quo obsecro.

[36] Lex clementiæ in lingua ejus. Prov. xxxi. 26.

[37] Quod divinæ pietatis abyssum cui vult, quando vult et quomodo vult, creditur aperire; ut nemo tam enormis peccator pereat, cui sancta sanctorum pratrocinii suffragia præstat. In Salve Regina.

[38] Maria quanto altior et sanctior, tanto clementior et dulcior circa conversos peccatores. Lib. 1, ep. 47.

[39] Quid ad Mariam accedere trepidat humana fragilitas? Nihil austerum in ea, nihil terribile; tota suavis est, omnibus offerens lac et lanam. Super Sign. Magn.

[40] Ita benigna est, ut neminem tristem redire sinat. Lib. 4, c. 12.

[41] Tu es regina misericordiæ, et ego miserrimus peccator, subditorum maximus. Rege nos ergo, o regina misericordiæ. In Salv. Reg.

[42] Habes vires insuperabiles, ne clementiam tuam superet multitudo peccatorum. Nihil tuæ resistet potentiæ; tuam enim gloriam Creator existimat esse propriam, et filius in ea exultans, quasi exsolvens debitum, implet petitiones tuas. Or. de exitu, B. V.

[43] Ego regina cœli; ego mater misericordiæ; ego justorum gaudium et aditus peccatorum ad Deum. Nullus est adeo maledictus, qui quamdiu vivit careat misericordia mea; quia propter me levius tentatur a dæmonibus, quam alias tentaretur. Nullus est ita abjectus a Deo, nisi fuerit omnino maledictus, qui si me invocaverit, non revertatur ad Deum, et habiturus sit misericordiam. Ego vocor ab omnibus mater misericordiæ, et vere misericordia illius misericordem me fecit. Ideo miser erit qui ad misericordem, cum possit, non accedit. Rev. Lib. 1, cap. 6.

[44] Veni de Libano, sponsa mea, veni de Libano, veni; coronaberis ... de cubilibus leonum, de montibus pardorum. Cant. 4, 8.

[45] De talium leonum cubiculis tu coronaberis. Eorum salus corona tua erit. Rup. Vid. l. 3, in Cant.

[46] Domina, me tuæ dominationi volo committere, ut me plenarie regas et gubernes. Non mihi me relinquas.

[47] Tuus sum ego, salvum me fac.

[48] Veni, ut vitam habeant, et abundantius habeant. Joan x. 10.

[49] Pater futuri sæculi, princeps pacis. Isa. ix. 6.

[50] Virgo per hunc consensum in incarnatione filii omnium salutem vigorosissime expetiit et procuravit; et omnium salvationi per hunc consensum se dedicavit, ita ut ex tunc omnes in suis visceribus bajulat, tanquam verissima mater filios suos. Tr. de B. V. serm. 6.

[51] Peperit filium suum primogenitum. Luc. cap. ii. 7.

[52] Si primogenitus, ergo alii filii secuti sunt secundogeniti? Carnales nullos habet B. Virgo, præter Christum; ergo spirituales habeat necesse est.

[53] Venter tuus sicut acervus tritici, vallatus liliis. Cant. vii. 2.

[54] Unum granum frumenti fuit in utero Virginis, Christus Dominus; et tamen acervus tritici dicitur, quia granum hoc virtute omnes electos continet, ut ipse sit primogenitus in multis fratribus. De Instit. Virg.

[55] In illo uno fructu, in uno salvatore omnium Jesu plurimos Maria peperit ad salutem. Pariendo vitam, multos peperit ad vitam. In Cant. iv. 13.

[56] Illa spiritu mater est membrorum salvatoris, quia cooperata est charitate, ut fideles in ecclesia nascerentur. De Virg. cap. 6.

[57] Posuit me custodem in vineis; vineam meam non custodivi. Cant. i. 5.

[58] Ut multas animas salvas faceret, animam suam morti exposuit.

[59] Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.

[60] Nullo modo dubitandum est, quia Mariæ animus voluit etiam tradere filium suum pro salute generis humani, ut mater per omnia conformis fieret Patri et Filio.

[61] Isa. lxiii. 3.

[62] Joan. xix. 26.

[63] Deinde dicit discipulo: Ecce mater tua. Joan. xix. 27.

[64] In Joanne intelligimus omnes, quorum B. Virgo per dilectionem facta est mater. Tom. 1, Serm. 55.

[65] Deinde dicit discipulo: Ecce mater tua. Joan. xix. 27.

[66] Joannes est nomen particulare, discipulus commune, ut denotetur quod Maria omnibus detur in matrem.

[67] Ego sum mater pulchræ dilectionis. Eccli. xxiv. 24.

[68] Quia tota est amor erga nos, quos in filios recepit. Paciucch. de B. V.

[69] Nonne plus sine comparatione nos diligis, ac bona nostra procuras, quam mater carnalis?

[70] Salvum fac filium ancillæ tuæ. Psal. lxxxv. 16.

[71] Cujus ancillæ?

[72] Quæ dit; Ecce ancilla Domini. In Psal. lxxxv.

[73] Quam bene nobis erit sub præsidio tantæ matris? Quis detrahere audebit de sinu ejus? Quæ nos tentatio, aut turbatio superare poterit confidentes in patrocinio matris Dei et nostræ? Bell. de sept verb.

[74] Fidelium piissima mater, furente tentationum tempestate, materno affectu eos, velut intra viscera propria receptos protegit, donec in beatum portum reponat. V. cap. 14, exc. 81.

[75] Ita ego facio, et faciam omnibus peccatoribus misericordiam meam petentibus. Lib. 4, c. 38.

[76] Sub tuum præsidium confugimus, sancta Dei genitrix.

[77] Dic, anima mea, cum magna fiducia: Exultabo et lætabor, quia quicquid judicabitur de me pendet ex sententia fratris et matris meæ.

[78] Oh beata fiducia, oh tutum refugium! Mater Dei est mater mea. Qua certitudine igitur debemus sperare, quoniam salus de boni fratris et piæ matris pendet arbitrio! In Depr. ad. V.

[79] Si quis est parvulus, veniat ad me. Prov. ix. 4.

[80] Opusc. 60, cap. 4.

[81] Natura hoc bestiis infundit, ut catulos parvulos ament. Lib. 6, Exa. c. 4.

[82] Nunquid oblivisci potest mulier infantem suum, ut non misereatur filio uteri sui? Et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui. Isa. xlix. 15.

[83] Ego mater pulchræ dilectionis. Eccl. xxiv. 24.

[84] Se dilectionis esse matrem gloriatur, quia tota est amor erga nos, quos in filios recepit. Paciucch.

[85] Flagrabat Virgo æstuante charitate incensa, ut pro humani generis salute simul cum prole profunderet vitam. Tract. de Verb. Dom.

[86] Pendebat in cruce filius, mater persecutoribus se offerebat. De Inst. Virg. c. 7.

[87] Hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et fratrem suum. 1 Joan. iv. 21.

[88] Vita, Lib. 2, cap. 5.

[89] Mulier ecce filius tuus.

[90] “Sic Deus dilexit mundum, ut filium suum unigenitum daret.” Joan. iii. 16.

[91] Sic Maria dilexit nos, ut filium suum unigenitum daret.

[92] Nulla post eam creatura ita per amorem nostrum exardescet, quæ filium suum unicum, quem multo plus se amavit, nobis dedit, et pro nobis obtulit.

[93] Veni salvum facere, quod perierat. Luc. xix. 10.

[94] Factus obediens usque ad mortem. Phil. ii. 8.

[95] Et signum magnum apparuit in cœlo, mulier amicta sole. Apoc. xii. 1.

[96] Non est qui se abscondet a calore ejus. Psal. xviii. 7.

[97] A calore ejus, idest a dilectione Mariæ.

[98] Oh quanta cura est Virgini matri de nobis! Omnibus aperit sinum misericordiæ suæ.

[99] Constat pro universo genere humano fuisse solicitam. Ho. 2, Mis.

[100] Domine, da mihi, quod pro me postulat Ss. Virgo Maria.

[101] Ipsa enim majora optat, quam nos optare possumus.

[102] Plus ipsa desiderat facere tibi bonum, et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Mar. 1, Serm. 5.

[103] Præoccupat qui se concupiscunt, ut illis se prior ostendat. Sap. vi. 14.

[104] Prius occurrit, quam invocetur. Ric. in Cant. iv. 5.

[105] Facile invenitur ab his qui diligunt illam. Sap. vi. 13.

[106] Ego diligentes me diligo. Prov. viii. 17.

[107] Inventa Maria Virgine, invenitur omne bonum. Ipsa namque diligit diligentes se, immo sibi servientibus servit. De contempl. Virgin. in Prolog.

[108] Semper Maria cum amantibus est amantior. Ep. ad., Ep. aur.

[109] Ave Domina, mater mea; imo cor meum, anima mea.

[110] Raptrix cordium.

[111] Nonne rapuisti cor meum?

[112] Scio, Domina, quia amantissima es et amas nos amore invincibili. Serm. 1, de Nat. B. V.

[113] Beati quorum corda diligunt Mariam! Beati qui ei famulantur!

[114] Nunquam in hoc certamine a nobis vincitur. Amorem redhibet, et præterita beneficia semper novis adauget. Paciucch. de B. Virg.

[115] Vestri continuo amore langueat cor meum, liquefiat anima mea. In Depr. ad V.

[116] Date itaque supplicanti animæ meæ, non propter meritum meum sed propter meritum vestrum, date illi quantum digni estis amorem vestrum. Oh amator hominum, tu potuisti reos tuos usque ad mortem amare, et poteris roganti amorem tui et matris tuæ negare? Loc. cit.

[117] Affett Scamb. tom. 2, cap. 7.

[118] Nunquam quiescam, donec habuero tenerum amorem erga matrem meam Mariam.

[119] Amor aut similes invenit, aut facit. Aristot.

[120] Ego sum quasi mater omnium peccatorum volentium se emendare. L. 4, Rev. c. 138.

[121] Pone finem a voluntate peccandi, et invenies Mariam—indubitanter promitto—promptiorem carnali matre in tui dilectione. L. 4, Ep. 47.

[122] Surrexerunt filii ejus. Prov. xxxi. 28.

[123] Nec dignus est, qui in mortali peccato est, vocari filius tantæ matris.

[124] Qui genitricis non facit opera, negat genus.

[125] Filii Mariæ imitatores ejus, in castitate, humilitate, mansuetudine, misericordia.

[126] Monstra te esse matrem.

[127] Monstra te esse filium. Ap. Aur.

[128] Maledictus a Deo qui exasperat matrem suam. Eccli. iii. 18.

[129] Matrem suam, idest Mariam.

[130] Conanti surgere ad Deum tribuis auxilium, et neminem relinquis vacuum a tua consolatione.

[131] 2, 2, qu. 178, a. 2, ad 1.

[132] Omnis qui petit, accipit. Luc. xi. 10.

[133] Si merita invocantis non merentur, ut exaudiatur; merita tamen matris intercedunt, ut exaudiatur.

[134] Quia indignus erat, cui donaretur, datum est Mariæ, ut per illam acciperes quicquid haberes. Serm. 3, in Vig. Nat.

[135] Oh felix Maria, tu mater rei, tu mater judicis; cum sis mater utriusque, discordias inter tuos filios nequis sustinere. In Depr. ad V.

[136] Quantumcumque homo peccat, statim parata sum recipere revertentem; nec attendo quantum peccaverit, sed cum quali intentione redit; nam non dedignor ejus plagas ungere, et sanare, quia vocor et vere sum mater misericordiæ. Rev. 1. c. 23.

[137] Miserere mei. Domine Fili David, filia mea male a dœmonio vexatur. Matth. xv. 22.

[138] Miserere mei.

[139] Maria clamat pro anima peccatrice; miserere mei. De Laud. V. n. 6.

[140] Oh Maria peccatorem toti mundo despectum, materno affectu complecteris! nec deseris, quousque miserum judici reconcilies. In spec. c. 5.

[141] C. xiv.

[142] Mariæ peccatores in filios commendavi, propterea adeo est sedula, ut, officio suo satisfaciens neminem eorum, qui sibi commissi sunt, præcipue illam invocantium, perire sinat, sed quantum valet, omnes mihi reducat. V. l. 4, Min. Op.

[143] Hujus matris bonitas, misericordia, fidelitas, charitas erga homines tanta est ut nullis verbis explicari possit.

[144] Beatis illius pedibus persolvamur; teneamus eam, nec di mittamus donec benedixerit nes. In Sign. Mag.

[145] Etiamsi occiderit me, sperabo in eum; et tutus confidens juxta ejus imaginem mori desidero, et salvus ero.

[146] Nomen habes quod vivas, et mortuus es. Apoc. iii. 1.

[147] Qui mane vigilant ad me, invenient me. Prov. viii. 17.

[148] Invenient me, invenient gratiam.

[149] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.

[150] Audite, audite qui cupitis regnum Dei; Virginem Mariam honorate, et invenietis vitam et salutem eternam.

[151] Omnes indulgentias factas in Veteri Testamento non ambigo Deum fecisse solum propter hujus benedictæ puellæ Virginis reverentiam, et amorem. Tom. 4, serm. 61, c. 8.

[152] Quæramus gratiam, et per Mariam quæramus. Serm. de aquæd.

[153] Inventrix gratiæ.

[154] Ne timeas Maria, invenisti gratiam. Luc. i. 30.

[155] Ave gratia plena, Dominus tecum.

[156] Currant ergo, currant peccatores ad Virginem qui gratiam amiserant peccando, et eam invenient apud ipsam. Secure dicant; Redde nobis rem nostram, quam invenisti.

[157] Cupientes invenire gratiam quæramus inventricem gratiæ, quæ, quia semper invenit frustrari non poterit. De Laud. V. l. 2.

[158] Ego murus et ubera mea sicut turris. Cant. viii. 10.

[159] Ex quo facta sum coram eo quasi pacem reperiens. Cant. viii. 10.

[160] Vade ad matrem misericordiæ, et ostende illi tuorum plagas peccatorum; et ita ostendet pro te ubera. Exaudiet utique matrem filius.

[161] Concede, misericors Deus, fragilitati nostræ præsidium; ut qui sanctæ Dei Genitricis memoriam agimus, intercessionis ejus auxilio a nostris iniquitatibus resurgamus.

[162] Tu es spes unica peccatorum, quia per te speramus veniam omnium delictorum. Serm. 18, de Sanctis.

[163] Per hanc peccatorum veniam consequimur.

[164] Ave igitur mater, Cœlum, Thronus, Ecclesiæ nostræ Decus; assidue precare Jesum, ut per te misericordiam invenire in die judicii, et quæ reposita sunt iis qui diligunt Deum bona consequi possimus. In Offic. Nat. B. M., die 5.

[165] Quæ est ista, quæ progreditur quasi aurora consurgens? Cant. vi. 9.

[166] Cum aurora sit finis noctis, et origo diei, vere per auroram designatur Maria Virgo, quæ fuit finis vitiorum, et origo virtutum. Serm. 2, de Ass. B. V.

[167] Serm. 3, in Dorm. B. V.

[168] De Zona Virgin.

[169] Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Luc. i. 48.

[170] Ex hoc beatam te dicent omnes generationes, quæ omnibus generationibus vitam et gloriam genuisti. Serm. 2, in Pentec.

[171] In te peccatores veniam, justi gratiam inveniunt in eternum. Serm. de Nat. B. V.

[172] O peccator ne diffidas, etiamsi commisisti omnia peccata; sed secure ad istam gloriosissiman Dominam recurras. Invenies eam in manibus plenam misericordia, et largitate; plus enim ipsa desiderat facere tibi bonum, et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Serm. 5, de N. M.

[173] Fidejussio divinarum reconciliationum, quæ dato pignore fit.

[174] Exultabant autem prænoscentes, quod ipse Dominus ex tua humilitate et vitæ puritate, O Maria stella præfulgida, placaretur, et quod reciperet eos in suam gratiam, qui ipsum ad iracundiam provocaverunt. Serm. Ang. c. 9.

[175] Es. della SS. Virg.

[176] Scis dulcissima Dei mater, quantum placeat benedicto filio tuo salus nostra. Guill. Paris.

[177] Quotidie petenda est, ut quotidie obtineatur.

[178] Qui operantur in me, non peccabunt; qui elucidant me, vitam eternam habebunt. Eccli. xxiv. 30, 31.

[179] Prov. viii. 15. In Festo S. Mariæ ad nives.

[180] Sicut turris David collum tuum, quæ edificata est cum propugnaculis; mille clypei pendent ex ea, omnia armatura fortium. Cant. iv. 4.

[181] Quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis. Eccli. xxiv. 19.

[182] Platanus habet folia scutis similia.

[183] Virgo ramorum extensione se ubique expandit, ut filios Adæ ab æstu et turbine umbra desiderabili protegeret. B. Am. Hom. 8.

[184] Tolle corpus hoc solare, ubi dies? Tolle Mariam, quid nisi tenebræ relinquentur? Serm. de Aquæd.

[185] Posuisti tenebras, et facta est nox; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ sylvæ. Psal. ciii. 20.

[186] Væ væ eis qui solem istum aversantur!

[187] Sicut respiratio non solum est signum vitæ, sed etiam causa; sic Mariæ nomen, quod in servorum Dei ore versatur, simul argumentum est quod vere vivant, simul etiam hanc vitam efficit et conservat; omnemque eis opem impertitur. Orat. de Deip.

[188] Beatus homo qui audit me, qui vigilat ad fores meas quotidie, et observat ad postes ostii mei. Prov. viii. 34. In Festo Conc. B. V. M.

[189] Luna in nocte, aurora in diluculo, sol in die. Serm. 2, de Ass.

[190] Vincula illius alligatura salutaris. Eccli. vi. 31.

[191] Quare vinculæ? nisi quia servos ligat, ne discurrant per campos licentiæ.

[192] In plenitudine sanctorum detentio mea. Eccli. xxiv. 16.

[193] Ipsa quoque non solum in plenitudine sanctorum detinetur, sed etiam in plenitudine sanctos detinet, ne eorum plenitudo minuatur; detinet nimirum virtutes, ne fugiant; detinet demones, ne noceant. In spec.

[194] Omnes domestici ejus vestiti sunt duplicibus. Prov. xxxi. 21.

[195] Duplici veste ipsa ornat sibi devotos, quia tam Christi quam suis virtutibus eos induit.

[196] Si prodigus filius viventem matrem habuisset, vel a paterna domo nunquam discessisset, vel forte citius rediisset.

[197] In fluctibus maris ambulavi. C. xxiv. 8.

[198] Scilicet cum familiaribus meis, ut ipsos eruerem a naufragio peccatorum.

[199] Sicut pulli, volitantibus desuper milvis, ad gallinæ alas occurrunt; ita nos sub velamento alarum tuarum abscondimur. Serm. 3, de Nat. Virg.

[200] Nescimus aliud refugium nisi te, tu sola es unica spes nostra, tu sola patrona nostra, ad quem omnes aspicimus.

[201] O quisquis te intelligis in hujus sæculi pro fluvio magis inter procellas et tempestates fluctuare, quam per terram ambulare; ne avertas oculos a fulgore hujus sideris, si non vis obrui procellis; respice stellam, voca Mariam. In periculis, in angustiis, in rebus dubiis Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non recedat a corde. Ipsam sequens, non devias. Ipsam rogans, non desperas. Ipsa tenente, non corruis. Ipsa protegente, non metuis. Ipsa duce, non fatigaris. Ipsa propitia, pervenis. Sic fac, et vives. Hom. 2, super Missus.

[202] Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur. Prov. xvii. 17.

[203] Ora pro nobis peccatoribus, nunc et in hora mortis nostræ.

[204] Descendit Diabolus ad vos, habens iram magnam, sciens quodmodicum tempus habet. Apoc. xii. 12.

[205] Implebuntur domus eorum draconibus. Isa. xiii. 21.

[206] Et si ambulavero in medio umbræ mortis, virga tua, et baculus tuus ipsa me consolata sunt. Psal. xxii. 4.

[207] Egredietur virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet. Isa. xi. 1.

[208] Hæc est illa virga, qua retunduntur impetus adversantium dœmonum. Serm. de Ass. B. V.

[209] Si Maria pro nobis, quis contra nos.

[210] Patrig. Menol. alli. 28 Apr.

[211] Patrig. Men. etc.

[212] Michael dux et princeps militiæ cœlestis cum omnibus administratoriis spiritibus, tuis, virgo, paret præceptis, in defendendis, et suscipiendis de corpore animabus Fidelium, specialiater tibi, Domina, die, ac nocte se commendantium. In Spec. B. V. c. 3.

[213] Infernus subter te conturbatus est in occursum adventus tui, suscitabit sibi gigantes. Isa. xiv. 9.

[214] Quis apud judicem accusare audeat, cui viderit matrem patrocinantem? Ricc. ap. Pep. to. 5, Lez. 244.

[215] Morientibus beata virgo, non tantum succurrit, sed etiam occurrit. Epist. 2.

[216] Tunc ego carissima eorum domina et mater occurram eis in morte, ut ipsi consolationem et refrigerium habeant. Rev. lib. 1, c. 29.

[217] Beata virgo animas morientium suscipit. Serm. de Ass.

[218] Vincula ejus alligatura salutaris, in novissimis invenies requiem in ea. Eccli. vi. 29, 31.

[219] C. 31.

[220] Opusc. 33, c. 4.

[221] Adolphe mi carissime, mori cur times, meus cum sis?

[222] Ego omnibus qui mihi pie deserviunt, volo in morte fidelissime tamquam mater piissima adesse eosque consolari ac protegere. Ap. Blos. p. 2, Concl. an. fid. cap. 12.

[223] Div. alla verg. tom. 1, tr. 1, q. 11.

[224] Joannes non est meum, in hac hora meos devotos derelinquere.

[225] Bolland. 8 Martii.

[226] Crisog. Mond. Mar. p. 3, d. 38.

[227] Maledictus homo qui confidit in homine. Jer. xvii. 5.

[228] De Beat. SS. lib. 2, cap. 2.

[229] Ut dignitas intercessoris suppleat inopiam nostram. De Exc. V. c. 6.

[230] Unde Virginem interpellare, non est de divina misericordia diffidere, sed de propria indignitate formidare. Loc. cit.

[231] Mater sanctæ spei. Cap. xxiv. 24.

[232] Ave animæ spes; ave Christianorum firma salus; ave peccatorum adjutrix; ave vallum fidelium; et mundi salus. De Laud. Virg.

[233] Nobis non est alia quam a te fiducia, O Virgo sincerissima; sub alis tuæ pietatis protege et custodi nos. De Laud. Virg.

[234] Tu unicum nostrum refugium, subsidium, et asylum. Con. 3, de Conc. Virg.

[235] Intuere, homo, consilium Dei, consilium pietatis; redempturus humanum genus, universum prætium contulit in Maria. Serm. de Nat.

[236] Facies et propitiatorium de auro mundissimo.... Inde præcipiam et loquar ad te. Exod. c. xxv. v. 17, 22.

[237] Te universus mundus continet commune propitiatorium. Inde pientissimus Dominus loquitur ad cor; inde responsa dat benignitatis et veniæ; inde munera largitur; inde nobis omne bonum emanat.

[238] Quid est quod sine Mariæ consensu non perficitur incarnationis mysterium? quia nempe vult illam Deus omnium bonorum esse principium. Lib. 3, contr. Valent. c. 33.

[239] Per ipsam habet mundus, et habiturus est omne bonum. In Pref. Contempl. B. M.

[240] O Maria quis te non amet? Tu in dubiis es lumen, in mœroribus solatium, in periculis refugium. Tu post unigenitum tuum certa fidelium salus. Ave desperantium spes, ave destitutorum adjutrix. Cujus honori tantum tribuit Filius, ut quod vis, mox fiat. Cimeliarch. Embol. 1, ad Mar.

[241] Oh Domina mea, sola mihi ex Deo solatium, itineris mei directio, debilitatis meæ potentia, mendicitatis meæ divitiæ, vulnerum meorum medicina, dolorum meorum revelatio, vinculorum meorum solatio, salutis meæ spes; exaudi orationes meas, miserere suspiriorum meorum, Domina mea, refugium, vita, auxilium, spes et robur meum. In Encom. Deip.

[242] Venerunt autem mihi omnia bona pariter cum illa. Cap. vii. v. 11.

[243] Omnium bonorum mater est; et venerunt mihi omnia bona cum illa, scilicet virgine, potest dicere mundus. S. Anton. Part. 4, tit. 17, c. 20.

[244] Inventa Maria, invenitur omne bonum.

[245] Mecum sunt divitiæ et opes superbæ ... ut ditem diligentes me. Prov. viii. 18-21.

[246] Oculi omnium nostrum ad manus Mariæ semper debent respicere, ut per manus ejus aliquid boni accipiamus. In Spec.

[247] Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Luc. i. 48.

[248] Ex hoc beatam te dicent omnes generationes, quæ omnibus generationibus vitam et gloriam genuisti. In te peccatores veniam, justi gratiam inveniunt in æternum. Serm. 2, in Pentec.

[249] Matrem meam veneratione præcipua venerare; ego enim mundo dedi in puritatis exemplum, in præsidium tutissimum, ut sit tribulatis asylum, quam nemo formidet; nemo ad eam accedere trepidet. Propterea namque adeo feci eam mitem, adeo misericordem ut neminem aspernat, nulli se neget; omnibus pietatis sinum apertum teneat, neminem a se redire tristem sinat. Lib. 4, Min. Op.

[250] Quantumcumque me Deus præsciverat, scio quod seipsum negare non potest. Eum amplexabor, et si mihi non benedixerit, cum non demittam; et sine me recedere non valebit. In cavernis vulnerum suorum me abscondam, ibique extra se me invenire non poterit.

[251] Ad matris suæ pedes provolutus stabo, et mihi veniam impetret; ipsa enim non misereri ignorat; et miseris non satisfacere nunquam scivit. Ideoque ex compassione mihi ad indulgentiam Filium inclinabit. P. 3, Stim. Div. Am. c. 13.

[252] Respice, O mater misericordiosissima, respice servos tuos; in te enim omnem spem nostram collocavimus. Orat. de Deip.

[253] Unica spes mea Jesus, et post Jesum Virgo Maria.

[254] Fecitque Deus duo luminaria magna; luminare majus ut præesset diei, luminare minus ut præesset nocti. Gen. i. 16.

[255] Luminare majus Christus, qui præest justis; luminare minus, idest Maria, quæ præest peccatoribus.

[256] Qui jacet in nocte culpæ, respiciat lunam, deprecetur Mariam. Serm. 2, de Ass. B. V.

[257] Mariæ virtute et precibus pene innumeræ peccatorum conversiones fiunt.

[258] Psal. lxxxvi. 3.

[259] Ego civitas refugii omnium ad me confugientium. Or. 2, de Dorm.

[260] Convenite celeriter et ingrediamur civitatem munitam, et sileamus ibi. Jerem. viii. 14.

[261] Et sileamus ibi. Quia non audemus deprecari Dominum quem offendimus, ipsa deprecetur et roget.

[262] Fugite O Adam, O Eva, fugite eorum liberi intra sinum matris Mariæ. Ipsa est civitas refugii, spes unica peccatorum. B. Fernandez, in c. iv. Gen.

[263] Serm. 18, de Sanct.

[264] Ave peccatorum refugium et hospitium: ad quam nimirum confugere possunt peccatores. De. Laud. Virg.

[265] Protexit me in abscondito tabernaculi sui. Psal. xxvi. 5.

[266] Tabernaculum a Deo fabricatum, in quo solus Deus ingressus est sacris mysteriis operaturus in te pro salute omnium hominum.

[267] Nescimus aliud refugium nisi te. Tu sola es unica spes nostra, in qua confidimus. Tu sola patrona nostra, ad quam omnes aspicimus. Serm. 3, de Nat. B. V.

[268] Rev. entr. c. 50.

[269] Respirate ad illam perditi peccatores, et perducet vos ad portum. In Psal. viii.

[270] Si non vis obrui procellis, respice stellam, voca Mariam. Hom. 2, sup. Miss.

[271] Ipsa peccantium singulare refugium; ipsa omnium quos tentatio urget, aut calamitas, aut persecutio, tutissimum asylum.

[272] Tota mitis est et suavis, non solum justis, verum etiam peccatoribus, et desperatis. Quos, ut ad se ex corde clamare conspexerit, statim adjuvat, suscipit et Judici reconciliat.

[273] Nullum aspernens, nulli se negat; omnes consolatur, et tenuiter invocata, præsto adest.

[274] Sua bonitate sæpe eos, qui Deo minus afficiuntur ad sui cultum blande allicit; potenterque excitat, ut per hujusmodi studium præparentur ad gratiam, et tandem apti reddantur regno cœlorum.

[275] Talis a Deo facta est, ut nemo ad eam accedere trepidet.

[276] Fieri non potest, ut pereat, qui Mariæ sedulus et humilis cultor extiterit. In can. Vit. Spir. cap. 18.

[277] Eccli. xxiv. 19.

[278] Ecce tu iratus es, et peccavimus ... non est qui consurgat, et teneat te. Isa. lxiv. 5, 7.

[279] Ante Mariam non fuit qui sic Deum detinere auderet.

[280] Detinet Filium ne peccatoribus percutiat.

[281] Nemo tam idoneus, qui gladio Domini manus objiciat.

[282] Querebatur Dominus ante Mariam: Non est qui consurgat, et teneat me. Ezech. xxii. Donec inventa est Maria, quæ tenuit eum, donec emolliret. De Laud. Virg.

[283] Ne diffidas, peccator, sed in cunctis Mariam sequere et invoca, quam voluit Deus in cunctis subvenire. De Annunc. B. Virg.

[284] Pergens ad gregem, affer mihi duos hædos. Gen. xxvii. 9.

[285] Part. 4, tit. 15, c. 2.

[286] Vere sapiens mulier, quæ novit sic hædos condire, ut gratiam cervorum coæquent, aut etiam superent. Tom. 3, de Grat.

[287] Nullus ita abjectus a Deo, qui si me invocaverit, non revertatur ad Deum.

[288] Etiam diabolo misericordiam exhiberes si humiliter peteret. Rev. l. 1, c. 6.

[289] Quod arca animalia suscepit, animalia servavit. Paciucch. de B. V.

[290] Ap. Blos. Mon. Spir. cap. 1.

[291] Tu peccatorem quantumcumque fœtidum non horres, si ad te suspiraverit, tu illum a desperationis baratro pia manu retrahis. Orat. Paneg. ad B. V.

[292] Ruth ii. 3.

[293] Ruth in oculis Booz, Maria in oculis Domini hanc gratiam invenit, ut ipsa spicas, idest animas a messoribus derelictas, colligere ad veniam possit. In Spe. cap. 8.

[294] Nullum tam execrabilem peccatorem orbis habet, quem ipsa abominetur, et a se repellat; quemque dilectissimo nato suo (modo suam precetur opem) non possit, sciat et velit reconciliare. Blos. de dictis, P. P. c. 5.

[295] Salve spes desperatorum.

[296] Spes delinquentium. P. P. cap. 5.

[297] Unica spes peccatorum.

[298] Naufragorum portus tutissimus.

[299] Protectrix damnatorum.

[300] Quis non sperabit in te, quæ etiam adjuvas desperatos? Non dubito, quod si ad te venerimus; habebimus quod volemus. In te ergo speret qui desperat. Sup. Salv. Reg.

[301] In Promptuar.

[302] Beatus homo, qui audit me, et vigilat ad fores meas quotidie! Proverbs viii. 34.

[303] Ipsa tales quærit qui ad eam devote et reverenter accedant; hos enim diligit, hos nutrit, hos in filios suscipit. P. 3, Stim. Div. Am. c. 16.

[304] Videns et festinans. In Spec.

[305] Videns enim nostram miseriam, est et festinans ad impendendam suam misericordiam.

[306] Nescit nectere moras benefaciendi cupida, nec gratiarum avara custos est; tardare nescit molimina misericordiæ mater beneficentiæ suæ thesauros in suos effusura. Nov. Umbr. Virg. c. 10, Exc. 75.

[307] Duo ubera tua sicut duo hinnulli capreæ. Cant. iv. 5.

[308] Compressione levissima angelicæ salutationis larga stillabunt stillicidiæ.

[309] Petite et accipietis.

[310] Alis utitur Deus; ut suis opituletur, statim advolat; alas sumit et Virgo, in nostri auxilium advolatura. Nov. c. 10, Excurs. 73.

[311] Et datæ sunt mulieri alæ duæ aquilæ magnæ ut volaret in desertum. Apoc. xii. 14.

[312] Pennas habet aquilæ, quia amore Dei volat.

[313] Motu celerrimo seraphin alas excedens, ubique suis ut mater occurrit. Hom. 8, de Laud. Virg.

[314] Exurgens Maria abiit in montana cum festinatione. Luc. ii. 1-39.

[315] Manus illius tornatiles. Cant. v. 14.

[316] Sicut ars tornandi promptior est aliis artibus, sic Maria ad benefaciendum promptior est aliis sanctis. De Laud. Virg. l. 5.

[317] Omnes consolatur, et tenuiter invocata præsto adest. Blosius in Cant. Vit. Spir. c. 18.

[318] Inveniens semper paratam auxiliari.

[319] Plus vult illa facere tibi bonum, quam tu accipere concupiscas. Mar. 1, Serm. 5, de Nom. Mar.

[320] Non enim mater hæc dedignatur peccatorem sicut nec bona mater filium scabiosum. Quia propter hoc factam se recolit misericordiæ genitricem. Ubi enim non est miseria, misericordia non habet locum. De Laud. Virg. lib. 4.

[321] Rev. lib. 4, cap. 49.

[322] Præoccupat, qui se concupiscunt, ut illis se prius ostendat. C. vi. 4.

[323] In Cant. c. 23.

[324] Velocitate præstat.

[325] Velocius occurrit ejus pietas, quam invocetur, et causas miserorum anticipat. Loc. cit.

[326] Adeo replentur ubera tua misericordia, ut alterius miseriæ notitia tacta, lac fundant misericordiæ. Nec possis miserias scire, et non subvenire. In Cant. c. 23.

[327] Luc. ii.

[328] Joan. ii. 3.

[329] Si tam prompta ad auxilium currit non quæsita, quid quæsita præstitura est. C. 10, Ex. 27.

[330] Quis invocavit eam et non est auditus ab ipsa? Serm. 2, de Ass. B. V.

[331] Quis unquam, O Beata, fideliter omnipotentem tuam rogavit opem, et fuit derelictus? Revera nullus unquam. In vita S. Theoph.

[332] Sileat misericordiam tuam, Virgo beata, qui in necessitatibus te invocatam meminerit defuisse. Serm. 1, de Ass.

[333] Citius cœlum cum terra perierint, quam Maria aliquem serio se implorantem sua ope destituat. In Spec. c. 12.

[334] Velocior nonnunquam est nostra salus, invocato nomine Mariæ, quam invocato nomine Jesu. De Exc. V. c. 6.

[335] Quia ad Christum, tanquam judicem, pertinet etiam punire; ad Virginem tanquam patronam nonnisi misereri. Loc. cit.

[336] Multa petuntur a Deo, et non obtinentur; multa petuntur a Maria et obtinentur; non quia potentior sed quia Deus eam decrevit sic honorare. Ap. P. Pep. Grandez, etc.

[337] Nulla erit petitio tua in me, quæ non audiatur. Lib. 1, 80.

[338] Et per te omnes, qui per te petunt misericordiam, cum voluntate se emendandi, gratiam habebunt. Loc. cit.

[339] Ex omnipotentia mea, Mater, tibi concessi propitiationem omnium peccatorum, qui devote invocant tuæ pietatis auxilium, qualicumque modo placeat tibi. Ap. Pep. loc. cit.

[340] Memorare piissima Maria, a sæculo non esse auditum, quemquam ad tua præsidia confugientem esse derelictum.

[341] Quem ipsa vis salvus erit.

[342] O salus te invocantium.

[343] Inimicitias ponam inter te et mulierem; ipsa conteret caput tuum. Gen. iii. 15.

[344] Mater Domini Jesu Christi in illa muliere promissa est.

[345] Non pono, sed ponam ne ad Evam pertinere videatur.

[346] Parentibus primis Virginem ab ipsis processuram; quæ afferret majus bonum quam ipsi perdiderunt. Serm. 2, de Nat. Virg.

[347] Ipsa conteret caput tuum.

[348] Ipse conteret caput tuum.

[349] Sub Mariæ pedibus conculcatus et contritus miseram patitur servitutem. Serm. in Sign. Magn.

[350] In Eva mors, et caligo; in Maria vita consistit, et lux. Illa a diabolo victa est; hæc diabolum vicit et ligavit. Ap. Scala Franc. p. 4, c. 10.

[351] Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit. Prov. xxxi. 11.

[352] Confidit in ea cor viri sui, scilicet Christi. Et spoliis non indigebit; ipsa enim quasi ditat sponsum suum, quibus spoliat diabolum.

[353] Quasi palma exaltata sum in Cades. Eccli. xxiv. 18.

[354] Scilicet ad defendendum.

[355] Beata Virgo dominatur in regno inferni. Dicitur igitur domina dæmonum, quasi domans dæmones. Serm. 3, de Glor. Nom. Mar.

[356] Terribilis ut castrorum acies ordinata. Cant. vi. 3.

[357] Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris. Eccli. xxiv. 23.

[358] Aiunt de florescentibus vitibus omne reptile venantium excedere loco. Serm. 60, in Cant.

[359] Quasi cedrus exaltata sum in Libano. Eccli. xxiv. 17.

[360] Cedrus odore suo fugat serpentes, et beata Virgo dæmones.

[361] Cum elevaretur arca, dicebat Moyses; Surge Domine, et dissipentur inimici tui. Num. x. 33.

[362] Erat enim ibi arca Dei. 1, Reg. xiv. 18.

[363] Arca continens manna, idest Christum, est B. Virgo, quæ victoriam contra homines et dæmones largitur. Cornel. à Lap.

[364] Quando elevata fuit Virgo gloriosa a celestia regna, dæmonis potentia imminuta est et dissipata. Tom. 3, de B. V. Serm. 11.

[365] O quam tremenda est Maria dæmonibus. Spec. Virg. c. 3.

[366] Perfodit in tenebris domos.... Si subito apparuerit aurora; arbitrantur umbram mortis. Job xxiv. 16, 17.

[367] Perfodiunt in tenebris ignorantiæ domos mentium nostrarum. Si subito supervenerit aurora, idest Mariæ gratia, et misericordia, sic fugiunt, sicut omnes fugiunt mortem. In Spec. Virg.

[368] Super omnes etiam malignos spiritus ipsam sic potentem effecit, quod quotiescumque ipsi hominem Virginis auxilium implorantem impugnaverint, ad ipsius Virginis nutum illico pavidi procul diffugiunt; volentes potius suas pœnas multiplicari, quam ejusdem Virginis potentiam super se taliter dominari. Serm. Ang. c. 20.

[369] Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. Cant. ii. 2.

[370] Sicut lilium valet inter serpentes et venena, sic beatæ Virginis invocatio singulare est remedium in omni tentatione, præsertim libidinis, ut experientia constat.

[371] Insuperabilem spem tuam habens, O Deipara, servabor, Persequar inimicos meos, solam habens ut thoracem protectionem tuam, et omnipotens auxilium tuum. In Annunc. Dei Gen.

[372] Tu arma omni vi belli potentiora, trophæumque invictum præstitisti.

[373] Per diem in columna nubis, et per noctem in columna ignis. Exod. xiii. 21.

[374] Ecce duo officia, ad quæ data est nobis Maria, scilicet, ut nos protegat a calore solis justitiæ, tamquam nubes, et tamquam ignis; ut omnes nos protegat contra diabolum. Lib. 7, de Laud. Virg.

[375] Fluunt sicut cera a facie ignis, ubi inveniunt crebram hujus nominis recordationem, devotam invocationem, solicitam imitationem. In Spec.

[376] In nomine Mariæ omne genuflectitur, et dæmones non solum pertimescunt, sed, audita hac voce, contremiscunt. Serm. sup. Miss.

[377] Expavescunt cœli reginam spiritus maligni et diffugiunt, audito nomine ejus, velut ab igne, tamquam tonitru de cœlo factum sit, prosternuntur ad sanctæ Mariæ vocabulum. L. 4, ad Nov.

[378] Sæpe vidimus et audivimus plurimos homines in suis periculis nominis recordari Mariæ, et illico omnis periculi malum evasisse. S. Ans. de Exc. Virg. c. 6.

[379] Gloriosum et admirabile est nomen tuum O Maria; qui illud retinent non expavescunt in puncto mortis; nam dæmones audientes hoc nomen Mariæ statim relinquunt animam. In Psalt. B. V.

[380] Non sic timent hostes visibiles castrorum multitudinem copiosam, sicut æreæ potestates Mariæ vocabulum, et patrocinium. Loc. cit.

[381] Tu servos tuos contra hostis invasiones, sola tui nominis invocatione tutos servas. Serm. de Zona. Virg.

[382] Satan fugit, infernus contremiscit, cum dico Ave Maria.

[383] Omnes dæmones audientes hoc nomen, Maria, statim relinquunt animam quasi territi. L. 1, Rev. c. 9.

[384] Et revertuntur ad eam, nisi aliqua emendatio subsequatur. Lib. 1, Rev. c. 9.

[385] Father Auriemma, Affetti Scambiev. Tom. i. c. 7.

[386] Mach. xv. 14.

[387] Thess. 1, c. v. 25.

[388] Orate pro invicem ut salvemini. C. v. 16.

[389] Gloria filiorum Patres eorum. Prov. xvii. 6.

[390] Non est dubium, quicquid in laudibus matris proferimus, ad filium pertinere. Hom. 4, Sup. Miss.

[391] Refunditur in filium quod impenditur matri, transfunditur honor in regem, qui defertur in famulatum reginæ.

[392] Maria fidelissima mediatrix nostræ salutis.

[393] Quomodo non est plena gratia, quæ effecta est paradisi scala, cœli janua, Dei atque hominum verissima mediatrix? Serm. de Annunc.

[394] Ut dignitas intercessoris suppleat inopiam nostram. Unde Virginem interpellare, non est de divina misericordia diffidere, sed de propria indignitate formidare. De Exc. V. c. 6.

[395] Qui vult ut omnia bona ab ipso expectemus, potentissima Virginis matris intercessione impetranda, cum eam, ut par est, invocamus. Epist. 76, in calce tom. 4, Moral.

[396] Sic est voluntas ejus, qui totum nos habere voluit per Mariam.

[397] Quasi diceret, Nullus sanguinis mei particeps erit, nisi intercessione matris meæ. Vulnera gratiarum fontes sunt, sed ad nullos derivabuntur rivi, nisi per Mariæ canalem. Joannes discipule, tantum a me amaberis, quantum eam amaveris. Theol. mentis, et cord. tom. 2, l. 10, D. 4, c. 1.

[398] 1 Tim. ii. 5.

[399] In me omnis spes vitæ et virtutis.

[400] In me omnis gratia vitæ et veritatis.

[401] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.

[402] Qui operantur in me, non peccabunt. Qui elucidant me, vitam æternam habebunt.

[403] Ejus magnalia firmiter credere. Laud. Virg.

[404] Felix namque es, sacra Virgo Maria, et omni laude dignissima.

[405] Plenus aquæductus, ut accipiant cæteri de plenitudine. Serm. de Aquæd.

[406] Propterea tempore humano generi fluenta gratiæ defuerunt, quod necdum intercederet is de quo loquimur, tam desiderabilis aquæductus. Serm. de Aquæd.

[407] Descendit per aquæductum vena illa cœlestis stillicidia gratiæ arentibus cordibus nostris infundens. Loc. cit.

[408] Intueamini quanto devotionis affectu a nobis eam voluit honorari, qui totius boni plenitudinem posuit in Maria; ut proinde si quid spei nobis est, si quid gratiæ, si quid salutis, ab ea noverimus redundare. Serm. de Nat. Virg.

[409] Per eam de cœlis exivit quidquid gratiæ venit in mundum. P. 4, tit. 15, c. 20.

[410] Quia sicut luna inter corpora cœlestia et terrena est media, et quod ab illis accipit ad inferiora refundit; sic et Virgo regina inter nos et Deum est media, et gratiam ipsa nobis refundit. Serm. 74, de Nat. Dom.

[411] Datum est Mariæ, ut per illam acciperes quicquid haberes. Serm. 3, in Virg. Nat.

[412] Nullus potest cœlum intrare, nisi per Mariam transeat tamquam per portam.

[413] In Christo fuit plenitudo gratiæ sicut in capite influente, in Maria sicut in collo transfundente. Serm. de Ass. B. V.

[414] Per Virginem a capite Christi vitales gratiæ in ejus corpus mysticum transfunduntur. Serm. 61, de Nat. Virg. c. 8.

[415] Cum tota natura divina intra Virginia uterum extiterit; non timeo dicere quod in omnes gratiarum effluxus quamdam jurisdictionem habuerit hæc Virgo, de cujus utero quasi de quodam divinitatis oceano flumina emanabant omnium gratiarum. In Spec. cap. 3.

[416] A tempore quo virgo mater concepit in utero verbum Dei, quamdam, ut sic dicam, jurisdictionem obtinuit, in omni spiritus sancti, processione temporali; ita ut nulla creatura aliquam a Deo obtinuit gratiam, nisi secundum ipsius piæ matris dispensationem. Serm. 61, tract. 1, art. 8.

[417] Crasset. Div della Verg.

[418] Fœmina circumdabit virum. Jerem. xxxi. 22.

[419] Ideo omnia dona, virtutes, et gratiæ, quibus vult, quande vult, et quomodo vult, per ipsius manus dispensantur. Serm. 61, ut sup.

[420] Deus quicquid boni dat creaturis suis, per manus matris Virginis vult transire.

[421] Accede ad Virginem, quia per ipsam mundus habiturus est omne bonum. De contempl. V. in Prol.

[422] Sentit Ecclesia intercessionem B. Virginia esse sibi utilem, et necessariam. Tom. 2, in 3, par. disp. 23, sect. 3.

[423] Nihil Deus habere nos voluit, quod per manus Mariæ non transiret. Serm. 3, in Vigil. Nat.

[424] Omnia bona quæ illis summa majestas decrevit facere, tuis manibus decrevit commendare; commissi quippe sunt thesauri, et ornamenta gratiarum. In Cor. Virg. c. 15.

[425] De Nat. Virg. ap. Pac. Exc. 1, n. 15.

[426] Egredietur virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet, et requiescet super eum spiritus Domini. Isa. xi. 1, 2.

[427] Quicumque Spiritus Sancti gratiam adipisci desiderat, florem, in virga quærat; per virgam enim ad florem, per florem ad spiritum pervenimus. In Spec. c. 6.

[428] Si hunc florem habere desideras, virgam floris precibus flectas. Loc. cit.

[429] Invenerunt puerum cum Maria matre ejus. Matth. ii. 11.

[430] Nunquam invenitur Christus, nisi cum Maria, nisi per Mariam. Serm. 25. In Epiph.

[431] Frustra igitur quærit qui cum Maria invenire non quærit.

[432] Ut sim servus filii, servitutem appeto genitricis. De Virg. Mar. c. 12.

[433] Spec. Hist. l. 7, c. 105.

[434] Dist. 2, c. 2.

[435] Congruum magis fuit ut adesset nostræ reparationi sexus uterque, quorum corruptioni neuter defuisset. Serm. in Sig. Magn.

[436] Adam et Eva vendiderunt mundum pro uno pomo; filius meus et ego redemimus mundum uno corde. Lib. 5, c. 35.

[437] Qui potuit omnia de nihilo facere, noluit ea violata sine Maria reficere. In Alloq. cœl. n. 27.

[438] Auxiliatrix nostræ justificationis, quia Deus omnes gratias faciendas Mariæ commisit.

[439] Ad illam sicut ad medium, sicut ad negotium omnium sæculorum respiciant, et qui præcesserunt, et nos qui sumus, et qui sequentur. Serm. 2, in Pentec.

[440] Nemo venit ad me, nisi Pater meus traxerit eum.

[441] Nemo venit ad me, nisi Mater mea suis precibus traxerit eum. In Cant. c. 2, v. 3.

[442] Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. Luc. i. 42.

[443] Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Luc. i. 43.

[444] Facta est quasi navis institoris, de longo portans panem suum. Prov. xxxi. 14.

[445] Ego sum panis vivus, qui de cœlo descendi, si quis manducaverit ex hoc pane vivet in æternum. Joan. vi. 51.

[446] In mare mundi submergentur omnes illi, quos non suscepit navis ista. De Laud. Virg.

[447] Ideo quoties videmus insurgentes fluctus hujus maris, clamare debemus ad Mariam; Domina, salva nos, perimus. Loc. cit.

[448] Regina immaculata et pura, salva me, libera ab eterna damnatione. Orat. Paneg.

[449] O salus te invocantium.

[450] Nemini nisi per eam patet aditus ad salutem. Paciucch. de B. Virg.

[451] Nemo qui salvus fiat nisi per te. Serm. de Zona. Virg.

[452] Qui petit sine ipsa, sine alis tentat volare. P. 3, tit. 15, c. 22, § 9.

[453] Terra Egypti in manu tua est.

[454] Decrevit nihil dare, nisi per Mariam. Serm. de Nat. Virg.

[455] Salus nostra in manu Mariæ est, ut ei dicere multo melius valeamus nos Christiani, quam Egyptii dixerunt Joseph; salus nostra in manu illius est. L. 2, de Laud. Virg. p. 1.

[456] In Præf. Cant. 5.

[457] Tota salus mundi consistit in multitudine favoris Mariæ.

[458] Tu dispensatrix omnium gratiarum; salus nostra in manu tua est. Serm. 1, de Nat. B. Virg.

[459] Sicut lapis, subtracta terra, delabitur in profundum; ita subtracto Mariæ adjutorio, homo delabitur in peccatum, et inde in infernum. L. 8, de Laud. Virg. c. 11.

[460] Ipse sine ea non salvabit te.

[461] Quemadmodum infans sine nutrice non potest vivere, ita sine domina nostra non potes habere salutem. In Cant. B. V. pro Sabb.

[462] Sitiat ergo anima tua ad ipsam; tene, nec dimitte, donec benedixerit tibi.

[463] Nemo est, o sanctissima, qui ad Dei notitiam venit, nisi per te; nemo qui salvus fiat, nisi per te, Dei parens; nemo liber a periculis nisi per te, Virgo mater. Nemo donum Dei suscepit, nisi per te, gratia plena. Serm. de Zona. Virg.

[464] Nisi enim tu iter aperieres, nemo spiritualis evaderet. Orat. de Dorm. Deip.

[465] Per te accessum habemus ad filium, o inventrix, gratiæ, mater salutis, ut per te nos suscipiat, qui per te datus est nobis.

[466] Si nos deserueris, quid erit de nobis, Vita Christianorum? Serm. de Zona Virg.

[467] Tom. 2, in 3, p. D. 23, sect. 3.

[468] Frustra alios sanctos oraret, quem ista non adjuvaret.

[469] Vultum tuum deprecabuntur omnes divites plebis. Psal. xliv. 13.

[470] Inter sanctos non solemus uti uno tamquam intercessore ad alium, cum omnes sint ejusdem ordinis, ad virginem autem tamquam ad Dominam ac Reginam alii sancti adhibentur intercessores.

[471] Nel Diario di Maria alli. 21, di Marzo.

[472] Quid possunt omnes isti tecum, tu sola potes sine illis omnibus. Orat. 45, ad S. Virg. Mar.

[473] Quia mater es salvatoris nostri, sponsa Dei, regina cœli et terræ. Lib. Or. Exc. v. ap. Pac. Exc. 20, in. sal. Ang. 2, 7.

[474] Te tacente, nullus juvabit, nullus orabit.

[475] Te, domina orante, omnes juvabunt et orabunt.

[476] In his book, “Divoto di Maria.”

[477] Gyrum cœli circuivi sola. Eccli. xxiv. 8.

[478] Quando virgo sanctissima procedit ad Deum pro nobis deprecandum imperat angelis et sanctis, ut eam comitentur, et simul cum ipsa altissimum pro nobis exorent. In Spec. V. c. 3.

[479] Ferre nequeo ut Maria dicatur spes et vita mea. In Post. Maj. Evang. in Nat. Mar.

[480] Maledictus homo qui confidit in homine. xvii. 5.

[481] Filioli, hæc maxima mea fiducia, hæc tota ratio spei meæ. Or. Pan. ad B. V.

[482] In te spem meam collocavi ex animo et intentis oculis, abs te pendeo. Ap. Auriem. to. 1, c. 7.

[483] Omnes spes vitæ. Opusc. 7.

[484] Nobis non est alia quam a te fiducia, o virgo sincerris sima. Sub alis pietatis protege et custodi nos. De Laud. Virg.

[485] Totis medullis cordium hanc Mariam veneremur, quia sic est voluntas ejus, qui totum nos habere voluit per Mariam. Serm. de Nat. B. V.

[486] Quæramus gratiam, et per Mariam quæramus. Serm. de Aquæd.

[487] Quia indignus eras, cui donaret, datum est Mariæ ut per illam acciperes quidquid haberes. Serm. 3, in Vig. Nativ.

[488] Quidquid Deo offerre potes, Mariæ commendare memento, si non vis sustinere repulsum. Serm. de Aquæd.

[489] Crasset Div. alla. B. V. tom. 1, tr. 1, q. 10.

[490] C. ii. v. 51.

[491] Cum de ceteris sanctis dicatur, eos esse cum Deo, Maria majus aliquid sortita est, ut non solum ipsa subjiceretur voluntati Dei, sed etiam Dominus voluntati ipsius. L. 1, de Laud. Virg. c. 5.

[492] Ap. 14.

[493] De virgine autem Maria secure dici potest, quod agnus sequebater eam, quocumque ivit; ex illo Lucæ: Erat subditus illis. Loc. cit.

[494] Grande privilegium Mariæ, quod apud filium sit potentissima. In Spec. c. 8.

[495] Data est tibi omnis potestas in cœlo et in terra; et nihil tibi impossibile, cui possibile est etiam desperatos in spem salutis relevare. Serm. 1, de Nat. B. V.

[496] Accedis enim ad illud humanæ reconciliationis altare, non solum rogans, sed imperans; domina, non ancilla; nam filius nihil negans honorat. Loc. cit.

[497] Serm. 3, in Dorm. B. V.

[498] Imperio Virginis omnia famulantur, etiam Deus. Tom. 2, Serm. 61.

[499] Te Deus, o virgo, sic exaltavit, ut omnia tibi secum possibilia esse donaris. Lib. de Conc. Virg.

[500] Eisdem privilegiis secundum leges gaudet rex et regina. Cum autem eadem sit potestas filii et matris, ab omnipotente filio omnipotens mater facta est. L. 4, de Laud. Virg.

[501] Ecclesia est, non tantum sub Virginis patrocinio, verum etiam sub dominatione ac potestate. P. 4, tit. 15, c. 20, 62.

[502] Pete quod vis a me, non enim potest esse inanis petitio tua. Rev. l. 1, c. 4.

[503] Quia tu mihi nihil negasti in terris, ego nihil tibi negabo in cœlis.

[504] Quicquid tu Virgo velis, nequaquam fieri non potent. De Exc. Virg. c. 12.

[505] Roganda sum, ut velim; quia, si volo, necesse est fieri. Ap. P. Pep. Grand, etc.

[506] Moveat te natura; potentia moveat; quia quanto potentior tanto misericordior esse debebis. Serm. 1, de N. B. V.

[507] Potentissima, et piissima charitas matris Dei, et affectu compatiendi, et subveniendi abundat effectu; æque locuples in utroque. Serm. 4, de Assumt.

[508] Joan. ii. 3.

[509] Quid mihi et tibi, mulier? nondum venit hora mea. Joan. ii. 4.

[510] Joan. ii. 7.

[511] Et licet ita responderit, maternis tamen precibus obtemperavit.

[512] Per ilia verba, nondum venit hora mea, ostendit se dilaturum fuisse miraculum, si alius rogasset; quia tamen rogabat mater, fecit. Apud. Defens. cultus Mariani, auctore R. D. Henr. de Cerf. p. 129.

[513] Quo matrem honoraret, prævenit tempus miraculi faciendi.

[514] Nulla creatura tot et tanta impetrare posset apud filium tuum miseris, quam tu impetras eisdem; in quo procul dubio non tamquam ancillam, sed tamquam matrem verissimam te honorat.

[515] Quæ habitas in hortis, amici auscultant, fac me audire vecem tuam. Cant. viii. 13.

[516] Quæ habitas in hortis cœlestibus, fiducialiter pro quibus volueris intercede; non enim possum oblivisci me filium tuum, ut matri quidpiam denegandum putem. Tantum ut vocem proferat, quia a filio audiri, exaudiri est.

[517] Virgo Maria ex eo quod ille homo est, et natus ex ea, quasi quodam matus imperio, apud ipsum impetrare quod voluerit pia fiducia non dubitatur. Serm. viii. de B. Virg.

[518] Lib. 5, cap. 4.

[519] Unum beatæ Mariæ suspirium plus posset, quam omnium Sanctorum simul suffragia. In lit. B. V. verbo. Virg. pot.

[520] De B. V.

[521] Oratio Deiparæ habet rationem imperii; unde impossibile est, eam non exaudiri. P. 4, tit. 15, c. 17, § 4.

[522] Tu autem materna in Deum auctoritate pollens, etiam iis qui enormiter peccant, eximiam remissionis gratiam concilias; non enim potes non exaudiri, cum Deus tibi ut veræ et intemeratæ Matri in omnibus morem gerat. Van. Enc. Deip.

[523] Domina benedicta, quid est quod non poteris? Quod enim vis, hoc factum est. L. 4, Rev. c. 74.

[524] Quod Deus imperio, tu prece Virgo potes.

[525] Nunquid non pertinet ad benignitatem Domini, matris honorem servare, qui legem non venit solvere; sed adimplere?

[526] Filius quasi exsolvens debitum, implet petitiones tuas. Or. de Ex. Mar.

[527] Euge euge, quæ debitorem habes filium, qui omnibus mutuatur. Deo enim universi debemus, tibi autem etiam ille debitor est. Orat. in Hyp. Dom.

[528] Virgo quæ meruit pro liberandis proferre pretium, potest plus omnibus suffragium liberatis impendere. Orat. 2. de aff. B. V.

[529] Potes quidem omnes salvare, ut Dei Altissimi Mater, precibus materna auctoritate pollentibus. Ex. Men. 1, Jan. Ode. 4.

[530] Oh certe Dei nostri mira benignitas, qui suis reis te Dominam tribuit advocatam, ut auxilio tuo, quod volueris, valeas impetrare. In Salv. Reg.

[531] O mirabilis erga nos, misericordia Dei nostri, qui ne fugeremus pro sententia, voluit matrem ac dominam gratiæ instituere advocatam!

[532] Mirac. di Maria, Mir. 47.

[533] Loquere, Domina, quia audit filius tuus et quæcumque petieris, impetrabis.

[534] Maria diligit diligentes se; imo sibi servientibus servit. Ipsa benedicto filio suo irato potentissime reconciliat servos et amatores suos. Præf. in Cant.

[535] Tanta est ejus benignitas, quod nulli formidandum est ad eam accedere; tantaque misericordia ut nemo ab ea repellatur.

[536] Ipsa preces servorum, maxime quæ sibi exhibentur, repræsentat in conspectu divinæ majestatis; quia ipsa est advocata nostra apud filium, sicut filius apud Patrem. Imo apud Patrem et Filium procurat negotia et preces nostras. In dict. Præf.

[537] Singulare perditorum refugium, miserorum spem, advocatam omnium iniquorum ad se confugientium.

[538] Grande privilegium Mariæ, quod apud filium sit potentissima. In Spec. lect. 6, 7.

[539] Sed quid tanta Mariæ potentia prodesset nobis; si ipsa nihil curaret de nobis?

[540] Carissimi sciamus indubitanter, et pro hoc gratias agamus incessanter, quia sicut ipsa apud eum omnibus sanctis est potentior, ita pro nobis omnibus est sollicitior.

[541] Quis post filium tuum curam gerit generis humani, sicut tu? Serm. de Zona. Virg.

[542] Quis ita nos defendit in nostris afflictionibus? Quis pugnat pro peccatoribus?

[543] Propterea patrocinium tuum majus est quam apprehendi possit.

[544] Cæteri sancti jure quodam patrocinii pro sibi specialiter commissis plus possunt prodesse, quam pro alienis; beatissima vero Virgo, sicut omnium est regina, sic est omnium patrona et advocata, et cura illi est de omnibus. De Contempl. B. V. in Prol.

[545] Adstat beatissima Virgo vultui conditoris prece potentissima, semper interpellans pro nobis.

[546] Videt enim nostra discrimina, nostrique clemens Domina materno affectu miseretur.

[547] Inveniet semper paratam auxiliari.

[548] Ipsa pro universo mundo paratissima est ad precandum.

[549] Advocatam præmisit peregrinatio nostra; quæ tamquam judicis mater, et mater misericordiæ, suppliciter et efficaciter salutis nostræ negocia pertractabit. Serm. 1, de Ass.

[550] Unam te ac solam pro nobis in cœlo fatemur esse sollicitam. Ap. in Spec. lect. 6.

[551] Tam prudens et diserta est advocata Maria, quod non potest filius vindicare in eos, pro quibus ipsa allegat. De Laud. v. l. 2, p. 2.

[552] Salve jus dirimens lites. Ap. Pep. Lez. to. 5.

[553] Benedicta tu, quæ prohibuisti me hodie, ne ulciscerer me manu mea. C. xxv.

[554] Fidelis et potens mediator Dei et hominum; sed divinam reverentur in eo homines majestatem, opus est enim mediatore ad mediatorem ipsum; nec alter nobis utilior quam Maria. Serm. in Sign. Magn.

[555] Quid ad Mariam accedere trepidet humana fragilitas? Nihil austerum in ea, nihil terribile, tota suavis est.

[556] Revolve diligentius evangelicæ historiæ seriem universam, et si quid forte durum occurrerit in Maria, ad eam accedere verearis. Serm. in Sign. Magn.

[557] Adibo te imo etiam conveniam, gloriosissima Dei genitrix, quam matrem misericordiæ vocat, imo clamitat omnis ecclesia sanctorum. De Reth. Div. c. 18.

[558] Tu, inquam, cujus gratiositas nunquam repulsam patitur, cujus misericordia nulli unquam defuit; cujus benignissima humanitas nullum unquam deprecantem quantumcumque peccatorem despexit.

[559] An falso aut inaniter vocat te omnis Ecclesia advocatam suam, et miserorum refugium?

[560] Absit, ut peccata mea possint suspendere te a tam salubri officio pietatis; quo et advocata es, et mediatrix hominum, post filium tuum spes unica et refugium tutissimum miserorum.

[561] Totum siquidem quod habes gratiæ, totum quod habes gloriæ, et etiam hoc ipsum quod mater es Dei, si fas est dicere, ob peccatores tibi collata sunt.

[562] Absit hoc a matre Dei, quæ fontem pietatis toti mundo peperit, ut cuique miserorum suæ misericordiæ subventionem unquam deneget.

[563] Officium ergo tuum est te mediam interponere inter ipsum et homines. Moveat te gloriosa Dei mater, benignissima misericordia tua, quæ major est incogitabiliter omnibus vitiis meis et peccatis. D. c. 18, de Reth. Div.

[564] Consolamini pusillanimos; respirate miserabiles; Virgo Deipara est humani generis advocata; idonea, sapientissima, universalis. In Rog. pro exp. adv. Turc. susc.

[565] L. 7, c. 25.

[566] In Ex.

[567] Infinitus est thesaurus, quo qui usi sunt, participes facti sunt amicitiæ Dei. Sap. vii. 14.

[568] Joan. xv. 14.

[569] Iniquitates vestræ diviserunt inter vos et Deum vestrum! Is. lix. 2.

[570] Odio sunt Deo impius et impietas ejus. Sap. xiv. 9.

[571] Jesum tibi dedit mediatorem; quid non apud talem patrem filius talis obtineat. Serm. de Aquæd.

[572] Severum imaginantur, qui pius est, terribilem, qui amabilis est. Quid timetis modicæ fidei? Peccata affixit cruci suis manibus.

[573] Sed forsitan et in ipso majestatem vereare divinam, quod licet factus sit homo, manserit tamen Deus. Advocatum habere vis et apud ipsum? recurre ad Mariam; exaudiet utique matrem filius, et exaudiet filium Pater.

[574] Filioli, hæc peccatorum scala, hæc maxima mea fiducia est, hæc tota ratio spei meæ. Cit. Serm. de Aquæd.

[575] Ego murus; et ubera mea sicut turris, ex quo facta sum coram eo quasi pacem reperiens. Cant. c. viii. v. 10.

[576] Ipsa reperit pacem inimicis, salutem perditis, indulgentiam reis, misericordiam desperatis.

[577] Cant. i. 4.

[578] Tu enim es illa fidelissima columba Noe, quæ inter Deum et mundum diluvio spirituali submersum mediatrix fidelissima extitisti.

[579] Nam ipsa Christum nobis detulit fontem misericordiæ. P. Spinell.

[580] Per te pax cœlestis donata est.

[581] Ego sum columba Noe, Ecclesiæ ramum olivæ et pacis inferens universalis. In Bibl. Mar. lib. Cant. n. 16.

[582] Et Iris erat in circuitu sedis. Apoc. c. iv. 3.

[583] Iris in circuitu sedis est Maria, quæ mitigat Dei judicium et sententiam contra peccatores. In Spec. S. Script.

[584] Arcum meum ponam in nubibus, et erit signum fœderis inter me et terram.... Videbo illum, et recordabor fœderis sempiterni. Gen. ix. 13.

[585] Ipsa est arcus fœderis sempiterni. Serm. 1, de No. Mar. Art. 1, c. 3.

[586] Fructus iridis est recordatio divini fœderis; sic per verginem gloriosam offensa eis remittitur, fœdus stringitur. Serm. in Apoc. c. 41.

[587] Pulchra ut Luna. Cant. vi. 9.

[588] Sicut Luna est media inter corpora cœlestia et terrena, et quod ab illis accipit ad inferiora refundit; sic et virgo regia inter nos et Deum est media, et gratiam ipsa nobis refundit. Serm. 14, de Nat. Dom.

[589] Cant. i. 8.

[590] Pasce hædos tuos, quos convertis in oves, et qui a sinistris in judicio erant collocandi, tua intercessione collocantur a dextris.

[591] Hæc est a me electa tanquam esca dulcissima ad capiendos homines, potissimum peccatores. Ap. Blos. Monil. Spir.

[592] Suos vocat quia non omnes hædi vocantur Mariæ, sed qui Mariam colunt ac venerantur, licet sceleribus contaminati. Qui vero peccatis irretiti sunt, nec B. Virginem speciali obsequio prosequuntur, nec preces fundunt in ejus cultum, ut aliquando resipiscant, hædi profecto sunt non Mariæ, sed ad sinistram judicis sistendi.

[593] Ego eripiam te de affligentibus te.

[594] Sicut magnes attrahit ferrum, sic ego attraho dura corda. L. 3, Rev. c. 32.

[595] Ideo mater Dei præelecta es ab eterno; ut quos justitia filii salvare non potest, tu per tuam salvares pietatem. Hom. de Præs. B. V.

[596] Scio illam magis propter peccatores, quam propter justos, factam esse Dei matrem; dixit enim ejus bonus filius se non venisse vocare justos, sed peccatores.

[597] Peccatores non abhorres, sine quibus nunquam fores tanto digna filio.

[598] Totum quod habes, si fas est dicere, peccatoribus debes; omnia enim propter peccatores tibi collata sunt. De Reth. Div. c. 18.

[599] Si ipsa propter peccatores facta est Dei mater, quomodo immanitas peccatorum meorum cogere poterit desperare veniam? De Exc. v. c. 1.

[600] Quam idcirco de hoc sæculo transtulit, ut apud te pro peccatis nostris fiducialiter intercedat.

[601] Verbum usum est Virgine sequestra.

[602] Divinarum reconciliationum, quæ pignore accepto fit, Fidejussio. Or. 2, de Aff.

[603] Si propter tuas nequitias Dominum videris indignatum, ad spem peccatorum confugias; sibi pro miseris satisfacere ex officio commissum est.

[604] Timere ne debet ut pereat, cui Maria se matrem exhibet, et advocatam.

[605] Tu misericordiæ mater non rogabis pro filio filium, pro redempto, redemptorem?

[606] Rogabis plane quia qui filium tuum inter Deum et hominem posuit mediatorem, te quoque inter reum, et judicem posuit adjutricem.

[607] Age gratias ei, qui talem tibi mediatricem providit. Serm. in Sign. Magn.

[608] Ros. Sacr. p. 5, c. 60.

[609] Stor. Virg. l. 1, c. 11.

[610] Officium tuum est, te mediam interponere inter Deum et homines.

[611] Eja ergo advocata nostra officium tuum imple.

[612] Ap. il P. Pep. to. 5, Lec. 235.

[613] Oculi Domini super justos. Ps. xxxiii. 16.

[614] Sed oculi Dominæ super justos et peccatores.

[615] Sicut oculi matris ad puerum ne cadat, vel si ceciderit, ut eum sublevet.

[616] Mater pete quod vis a me.

[617] Rev. l. 1. c. 46.

[618] Undique sollicita es de miseris, misericordia vallaris, solum misereri videris appetere. Sup. Salve Reg.

[619] Stat Maria in conspectu filii sui non cessans pro peccatoribus exorare. In cap. i. Luc.

[620] Nullum in hac vita adeo pœnæ torserunt propriæ sicut Mariam alienæ. Epist. ad Eust.

[621] Officium piæ auxiliatricis assumpsit non rogata.

[622] Nunquid, O Beata Virgo, quia ita glorificata es, ideo nostræ humilitatis oblita es? Absit, non convenit tantæ misericordiæ, tantæ miseriæ oblivisci. Serm. 1, de Nat. Virg.

[623] Benedicta filia priorem misericordiam posteriore superasti. Ruth iii. 10.

[624] Magna fuit erga miseros misericordia Mariæ adhuc exulantis mundo, sed multo major est regnantis in cœlo. In Spec. B. V. c. 8.

[625] Majorem per innumerabilia beneficia nunc ostendit misericordiam, quia magis nunc videt hominum miserias.

[626] Nam quemadmodum sol lunam superat magnitudine splendoris, sic priorem Mariæ misericordiam superat magnitudo superioris.

[627] Quis est super quem misericordia Mariæ non resplendet? Loc. cit.

[628] Cant. vi. 9.

[629] Non est qui se abscondat a calore ejus.

[630] Nunc autem conjuncta filio non obliviscitur innatæ bonitatis suæ, sed ad omnes extendit misericordiam suam, etiam ad pessimos; ut sicut sole illuminantur cœlestia et terrestria, sic ex dulcedine Mariæ nullus est qui non per eam, si petitur, sentiat pietatem. L. 3, Rev. c. 30.

[631] Patrign. Men. 2, Feb.

[632] Patr. Men. 2, Feb.

[633] Maria omnia omnibus facta est; omnibus misericordiæ sinum aperit, ut de plenitudine ejus accipiant omnes, captivus, redemptionem, æger curationem, tristis consolationem, peccator veniam; ut non sit qui se abscondat a calore ejus. In Sig. Mag.

[634] Quis te non diliget, O Maria, pulchriorem sole, dulciorem melle, omnibus amabilis, omnibus affabilis?

[635] Ave ergo, Domina mea, mater mea; imo cor meum, anima mea, parce mihi, Domina, si me amare te dicam; si ego non sum dignus te amare, tu non es digna amari a me. Stim. p. 5, c. 19.

[636] Rev. l. 4, c. 53.

[637] Eja ergo; advocata nostra, illos tuos misericordes ocules ad nos converte.

[638] Latitudo misericordiæ tuæ replet orbem terrarum. Serm. 4, Sup. Miss.

[639] In te, Domina, peccant, non solum qui tibi injuriam irrogant, sed etiam qui te non rogant. In Spec. Virg.

[640] Doce nos sperare majora meritis, quæ meritis majora largiri non desinis.

[641] Præparabitur in misericordia solium ejus. Isa. xvi. 5.

[642] Solium divinæ misericordiæ est Maria, in qua omnes inveniunt solatia misericordiæ. Spec. c. 8.

[643] Nam sicut misericordiosissimum Dominum, ita misericordiosissimam Dominam habemus. Dominus noster multæ misericordiæ invocantibus se; et Domina nostra multæ misericordiæ invocantibus se.

[644] In te mihi regni sedem constituam, per te preces exaudiam. Communicasti mihi quod homo sum, communicabo tibi quod Deus sum. Serm. 2, de Ass.

[645] Hi sunt misericordiosissimi oculi mei, quos ad omnes me invocantes possum salubriter inclinare. Rev. l. 4, c. 53.

[646] Fili, et istæ lacrimæ peribunt?

[647] Ex omnipotentia mea, mater reverenda, tibi concessi propitiationem omnium peccatorum, qui devote invocant tuæ pietatis auxilium, qualicunque modo placeat tibi.

[648] Mater misericordiæ, tanta est pietas tua, quanta potestas; tam pia es ad parcendum, quam potens ad impetrandum.

[649] Quando non compatieris miseris, mater misericordiæ? Aut quando illi opem conferre non poteris, cum sis mater omnipotentiæ? Eadem facilitate obtinens quodcumque vis; qua facilitate nostra innotescit miseria. Ap. P. Pep.

[650] O mater misericordiæ, saturare gloria filii tui, et dimitte reliquias tuas parvulis tuis. In Cant. lib. 5.

[651] Ne alligaveris peccata mea contra me, qui misericordiam tuam allego contra ea. Absit, ut stent in judicio peccata mea contra misericordiam tuam, quæ omnibus vitiis fortior est. De. Reth. Div. c. 18.

[652] C. 11, p. 1.

[653] Tom. 1, qu. 7.

[654] Teologia Mariana.

[655] Virid. l. 1, Probl. 9.

[656] Virgo benedictissima, sicut impossibile est, ut a te aversus, et a te despectus salvetur, ita ad te conversus et a te respectus impossibile est ut pereat. De Exc. Virg. c. 11.

[657] Sicut impossibile est, ut illi a quibus Maria oculos suæ misericordiæ avertit, salventur; ita necessarium quod hi, ad quos convertit oculos suos, pro eis advocans, salventur et glorificentur. Part 4, tit. 50.

[658] Bibl. Mar. c. 60.

[659] Qui neglexerit illam, morietur in peccatis suis. In Psal. cxvi.

[660] Qui te non invocat in hac vita, non perveniet ad regnum Dei. In Psal. lxxxvi.

[661] A quibus averteris vultum tuum, non erit spes ad salutem.

[662] Impossible est aliquem salvari peccatorem, nisi per tuum, O Virgo, auxilium et favorem, quia quos non salvat Dei justitia, salvat sua intercessione Mariæ misericordia infinita. Ap. celada in Jud. Fig. s. 10.

[663] In Deprec. ad Virg.

[664] In Comp. Virg. c. 5.

[665] Prov. viii. 36.

[666] Facta est quasi navis institoris. Prov. xxxi. 14.

[667] In mare mundi submergentur omnes illi, quos non suscipit navis ista. De Laud. V. l. 11.

[668] Nunquam de me audiatur, quasi averser Mariam, erga quam minus bene affici reprobatæ mentis certum existimem judicium. V. Ap. P. Pep. Lez. tom. 7.

[669] Qui audit me non confundetur. Eccli. xxiv. 30.

[670] Qui præstat in obsequio tuo, procul fiet a perditione. In Psal. cxviii.

[671] Quantumcumque quis fuerit peccator, si Mariæ devotus extiterit, nunquam in æternum peribit. Cant. 12, in Matt.

[672] Ejice ancillam hanc, et filium ejus. Gen. xxi. 10.

[673] Qui Dei genitrici perseveranter obsequitur, non multa mora et Deum ipsum in se recipiet. In Salv. Reg. Ex. 5.

[674] Or. de Laud. V.

[675] Nec facultas, nec voluntas illi deesse potest. Serm. de Aff.

[676] Impossibile est Deiparam non exaudiri. P. 4, tit. 15, c. 17, s. 4.

[677] Serm. de Aquæd.

[678] Serm. de Nat. B. V.

[679] Salve, inferorum formido, Christianorum spes, certa est fiducia tua. Orat. ad Virg.

[680] Mariæ filii mei genitrici a bonitate mea concessum est propter Incarnati Verbi reverentiam, ut quicumque etiam peccator ad eam cum devota veneratione recurrit, nullo modo rapiatur a dæmone infernali. In Man. Spir.

[681] Domine, dilexi decorem domus tuæ, ne perdas cum impiis animam meam. Psal. xxv. 8, 9.

[682] Sapientia ædificavit sibi domum. Prov. ix. 1.

[683] Nunquam peribit qui genitrici Virgini devotus sedulusque extiterit.

[684] Pax multa diligentibus te, Domina; anima eorum non videbit mortem in æternum. In Psal. cxviii.

[685] Fieri non potest ut pereat qui Mariæ sedulus et umilis cultor extiterit. In Cant. v. Spir. c. 18.

[686] Quanti fuissent, æternaliter condemnati, vel permansissent in desperatione obstinati, nisi beatissima Virgo Maria interpellasset ad filium. Ap. Pep. Lez. tom. 7.

[687] Ap. Crass. to. 1, q. 12.

[688] L. 1, c. 35.

[689] Stellar. Cor. B. V. l. 12, p. 2, a. 1.

[690] Quid autem de nobis fiet, O sanctissima Virgo, O vita Christianorum. De Zona Virg.

[691] Æternum væ non sentiet ille pro quo semel oraverit Maria.

[692] Si accedam ad judicium, et matrem misericordiæ in causa mea habeo mecum, quis judicium denegabit propitium? In C. c. 15.

[693] Si judex servum suum damnare voluerit, per manus tuas piissimas, O Maria, hoc faciat. Hor. Sap. l. 1, c. 16.

[694] In te, Domina, speravi, non confundar in æternum. In Psal. Mar.

[695] P. Alf. Andrada de Bapt. Virg.

[696] Beata Virgo in regno purgatorii dominium habet. Serm. 3, de Nom. Mar. a. 1, c. 3.

[697] Cap. xxiv. v. 8.

[698] Scilicet visitans et subveniens necessitatibus et tormentis devotorum meorum quia filii sunt. Serm. 3, de Nom. Mar. a. 1, c. 8.

[699] Vide quam referat Virginem colere, cum cultorum suorum in purgatorii flammis existentium non obliviscatur. Et licet omnibus opem et refrigerium ferat, id tamen præcipue erga suos præstat. Nov. Virg. Umb. c. 15, exc. 86.

[700] Ego mater omnium qui sunt in purgatorio, quia omnes pœnæ, quæ debentur illis pro peccatis suis, in qualibet hora propter preces meas quodammodo mitigantur. L. 4, Rev. c. 132.

[701] Cap. xxiv. 8.

[702] Abyssi, idest purgatorii, adjuvans illas sanctas animas.

[703] Maria bona, existentibus in purgatorio; quia per eam habent suffragium. Ser. 2, de Nat.

[704] Tu es mater mea, tu mater misericordiæ, tu consolatio eorum, qui sunt in purgatorio. Lib. 1, Rev. 19.

[705] Qui sunt in purgatorio gaudent, nomine meo audito, quemadmodum æger jacens in lecto, cum audit verbum solatii. Ap. B. Dion. Cant. l. 3, de Laud. V.

[706] Virginis nomen illarum pœnarum refrigerium est; addit Virgo preces quibus veluti supero quodam rore cruciatus illi magni mitigantur. Nov. cit. c. 15, exc. 86.

[707] Totum purgatorium fuisse evacuatum.

[708] Ferunt quippe bonæ notæ auctores, Virginem in cœlum ituram a filio hoc petiisse, ut omnes animas quæ detinebantur in purgatorio, secum ad gloriam ducere posset. Cit. Exc. 86.

[709] Ab his tormentis liberat beata Virgo, maxime devotos suos. Serm. 3, de Nom. Mar. a. 2, c. 3.

[710] Crediderim omnibus qui in flammis purgantur, Mariæ meritis non solum leviores fuisse redditas illas pœnas, sed et breviores; adeo ut cruciatuum tempus contractum Virginis ope illius sit. Cit. Exc. 86.

[711] Lib. 3, Ep. 10, et in ord. 50.

[712] Beatissima Virgo singulis in annis festivitate nativitatis Christi ad purgatorii loca cum multitudine angelorum descendit, et multas inde animas eripit. Etiam in nocte dominicæ resurrectionis solet descendere ad purgatorium pro eductione animarum. Cart. Serm. 2, de Aff.

[713] Facile autem crediderim in quocumque Virginis solemni festo plures animas ab illis pœnis eximi. In loc. cit.

[714] Tom. 2, Div. d. B. Virg. tr. 6, prat. 4.

[715] Materno plane affectu, dum igne purgatorii expiantur, solari, ac in cœlestem patriam obtentu suo quantocius pie creditur afferre. In Festo S. Mar. de M. Carm. 16, Jul.

[716] In lib. de Gest. Vir. ill. Sol. Villar.

[717] Troph. Marian. l. 4, c. 29.

[718] In omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate Domini morabor. Cap. xxiv. 11.

[719] Et in hæreditate Domini morabor, idest in illis qui sunt hæreditas Domini.

[720] Qui creavit me, requievit in tabernaculo meo; et dixit mihi; in Jacob inhabita, et in Israel hæreditare, et in electis meis mitte radices.

[721] Ego feci in cœlis, ut oriretur lumen indeficiens. Cap. xxiv. v. 6.

[722] Multi sancti sunt in cœlis, intercessione ejus, qui nunquam, ibi fuissent nisi per eam.

[723] Qui speraverit in illa, porta cœli reserabitur ei.

[724] Reseramentum cœlestis Jerusalem. Orat. de Laud. Virg.

[725] Tibi regni cœlestis claves thesaurique commissi sunt. Cimel. Endol. 1.

[726] Aperi nobis, O Virgo, cœlum, cujus claves habes.

[727] Dicitur stella maris, quia sicut navigantes ad portum diriguntur per stellam maris, ita Christiani diriguntur ad gloriam per Mariam. Opusc. 8.

[728] Scala cœlestis, quia per ipsam Deus descendit ad terram, ut per ipsam homines mererentur ascendere ad cœlum.

[729] Ave gratia plena, quod facta sis salutis via, ascensusque ad superos. Serm. 1, de Annunc.

[730] Scire et cognoscere te, O Virgo Deipara, est via immortalitatis; et narrare virtutes tuas est via salutis. In Psal. lxxxv.

[731] P. 1, t. 1, c. 35.

[732] Quis salvatur? quis regnat in cœlo? illi sunt, pro quibus regina misericordiæ interpellat.

[733] Prov. viii. 15.

[734] In Jerusalem potestas mea. C. 24, 25.

[735] Imperando scilicet quod volo, et quos volo, introducendo. Ricc. l. 4, de. L. V.

[736] Totum jure possidet filii regnum. L. 3, in Cant. 4.

[737] Cœleste nobis regnum suo interventu, auxiliis, et precibus impetravit. St. Antoninus, p. 4, tit. 15, c. 2, s. 1.

[738] Qui Virgini famulatur, ita securus est de paradiso ac si esset in paradiso. Guerricus Abbas.

[739] Summus honor servire Mariæ, et de ejus esse familia. Etenim ei servire regnare est, est ejus agi frœnis plusquam regium. De Exc. Virg. c. 9.

[740] Gens quæ non servierit illi, peribit. Gentes destitutæ tantæ matris auxilio, destituuntur auxilio Filii, et totius curiæ cœlestis. Exc. Virg. c. 9.

[741] Advocatam promisit peregrinatio nostra, quæ tanquam judicis mater, et mater misericordiæ, suppliciter et efficaciter salutis nostræ negotia pertractabit. Serm. 1, de Assump.

[742] Eam tu pontem fecisti, quo a mundi fluctibus trajiciens, ad tranquillum portum tuum deveniamus. Orat. in Nat. Deip.

[743] Audite, gentes, qui cupitis regnum Dei, Virginem Mariam honorate et invenietis vitam æternam. In Psalt. Vir.

[744] Peccatores per te, Deum exquisierunt et salvi facti sunt. Serm. de Dorm. Deip.

[745] Et in capite ejus corona stellarum duodecim. Apoc. xii. 1.

[746] Veni de Libano, sponsa mea, veni de Libano, veni coronaberis de cubilibus leonum, de montibus pardorum. Cant. iv. 8.

[747] Et quid est hoc? nisi quia feræ per gratiam et orationes Mariæ sunt stellæ, quæ conveniunt tantæ reginæ. De Laud. Virg. cap. 3.

[748] Nescit homo utrum odio vel amore dignus sit, sed omnia in futurum servantur incerta. Eccli. ix. 1, 2.

[749] Domine quis habitabit in tabernaculo tuo? Psal. xiv. 1.

[750] Amplectamur Mariæ vestigia, peccatores, et ejus beatis pedibus pervolvamur. Teneamus eam fortiter, nec dimittamus, donec ab ea mereamur benedici.

[751] Tantummodo velis salutem nostram, et vere nequaquam salvi esse non poterimus. De Exc. Virg. c. 11.

[752] Necessarium est quod hi ad quos convertit (Maria) oculos suos, justificentur, et glorificentur. P. 4, tit. 55.

[753] Beatam me dicent omnes generationes. Luc. i. 48.

[754] Beata jure dicitur, quia omnes ex ea beatificantur. Serm. 3, de Aff.

[755] Tu felicitatis nostræ principium, medium et finis. Serm. in Hypant.

[756] Per te cœlum apertum est, infernus evacuatus, instaurata cœlestis Jerusalem, miseris damnationem expectantibus vita data est. Serm. 4, de Aff. Virg.

[757] Qui operabunt in me, non peccabunt. Qui elucidant me, vitam æternam habebunt. Eccli. xxiv. 30, 31.

[758] Qui acquirunt gratiam Mariæ, agnoscentur a civibus paradisi et qui habuerit caracterem ejus, adnotabitur in libro vitæ. In. Spec.

[759] Qui vicerit ... scribam super eum nomen Dei mei, et nomen civitatis Dei mei. Apoc. iii. 12.

[760] Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei. Psal. lxxxvi. 3.

[761] Habens signaculum hoc, cognovit Dominus qui sunt ejus. 2 Tim. ii. 19.

[762] Certissimum est signum salutis æternæ consequendæ.

[763] Habentes devotionem hanc, signum est prædestinationis permagnum ad gloriam. P. 2, Ros. c. 11.

[764] Signum sit tibi probabilissimum æternæ salutis, si perseveranter in die beatam virginem in Psalterio salutaveris. P. 44, de Psalt. c. 44.

[765] Omnes domestici ejus vestiti sunt duplicibus. xxxi. 21.

[766] Sicut lætantium omnium habitatio est in te, sancta Dei genitrix.

[767] Lib. 7, Dial. c. 3.

[768] Terra repromissionis Maria lacte et melle manans. Serm. sup. Salv. Reg.

[769] Maria adeo prædita est misericordiæ visceribus, ut non tamen misericors, sed ipsa misericordia dici promereatur. Serm. 1, de Nat. Dom.

[770] Certe, Domina, cum te aspicio, nihil nisi misericordiam cerno; nam pro miseris mater Dei facta es, et tibi officium miserendi commissum. Undique sollicita es de miseris, misericordia vallaris; solum misereri videris appetere. Stim. Am.

[771] Cujus viscera nunquam desistunt fructum parturire pietatis. Serm. 1, de Assum.

[772] Serm. 1, in Dom. p. Ep.

[773] Eccli. xxiv. 19.

[774] Merito dici potest mater olei, nam est mater misericordiæ. Lib. 1, in Cant.

[775] Ne forte non sufficiat nobis et vobis. Matth. xxv. 9.

[776] Maria plena oleo pietatis. In Spec. cap. 7.

[777] Gratia plena, et in tantum plena, ut ex tua redundante oleo totus mundus hauriat. Si enim prudentes Virgines oleum acceperunt in vasis cum lampadibus, tu prudentissima Virgo gestasti vas redundans et indeficiens, ex quo, effuso oleo misericordiæ, omnium lampades illuminares.

[778] Ut omnes eam respiciant, omnes ad eam confugiant.

[779] Ad olivam in campis omnes possunt accedere, et accipere fructum ejus. Ad Mariam et justi et peccatores possunt accedere, ut inde misericordiam accipiant. P. 3, tit. 31, c. 4.

[780] O quot sententias flagellorum propter peccata hæc sanctissima Virgo misericorditer revocavit!

[781] Non est tutior locus ad latendum, quam sinus Mariæ. Ibi pauper habet domicilium, ibi infirmus invenit remedium, tristis solatium; ibi turbatus consilium, ibi destitutus acquirit juvamentum.

[782] Ubi non est mulier ingemiscit egens. Eccli. xxxvi. 27.

[783] Ingemiscit infirmus, ubi non fuerit hæc sanctissima mater.

[784] Nisi preces Mariæ intervenirent, non esset spes misericordiæ. Rev. l. 6, c. 26.

[785] Non reperitur aliquis sanctorum ita compati in infirmitatibus, sicut mulier hæc beatissima Virgo Maria. P. 4, t. 15, c. 2.

[786] Ubicumque fuerit miseria, tua currit et succurrit misericordia. In Cant. 4, 5.

[787] Itaque, O B. Virgo, ubi miserias invenis, ibi tuas misericordias effundis. Cap. 4, 1, Reg.

[788] Et usque ad futurum sæculum non desinam, ut in habitatione sancta coram ipso ministravi. Eccli. xxiv. 14.

[789] Usque ad futurum sæculum, id est beatorum, non desinam miseriis subvenire, et pro peccatoribus orare.

[790] Plus vult illa bonum tibi facere et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Mar. p. 1, Serm. 5, de Nov. Mar.

[791] Invenies eam in manibus plenam misericordia et liberalitate. Loc. cit.

[792] Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant. Gen. xxiv. 19.

[793] Domina, nec puero Abrahæ tantum, sed et camelis tribue de supereffluente hydria tua. Serm. Sup. Miss.

[794] Dives in omnes qui invocant illum. Rom. x. 12.

[795] Largitas Mariæ assimilat largitatem filii sui; dat amplius quam petatur. De Laud. Virg.

[796] Majori devotione orabis pro me, quam ego auderem petere; et majora mihi impetrabis quam petere præsumam.

[797] Noscitis cujus spiritus estis. Luc. ix. 55.

[798] Ego vocor mater misericordiæ, et vero misericordia illius misericordem me fecit. Rev. l. 1, c. 6.

[799] Et signum magnum apparuit in cœlo, mulier amicta sole. Apoc. xii. 1.

[800] Vestis solem, et vestiris ab eo.

[801] Non discutit merita, sed omnibus exorabilem se præbet. Serm. in Sign. Magn.

[802] Cant. 6, 9.

[803] Pulchra ut luna quia pulchrum est benefacere indignis. Epist. 26.

[804] Quod sol facit in anno, luna facit in mense. Jo. di Minian. l. 1, de Cœl. c. 3.

[805] Velocior nonnumquam est nostra salus, invocato nomine Mariæ, quam invocato nomine Jesu. De Excell. Virg. c. 6.

[806] Si pertimescis ad Deum accedere, respice ad Mariam; non illic invenis quod timeas, genus tuum vides.

[807] Quæ ad eam pertinent, plena omnia pietatis et gratiæ. Denique omnia omnibus facta est, sapientibus et insipientibus copiosissima charitate debitricem se fecit. Omnibus misericordiæ suæ sinum aperit, ut de plenitudine ejus accipiant omnes. Super Sign. Magn.

[808] Circuit quærens quem devoret. Ep. 1, c. 5.

[809] Ipsa semper circuit, quærens quem salvet. Marial. p. 3, Serm. 3.

[810] Patrocinium tuum majus est, quam apprehendi possit. De Zona. Virg.

[811] Quare parcit nunc mundo ipse Deus, qui olim multo his minora peccata acrius punivit? Ap. P. Pepe. Grand. etc.

[812] Totum hoc facit propter B. Virginem, et ejus merita.

[813] Cœlum et terra jamdudum ruissent, si Maria suis precibus non sustentasset.

[814] Securum accessum jam habet homo ad Deum, ubi mediatorem causæ suæ filium habet ante Patrem, et ante filium, matrem. Christus ostendit Patri latus et vulnera, Maria Christo pectus, et ubera. De Laud. Virg.

[815] Una puella sic Deum in sui pectoris capit hospitio, ut pacem terris, salutem perditis, vitam mortuis, pro ipsa domo exigat pensionem. Serm. 140.

[816] Sæpe quos justitia filii potest damnare, mater misericordiæ liberat. Thesaurus Domini est, et thesauraria gratiarum. Salus nostra in manu illius est. Prolog. in Contempl. Virg.

[817] Hæc est nostra salus, vita, spes, consilium, refugium, auxilium nostrum. P. 1, Ser. 6, de Com. Mar.

[818] Adeamus cum fiducia ad thronum gratiæ, ut misericordiam consequamur, ut gratiam inveniamus in auxilio opportuno. Hebr. iv. 16.

[819] Ad thronum gratiæ, scilicet ad Mariam. P. 4, t. 15, c. 14, s. 7.

[820] Clemens indigentibus, pia exorantibus, dulcis diligentibus. O clemens pœnitentibus, pia proficientibus, dulcis contemplantibus. O clemens liberando, O pia largiendo, O dulcis te donando. Sup. Salv. Reg.

[821] Lib. de Nat. Mar.

[822] Or. de Præs. Deip.

[823] Hist. tit. 4, c. 6.

[824] De Laud. Virg. p. 14.

[825] Dedit tibi, Maria, tota Trinitas nomen post nomen filii tui supra omne nomen; ut in nomine tuo omne genuflectatur, cœlestium, terrestrium, et infernorum. De Laud. v. l. 1, c. 2.

[826] Hoc nomen Mariæ plenum est omni dulcedine ac suavitate divina.

[827] Nomen Jesu.... Nomen Mariæ jubilus in corde, mel in ore, in aure melos.

[828] Quæ est ista, quæ ascendit per desertum, sicut virgula fumi? C. iii. 6.

[829] Quæ est ista, quæ progreditur, quasi aurora consurgens? C. vi. 9.

[830] Quæ est ista, quæ ascendit de deserto deliciis affluens? viii. 5.

[831] Forsitan, quia dulce nomen sibi desiderant responderi. De Laud. Virg. c. 2.

[832] Neque enim post filii nomen aliud nomen cœlum et terra nominat, unde tantum gratiæ, spei, et suavitatis piæ mentes concipiant. De Grat. Nov. Test. tr. 6.

[833] Nomen namque Mariæ mirum quid, suave, atque divinum in se continet, et cum convenit amicis cordibus, amicæ suavitatis odorem spiret. Et mirum illud est de nomine Mariæ, ut millies auditum semper audiatur quasi novum. De. grat. Nov. Test. tr. 6.

[834] O magna, O pia, O multum laudabilis Maria, tu nec nominari potes quin accendas; nec cogitari, quin recrees affectus diligentium te. Ap. S. Bon. Spec. c. 8.

[835] Mariæ nomen longe melius quam divitiæ, quia melius angustiam relevat. De Laud. Virg. c. 2.

[836] Tuum, Dei genitrix, nomen divinis benedictionibus et gratiis ex omni parte refertum. Orat. in Hyp.

[837] Nomen tuum devote nominari non potest sine nominantis utilitate. Spec. B. Virg. c. 8.

[838] Tanta est virtus tui sacratissimi nominis, semper benigna Virgo Maria, quod mirabiliter emollit duritia cordis humani. Peccator per te respirat in spe veniæ et gratiæ. Idiot. ap. Alph. Mar. p. 827.

[839] Unguentum nomen tuum. Descendat istud unguentum in animæ preæcordia, S. Maria, quo divinæ gratiæ spiramenta redoleam. De Instit. Virg. c. 13.

[840] O Maria, tui recordatio nominis mœstos lætificat, errantes ad viam salutis revocat, et peccatores ne desperent confortat. In vita Christ. p. 2, c. 86.

[841] Sic Maria suo sanctissimo nomine, quod quinque litteris constat, confert quotidie veniam peccatoribus. Stellar. a. 2.

[842] Cant. i. 2.

[843] Gloria nominis ejus oleo effuso comparatur. Oleum ægrotantem sanat, odorem parit, flammam accendit. In Cant. 1, 2.

[844] Peccator es? ad nomen Mariæ confugias; ipsum solum sufficit ad medendum. Nulla pestis, quæ ad nomen Mariæ non cedat continuo. De Laud. Virg. p. 14.

[845] Expavescunt cœli reginam spiritus maligni, et diffugiunt, audito nomine sancto ejus, velut ab igne. Serm. 4, p. 3, ad Novit.

[846] Nullus est in hac vita tam frigidus ab amore Dei, qui si invocaverit nomen meum, cum proposito pœnitendi, statim diabolus ab ipso non discedat. Rev. lib. 1, c. 9.

[847] Omnes dæmones verentur hoc nomen, et timent, qui audientes hoc nomen Mariæ, statim relinquunt animam de unguibus, quibus tenebant eam. Rev. l. 2, c. 19.

[848] Angeli boni, audito nomine meo, justis magis propinquant. Ap. Dion. Cart. de Laud. V. cap. ult.

[849] Quomodo corpus enim vitalis signum operationis habet respirationem, ita sanctissimum nomen tuum, O Virgo, quod in ore servorum tuorum versatur assidue, vitæ et auxilii non solum est signum, sed etiam ea procurat et conciliat. De Zona Virg.

[850] Turris fortissima nomen Dominæ, ad ipsam fugiet peccator, et liberabitur. Hæc defendit quoslibet, et quantumlibet peccatores. De Laud. Virg. l. 11.

[851] Non est in aliquo nomine tam potens adjutorium, nec est aliud nomen datum hominibus post nomen Jesu, ex quo tanta salus refundatur hominibus, sicut nomen Mariæ. De Laud. Virg. c. 2.

[852] Luc. i. 27.

[853] Hoc nomen semper cum castitate conjunctum esse debet. Loc. cit.

[854] Serm. 146.

[855] In periculis, in augustiis, in rebus dubiis Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non recedat a corde. Hom. 2, Sup. Miss.

[856] Quicumque invocaverit nomen tuum, et in te sperabit cum proposito emendandi, tria illi dabuntur, contritio peccatorum, eorum satisfactio, et fortitudo ad proficiendum et insuper regnum cœlorum. Rev. l. 1, c. 10.

[857] Tanta enim est in me dulcedo verborum tuorum, quod negare non valeo, quod tu petis.

[858] Nomen Mariæ est reseratorium portæ cœli. In Deprec ad Virg.

[859] Devota invocatio hujus nominis ducit ad virorem gratiæ in præsenti, et ad virorem gloriæ in futuro. De Laud. Virg. l. 2, c. 2.

[860] Si consolari in omni tribulatione quæritis, accedite ad Mariam, Mariam invocate, Mariam honorate, Mariæ vos commendate; cum Maria gaudete, cum Maria dolete, cum Maria orate, cum Maria ambulate, cum Maria Jesum quærite; cum Maria et Jesu vivere et mori desiderate. Fratres, si ista exercetis, proficietis. Maria pro vobis libenter orabit, et Jesus libenter matrem suam exaudiet. Serm. par. 3, Serm. 2.

[861] Hæc brevis oratio, Jesus et Maria, facilis est ad tenendum, dulcis ad cogitandum, fortis ad protegendum.

[862] Beatus vir qui diligit nomen tuum, Maria!

[863] Gloriosum et admirabile nomen tuum; qui illud retinent, non expavescunt in puncto mortis. Spec. B. Virg.

[864] Inter ipsam dulcissimi nominis articulationem. An. 1109.

[865] Dei matris nomen sit mihi ultimus linguæ loquentis motus. Orat. 6, ad Ann. Virg.

[866] Propter honorem nominis tui in exitu animæ meæ de hoc mundo, occurre illi, domina, et suscipe eam. In Psalt. Deip.

[867] Consolare eam vultu sancto tuo. Esto illi scala et iter ad paradisum; impetra ei indulgentiam pacis et sedem lucis.

[868] Sustine devotos, suscipe causas reorum ante tribunal Christi.

[869] Ego ex ore altissimi prodivi primogenita ante omnem creaturam. Eccli. xxiv. 5.

[870] Dominus possedit me in initio viarum suarum. Prov. viii. 22.

[871] Ep. contr. Pa. Samos.

[872] In vitam prodiisti, ut orbis universi administram te præberes. Or. 1, de Nat. Virg.

[873] Sicut per illam homines evaserunt diluvium, sic per istam peccati naufragium. Per illam paucorum facta est liberatio, per istam humani generis salvatio. Serm. de B. Virg.

[874] Or. de S. Deip.

[875] Salve quæ sustulisti tristitiam Evæ.

[876] Ave, Dei hominumque sequestra constituta.

[877] Ave totius orbis conciliatrix.

[878] Inimicitias ponam inter te et mulierem, et semen tuum et semen illius; ipsa conteret caput tuum. Gen. iii. 15.

[879] Cum peccati originalis caput sit diabolus, tale caput Maria contrivit; quia nulla peccati subjectio ingressum habuit in animam Virginis, et ideo ab omni macula immunis fuit. In Gen. iii. 15.

[880] Congruum erat ut B. Virgo Maria, per quam aufertur nobis opprobrium, vinceret diabolum, ut nec ei succumberet ad modicum. In 3, dist. 3, art. 2, q. 2.

[881] Tu ante omnem creaturam in mente Dei præordinata fuisti, ut Deum ipsum hominem procreares. Serm. 15, cap. 4.

[882] Sanctitas illis rebus attribuitur, quæ in Deum sunt ordinatæ. 1 p. q. 36, art. 1.

[883] Neque enim homini præparatur habitatio, sed Deo. 1 Par. xxix. 1.

[884] Omnium artifex Deus, filio suo dignum habitaculum fabricaturus, eam omnium gratificantium charismatum copia adornavit. Lib. 2, de Laud. Virg. art. 2.

[885] Omnipotens sempiterne Deus, qui gloriosæ Virginis et matris Mariæ corpus et animam ut dignum filii tui habitaculum effici mereretur, Spiritu Sancto co-operante præparasti, etc.

[886] Prov. xvii. 6.

[887] Providentia singulari perfecit ut sanctissima Virgo ab ipso vitæ suæ principio tam omnino existeret pura quam decebat illam, quæ Christo digna mater existeret. In Men. die. 25, Martii.

[888] Quod vel paucis mortalium constat esse collatum, fas certe non est suspicari tantæ Virgini esse negatum. Epist. 174.

[889] Nihil unquam alicui sanctorum concessum est, quod a principio vitæ cumulatius non præfulgeat in Maria. Serm. 2, de Ass.

[890] Matris Dei et servorum Dei infinitum eat discrimen. Or. 1, de Ass.

[891] Majora in quovis genere privilegia gratiæ deferenda sunt matri Dei, quam servis. 3, p. q. 27, art. 2.

[892] Impotensne fuit sapientia Dei mundum habitaculum condere, remota omni labe conditionis humanæ? Serm. de Conc.

[893] Angelos, aliis peccantibus, a peccato servavit; et matrem ab aliorum peccatis exortem servare non potuit? Loc. cit.

[894] Decens erat ut ea puritate, qua major sub Deo nequit intelligi, Virgo illa niteret, cui Deus Pater unicum sibi filium dare disponebat. Dict. Lib. de Conc.

[895] Cum Virginis una cum corpore animam conservasset, ut eam decebat, quæ Deum in sinu suo exceptura erat; sanctus enim ipse cum sit, in sanctis requiescit. Lib. 4, de Fid. Ort. cap. 15.

[896] Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. Cant. ii. 2.

[897] Nascens de homine factor hominum talem sibi debuit eligere matrem, qualem se decere sciebat. H. 3, Sup. Miss.

[898] Tertio fuit sanctificatio maternalis, et hæc removet omnem culpam originalem. Hæc fuit in B. Virgine; sane Deus talem tam nobilitate naturæ, quam perfectione gratiæ condidit matrem, qualem eum decebat habere suam matrem. Tom. 2, Serm. 51, c. 1.

[899] Talis enim decebat, ut nobis esset pontifex sanctus, innocens, impollutus segregatus a peccatoribus, etc. Heb. vii. 26.

[900] Oportuit eum qui peccata venerat tollere, esse a peccatoribus segregatum quantum ad culpam cui Adam subjacuit. 3 p. q. 4, art. 6, ad. 1.

[901] Non de terra, sed de cœlo vas sibi hoc per quod descenderet, Christus elegit, et sacravit templum pudoris. De Inst. Virg. c. 5.

[902] Primus homo de terra terrenus; secundus homo de cœlo cœlestis. 1 C. xv. 47.

[903] Non decuit regem gloriæ jacere nisi in vase purissimo et electissimo præ omnibus angelis et hominibus. Rev. l. 1, c. 17.

[904] Maria fuit vas mundum et non mundum; mundum quia totum pulchra; sed non mundum, quia de peccatoribus nata est licet sine peccato concepta, ut filius meus de ea sine peccato nasceretur. L. 5, c. 13.

[905] Gloria enim hominis ex honore patris sui, et dedecus filii pater sine honore. Eccli. iii. 13.

[906] Putredo namque humanæ est opprobrium conditionis, a quo cum Jesus sit alienus, natura Mariæ excipitur; caro enim Jesu caro Mariæ est. Serm. de Ass. B. V.

[907] Caro Christi caro est Mariæ, et quamvis gloria resurrectionis fuerit glorificata, eadem tamen mansit quæ de Maria sumpta est. Loc. cit.

[908] Una est Mariæ et Christi caro; atque adeo filii gloriam cum matre non tam communem judico, quam eamdem. De L. V.

[909] Tu sola inventa est digna, ut in tua virginali aula Rex Regum primam sibi mansionem eligeret. In Depr. ad Virg.

[910] Antequam conciperet, jam idonea erat ut esset mater Dei. Serm. 3, de Nat. Virg.

[911] B. Virgo cujus viscera meruerunt portare Christum Dominum. Resp. 1, Noct. 2, in Nat. Mar.

[912] B. Virgo dicitur meruisse portare dominum omnium, non quia meruit ipsum incarnari, sed quia meruit ex gratia sibi data illum puritatis et sanctitatis gradum ut congrue posset esse mater Dei. 3 p. q. 2, a 11, ad 3.

[913] Singularis ejus sanctitas ex gratia hoc promeruit, quod susceptione Dei singulariter judicata est digna. De Ass. Serm. 2.

[914] Quæ autem excellentia, quæ perfectio decuit eam ut esset mater Dei. Serm. 3, Nat. Virg.

[915] Beata autem Virgo fuit electa divinitus, ut esset mater Dei; et ideo non est dubitandum, quin Deus, per suam gratiam, eam ad hoc idoneam reddidit, secundum quod Angelus ad eam dicit. Luc. 1, Invenisti gratiam apud Deum; ecce concipies, etc., 3, p. q. 27, a. 4, in corp.

[916] Non fuisset idonea mater Dei, si peccasset aliquando, quia ignominia matris ad filium redundasset. Serm. 3, Nat. Virg.

[917] Excepta itaque S. Virgine Maria, de qua propter honorem Domini nullam prorsus, cum de peccatis agitur, habere volo quæstionem. Inde enim scimus quod ei plus gratiæ collatum fuerit ad vincendum ex omni parte peccatum, quæ concipere et parere meruit eum quem constat nullum habuisse peccatum. De Nat. et grat. contr. Pel. t. 7, c. 36.

[918] Christus talem matrem sibi elegit, qualem meruit habere, de qua non erubesceret.

[919] Intra viscera, quæ citra ullam sui dedecoris notam creaverat, habitavit. Or. de Nat. Dom.

[920] Nonne mater ejus dicitur Maria? Matth. xiii. 55.

[921] Nonne mater ejus extitit peccatrix?

[922] Sapientia ædificavit sibi domum. Prov. ix. 1.

[923] Sanctificavit tabernaculum suum altissimus.... Adjuvabit eam Deus mane diluculo. Psal. xlv. 56.

[924] Psal. xcii. 5.

[925] In malevolam animam non introibit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis. Sap. i. 4.

[926] Dei filius in ipsa habitabit, non solum in anima, sed etiam in utero. 3, p. q. 27, a. 4.

[927] Nullam digniorem domum sibi filius Dei ædificavit, quam Mariam, quæ nunquam fuit ab hostibus capta, neque suis ornamentis spoliata.

[928] Quis unquam audivit architectum, qui sibi domum ædificavit, ejus occupationem et possessionem primo suo inimico cessisse. In Conc. Eph. n. 6.

[929] Qui dixit, honora patrem et matrem ut decretum a se promulgatum servaret, omnem Matri gratiam et honorem impendit. Or. in Hypap.

[930] Sicut honorem matris præcipit ita inhonorationem damnat. Serm. de Ass. B. Virg.

[931] Cum tu Summus Princeps velis habere matrem, illi certe debebis honorem; nimis autem appareret illam legem non bene adimpleri, si in abominationem peccati originalis permitteres illam quæ esse debet habitaculum totius puritatis. Serm. de Conc. B. M.

[932] Christus plus pro redimenda Virgine venit quam pro omni alia creatura.

[933] Duplex est redimendi modus, unus redimendo lapsum, alter redimendo non lapsum, ne cadat.

[934] Nobilius redimitur cui providetur, ne cadat, quam ut lapsus erigatur.

[935] Scot. Acad. tom. 8, art. 3, sect. 3, q. l. s. 5.

[936] Credendum est enim quod novo sanctificationis genere in ejus conceptionis primordio Spiritus Sanctus eam a peccato originali (non quod infuit, sed quod infuisset) redemit atque singulari gratia preservavit. Serm. 2, de Ass.

[937] Alii liberatorem, Virgo sancta præliberatorem habuit.

[938] Talis agnus, qualis Mater agni; quoniam omnis arbor ex fructu suo cognoscitur. Coll. 3, de Verb. Inc.

[939] O digna digni, formosa pulchri, excelsa altissimi, mater Dei. Ug. de S. Vict. Serm. de Ass.

[940] Lacta, O Maria, Creatorem tuum, lacta eum qui te fecit, et qui talem fecit te, ut ipse fieret ex te. Serm. de Nat. Virg.

[941] Hæc est quæ sola meruit mater, et sponsa vocari. Serm. de Ass.

[942] Ipse spiritus Dei, ipse amor Patris et Filii corporaliter venit in eam singularique gratia præ omnibus in ipsa requievit, et reginam cœli et terræ fecit sponsam suam. De Exc. Virg. c. 4.

[943] Spiritus Sanctus superveniet in te. Luc. i. 35.

[944] Unde dicitur templum Domini, sacrarium Spiritus Sancti, quia concepit ex Spiritu Sancto. Opusc. 8.

[945] Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Cant. iv. 7.

[946] Tom. 2, Serm. 52.

[947] Serm. de Nat. Virg.

[948] Tota pulchra es, Virgo gloriosissima, non in parte, sed in toto; et macula peccati sive mortalis, sive venialis, sive originalis non est in te. In Contemp. B. V. c. 3.

[949] Hortus conclusus, soror mea sponsa, hortus conclusus, fons signatus. Cant. iv. 12.

[950] Hæc est hortus conclusus, fons signatus ad quam nulli potuerunt doli irrumpere, nec prevalere fraus inimici; sed permansit sancta mente, et corpore. Ep. 10, ad Eust. de Ass.

[951] Hortus conclusus tu es, ad quem deflorandum manus peccatorum nunquam introivit.

[952] Fundamenta ejus in montibus sanctis; diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Jacob.... Homo natus est in ea et ipse fundavit eam Altissimus. Psal. lxxxvi. 1, 2, 5.

[953] Mutæ filiæ congregaverunt divitias, tu supergressa es universas. Prov. xxxi. 29.

[954] Adolescentularum non est numerus. Una est columba mea, perfecta mea, una est matris suæ. Cant. vi. 8.

[955] Bene gratia plena dicitur, quia cæteris per partes præstatur, Mariæ vero simul se tota infundit plenitudo gratiæ. Serm. de Ass. B. V.

[956] Anima B. Virginis ita fuit plena quod ex ea refundit gratia in carnem, ut de ipsa conciperet Deum. Opusc. 8.

[957] Simul in ea collecta est gratiæ plenitudo, quia ab exordio suæ conceptionis aspersione Spiritus Sancti tota deitatis gratia est superfusa. Lib. de Panib. cap. 10.

[958] A Deo electam et præelectam totam eam rapturus erat sibi Spiritus Sanctus. Serm. de Ann.

[959] De Arcan. l. 7, c. 18.

[960] L. 8, Exerc. 8.

[961] Lib. 2, Cant. ex to.

[962] De V. Conc. c. 7, s. 7.

[963] De pecc. orig. c. ult.

[964] Umbra. Virg. c. 10, exc. 28.

[965] P. 8, d. 2, q. 2, a. 3.

[966] Man. to. 3, tr. 5, c. 6, s. 2.

[967] To. 3, de pecc. c. 7.

[968] Omnes in quo (Ada) peccaverunt. Rom. v.

[969] In Exam. Theol.

[970] 1, 2, q. 2, de pecc.

[971] Piet. Lugd. n. 29.

[972] Disc. Th. de Imm. Conc.

[973] Qu. Prod. ad Trut.

[974] C. xii. 49, 55.

[975] Suscipe me non ex Sara, sed ex Maria, ut incorrupta sit virgo, sed virgo per gratiam ab omni integra labe peccati. Serm. 22, in Psal. cxviii.

[976] Nec serpentis venenosi afflatibus infecta est. Hom. 1.

[977] Immaculata, et ab omni peccati labe alienissima. Tom. 5, or. ad Dei Gen.

[978] Ave, gratia plena; quibus ostendit ex integro (nota ex integro) iram primæ sententiæ exclusam, et plenam benedictionis gratiam restitutam. Serm. 11, in Nat. Dom.

[979] Nubes illa non fuit in tenebris, semper in luce. In Psal. 77.

[980] Nec sustinebat justitia, ut illud vas electionis communibus laxaretur injuriis, quoniam plurimum a cæteris distans natura communicabat non culpa. Lib. de Carn. Christi oper. de Nativ.

[981] Qui antiquam virginem sine probro condidit, ipse et secundam sine nota et crimine fabricatus est. Or. de Deip.

[982] Virginem ideo dici immaculatam, quia in nullo corrupta est. In Ep. Ap. Syn. to. 3, p. 307.

[983] Constat eam aboriginali peccato fuisse immunem. Cont. Disp. De Virgin. Mar.

[984] Ad hunc paradisum serpens aditum non habuit. Or. 2, de Nat. Mar.

[985] Caro Virginis ex Adam sumpta, maculas Adam non admisit. Serm. de Ass. V.

[986] Hæc est incorrupta terra illa, cui benedixit Dominus, ab omni propterea peccati contagione libera. In Psal. ci.

[987] Domina nostra fuit plena gratia præveniente in sua sanctificatione, gratia scilicet præservativa contra fœditatem originalis culpæ. Serm. 2, de Ass.

[988] Non enim credendum est, quod ipse filius Dei voluerit nasci ex Virgine, et sumere ejus carnem, quæ esset maculata aliquo originali peccato. Tom. 3, Serm. 49.

[989] Ab ipsa conceptione fuit in benedictionibus præventa. Serm. de Annunt.

[990] Gratiam singularem, O dulcissima Virgo, invenisti, quia fuerunt in te ab originali labe præservatio, etc. C. 6.

[991] De Præf. Virg. q. 6, a. 4.

[992] Aucta rursus, et propagata fuit pietas hæc et cultus erga Deiparam ... ita ut, accedentibus academiis ad hanc sententiam, jam fere omnes Catholici eam complectantur.

[993] Tom. 5, p. 2, l. 14, c. 2, n. 10.

[994] In. adn. ad. Est. l. 2, Dist. 3, s. 2.

[995] Ep. Decr. 4, c. 2.

[996] In Sede Apostolica extra maculam semper est catholica servata religio. Decr. 24, 9, 1, c. In sede.

[997] Serm. 95, et 113.

[998] Ep. ad. Can. Lugd.

[999] Ecclesia celebret nativitatem B. Virginis; non autem celebratur festum in Ecclesia nisi pro aliquo sancto; Ergo B. Virgo fuit in utero sanctificata. 2, p. q. 27, a. 2.

[1000] Psal. lxxi. 6.

[1001] Virgo sancta totam sibi hauserat Spiritus Sancti gratiam. In Cat. D. Ph. in 1. Luc.

[1002] C. xxiv. 16.

[1003] Totum teneo in plenitudine quod alii sancti tenent in partes. Serm. 3, de B. V.

[1004] Virgo sanctificata fuit in utero super omnes sanctos et angelos.

[1005] Tom. 3, Lez. 136.

[1006] Ap. P. Pepe. Loc. cit.

[1007] Serm. 29.

[1008] Unicuique a Deo datur gratia, secundum hoc ad quod eligitur. 3, p. q. 27, a. 5, ad 1.

[1009] Qui et idoneos nos fecit ministros Novi Testamenti. 2 Cor. iii. 6.

[1010] Regula firma est in sacra theologia, quod quandocumque Deus aliquem eligit ad aliquem statum, omnia bona illi dispenset, quæ illi statui necessaria sunt et illum copiose decorant. Serm. 10, a. 2, c. 1.

[1011] Virgo fuit electa, ut esset mater Dei, et ideo non est dubitandum quia Deus per suam gratiam eam ad hoc idoneam reddidit. Loc. cit. art. 4.

[1012] In B. Virgine fuit perfectio quasi dispositiva, per quam reddebatur idonea ad hoc quod esset mater Christi; et hæc fuit perfectio sanctificationis. Cit. q. 27, a. 5, ad 2.

[1013] 3, p. q. 7, a. 10, ad 1.

[1014] Virtus divina, licet possit facere aliquid majus et melius, quam sit habitualis gratia Christi; non tamen posset facere quod ordinaretur ad aliquid majus quam sit unio personalis ad filium unigenitum a Patre, cui unioni sufficienter correspondet talis mensura gratiæ, secundum definitionem divinæ sapientiæ. D. q. 7, a. 12, ad 2.

[1015] Potentiam naturalem ad recipiendum posse totam impleri, non autem potentiam obedientiæ. S. Th. q. 29, de Verit. a. 3, ad 3.

[1016] Beata Virgo est plena gratia, non ex parte ipsius gratiæ; quia non habuit gratiam in summa excellentia qua potest haberi, nec ad omnes effectus gratiæ; sed dicitur fuisse plena gratia per comparationem ad ipsam; quia scilicet habebat gratiam sufficientem ad statum illum, ad quem erat a Deo electa, ut esset mater unigeniti ejus. D. q. 7, a. 10, ad 1.

[1017] Et igitur dignitas matris Dei regula, per quam metiendum, quicquid Virgini ab eo collatum credimus.

[1018] Psal. lxxxvi. 1.

[1019] Diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Jacob. lxxxvi. 2.

[1020] Et erit in novissimis diebus præparatus mons domus Domini in vertice montium, et elevabitur super colles, et fluent ad eum omnes gentes. Isa. ii. 2.

[1021] Mons quippe in vertice montium, quia altitudo Mariæ super omnes sanctos refulsit. L. 1, in 1, Reg. c. v.

[1022] Mons in quo beneplacitum est Deo habitare in eo.

[1023] Siderum rapit positionem, ut sint quasi non sint; sic Virgo merita singulorum et omnium antecedit. Serm. de Ass.

[1024] Neque enim decebat Deum alia mater quam Virgo neque Virginem alius filius quam Deus.

[1025] Ipsa in nostra salute communem cum Christo effectum obtinuit.

[1026] Omnium salutem desideravit, quæsivit, obtinuit; imo omnium salus per ipsam effecta. C. 26, in Cant.

[1027] C. xxiv. 25.

[1028] Ibid.

[1029] Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei.

[1030] Magnifica gratiæ inventricem, mediatricem salutis, restauratricem sæculorum. Hæc mihi de illa cantat Ecclesia, et me eadem docuit decantare. Epist. 174, ad Canonic. Lugd.

[1031] Bene plena, quia cæteris sanctis datur gratia per partes; Mariæ vero tota se infudit plenitudo gratiæ. Serm. de Ass.

[1032] Ave gratia plena, propterea Deum inter et homines mediatrix intercedens.

[1033] Quomodo non est Maria plena gratia, quæ effecta est paradisi scala, interventrix mundi, Dei atque hominum verissima mediatrix. Serm. de ann. B. V.

[1034] Pura sanctitas pectoris ejus, omnis creaturæ puritatem, sanctitatemque transcendens, promeruit ut reparatrix perditi orbis dignissima fieret. De Excell. Virg. c. 9.

[1035] Utraque creatura per hanc reparatur, et angelorum ruina per hanc restaurata est, et natura humana reconciliata. In Cant. 4.

[1036] Cuncta per hanc Virginem in statum pristinum revocata sunt et restaurata. De Exc. Virg. c. 11.

[1037] Father La Colombiere. Serm. 31.

[1038] Eccli. xxiv. 19.

[1039] Eccli. xxiv. 23.

[1040] Serm. 1, in Ann.

[1041] Quæ est ista, quæ ascendit de deserto deliciis affluens, innixa super dilectum suum? Cant. viii. 5.

[1042] Hoc est quæ ascendit, ita ut inhæret Dei Verbo, sicut vitis propago? Ap. Seg. Pred. 40, dell’ Ann.

[1043] Fuit etiam gratia plena quantum ad refusionem ad omnes homines.

[1044] Sed quando quis haberet tantum, quod sufficeret ad salutem omnium, hoc esset maximum; et hoc fuit in Christo et beata Virgine. Opusc. 8.

[1045] Et de plenitudine ejus nos omnes accepimus. C. i. 16.

[1046] Gratia plena, de cujus plenitudine accipiunt universi.

[1047] Ita ut nullus sit, qui de plenitudine gratiæ Virginis non sit particeps.

[1048] Quis unquam reperitur cui Virgo propitia non sit? Quis ad quem ejus misericordia non se extendat?

[1049] Plenus aquæductus, ut accipiant cæteri de plenitudine, sed non plenitudinem ipsam.

[1050] Intueamini quanto devotionis affectu a nobis eam voluerit honorari, qui totius boni plenitudinem posuit in Maria; ut proinde si quid spei nobis est, si quid gratiæ, si quid salutis, ab ea noverimus redundare. Serm. de Aquæd.

[1051] Incidi præcepit aquæductus illorum. Judith vii. 6.

[1052] Udo cessa de ludo; lusisti satis; Udo.

[1053] Cant. ii. 10.

[1054] Audi, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum, et domum patris tui. Psal. xliv. 11.

[1055] 3 p. q. 19, a. 3.

[1056] Sanctificari per propium actum est perfectior modus. Ergo credendum est hoc modo fuisse sanctificatam Virginem. To. 2, in 3 p. D. 4, 5, 8.

[1057] 1 p. q. 63, a. 5, et q. 95, a. 2.

[1058] Ex ea accepit humanam Naturam, et ideo præ cæteris majorem debuit a Christo gratiæ plenitudinem obtinere. 3 p. q. 27, a. 5.

[1059] Unde fit ut singulare jus habeat ad dona filii sui. T. 2, in 3, p. D. 1, 5, 2.

[1060] Serm. Ang. c. 14.

[1061] Serm. Ang. c. 14.

[1062] De Form. et Mor. B. M.

[1063] De Vir. l. 1.

[1064] Pro eo quod in contemptum locus esset venturus.... Virgines quæ conclusæ erant, procurrebant ad Oniam.

[1065] Tertio anno oblata est in templo. Serm. de Laud. Virg.

[1066] Anna haud cunctata est eam at templum adducere, ac Deo offerre. Or. de Nat. Chr.

[1067] De Oblat. Deip.

[1068] Cant. vii. 1.

[1069] Magnam quoque festivitatem fecit Deus cum angelis in deductione suæ sponsæ ad templum. Marial. p. 4, Serm. 1.

[1070] Quia nullus unquam Deo gratior, usque ad illud tempus ascendit. Loc. cit.

[1071] Abi ergo, oh Domina Mater Dei, in atria Domini, exultans et expectans Sancti Spiritus adventum et unigeniti Filii conceptionem. De Oblat. Virg.

[1072] Gen. viii. 9.

[1073] Congratulamini mihi omnes qui diligitis Dominum, quia, cum essem parvula, placui altissimo. In 2, Resp. 1, Noct. in Fest. S. M. ad Niv.

[1074] Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo.

[1075] Lib. 1, de Inst. Virg.

[1076] Maria seipsam perpetuis Dei obsequiis obtulit et dedicavit. Mar. p. 4, Serm. 1.

[1077] Cant. ii. 16.

[1078] Ad templum adducitur, ac deinde in domo Dei plantata, atque per spiritum saginata, instar olivæ frugiferæ virtutum omnium domicilium efficitur. L. 4, de Fid. c. 15.

[1079] Or. 1, de Nat. Virg.

[1080] De Fid. Ort. l. 4, c. 15.

[1081] De Form. et Mor. B. M.

[1082] S. Gir. appres. l’ist. della vita di Maria del P. Gius. di Gesu e Maria. Carm. Scalzo. l. 2, c. 1.

[1083] Vita Christi. c. 3.

[1084] Cum pater meus et mater mea dimiserunt me in templo, statui in corde meo habere Deum in patrem, et sæpe cogitabam quid possem facere illi gratum.

[1085] Statui servare virginitatem; nihil unquam possidere in mundo; et omnem voluntatem meam Deo commisi.

[1086] Diliges Dominum Deum tuum.

[1087] L. 2, et. l. 3, c. 8.

[1088] Vox turturis audita est in terra nostra. Cant. ii. 12.

[1089] Emitte agnum, Domine, dominatorem terræ. Isa. xvi. 1.

[1090] Rorate cœli desuper, et nubes pluant justum. Id. xlv. 8.

[1091] Utinam dirumperes cœlos, et descenderes. Id. lxiv. 1.

[1092] Quæ est ista quæ ascendit per desertum sicut virgula fumi ex aromatibus myrrhæ, et thuris et universi pulveris pigmentarii. Cant. iii. 6.

[1093] Vere virgo erat hortus deliciarum in quo consita sunt universa florum genera, et odoramenta virtutum. Serm. de Ass.

[1094] Ap. Canis. l. 1, de B. V. c. 13.

[1095] Nec in terris locus dignior utero virginali.

[1096] Ultima gratia perfectionis est præparatio ad Filium Dei concipiendum. P. 4, tit. 15, c. 6.

[1097] Væ tempori illi, in quo non amavi te.

[1098] Qui autem se exaltaverit, humiliabitur; et qui se humiliaverit, exaltabitur. Matt. xxiii. 12.

[1099] Adolescentularum non est numerus. Una est columba mea, perfecta mea. Cant. vi. 7, 8.

[1100] Dum esset Rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum. Cant. i. 11.

[1101] Nardus est herba parva, et significat B. Virginem, quæ dedit humilitatis odorem; qui odor usque ad cœlum ascendit, et in cœlo accumbentem fecit quasi evigilare, et in utero suo quiescere. P. 4, tit. 15, c. 21, s. 2.

[1102] Noluit carnem sumere ex ipsa, non dante ipsa. In Cant. 3.

[1103] Ave gratia plena; Dominus tecum; benedicta tu in mulieribus. Luc. i. 28.

[1104] Quæ cum audisset, turbata est in sermone ejus, et cogitabat qualis esset ista salutatio.

[1105] Si dixisset, oh Maria, tu es major ribalda quæ est in mundo, non ita admirata fuisset; unde turbata fuit de tantis laudibus. Serm. 35, de Am. Inc. p. 3.

[1106] Nolui laudem meam, sed solius Datoris et Creatoris. L. 1, Rev. c. 23.

[1107] Sicut Christus per angelum voluit confortari, ita per angelum debuit Virgo animari.

[1108] Ne timeas, Maria, invenisti gratiam apud Deum. Luc. i. 30.

[1109] Ecce concipies, et paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum. Luc. i. 31.

[1110] Expectat angelus responsum, expectamus et nos, oh Domina, verbum miserationis, quos miserabiliter premit sententia damnationis. Hom. 4, Sup. Miss.

[1111] Ecce offertur tibi pretium salutis nostræ; statim liberabimur, si consentis. Loc. cit.

[1112] Ipse quoque Dominus, quantum concupivit decorem tuum, tantum desiderat et responsionis assensum, in qua nimirum proposuit salvare mundum. Hom. 4, Sup. Miss.

[1113] Responde jam Virgo sacra, vitam quid tricas mundo? Serm. 21, de Temp.

[1114] Ecce ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum tuum. Luc. i. 38.

[1115] O Fiat potens! O Fiat efficax! O Fiat super omni fiat venerandum! Conc. 3, de Ann.

[1116] O humilitas, angusta sibi, ampla Divinitati! Insufficiens sibi, sufficiens ei quem non capit orbis!

[1117] Quanta humilitatis virtus, cum tanta puritate, cum innocentia tanta, imo cum tanta gratia plenitudine?

[1118] Unde tibi humilitas, et tanta humilitas O Beata?

[1119] Super astra Dei exaltabo solium meum, et similis ero altissimo. Isa. xiv. 13.

[1120] Digna plane quam respiceret Dominus, cujus decorem concupisceret Rex, cujus odore suavissimo ab æterno illo Paterni sinus attraheretur accubitu.

[1121] Beata Virgo plus meruit, dicendo humiliter: Ecce ancilla Domini, quam simul mereri possent omnes puræ creaturæ. Mar. 12, p. 5, p. 2.

[1122] Hom. 1, Sup. Miss.

[1123] Maluit Deus de Virgine incarnari propter humilitatem, quam propter aliam quamcumque virtutem.

[1124] Unde promerui tantam gratiam, nisi quia cogitavi et scivi nihil a me esse vel habere? L. 2, Rev. c. 35.

[1125] Quia respexit humilitatem ancillæ suæ ... fecit mihi magna qui potens est. Luc. i. 48, 49.

[1126] Non ait, respexit virginitatem, innocentiam; seu humilitatem tantum.

[1127] Facta est Mariæ humilitas scala cœlestis, per quam Deus descendit ad terras. Sup. Magn.

[1128] Ultima gratia perfectionis est præparatio ad Filium Dei concipiendum; quæ præparatio fuit per profundam humilitatem. p. 5, tit. 15, c. 6, et 8.

[1129] Egredietur virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet. Isa. xi. 1.

[1130] De radice ejus, humilitas cordis intelligitur.

[1131] Nota, quod non ex summitate, sed de radice ascendet flos.

[1132] Averte oculos tuos, quia ipsi me avolare fecerunt. Cant. vi. 4.

[1133] Unde avolare, nisi a sinu Patris in uterum matris?

[1134] Ita illius oculi humillimi Deum tenuerunt, ut suavissima quadam violentia ipsummet Dei Patris Verbum in uterum suum Virgo attraxerit. In c. 14, Gen. sect. 1.

[1135] Quam pulchra es, amica mea, quam pulchra es! oculi tui columbarum. Cant. iv. 1.

[1136] Ubinam terrarum tam speciosa virgo inveniri posset, quæ Regem cœlorum oculis caperet, et vinculis charitatis pia violentia captivum traheret. De Grat. Nov. Test. tr. 6.

[1137] Tract. de L. V.

[1138] Or. de Laud. Deip.

[1139] Or. de Dorm. Deip.

[1140] Nihil tibi, Domina, est æqualis; omne enim quod est, aut supra te est, aut infra; quod supra, solus Deus; quod infra, est omne quod Deus non est. Ap. Pelb. Stellar. 1, p. 3, a. 2.

[1141] Tanta est perfectio Virginia ut soli Deo cognoscenda reservetur. To. 2, Serm. 51, a. c. 3, 2.

[1142] Satis fuit de ea dicere; de qua natus est Jesus.

[1143] Quid ultra requiris? Sufficit tibi quod mater Dei est. Ubi ergo totum erat, pars scribenda non fuit. Conc. 2, de Nat. Virg.

[1144] Hoc solum de S. Virgine predicari, quod Dei mater sit, excedit omnem altitudinem, quæ post Deum dici vel cogitari potest. De. Exc. Virg. c. 4.

[1145] Si cœli Reginam, si angelorum Dominam, vel quodlibet aliud protuleris, non assurges ad hunc honorem, quo prædicatur Dei genitrix. L. de Pan. c. 31.

[1146] Quanto aliquid magis appropinquat principio in quolibet genere tanto magis participat effectum illius principii. Beata autem virgo Maria propinquissima Christo fuit secundum humanitatem; quia ex ea accepit humanam naturam; et ideo præ cæteris majorem debuit a Christo gratiæ plenitudinem obtinere. 3 p. q. 27, a. 5.

[1147] Dignitas matris est alterioris ordinis, pertinet enim quodammodo ad ordinem unionis hypostaticæ; illum enim intrinsece respicit, et cum illa necessariam conjunctionem habet. To. 2, in. 3, p. d. 2, s. 2.

[1148] Post hypostaticam conjunctionem non est alia tam vicina, ut unio matris Dei cum filio suo. L. 2, de Laud. V.

[1149] Est suprema quædam conjunctio cum persona infinita. 1, p. q. 25, a. 6.

[1150] Immediate post esse Deum, est esse matrem Dei. Super Miss. c. 180.

[1151] Magis Deo conjungi, nisi fieret Deus, non potuit.

[1152] Quod fœmina conciperet et pareret Deum oportuit eam elevari ad quamdam æqualitatem divinam, per quamdam infinitatem gratiarum. To. 1, Serm. 61, c. 16.

[1153] Quarto modo inest Deus creaturæ, scilicet Mariæ Virgini, per identitatem, quia idem est quam illa. Serm. 1, de Nat. Virg.

[1154] Hic taceat et contremiscat omnis creatura, et vix audeat aspicere tantæ dignitatis immensitatem. Habitat Deus in Virgine, cum qua unius naturæ habet identitatem. Loc. cit.

[1155] Dignitas matris Dei suo genere est infinita. To. 2, in 3, p. d. 18, l. 4.

[1156] Cum enim gratia habitualis sit donum creatum, confiteri oportet quod habeat essentiam finitam. Est cujuslibet creaturæ determinata capacitatis mensura, quæ tamen divinæ potestati non præjudicat, quin possit aliam creaturam majoris capacitatis facere. Opusc. 2, Comp. Theol. c. 215.

[1157] Virtus divina, licet possit facere aliquid majus et melius quam sit habitualis gratia Christi, non tamen posset facere quod ordinaretur ad aliquid majus quam sit unio personalis ad filium unigenitum a patre. 3 p. q. 7, a. 12, ad 2.

[1158] B. Virgo ex hoc quod est mater Dei, habet quamdam dignitatem infinitam, ex bono infinito quod est Deus. Et ex hac parte non potest fieri melius. 1, p. q. 25, a. 6, ad 4.

[1159] Utique habet quandam infinitatem esse matrem infiniti. Conc. 3, de Nat. Mar.

[1160] Status maternitatis Dei erat summus status, qui puræ creaturæ dari posset. To. 3, Serm. 6, a. 3, c. 1.

[1161] Dominus B. Virgini summum donavit, cujus capax fuit pura creatura, scilicet Dei maternitatem. L. 1, de Laud. Virg. c. 178.

[1162] Esse matrem Dei est gratia maxima puræ creaturæ conferibilis. Ipsa est quam majorem facere non potest Deus, majus cœlum, majorem quam matrem Dei facero non potest. Spec. B. V. Lect. 10.

[1163] Luc. i. 49.

[1164] Non explicat quænam hæc magna fuerint, quia inexplicabilia. Conc. 3, de Nat. Virg.

[1165] Propter hanc totus mundus factus est. Serm. 7, in Salv. Reg.

[1166] Dispositione tua, Virgo sanctissima, perseverat mundus, quem et tu cum Deo ab initio fundasti. Ap. P. Pep. Lect. 371.

[1167] Prov. viii. 30.

[1168] Propter singularissimam dilectionem ad hanc Virginem præservavit. To. 1, Serm. 61, c. 8.

[1169] In Off. Ass. B. V.

[1170] Beatissima Virgo gratia fuit plena, quia omnes gratias generales et speciales omnium creaturarum in summo habuit. Bibl. Ma. in Luc. 13.

[1171] Omnes angelos et omnia quæ creata sunt excessit pulchritudo tua. L. 1, Rev. c. 51.

[1172] Tanta erat sua gratia ut non solum in se virginitatem servaret, sed etiam si quos inviseret, integritatis donum insigne conferret. De Inst. Virg. c. 7.

[1173] Gratia sanctificationis non solum repressit in Virgine motus illicitos, sed etiam in aliis efficaciam habuit; ita ut quamvis esset pulchra corpore a nullo concupisceretur. In 3 Dist. disp. 2, q. 2, a. 2.

[1174] Unde fit, ut singulare jus habeat ad dona filii sui. To. 2, in 3 p. d. 1, s. 2.

[1175] Tu autem quæ materna in Deum auctoritate polles, etiam iis qui enormiter peccant eximiam reconciliationis gratiam concilias. Non enim potes non exaudiri, cum Deus tibi ut veræ ac intemeratæ matri suæ in omnibus morem gerat. De Zona Virg.

[1176] Serm. de Ass.

[1177] Non tantum sibi te fecit, sed te angelis dedit in instaurationem, hominibus in reparationem, dæmonibus in hostem; nam per te Deus homini pacificatur, diabolus vincitur et conteritur. V. in Prol. Cont. Virg.

[1178] P. 3, Reg. 34.

[1179] 1 Par.

[1180] Felix illa domus quam mater Dei visitat.

[1181] i. 39.

[1182] Et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth.

[1183] Et facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exultavit in gaudio infans in utero meo.

[1184] Cum B. Virgo salutavit Elisabeth, vox salutationis per aures ejus ingrediens ad puerum descendit, virtute cujus salutationis puer Spiritum Sanctum accepit. Part 7, Serm. 4.

[1185] Prol. Cont. Virg. c. 1.

[1186] De Trin.

[1187] Maria sic gratia plena dicitur, quod in illa gratiæ thesaurus reconderetur.

[1188] Maria est thesaurus quia in ea, ut in gazophylacio, reposuit Dominus omnia dona gratiarum; et de hoc thesauro largitur ipse larga stipendia suis militibus et operariis. De Laud. Virg. l. 4.

[1189] Simile est regnum cœlorum thesauro abscondito in agro, quem qui invenit homo, vadit et vendit universa quæ habet, et emit agrum illum. Matth. xiii. 14.

[1190] Ager iste est Maria, in qua thesaurus Dei Patris absconditus est. Spec. c. 7.

[1191] Totius boni plenitudinem posuit in Maria, ut proinde si quid spei in nobis est, si quid gratiæ, si quid salutis, ab ea noverimus redundare. Serm. de Aquæd.

[1192] Eccli. xxiv. 25.

[1193] In manibus tuis omnes thesauri miserationum Dei.

[1194] Omnia bona quæ illis summa majestas decrevit facere, tuis manibus decrevit commendare; commissi quippe tibi sunt thesauri et ornamenta gratiarum. In Cor. Virg. cap. 15.

[1195] Nemo qui salvus fiet, nisi per te; nemo donum Dei suscipit, nisi per te. Serm. de Zona Virg.

[1196] Ne timeas, Maria invenisti enim gratiam apud Deum. Luc. i. 30.

[1197] Ne timeas, quia invenisti. Non rapuisti, ut primus angelus; non perdidisti, ut primus parens; non emisti ut Simon Magus; sed invenisti, quia quæsivisti. Invenisti gratiam increatam et in illa omnem creaturam. In Marial. c. 237.

[1198] Hanc gratiam accepit Virgo salutem sæculis redditura. Serm. 3, de Ann.

[1199] Invenisti gratiam, quantam? quantam superius dixerat, plenam et vere plenam, quæ largo imbre totam funderet, et infunderet creaturam. Serm. 142.

[1200] Sicut sol factus est, ut illuminat totum mundum; sic Maria facta est, ut misericordiam impetret toti mundo. De Laud. Virg. lib. 7.

[1201] A tempore quo Virgo mater concepit in utero verbum Dei, quandam ut sic dicam, jurisdictionem obtinuit in omni Spiritus Sancti processione temporali; ita ut nulla creatura aliquam a Deo obtinuit gratiam, nisi secundum ipsius piæ matris dispensationem. Serm. 61, Tract. 1, Art. 8.

[1202] Cupientes invenire gratiam, quæramus inventricem gratiæ, quæ quia semper invenit, frustrari non potest. De Laud. Virg. l. 2, p. 5.

[1203] Quæramus gratiam, et per Mariam quæramus; quia quod quærit, invenit, et frustrari non potest. Serm. de Aquæd.

[1204] Quia sic est voluntas ejus, qui totum nos habere voluit per Mariam. Loc. cit.

[1205] Prov. viii. 18, 21.

[1206] Divitiæ salutis penes Virginem nostris usibus reservantur. Christus in Virginis utero pauperum gazophylacium collocavit; inde pauperes locupletati sunt. In Alleg. utr. Test. c. 24, Eccli.

[1207] Ad hoc enim data est ipsa mundo quasi aquæductus, ut per ipsam a Deo ad homines dona cœlestia jugiter descenderent.

[1208] Ad quid nisi, ut, adveniente jam Spiritu plena sibi, eodem superveniente, nobis quoque superplena et supereffluens fiat? Serm. 2, de Ass.

[1209] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino. Prov. viii. 35.

[1210] Propterea tanto tempore humano generi fluenta gratiæ defuerunt, quod necdum intercederet is tam desiderabilis aquæductus. Serm. de Aquæd.

[1211] Ego civitas refugii iis, qui ad me confugiunt; accedite, et gratiarum dona affluentissime haurite. Serm. 2, de Dorm. B. V.

[1212] Per te hæreditamus misericordiam miseri, ingrati gratiam, veniam peccatores, sublimia infirmi, cœlestia terreni, mortales vitam, et patriam peregrini. Serm. de Ass. B. V.

[1213] L. 3, c. 12.

[1214] Non abiit quasi incredula de oraculo, sed quasi læta pro voto, festina præ gaudio, religiosa pro officio. In c. 1, Luc.

[1215] Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus; et reversa est in domum suam. Luc. i. 56.

[1216] Quid eam ad officium charitatis festinare cogebat, nisi charitas quæ in corde fervebat? Spec. c. 54.

[1217] Plus vult illa bonum tibi facere, et largiri gratiam, quam tu accipere concupiscas. Mar. p. 1, Serm. 5.

[1218] In te, Domina, peccant non solum qui tibi injuriam irrogant, sed etiam qui te non rogant. In Spec. Virg.

[1219] Maria thesaurus Domini est, et thesauraria gratiarum ipsius. Donis specialibus ditat copiosissime servientes sibi. In Prol. Cant. B. V. c. 1.

[1220] Tanta est ejus benignitas, quod nulli formidandum est ad eam accidere. Tantaque misericordia, quod ab ea nemo repellitur.

[1221] Omnes invito, omnes expecto, omnes desidero, nullum peccatorem despicio.

[1222] Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exultavit infans in utero ejus; et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth. Luc. i. 41.

[1223] Vide quanta virtus sit verbis Dominæ, quia ad eorum pronuntiationem confertur Spiritus Sanctus. Tract. de Vit. Christ.

[1224] Gaudet filius, orante matre, quia omnia quæ nobis precibus suæ genetricis evictus donat, ipsi matri se donasse putat. Ap. Baldi Giard. di Mar. nella Pref.

[1225] Tu autem materna in Deum auctoritate pollens, etiam iis, qui enormiter peccant, eximiam remissionis gratiam concilias. Non enim potes non exaudiri, cum Deus tibi ut veræ et intemeratæ matri in omnibus morem gerat. Or. de Dorm. V.

[1226] Vinum non habent.... Quid mihi et tibi est mulier? nondum venit hora mea. Jo. ii. 3, 4.

[1227] Et licet ita responderit, maternis tamen votis obtemperavit. S. Jo. Chrys. Hom. 21, in Joan.

[1228] Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiæ, ut misericordiam consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno. Hebr. iv. 16.

[1229] Serm. de Ded. Eccl.

[1230] Spiritus Sanctus tota sua dulcedine me penetrando, tam gratiosam effecit, ut omnis qui per me gratiam quærit, ipsam inveniat. Ap. Canis. l. 1, c. 13.

[1231] Velocior est nonnunquam salus nostra, invocato nomine Mariæ, quam invocato nomine Jesu. De Exc. Virg. c. 6.

[1232] Misericordiæ januam aperi nobis, benedicta Deipara tu enim es salus generis humani.

[1233] L. 1, p. 1, c. 5.

[1234] Et postquam impleti sunt dies purgationis ejus, secundum legem Moysi, tulerunt illum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. ii. 22.

[1235] Qui proprio filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus, tradidit illum. Rom. viii. 32.

[1236] Or. de Laud. Deip.

[1237] Serm. de Purific. Virg.

[1238] O Virgo regia, nollem tibi talia nuntiare, sed audi. Serm. de Purific. Virg.

[1239] Nimium nunc pro isto infante lætaris, sed ecce iste positus in signum cui contradicetur.

[1240] O quot millia hominum pro ipso puero laniabuntur, et jugulabuntur; et si omnes patientur in corpore, tu Virgo in corde patieris. Loc. cit.

[1241] Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.

[1242] Qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem. Psal. xl. 10.

[1243] Zacc. xiii. 7.

[1244] Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus, faciem meam non averti ab increpantibus, et conspuentibus in me. Isa. l. 6.

[1245] Ego autem sum vermis et non homo; opprobrium hominum et abjectio plebis. Psal. xxi. 7.

[1246] Saturabitur opprobriis. Thren. 3.

[1247] Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras, attritus est propter scelera nostra. Isa. liii. 5.

[1248] Non est species ei neque decor.... Et nos putavimus eum quasi leprosum. Isa. liii. 2, 4.

[1249] Dinumeraverunt omnia ossa mea. Psal. xxi. 18.

[1250] Foderunt manus meas et pedes meas. Loc. cit.

[1251] Et cum sceleratis reputatus est. Isa. liii. 12.

[1252] Et aspicient ad me quem confixerunt. Zacc. xii. 10.

[1253] Si fieri potuisset, omnia tormenta quæ filius pertulit, sustinuisset; et nihilominus placuit ei quod unigenitus ejus pro salute generis humani offerretur. In p. 1, Dist. 48, q. 2.

[1254] Dolor iste, usquedum assumpta fui corpore et anima in cœlum, nunquam deficit a corde meo.

[1255] Pia Domina, non crediderim te ullo puncto potuisse stimulos tanti cruciatus, quin vitam emitteres, sustinere, nisi ipse spiritus vitæ te confortasset.

[1256] Moriebatur vivens, dolorem ferens morte crudeliorem.

[1257] De Fide. ad Petr.

[1258] De Laud. Virg.

[1259] Serm. 1, de Ass.

[1260] In Exc. Virg.

[1261] Ap. S. Bon. Spec. c. 20.

[1262] Serm. 2, de Ass.

[1263] Hom. 2, Ass.

[1264] Omnino tunc erat una Christi et Mariæ voluntas, unumque holocaustum ambo pariter offerebant; unde communem in mundi salute cum illo effectum ostendit. Tr. de Laud. Virg.

[1265] Dici potest Virgo mundi salvatrix propter meritum suæ compassionis, quæ patienti filio acerbissime condolendo excellenter promeruit, ut per preces ejus meritum passionis Christi hominibus communicetur. L. 2, de Laud. Virg. art. 23.

[1266] Redempturus humanum genus, universum pretium contulit in Mariam. Serm. de Aquæd.

[1267] Quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me; benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas cœli. Genes. xxii. 16, 17.

[1268] Responsum acceperat a Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Christum Dominum. Luc. ii. 26.

[1269] Ap. Marc.

[1270] Exaudiet utique matrem filius. De Aquæd.

[1271] Ignorare Antipatrum sexcentas epistolas una deleri matris lacrymula? Plut. in Alex.

[1272] O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis! Eccli. xli. 1.

[1273] Apoc. xiv. 13.

[1274] Signum magnum apparuit in cœlo; mulier amicta solo et luna sub pedibus ejus. Apoc. xii. 1.

[1275] Vox turturis audita est in terra nostra. Cant. ii. 12.

[1276] Quæ est ista quæ ascendit per desertum, etc. Cant. iii. 6.

[1277] Talis ascendisti per desertum, idest animam habens solitariam.

[1278] Opera tua sumus, non te deseremus.

[1279] Cant. iv. 7.

[1280] Abite, abite cum lacrymis vestris; non est tempus lacrymarum.

[1281] Ave gratia plena; Dominus tecum ... invenisti gratiam. Luc. xxviii. 30.

[1282] Quæ est ista quæ ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex aromatibus myrrhæ. et thuris, et universi pulveris pigmentarii? Cant. iii. 6.

[1283] Talis fumi virgula, beata Maria, suavem odorem spirasti altissimo.

[1284] Virgula fumi, quia concremata intus in holocaustum incendio divini amoris, ex ea flagrabat suavissimus odor.

[1285] Ubi thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.

[1286] Serm. de Nat. V. Mar.

[1287] Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo et requiescam? Psal. liv. 7.

[1288] Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus. Psal. xli. 2.

[1289] Comp. Hist.

[1290] L. 2, c. 21.

[1291] Orat. de Dorm. Mar.

[1292] S. Andr. Cret. Or. de Dorm. Deip., Damasc. de Dorm. Deip., Euthim. l. 3, Hist. c. 40.

[1293] Orat. de Ass. Virg.

[1294] Nicephorus and Metaphrastes, appr. l’Ist. di Mar. del P. F. Gius. e M. l. 5, 13.

[1295] Adjuro vos, filiæ Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut nuntietis ei, quia amore langueo. Cant. v. 8.

[1296] App. S. gio. Dam. or. de Ass. V.

[1297] Lib. 1, cap. 1, 2.

[1298] Serm. 1, de Ass.

[1299] Gaudeamus omnes in Domino diem festum celebrantes sub honore B. Mariæ Virginis.

[1300] Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca sanctificationis tuæ. Psal. cxxxi. 8.

[1301] Ascendat etiam Maria tua sanctissima mater, tui conceptione sanctificata. Serm. de Ass.

[1302] Et David et omnis domus Israel ducebant arcam testamenti Domini in jubilo, et clangore buccinæ. 2 Reg. vi. 15.

[1303] Ad transferendum te in cœlum non unus tantum currus igneus, sed totus cum rege suo filio tuo venit, atque occurrit exercitus angelorum.

[1304] Surrexit gloriosus Jesus in occursum suæ dulcissimæ matris.

[1305] Prudentiore consilio illam præcedere volebas, quatenus in regno tuo ei locum præparares, et sic comitatus tota curia tua festivus ei occurrens sublimius, sicut decebat, tuam matrem ad te exaltares. Vid. de Exc. Virg. cap. 8.

[1306] Invenies occursum ejus pompæ digniorem, quam in Christi ascensione; soli quippe angeli redemptori occurrere potuerunt, matri vero filius ipse cum tota curia tam angelorum quam sanctorum occurrens, auxit ad beatæ consistorium sessionis. Serm. de Ass.

[1307] Ego ut patrem honorarem, ad terram descendi; ut matrem honorarem, ad cœlum reascendi.

[1308] Surge, propera, amica mea, columba mea, et veni. Jam hyems transiit, imber abiit et recessit. Cant. ii. 10, 11.

[1309] Veni de Libano, sponsa mea, veni de Libano; veni coronaberis. Cant. iv. 8.

[1310] Attollite portas principes vestras, et elevamini portæ eternales, et introibit rex gloriæ. Psal. xxiii. 7.

[1311] Attollite portas, principes, vestras, et elevamini portæ eternales, et introibit regina gloriæ.

[1312] Una omnium in cœlo erat lætantium (vox): Quæ est ista quæ ascendit de deserto deliciis affluens, innixa super dilectum suum? Cant. viii. 5.

[1313] Tu gloria Jerusalem, tu lætitia Israel, tu honorificentia populi nostri. Jud. xv. 10.

[1314] Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt, ... et laudaverunt eam. Cant. vi. 8.

[1315] Exaltata est sancta Dei genitrix super choros angelorum ad cœlestia regna. In Fest. Ass.

[1316] Matrem dico exaltatam super choros angelorum, ut nihil contempletur super se mater, nisi filium suum. Serm. 4, de Ass.

[1317] Quæst. 108.

[1318] Virgo sola constituit hierarchiam secundam sub Deo hierarcha primo. Sup. Magn. tr. 4.

[1319] Virgo est domina angelorum; ergo et improportionabiliter est supra omnem hierarchiam angelorum exaltata. 4, part. tit. 15, c. 20.

[1320] Psal. xliv. 10.

[1321] Collocatur Maria a dexteris Dei. De Ass. B. V.

[1322] Sicut est incomparabile quod gessit, ita et incomprehensibile præmium, et gloria inter omnes sanctos, quam meruit. Serm. de Ass.

[1323] Reddet unicuique secundum opera ejus. Rom. ii. 6.

[1324] Sicut habuit meritum omnium, et amplius, ita congruum fuit, ut super omnes ponatur ordines cœlestes. L. de Sol. Sanct.

[1325] Quantum enim gratiæ in terris adepta est, tantum et in cœlis obtinet gloriæ singularis.

[1326] Il. P. la Colombiere, Pred. 18, 28.

[1327] De Nat. et Grat. l. 7, c. 36.

[1328] Sess. 6, Can. 13.

[1329] 1 Cor. xv. 41.

[1330] Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato circumdata varietate. Psal. xliv. 10.

[1331] Sanctorum omnium privilegia, O Virgo, omnia habes in te congesta.

[1332] Maria universos tantum excedit, quantum sol reliqua astra. Or. de An.

[1333] Sol ita sibi siderum et lunæ rapit positionem, ut sint quasi non sint. Similiter et Virga Jesse utrorumque spirituum habebat dignitatem, ut in comparatione virginis nec possint apparere. Serm. de Ass.

[1334] Divinæ gloriæ participatio cæteris quodammodo per partes datur, sed secundum Bernardum B. Virgo Maria penetravit abyssum, ut quantum creaturæ conditio patitur, illi luci inaccessibili videatur immersa. To. 1, Serm. 61, a. 2, c. 2, 20.

[1335] Visio virginis matris super omnes creaturas incomparabiliter contemplatur majestatem Dei. De Laud. Virg. c. 69.

[1336] Quodammodo sicut cætera luminaria illuminantur a sole, sic tota cœlestis curia a gloriosa virgine lætificatur. Loc. cit. art. 3, c. 3.

[1337] Gloriosa virgo cum cœlos ascendit, supernorum gaudia civium cumulavit. Serm. de Ass.

[1338] Serm. 1, de Nat.

[1339] Post Deum major nostra gloria et majus nostrum gaudium ex Maria.

[1340] Nunquid, O beata Virgo, quia ita glorificata es, ideo nostræ humilitatis oblita es? Serm. 1, de Nat. V.

[1341] Absit non convenit tantæ misericordiæ tantæ miseriæ oblivisci.

[1342] Magna fuit erga miseros misericordia Mariæ exulantis in mundo, sed multo major est regnantis in cœlo. Spec. c. 8.

[1343] Regina Maria non gravat tributis, sed largitur servis suis divitias, dona gratiarum, thesauros meritorum, et magnitudinem præmiorum. De Laud. Virg. l. 6.

[1344] O mater misericordiæ, saturare gloria filii tui, et dimitte reliquias parvulis tuis. Tu jam ad mensam Domini nos sub mensa catelli. Serm. 4, in Ass. Virg.

[1345] L. 3, Mirac. B. Virg.

[1346] Cap. xxii. 18.

[1347] Brev. Rom. 6, Maj.

[1348] Martyrium amplectitur id quod in obedientia summum esse potest, ut scilicet aliquis sit obediens usque ad mortem. 2, 2, q. 134, a. 3, ad 3.

[1349] Non ferro carnificis, sed acerbo dolore cordis. Ap. Baldi. tom. 1, p. 146.

[1350] A nativitatis exordio, passio crucis simul exorta. Serm. 2, de Pass.

[1351] Thr. ii. 13.

[1352] Proculdubio est credendum, quod ipsa ex inspiratione Spiritus Sancti perfectius intellexit quicquid Prophetarum eloquia figurabant. Serm. Ang. c. 17.

[1353] Ex Scripturis Deum incarnari intelligens, et quod tam diversis pœnis deberet cruciari, tribulationem non modicam sustinuit. Serm. Ang. c. 16.

[1354] Tu longum præscia futuræ passionis filii tui, pertulisti martryium. In Cant. c. 4.

[1355] Rev. l. 7, c. 2.

[1356] Nolite solam attendere horam illam qua dilectum meum vidi mori; nam Simeonis gladius, antequam pertransiret, longum per me transitum fecit. Cum igitur eum lactarem, foverem et prospicerem ejus mortem, quam prolixam me putatis pertulisse passionem? Loc. cit.

[1357] Defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Psal. xxx. 11.

[1358] Psal. xxxvii. 18.

[1359] Tempore quo post ascensionem filii mei vixi, passio sua in corde meo fixa erat, ut sive comedebam, sive laborabam, quasi recens erat in memoria mea. Rev. l. 6, c. 65.

[1360] Beatissima Virgo pro tota vita fecit professionem doloris. Vit. Christ. c. 28.

[1361] Sicut rosa crescere solet inter spinas ita B. Virgo in hoc mundo crevit inter tribulationes; et sicut, crescente rosa, crescunt spinæ; sic hæc electissima rosa Maria, quanto crescebat ætate, tanto tribulationum spinis pungebatur. Serm. Ang. c. 16.

[1362] Cui comparabo te? vel cui assimilabo te, filia Jerusalem? Magna est enim velut mare contritio tua. Quis medebitur tui? Thren. ii. 1.

[1363] Quemadmodum mare est in amaritudine excellens, ita tuæ contritioni nulla calamitas æquari potest.

[1364] Utique, Domina, non crediderim te potuisse stimulos tanti cruciatus, quin vitam amitteres, sustinere; nisi ipse spiritus tui filii te confortaret. De Ec. Virg. c. 3.

[1365] Tantus fuit dolor Virginis, quod si inter omnes creaturas, quæ dolorem pati possunt, divideretur, omnes subito interirent. To. 1, Serm. 67.

[1366] Luc. ii. 35.

[1367] Nimirum in tabernaculo illo duo videres altaria, aliud in pectore matris, aliud in corpore Christi; Christus carnem, Maria immolabat animam. Tr. de sep. verb. Do. in Cru.

[1368] P. 1, tit. 15, c. 24.

[1369] Illa videndo in omnibus passa est; quia amabat omnes, ferebat in oculis quod in carne omnes. Serm. 109, de Divers. c. 6.

[1370] Hom. 5.

[1371] Passionis Christi speculum effectum erat cor Virginis, in illo agnoscebantur sputa, convicia, verbera, vulnera. De Agon. Chri. c. 11.

[1372] Singula vulnera per ejus corpus dispersa, in uno corde sunt unita. De Planctu. Virg. in Stim. Am.

[1373] O Domina mea ubi stabas? Nunquid tantum juxta crucem? Imo in cruce cum filio crucifixa eras. Loc. cit.

[1374] Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum. Isa. lxiii. 3.

[1375] Verum est, Domine, quod non est vir tecum, sed mulier una est tecum, quæ omnia vulnera quæ tu suscepisti in corpore, suscepit in corde.

[1376] Parentes atrocius torquentur in liberis, quam in scipsis. Libell. de Machab.

[1377] Maria torquebatur magis, quam si torqueretur ex se; quoniam supra se incomparabiliter diligebat id unde dolebat. Cit. Hom. 5.

[1378] Ubi thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.

[1379] Nunquam tam jucunde epulati sumus, quam cum hæc libenter Jesu Christi amore perferimus.

[1380] Segnior fuit ignis qui foris ussit, quam qui intus accendit. In Nat. S. Laur.

[1381] In illa longa morte, in illis tormentis illo calice ebrius tormenta non sentit. Tract. 27.

[1382] Magna est velut mare contritio tua; quis medebitur tui?

[1383] In aliis martyribus magnitudo amoris dolorem lenivit passionis; sed beata Virgo quanto plus amavit, tanto plus doluit, tantoque ipsius martyrium gravius fuit. Ap. Crois. Vit. Mar. s. 23.

[1384] Ut scias quantus fuerit dolor B. Virginis, cogita quantus fuerit amor.

[1385] Duæ dilectiones in unam convenerant et ex duobus amoribus factus est amor unus, cum Virgo mater filio divinitatis amorem impenderet, et in Deo amorem nato exhiberet. Hom. 5, de Laud. V.

[1386] Quantum capere potuit puri hominis modus.

[1387] Unde sicut non fuit amor sicut amor ejus, ita non fuit dolor sicut dolor ejus.

[1388] O vos omnes qui transitas per viam attendite, et videte, si est dolor sicut dolor meus. Thren. i. 12.

[1389] Nullus dolor amarior, quia nulla proles charior. De Compas. Virg. c. 2.

[1390] Non fuit talis filius, non fuit talis mater; non fuit tanta charitas, non fuit dolor tantus. Ideo quanto dilexit tenerius, tanta vulnerata est profundius. Lib. 3, de Laud. Virg.

[1391] Parum est Mariam in passione filii tam acerbos pertulisse dolores, ut omnium martyrum collective tormenta superaret. Ap. Sinisc. Mart. de Mar. Cons. 36.

[1392] Quicquid crudelitatis inflictum est corporibus martyrum, leve fuit, aut potius nihil comparatione tuæ passionis. De Exc. Virg. c. 5.

[1393] Virgo universos martyres tantum excedit, quantum sol reliqua astra.

[1394] P. Pinam.

[1395] O Domina, cur ivisti immolari pro nobis? Non sufficiebat filii passio, nisi crucifigeretur et mater? Ap. Pac. Exc. 10, in Sal. Ang.

[1396] Sicut totus mundus obligatur Deo propter passionem, sic obligatur Dominæ propter compassionem. Sup. Miss. cap. 20.

[1397] Sic pia et misericors est, et fuit, quod maluit omnes tribulationes sufferre, quam quod animæ non redimerentur. Rev. l. 3, c. 30.

[1398] Lætabatur dolens quod offerebatur sacrificium in redemptionem omnium quo placabatur iratus. De Gest. D. l. 2. c. 27.

[1399] Respicio ad omnes qui in mundo sunt, si forte sint aliqui qui compatiantur mihi, et recogitent dolorem meum; et valde paucos invenio. Ideo filia mea, licet a multis oblita sim, tu tamen non obliviscaris mei, vide dolorem meum, et imitare quantum potes, et dole. Rev. l. 2, c. 24.

[1400] Gian. Cent. Serv. l. 1, c. 14.

[1401] Ap. Bolland. 13, Jan.

[1402] Stellar. l. 3, p. 3, a. 3.

[1403] L. 6, c. 97.

[1404] O Domina, si te offendi pro justitia cor meum vulnera; si tibi servivi, nunc pro mercede, peto, vulnera. Opprobriosum est videre Dominum Jesum vulneratum, te convulneratum, et me illæsum.

[1405] Calamitosus esset animus futuri præscius et ante miserias miser. Ep. 98.

[1406] Positus est hic in signum cui contradicetur. Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.

[1407] Omnis lætitia mea ad illa verba in mœrore conversa est.

[1408] Blasphemavit, reus est mortis. Matt. xxvi. 65, 66.

[1409] Non hic fabri filius? Matt. xiii. 55.

[1410] Nonne hic est faber, filius Mariæ? Matt. vi. 3.

[1411] Quomodo hic literas scit, cum non didicerit. Joan. vii. 15.

[1412] Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus ... dicentes; Prophetiza, quis est qui te percussit. Luc. xxii. 64.

[1413] Insanit, quid eum auditis? Joan. x. 20.

[1414] Ecce homo devorator, et bibens vinum, amicus publicanorum et peccatorum. Luc. vii. 34.

[1415] In principe dæmoniorum ejicit dæmonia. Matt. ix. 34.

[1416] Nonne bene dicimus nos, quia Samaritanus es tu, et dæmonium habes? Joan. viii. 48.

[1417] Si non esset hic malefactor, non tibi tradidissemus eum. Joan. xviii. 30.

[1418] Pater mi, si possibile est, transeat a me calix iste. Matt. xxvi. 39.

[1419] Tristis es anima mea usque ad mortem. Matt. xxvi. 38.

[1420] Filius qui natus est tibi, morte morietur. 2 Reg. xii. 14.

[1421] Lib. 6, Rev. c. 9.

[1422] Quoties aspiciebam filium meum, quoties involvebam eum pannis, quoties videbam ejus manus et pedes; toties animus meus quasi novo dolore absorptus est; quia cogitabam, quomodo crucifigeretur. Lib. 6, c. 57.

[1423] Fasciculus mirrhæ dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. Cant. i. 12.

[1424] Tom. 3, Serm. 2, a. 3, c. 1.

[1425] Eum lactans cogitabat de felle et aceto; quando fasciis involvebat, funes cogitabat quibus ligandus erat; quando gestabat, cogitabat in cruce confixum; quando dormiebat, cogitabat mortuum. Tom. 1, Ev. Lu. Dom. infr. Oct. Nat. s. 1.

[1426] Oculi mei replebantur lacrymis, et cor meum torquebatur dolore. Lib. 6, c. 57, et l. 7, c. 7.

[1427] Et Jesus proficiebat sapientia et ætate, et gratia apud Deum, et homines. Luc. ii. 23.

[1428] 3, p. q. 7, art. 12.

[1429] Ille doloris gladius Virgini omni hora tanto se propius approximabat, quanto Filius passionis tempori magis appropinquabat. Fer. 6, lect. 2, c. 16.

[1430] Fasc. di Rose, p. 2, c. 2.

[1431] Et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus. C. 7, v. 5.

[1432] Mens tua, O Maria, et cogitationes tuæ tinctæ in sanguine dominicæ passionis, sic affectæ semper fuere, quasi recenter viderent sanguinem de vulneribus profluentem. In Cant. c. 7, v. 5.

[1433] Quid est quod sic turbaris Herodes? Rex iste qui natus est non venit reges pugnando superare sed moriendo mirabiliter subjugare. Serm. 5, de Epiph.

[1434] Surge et accipe puerum, et matrem ejus et fuge in Egyptum. Matth. ii. 13.

[1435] Qui consurgens accepit puerum et matrem ejus nocte, et secessit in Egyptum. Matth. ii. 14.

[1436] Positus est hic in signum cui contradicetur.

[1437] Fuge a tuis ad extraneos, a templo ad dæmonum fana. Quæ major tribulatio, quam quod recens natus a collo matris pendens cum ipsa matre paupercula fugere cogatur?

[1438] 3, Lib. 10, c. 8.

[1439] Viam silvestrem, obscuram, asperam, et inhabitam.

[1440] Joseph et Maria non habent famulum, non ancillam; ipsi domini et famuli.

[1441] Quomodo faciebant de victu? Ubi nocte quiescebant? Quomodo hospitabantur? De Vit. Chr.

[1442] Cum enim essent egeni, manifestum est quod sudores frequentabant necessaria vitæ inde sibi quærentes.

[1443] Aliquando filius famem patiens panem petiit, nec unde dare mater habuit. In Vit. Christi. c. 13.

[1444] Sic magnus est, ut portari non valeat: et sic parvus quod per se ire non potest.

[1445] Non habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus. Heb. xiii. 14.

[1446] Ap. P. Genev. Serv. Dol. di Mar.

[1447] Loc. cit.

[1448] Patientia autem opus perfectum habet, ut sitis perfecti et integri, in nullo deficientes. Jac. i. 4.

[1449] Num quem diligit anima mea vidistis? Cant. iii. 3.

[1450] Fuerunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie, ubi est Deus tuus? Psal. xli. 4.

[1451] Illas noctes insomnes duxit in lacrymis, Deum deprecando, ut daret illi reperire filium.

[1452] Indica, mihi ubi cubes, ubi pascas in meridie, ne vagari incipiam. Cant. i. 6.

[1453] Lumen oculorum meorum, et ipse non est mecum. Psal. xxvii. 11.

[1454] Vehementer doluit, quia vehementer amabat. Plus doluit de ejus amissione, quam aliquis martyr dolorem sentiat de animæ a corpore separatione. Hom. infr. Oct. Ep.

[1455] Idcirco ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia longe est a me consolator meus. Thren. i. 16.

[1456] Quale gaudium erit mihi, qui in tenebris sedeo, et lumen cœli non video. Tob. vi. 11.

[1457] Tristabatur ex humilitate, quia arbitrabatur se indignam cui tam pretiosus commissus esset thesaurus.

[1458] Quærebant eum, ne forte reliquisset eos. Ap. Corn. à Lap. in Luc. 2.

[1459] Fili, quid fecisti nobis sis? Pater tuus et ego dolentes quærebamus te. Luc. ii. 48.

[1460] March. Diar. 30, Ott.

[1461] Vos non populus meus, et ego non ero vester. Os. i. 19.

[1462] Peccata vestra diviserunt inter vos et Deum vestrum. Isa. lxix. 2.

[1463] Ecce universa vanitas, et afflictio spiritus. Eccli. i. 14.

[1464] Perdit homo bovem, et post eum vadit: perdit ovem et sollicite eam quærit; perdit asinum, et non quiescit. Perdit homo Deum, et comedit, et bibit, et quiescit.

[1465] Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia. Cant. ii. 16.

[1466] Thren. iii. 25.

[1467] Miserere mei, Domine fili David, filia mea male a dæmone vexatur. Matth. xv. 22.

[1468] Ignem veni mittere in terram, et quid volo, nisi ut accendatur. Luc. xii. 49.

[1469] Omnes dolores mundi, si essent simul conjuncti, non essent tanti quantus dolor gloriosæ Mariæ. Tom. iii. 5, 45.

[1470] Quanto dilexit tenerius, tanto est vulnerata profundius.

[1471] Imminente passione filii mei, lacrymæ erant in oculis meis, et sudor in corpore præ timore. L. 1, Rev. c. 10.

[1472] Sine somno duxisti, et soporatis cæteris, vigil permansisti.

[1473] Plorans ploravit in nocte, et lacrymæ in maxillis ejus; non est qui consoletur eam, ex omnibus charis ejus. Thren. i. 12.

[1474] Iisdem labiis mittit ad mortem quibus eum pronuntiaverunt innocentem.

[1475] Et bajulans sibi crucem exivit in eum qui dicitur Calvariæ locum. Joan. xix. 17.

[1476] Ex vestigiis filii mei cognoscebam incessum ejus; quo enim procedebat, apparebat terra infusa sanguine. L. 4, c. 77.

[1477] Med. 6.

[1478] Et vidimus eum, et non erat aspectus. Isa. liii. 2.

[1479] Putavimus eum quasi leprosum. Isa. liii. 4.

[1480] Et quasi absconditus vultus ejus, et despectus, unde nec reputavimus eum. Isa. liii. 3.

[1481] Deut. xxviii. 66.

[1482] Heu quo properas, quo venis mater! Cruciatu meo cruciaberis, et ego tuo.

[1483] Tollebat et mater crucem suam, et sequebatur eum, crucifigenda cum ipso. In Cant. 7.

[1484] Ut intelligas Christi crucem non sufficere sine tua.

[1485] Serm. 2, de Pass.

[1486] Ego non separabar ab eo, et stabam vicinior cruci ejus. L. 1, c. 6.

[1487] Cur ivisti, O Domina, ad Calvariæ locum? cur te non retinuit pudor, horror facinoris?

[1488] Plane mater, quæ nec in terrore mortis filium deserebat. Serm. 3, de Ass.

[1489] L. 1, Rev. c. 10, et l. 4, c. 70.

[1490] Quot læsiones in corpore Christi, tot vulnera in corde matris. Ap. Bald. to. 1, p. 499.

[1491] O Domina, ubi stas? Numquid juxta crucem? Imo in cruce cum filio cruciaris? Ap. Bald. tom. 1, p. 452.

[1492] Crux et clavi filii fuerunt et matris; Christo crucifixo crucifigebatur et mater.

[1493] Quod in carne Christi agebant clavi, in Virginis mente affectus erga filium.

[1494] Dum illi corpus, ista spiritum immolabat. To. 1, Serm. 31.

[1495] Ap. Bald. p. 456.

[1496] Volebat eum amplecti sed manus frustra protensæ in se complexæ redibant. Ap. Bald. 463.

[1497] Torcular calcavi solus.... Circumspexi, et non est auxiliator; quæsivi, et non fuit qui adjuvaret. Isa. lxiii. 3, 5.

[1498] Prætereuntes autem blasphemabant eum moventes capita sua. Matt. xxvii. 39.

[1499] Si filius Dei es, descende de cruce.

[1500] Alios salvos fecit, seipsum non potest salvum facere.

[1501] Si rex Israel est, descendat nunc de cruce. Loc. cit.

[1502] Rev. l. 4, c. 70.

[1503] Deus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? Matth. xxvii. 46.

[1504] Rev. l. 4, c. 70.

[1505] Repleta matre, ad filium redundaret inundatio amaritudinis. Hom. in Ev. Stabat.

[1506] Stabam ego videns eum, ipse videns me, et plus dolebat de me quam de se. Ap. Simisc. Cons. 28.

[1507] Juxta crucem stabat mater, vox illi non erat; moriebatur vivens, vivebat moriens; nec mori poterat, quia vivens mortua erat. De Lament. Virg.

[1508] Stupebant omnes qui noverant hujus hominis matrem, quod etiam in tantæ angustiæ pressura silentium servabat.

[1509] Voluit eam Christus cooperatricem nostræ redemptionis adstare, quam nobis constituerat dare matrem; debebat enim ipsa sub cruce nos parere filios. Hom. 44, de Pass. Dom.

[1510] Maria mater mea, propter compassionem et charitatem facta est mater omnium in cœlis et in terra. L. 1, c. 31.

[1511] Joan. xix. 26.

[1512] Idcirco resipuit bonus latro, quia B. Virgo inter cruces filii et latronis posita, filium pro latrone deprecabatur; hoc suo beneficio, antiquum latronis obsequium recompensans. Ap. Salm. to. 1, tr. 47.

[1513] Monum. Conv. Pec. ap. P. Sinisch. Sans. 16.

[1514] O vos omnes qui transitis per viam, attendite et videte, si est dolor sicut dolor meus. Thren. i. 12.

[1515] Unus militum lancea latus ejus aperuit, et continuo exivit sanguis, et aqua. Joan. xix. 34.

[1516] Rev. l. 2, c. 21.

[1517] Divisit Christus cum matre sua hujus vulneris pœnam, ut ipse injuriam acciperet, mater dolorem.

[1518] Lancea quæ ipsius latus aperuit, animam Virginis pertransivit, quæ inde nequibat avelli. De Lament. Virg.

[1519] Cum retraheretur hasta, apparuit cuspis rubea sanguine. Tunc mihi videbatur quod quasi cor meum perforaretur, cum vidissem cor filii mei charissimi perforatum. Rev. c. 10.

[1520] Non parvum miraculum a Deo factum est, quod B. Virgo tot doloribus sauciata spiritum non exhalarit.

[1521] Tu mihi pater eras, tu frater, sponsus, meæ deliciæ, mea gloria, tu mihi omnia eras.

[1522] Isa. xlvi. 8.

[1523] Ab ipso fuge ad ipsum, a judice ad redemptorem, a tribunali ad crucem.

[1524] Ezech. xvi. 8.

[1525] Propterea vulneratum est cor Christi, ut per vulnus visibile vulnus amoris invisibilis videatur. Serm. de pass. Dom.

[1526] Præ nimio amore aperuit sibi latus, ut præberet cor suum.

[1527] Filii hujus matris, ingredite um ipsa intra penetralia cordis Jesu.

[1528] Promt. Ex. V. Miser.

[1529] C. xxx. 21.

[1530] O vere Dei nate, tu nihi pater, tu mihi filius, tu mihi sponsus, tu mihi anima eras! Nunc orbor patre, viduor sponso, desolor filio, uno perdito filio omnia perdo. De Lam. V. Mar.

[1531] O quam libenter tunc posita fuissem viva cum filio meo, si fuisset voluntas ejus! Rev. l. 1.

[1532] Animam cum corpore Christi contumulari Virgo vehementer exoptavit.

[1533] Vere dicere possum, quod sepulto filio meo quasi duo corda in uno sepulchro fuerunt. Rev. l. 2, c. 21.

[1534] Ubi thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.

[1535] Super ipsam potius, quam super Dominum plangebant.

[1536] Sorores Dominæ velaverunt eam tamquam viduam; cooperientes quasi totum vultum.

[1537] Sine, Domina mea, sine me flere; tu innocens es, ego sum reus.

[1538] Dom infra oct Nat. s. 2.

[1539] Et tu, fili mi, cur mœrore conficeris, qui in mœrore meo toties me consolatus es?

[1540] O Domina, quæ rapis corda hominum dulcore, nonne cor meum rapuisti? O raptrix cordium, quando mihi restitues cor meum? Guberna illud cum tuo, et in latere filii colloca. Tunc possidebo quod spero, quia tu es spes nostra. S. Bernard. Med. in Salv. Reg. ap. s. Bon. Stim. c. 19, part. 3.

[1541] Nunc, ergo filii, audite me; beati qui custodiunt vias meas. Prov. viii. 33.

[1542] Dilectissimi Mariam colite quam amatis, quia tunc vere amatis si imitari volueritis quam amatis. S. Hier. Serm. de Ass. ap. Lohn.

[1543] Alii sanctorum specialia opera exercuerunt; alius fuit castus, alius humilis, alius misericors; sed B. Virgo datur in exemplum omnium virtutum. Opusc. 8.

[1544] Talis fuit Maria ut ejus unius vitæ omnium disciplina sit. L. 2, de Virg.

[1545] Sit vobis tanquam in imagine descripta virginitas vitaque Mariæ, in qua refulget forma virtutis. Hinc sumatis exempla vivendi ... quid corrigere, quid fugere, quid tenere debeatis. Loc. cit.

[1546] Humilitas est fundamentum custosque virtutem.

[1547] Vit. l. 6, c. 2, s. 11.

[1548] Et discite a me, quia mitis sum, et humilis corde. Matth. xi. 29.

[1549] Prima virtus in qua Virgo nata, et infans se singulariter exercuit, fuit humilitas.

[1550] Ita modeste de se sentiebat, ut cum tot gratias haberet, nulli se prætulit.

[1551] Vulnerasti cor meum, soror mea sponsa ... in uno crine colli tui. Cant. iv. 9.

[1552] In uno crine, idest in nimia humilitate cordis tui. Iste est crinis colli, humilis cogitatus.... Quid uno crine gracilius? In d. l. Cant. 4.

[1553] Nolite, me considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol. Cant. i. 6.

[1554] Appropinquans illi me nigram invenio.

[1555] Virgo continue habebat actualem relationem ad divinam majestatem, et ad sui nihilitatem.

[1556] Pro firmo scias, quod me reputabam vilissimam et gratia Dei indignam. Ap. S. Bon. de Vit. Christ.

[1557] Sicut nulla post filium Dei creatura tantum ascendit in gratiæ dignitatem, sic nec tantum descendit in abyssum humilitatis. To. 2, Serm. 51, c. 3.

[1558] Matth. i. 19.

[1559] Benedicta tu in mulieres.... Et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me? Et beata quæ credidisti, &c. Luc. i. 42, 43, 44.

[1560] Ut quid enim ego me tantum humiliabam, aut promerui tantam gratiam, nisi quia cogitavi et scivi nihil a me esse vel habere. Ideo nolui laudem meam, sed solum datoris et creatoris. Rev. l. 2, c. 23.

[1561] O vere beata humilitas, quæ Deum hominibus peperit, paradisum aperuit, et animas ab inferis liberavit. Serm. 35, de Sanctis.

[1562] Venisse Mariam mirabatur Elisabeth, sed magis miretur quod ipsa non ministrari venerit, sed ministrare. Serm. de Nat. Virg.

[1563] C. 12.

[1564] Foris stabat, nec materna auctoritate sermonem interrupit, nec in domum intravit ubi filius loquebatur.

[1565] Hi omnes erant perseverantes unanimitur in oratione cum mulieribus, et Maria matre Jesu. Act. i. 14.

[1566] Merito facta novissima prima, quæ cum prima esset omnium, se novissimam faciebat. Serm. Sup. Si. Mar.

[1567] Quid contemtibilius quam vocari fatua, omnibus indigere, omnibus indigniorem se credere? Talis O filia, fuit humilitas mea, hoc gaudium meum, hæc voluntas tota, qua nulli nisi filio meo placare cogitabam.

[1568] Rev. l. 1, c. 29.

[1569] Si non potes virginitatem, humilis, imitare humilitatem Virginis. Ho. 1, Sup. Miss.

[1570] Ergo et tu, filia mea veni, et absconde te sub mantello meo: hic mantellus humilitas mea est.

[1571] Nec humilitas mea proficit, nisi unusquisque studuerit eam imitari. Ergo, filia mea, induere hac humilitate.

[1572] Agnoscit Virgo et diligit diligentes se, et prope est invocantibus se; præsertim iis quos videt conformes sibi factos in castitate et humilitate. In Salv. Reg.

[1573] Æmulamini hanc virtutem, si Mariam diligitis. Loc. cit.

[1574] Superat omnium creaturarum amores in filium suum.

[1575] Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo. Matt. xxii. 37.

[1576] Plene et perfecte in patria implebitur hoc præceptum; in via autem impletur, sed imperfecte. 2, 2. q. 24, vid. a. 6, 8.

[1577] Aut aliquis implet hoc preceptum, aut nullus; si aliquis, ergo beatissima Virgo. Super. Miss. c. 76.

[1578] Emmanuelis nostri puerpera in omni fuit virtutum consummatione perfecta. Quis illud primum mandatum sic unquam implevit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo? In ea divinus amor adeo concaluit, ut qualiscumque defectus in eam incidere non posset. L. 2, de Em. c. 26.

[1579] Amor Christi Mariæ animam non modo confixit, sed etiam pertransivit; ut nullam in pectore virginali particulam vacuam relinqueret, sed toto corde, tota anima, tota virtute diligeret, et esset gratia plena. Serm. 29, in Cant.

[1580] Cant. ii. 10.

[1581] Seraphim e cœlo descendere poterant, ut amorem discerent in corde virginis.

[1582] Joan. iv. 16.

[1583] Totam eam incanduerat divinus amor, ita ut nihil esset mundanum quod ejus violaret affectum, sed ardor continuus, et ebrietas profusi amoris. Hier. aut. Sofron. Serm. de Ass.

[1584] Cant. viii. 6.

[1585] Ap. à Lap.

[1586] Mariam, velut ignis ferrum, Spiritus Sanctus totam ignivit; ita ut in ea Spiritus Sancti flamma tantum videatur, nec sentiatur nisi tantum ignis amoris Dei. De Ass. Or. 1.

[1587] Apoc. xii. 1.

[1588] Jure ergo Maria sole perhibetur amicta, quæ profundissimam divinæ sapientiæ, ultra quam credi valeat, penetravit abyssum; ut quantum sine personali unione creaturæ conditio patitur, luci illi inaccessibili videatur immersa. Serm. in Sign. Magn.

[1589] Sicut magnus ignis effugat muscas, sic a sua inflammata charitate dæmones pellebantur, quod non ausi sint illi appropinquare. To. 2, Serm. 61, a. 3.

[1590] Virgo principibus tenebrarum terribilis fuit, ut ad eam accedere, eamque tentare non præsumserint, deterrebat eos flamma charitatis. P. c. 26, in Cant.

[1591] Actus perfectæ charitatis, quos B. Virgo habuit in hac vita, innumerabiles fuerunt, quæ fere totam vitam in contemplatione transegit, et tunc amoris actum frequentissime repetebat. To. 2, in 3, p. D. 18, S. 4.

[1592] Tamen ipsa gloriosissima Virgo de privilegio singulari continue et semper Deum amabat actualiter. P. 2, Serm. 4, de Nat. Virg.

[1593] Adeo ut nec actio contemplationem minueret, et contemplatio non desereret actionem. Serm. 1, de Nat. Virg.

[1594] L. 5, in Jul. c. 9.

[1595] L. 2, de Virg.

[1596] Prov. xxxi. 18.

[1597] Anima ejus libere tunc tendebat in Deum; unde illo tempore erat perfectior contemplatrix, quam unquam fuerit alius dum vigilavit.

[1598] Cant. v. 2.

[1599] To. 2, Serm. 51, a. 3, c. 3.

[1600] Nihil unquam elegit nisi quod divina sapientia demonstrabat; tantumque dilexit Deum, quantum a se diligendum existimabat. Loc. cit.

[1601] Credimus etiam sine præjudicio melioris sententiæ, B. Virginem in conceptione filii Dei charitatem talem accepisse qualis et quanta percipi poterat a pura creatura in statu viæ. L. de Laud. Virg. c. 96.

[1602] Hæc Virgo sua pulchritudine Deum a cœlis allexit, qui amore illius captus est, et humanitatis nostræ nexibus irretitus. Conc. 5, in Nat. Dom.

[1603] O virtus Virginis matris! Una puella vulneravit et rapuit divinum cor! To. 2, Serm. 61, a. 1, c. 4.

[1604] Adjuro vos, filiæ Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut nuncietis ei, quia amore langueo. Cant. v. 8.

[1605] L. 4, n. 306.

[1606] Quia tota ardens fuit, omnes se amantes eamque tangentes incendit, et sibi assimilat.

[1607] Et hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et fratrem suum. 1 Joan. iv. 21.

[1608] Ferculum fecit sibi rex Salomon ... media charitate constravit propter filias Jerusalem. Cant. iii. 9.

[1609] B. Virginis sinus fuit ferculum ferens verbum; ideoque media charitate constratum propter filias Jerusalem quia Christus qui est ipsa charitas, maximam charitatem B. Virgini aspiravit, ut ipsa ad illam recurrentibus opem ferret.

[1610] Joan. ii. 3.

[1611] Luc. i. 39.

[1612] Sic Maria dilexit mundum, ut filium suum unigenitum daret.

[1613] O benedicta inter mulieres, quæ angelos vincit puritate et sanctos superas pietate.

[1614] Quia magis nunc videt hominum miserias. Spec. c. 8.

[1615] Magna fuit erga miseros misericordia Mariæ adhuc exulantis in mundo, sed multo major est regnantis in cœlo. Loc. cit.

[1616] Ex dulcedine Mariæ nullus est, qui non per eam, si petitur, sentiat pietatem. Rev. l. c. 3, 30.

[1617] Nisi preces matris meæ intervenirent, non esset spes misericordiæ. L. 6, c. 29.

[1618] Beatus homo qui audit me, et qui vigilat ad fores meas quotidie, et observat ad postes ostii mei. Prov. viii. 34.

[1619] Nulla res est quæ Virginis benevolentiam conciliat, ac misericordia.

[1620] Estote misericordes, sicut et pater vester misericors est. Luc. viii. 36.

[1621] Estote misericordes sicut et mater vestra misericors est.

[1622] Date et dabitur vobis; eadem quippe mensura qua mensi fueritis, remetietur vobis. Luc. vi. 38.

[1623] Pietas autem ad omnia utilis est, promissionem habens vitæ, quæ nunc est, et futuræ. 1 Tim. iv. 8.

[1624] Fœneratur Domino qui miseretur pauperi.

[1625] Si Deo fœneratur is ergo nobis debitor est.

[1626] Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei. Eccli. xxiv. 24.

[1627] Quod Heva ligavit per incredulitatem, Maria solvit per fidem.

[1628] Crediderat Heva serpenti, Maria Gabrieli; quod illa credendo deliquit, hæc credendo delevit.

[1629] Fides Mariæ cœlum aperuit, cum angelo nuncianti consensit.

[1630] Sanctificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem. 1 Cor. vii. 14.

[1631] Hæc est mulier fidelis, per cujus fidem salvatus est Adam vir infidelis et tota posteritas.

[1632] Beata quæ credidisti quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino. Luc. i. 45.

[1633] Beatior Maria percipiendo fidem Christi, quam concipiendo carnem Christi.

[1634] Stabat mater fide elevata, quam de Christi divinitate fixa retinuit.

[1635] Non extinguetur in nocte lucerna ejus. xxxi. 18.

[1636] Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum. lxiii. 3.

[1637] Dicit vir propter Virginem, in qua nunquam fides defecit.

[1638] Gaude, Maria Virgo, cunctas hæreses sola interemisti inuniverso mundo. Ant. 1, Noct. 3.

[1639] Vulnerasti cor meum, soror mea, sponsa ... in uno oculorum tuorum. Cant. iv. 9.

[1640] Per oculos fidem designat, qua Dei filio Virgo maxime complacuit.

[1641] Ille vero credit, qui exercet operando quod credit.

[1642] Dicis, credo, fac quod dicis, et fides est.

[1643] Justus autem meus ex fide vidit. Hebr. x. 38.

[1644] ii. 20.

[1645] Mihi autem adhærere Deo bonum est; ponere in Domino Deo spem meam. Psal. lxxii. 28.

[1646] Quæ est ista quæ ascendit de deserto, deliciis affluens innixa super dilectum suum? Cant. viii. 5.

[1647] Ascendit de deserto, scilicet de mundo, quem sic deseruit, et tamquam desertum reputavit, ut ab ipso omnem suum averterit affectum. Innixa super dilectum suum, nam non suis meritis, sed ipsius innitebatur gratiæ, qui gratiam tribuit. Ap. Cornel. in Cant. viii. 5.

[1648] Matth. i. 19.

[1649] B. Virgo autem noduit ultro secretum hoc Josepho pandere, ne sua dona jactare videretur, sed Dei curæ idipsum resignavit certissime confidens, Deum suam innocentiam et famam tutaturum.

[1650] Et reclinavit eum in præsepio, qua non erat eis locus in diversorio. Luc. ii. 7.

[1651] Qui consurgens accepit puerum, et matrem ejus nocte, et secessit in Ægyptum. Matth. ii. 14.

[1652] Quid mihi et tibi est mulier, nondum venit hora mea. Joan. ii. 4.

[1653] Phil. iv. 13.

[1654] Eccli. xxiv. 24.

[1655] Inter omnia certamina duriora sunt prælia castitatis, ubi quotidiana est pugna et rara victoria.

[1656] Virgo virginum, quæ sine consilio, sine exemplo munus virginitatis Deo obtulit, et per sui imitationem omnes virgines germinavit. Mar. p. 29.

[1657] Psal. lxiv. 15.

[1658] O Virgo quis te docuit Deo placere virginitate, et in terris angelicam ducere vitam. Hom. 4. Sup. Miss.

[1659] Christus matrem virginem elegit, ut ipsa omnibus esset exemplum castitatis. Ap. Parav. p. 2, c. 1.

[1660] Cant. i. 9.

[1661] Cant. ii. 2.

[1662] Omnes aliæ virgines spinæ fuerunt vel sibi vel aliis; B. Virgo nec sibi, nec aliis.

[1663] Id. S. Dio.

[1664] Ap. Par. loc. cit.

[1665] Tu dicis Mariam virginem non permansisse? Ego mihi plus vindico, etiam ipsum Joseph virginem fuisse per Mariam. L. adv. Helvid.

[1666] Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? Luc. i. 34.

[1667] Qui castitatem servavit, angelus est, qui perdidit, diabolus.

[1668] Matth. xxii.

[1669] Nunquam Maria tantam gratiam invenissit, nisi cibo temperatissima fuisset; non enim se compatiuntur gratia et gula.

[1670] Cant. v. 5.

[1671] Prov. xi. 15.

[1672] Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus; et reversa est in domum suam. Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium. Cap. i. 56.

[1673] Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens nisi Deus det ... aii Dominum, et deprecatus sum ilium. Sap. viii. 21.

[1674] Ap. S. Bon. de Vit. Chr. c. 3.

[1675] Propter vos egenus factus est, cum esset dives, et illius inopia vos divites essetis. 2 Cor. viii. 9.

[1676] Si vis perfectus esse, vende quæ habes, et da pauperibus ... et veni, sequere me. Matth. xix. 21.

[1677] Ap. Parav. p. c. 2.

[1678] A principio vovi in corde meo nihil unquam possidere in mundo. L. 1, c. 10.

[1679] Aurum sibi oblatum a magis non modicum, prout decebat eorum regiam majestatem, non sibi reservavit, sed pauperibus per Joseph distribuit. Ap. Par. loc. cit.

[1680] Pro filio ... deferet agnum. xii. 6.

[1681] Et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini, par turturum aut duos pullos columbarum. Luc. ii. 24.

[1682] Omnia quæ habere potui dedi indigentibus, nihilque nisi cibum tenuem et vestitum reservavi. Rev. l. 1, c. 10.

[1683] Ap. auct. Vit. Mar. L. 5, c. 13.

[1684] Beati pauperes spiritu quoniam ipsorum est regnum cœlorum. Matth. v. 3.

[1685] Amorem tui solum cum gratia tua mihi dones, et dives sum satis.

[1686] Pauper multum consolari potest de paupertate Mariæ, et de paupere Christo.

[1687] Et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo.

[1688] O vera ancilla, quæ neque dicto, neque facto, neque cogitatu unquam contradixit Altissimo, nihil sibi libertatis reservans, sed per omnia subdita Deo. Conc. de Annunc.

[1689] Luc. i. 48.

[1690] Sicut Heva inobediens et sibi et universo generi humano causa facta est mortis; sic et Maria Virgo obediens et sibi et universo generi humano facta est causa salutis. Ap. Parav. p. 2, c. 11.

[1691] In B. Virgine nullum fuit omnino retardativum, proinde rota volubilis fuit secundum omnem Spiritus Sancti motu. To. 3, Serm. 11, a. 2, c. 1.

[1692] Virgo semper habuit continuum aspectum ad Dei beneplacitum, et ferventem consensum. To. 2, s. 41, a. 3, c. 2.

[1693] Anima mea liquefacta est, ut dilectus meus locutus est. Cant. v. 6.

[1694] Anima mea liquefacta est per incendium charitatis, parata instar metalli liquefacti decurrere in omnes modulos divinæ voluntatis.

[1695] Ne Virgini subtrahatur occasio exercendi actum obedientiæ ad quem erat paratissima.

[1696] Parata enim stetit, si deesset manus percussoris. Ap. Parav. p. 2, c. 12.

[1697] Beatus venter qui te portavit.... Quinimmo beati qui audiunt verbum Dei, et custodiunt illud. Luc. xi. 28.

[1698] Et inde quidem beata, quia Verbi incarnandi ministra facta est; sed inde multo beatior quia ejusdem semper amandi custos manebat æterna. C. 40, in Luc.

[1699] March. Diar. della Mad.

[1700] Rev. l. 6, c. 11.

[1701] Qui vos audit me audit; et qui vos spernit, me spernit. Luc. x. 16.

[1702] Pro obedientia mea tantam potestatem obtinui, quod nullus tam immundis peccator, si ad me cum emendatione proposito convertitur et cum corde contrito, non habebit veniam.

[1703] In patientia vestra possidebitis animas vestras. Luc. xxi. 19.

[1704] Sicut rosa crescere solet inter spinas; ita hæc venerabilis Virgo in hoc mundo crevit inter tribulationes. Serm. Ang. c. 10.

[1705] Maria facta est mater nostra, quos genuit filio compatiendo.

[1706] Quid utilius ad vitam, vel majus ad gloriam, quam patientia?

[1707] 2, 6.

[1708] Jac. i. 4.

[1709] Post hæc vidi turbam magnam ... et palmæ in manibus eorum. Apoc. vii. 9.

[1710] Nos sine ferro martyres esse possumus, si patientiam custodiamus.

[1711] Momentaneum, et leve tribulationis nostræ ... æternum gloriæ pondus operatur in nobis. 2 Cor. iv. 17.

[1712] Luc. xviii. 1.

[1713] Maria exemplum dedit quod oportet sequi, et non deficere. Spec. c. 4.

[1714] Sup. Miss. 80.

[1715] Surgebam semper in noctis medio et pergebam ante altare templi, et ibi petitiones meas præsentabam. V. Ap. S. Bon. de Vit. Chr. c. 3.

[1716] Loca dominicæ nativitatis, passionis, sepulturæ frequenter visitabat.

[1717] Nulla unquam inordinata affectio, nec distractio mentem Virginis a contemplationis lumine revocavit nec occupatio ulla exterior. De Laud. Virg. l. 2, art. 8.

[1718] Ecce Virgo concipiet, et pariet filium, et vocabitur nomen ejus Emmanuel. C. vii. 1.

[1719] Merito solitudinis quam ipsa summe diligebat. L. 1, c. 6.

[1720] Nunquam exibat e domo, nisi quando ibat ad templum; et tunc ibat tota composita, semper habens oculos suos ad terram. Serm. in Virg. Nat.

[1721] In proposito erat hominum fugere frequentias, vitare colloquia.

[1722] Cant. i. 9.

[1723] Turtur est solivaga, et signat mentis virtutem unitivam. Ap. S. Bon. Dist. 7.

[1724] Cant. iii. 6.

[1725] ii. 14.

[1726] O solitudo, in qua Deus cum suis familiariter loquitur, et conversatur!

[1727] Silentium, et a strepitu quies cogit cœlestia meditari.

[1728] Transite ad me omnes qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini. Eccli. xxiv. 26.

[1729] Nec primam similem visa est, nec habere sequentem. Sola sine exemplo placuisti fœmina Christo. Sedulius.

[1730] Cum sit magnificentissima, solet maxima pro minimis reddere. Or. 2, de Dorm. Virg.

[1731] Opusc. c. 23.

[1732] Ep. 129.

[1733] Qui tenuerit Mariam perseveranter, hic beatus erit in spe, quia omnia optata ei succedent. L. 2, p. 48.

[1734] Salutate eam angelica salutatione, quia vocem hanc audit valde libenter. Serm. 31, ad Nov.

[1735] March. 20, Aug.

[1736] Libenter nos salutat cum gratia, si libenter salutamus cum Ave Maria. Auriem. Aff. Scam. tom. 1, c. 6.

[1737] Si quis veniat ad matrem Domini dicens, Ave Maria, numquid poterit ei gratiam denegare?

[1738] Serm. 1, ad Nov.

[1739] To. 2, tr. 6, prat. 2.

[1740] Loc. cit.

[1741] Ap. Viva. de Ind. s. ult.

[1742] Loc. cit.

[1743] Ap. Maracci. p. 25.

[1744] To. 2, tr. 6, prat. 6.

[1745] Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.

[1746] At the end of the book will be found two formulas of this dedication; one for a single person, and the other for a family.

[1747] To. 1, c. 8.

[1748] Per illud triste Sabbatum stetit in fide, propterea aptissime S. Ecclesia diem Sabbati per totum anni circulum celebrare consuevit. L. 2, de Pass.

[1749] Ap. Auriem. l. c.

[1750] No. 75.

[1751] To. 2, tr. 6, p. 4.

[1752] In Marc. c. 5, n. 10.

[1753] Accipe, fili dilectissime, hoc tui ordinis scapulare, meæ confraternitatis signum, tibi et cunctis Carmelitis privilegium; in quo quis moriens æternum non patietur incendium. Ap. Lez. l. cit.

[1754] C. 8, s. 2.

[1755] Confessor pro viribus suadebit, ut alicui societati pœnitentes adscribantur. Act. Med. to. 1, c. 6, 58.

[1756] Turris David, mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium. Cant. iv. 4.

[1757] Memorare novissima tua, et in æternum non peccabis. Eccli. vii. 40.

[1758] Desolatione desolata est omnis terra, quia nullus est qui recogitet corde. Jer. xii. 11.

[1759] Joan. x. 27.

[1760] Joan. xvi. 24.

[1761] Si duo ex vobis consenserint super terram, de omni re, quamcumque petierint, fiet illis a Patre meo. Matth. xviii. 19.

[1762] Multi minimi, dum congregantur unanimes, fiunt magni; et multorum preces impossibile est non audiri.

[1763] Tamquam antidotum quo liberemur a culpis quotidianis, et a peccatis mortalibus præservemur. Sess. 13, c. 2.

[1764] Sap. vii. 11.

[1765] Ap. Sarn. d. Congr. p. 1.

[1766] Prov. xxxi. 21.

[1767] To. 2, c. 4.

[1768] To 2, pr. 5.

[1769] Ap. P. Pepe. to. 5, Lez. 235, in fin.

[1770] Hic est filius meus Eberardus, qui nihil mihi unquam negavit.

[1771] P. Auriem. to. 1, c. 12.

[1772] Sess. 22, c. 3.

[1773] Ut illis proficiat ad honorem, nobis autem ad salutem.

[1774] 1 Barry, Pa. Ap.

[1775] Append. Indulg. in calce Trut. s. ult.

[1776] Serm. 61.

[1777] Domina dic pro nobis filio tuo, vinum non habent. Calix hujus vini inebrians quam præclarus est! Inebriat amor Dei ad contemptum mundi; calefacit, facit fortes, somnolentes ad temporalia, et ad invisibilia promptos. S. Bern. aut quisquis est auctor in Salv. Reg. Serm. 4.

[1778] Tu es ager plenus, plena virtutum, plena gratiarum. Tu processisti ut aurora lucida, et rubicunda; quia superatis originalibus peccatis in utero matris, nata es lucida cognitione veritatis, et rubicunda amore virtutis; nihil omnino inimicus proficit in te, eo quod mille clypei pependerunt ex te, omnis armatura fortium; nihil est enim virtutis quod ex te non resplendeat, et quicquid singuli habuere sancti, tu sola possedisti. Ibid.

[1779] O Domina nostra, mediatrix nostra, advocata nostra, tu filio nos commenda. Fac, o benedicta, per gratiam quam meruisti, ut qui, te mediante, dignatus est fieri particeps nostræ infirmitatis et miseriæ, te quoque intercedente, participes nos faciat beatitudinis et gloriæ suæ. Ibid.

[1780] To. 2, tr. 6, prat. 20.

[1781] L. 3, de Deip. c. 18.

[1782] Annal. Soc. 1650, Ap. Auriem. Aff. Scamb. t. 3, c. 7.

[1783] Ann. Marian. 1505.

[1784] Bonif. Hist. Virg. c. 6.

[1785] In Vit. p. Aut. de Collel. c. 32, s. 5.

[1786] Paciucch. in Sal. Ang. Exc. 4, No. 10.

[1787] Bonif. l. 4, c. 4, ex. B. Alan. etc.

[1788] Diotall. to. 2, Dom. 2, Quinquag.

[1789] Ap. Auriem. to. 2, c. 11.

[1790] Cartag. to. 4, l. ult. s. 114. Let any one who wishes for other examples of the power of the Rosary, read those at the end of the first vol. of the above-mentioned work, pages 68, 92, 133, 262, 302.

[1791] Theoph. Rayu. de S. Lacr. c. 15.

[1792] Cantiprat. l. 3, c. 19, p. 18.

[1793] Bovio esempio di. S. S. Verg. to. 3, Es. 9.

[1794] Ann. Marian. 1618.

[1795] Appr. Auriem. to. 1, c. 7.

[1796] Bovio. to. 5, Es. 7.

[1797] Cesar. l. 3, c. 33.

[1798] Spec. Ex. B. num. 69. et Crass, to. 2, tr. 6, pr. I.

[1799] Bolland. 15, Maji.

[1800] Ap. Crass. to. 2, tr. 6, p. 1.

[1801] Tesoro del Rosar. l. 4, Mir. 17, Diotall. to. 1, Agg. Es. 7.

[1802] Crass. to. 2, tr. 6, pr. 14.

[1803] Crass. loc. cit.

[1804] Ann. Cisterc. an. 1151, c. 5, et Bov. to. 5, Es. 6.

[1805] V. P. Aur. to. 2, ex. c. 4.

[1806] Auriem. to. 2, c. 6.

[1807] Aur. c. 5.

[1808] Ann. Congr. an. 1598.

[1809] Lecnero. Sodal. Parth. l. 3, c. 3.

[1810] Ann. Soc. 1550.

[1811] Auriem, to. 2, c. 7.

[1812] Ibid.

[1813] Ann. Marian. 19 Jul.

[1814] Barri. Par. ap. c. 2.

[1815] Patr. Menol. 18 Settembre.

[1816] Andrado del Battes. di. n. Don. e il. P. Rho. Sab. Es. 71.

[1817] An. Soc. ap. Auriem. to. 2, c. 1.

[1818] Chronic. Cisterc.

[1819] Chron. Min. 104, l. 5, c. 25.

[1820] Chron. Dul. to. 1, del Labbeo. e il P. Rho. es. 27.

[1821] P. Andrad. l. 2. Imit. della. V. c. 23.

[1822] P. Rho. Sab. Es. 42.

[1823] P. Sinisc. Mart. di Mar. Cons. 38.

[1824] In Vita. B. Bern. Tolom.

[1825] Spec. Ex. V. B. Maria, Ex. 10.

[1826] Giac. di Vorag. in Fest. Ass. et Spec. Ex. 31.

[1827] Patrign. Men. 8 lug.

[1828] Eus. Nier. Troph. Mar. l. 2, c. 14.

[1829] Job. Clictov. in Serm. Conc.

[1830] Spec. Ex. verb. Laborare. Ex. 7.

[1831] S. Ans. in ep. ap. Auriem. to. 1, c. 8.

[1832] Prato. Fior. l. 3, Es. 105.

[1833] Andr. nel suo Itin. Grad. 7, ap. Bov. to. 4, Esemp. 5.

[1834] Cæsarius. l. 7, Dial. c. 24.

[1835] Sigon de Reb. It. ap. Diotall. to. 2, in fin. Ex. 4.

[1836] Discep. Promt. Ex. 83.

[1837] P. Allozza. Ciel. Stell. di Mar. l. 3, c. 5, Es. 60.

[1838] Chron. Ord. ap. Aur. to. 2, c. 6.

[1839] Aur. to. 2, c. 6.

[1840] Ann. Min. ap. Aur. to. 1, c. 4.

[1841] P. Rho. Sab. della B. l. Es. 75.

[1842] St. Greg. l. 4, Dial. c. 17.

[1843] Jos. Mar. Barchius, in Vita.

[1844] Spec. Ex. verb. B. Virg. Ex. 3.

[1845] Chron. Verdun. ap. P. Rho.

[1846] Cantip. l. 2, c. 29, p. 6.

[1847] S. Gregor. Dial. l. 1, c. 9.

[1848] An. Soc. 1656, ap. Aur. to. 2, c. 6.

[1849] P. Sinisc. Mart. di Mar. Cons. 15.

[1850] In Vita.

[1851] Cantiprat. l. Apum. ap. Sin. Cons. 9.

[1852] P. Tausc. de SS. Mar. del. l. 2, c. 26.

[1853] Ann. Ord. Serv. Cen. 2, l. 4, c. 13.

[1854] In Vita et ap. Bov. to. 4, Ex. 36.

[1855] P. Recup. de Sign. Fruct. Sign. 12.

[1856] Rossign. Pieta Osseg.

[1857] In Vita.

[1858] Franc. Lelli in Vita.

[1859] Menol. Cist. ai Santi d’Agosto.

[1860] Surius die 22, Aprilis.

[1861] Mater pete quod vis a me; non enim potest esse inanis petitio tua. Tu nihil mihi negasti in terris; ego nihil tibi negabo in cœlis.

[1862] Omnia dona et gratiæ quibus vult, quando vult, et quomodo vult per ipsius manus dispensantur.

[1863] Mecum sunt divitiæ ut ditem diligentes me. Prov. viii. 18, 21.

[1864] Tanta erat Mariæ gratia, ut si quis inviseret, integritatis insigne donum conferret.

[1865] Cant. ii. 2.

[1866] Cant. iv. 7.

[1867] Ex quo facta sum coram eo quasi pacem reperiens.

[1868] Cant. iv. 1.

[1869] Cant. vi. 8.

[1870] Tanta est perfectio Virginis, ut soli Deo cognoscenda reservetur.

[1871] Tuam enim gloriam Creator existimat esse propriam.

[1872] Qui elucidant me vitam æternam habebunt. Offic. in Concep. B. Virg.

[1873] Honorantes eam in hoc sæculo, honorabit in futuro.

[1874] Accedis non rogans, sed imperans; nam filius nihil negans, honorat.

[1875] Sileat misericordiam tuam, si quis te invocatam meminerit defuisse.

[1876] In te, Domina, peccant non solum qui tibi injuriam irrogant, sed etiam qui te non rogant.

[1877] Beatus homo qui audit me et vigilat ad fores meas quotidie. Prov. viii. 34.

[1878] Qui operantur in me non peccabunt, ... qui elucidat me vitam æternam habebunt. Eccli. xxiv. 30, 31.

[1879] In me gratia omnis viæ et veritatis; in me omnis spes vitæ et virtutis ... transite ad me omnes. Eccli. xxiv. 25, 26.

[1880] vi. 31.

[1881] Quare vincula? Nisi quia serves suos ligat, ne discurrant per campos licentiæ.

[1882] Nativitas tua sancta Dei genitrix gaudium annunciavit universo mundo.

[1883] Redempturus humanum genus universum pretium contulit in Maria, ut, si quid salutis in nobis est, ab illa noverimus redundare.

[1884] Quinimmo beati qui audiunt verbum Dei, et custodiunt illud! Luc. xi. 28.

[1885] Et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo.

[1886] iv. 12.

[1887] Rosa rubicunda per Dei et proximi charitatem; nam igneus color charitatem denotat.

[1888] Unam solam in cœlis fatemur esse solicitam.

[1889] Collum tuum sicut turris David; mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium. Cant. iv. 4.

[1890] Sicut Sion locus erat eminentissimus, sic B. Virgo altissima.

[1891] Psal. lxxxvi. 2.

[1892] Cant. vii. 4.

[1893] Per Virginem a capite Christo vitales gratiæ in ejus corpus mysticum transfunduntur.

[1894] Sicut turris eburnea, Deo amabilis, diabolo terribilis.

[1895] Nihil erat in templo quod non auro tegeretur; nihil erat in Virgine quod non sanctitate plenum esset.

[1896] Prov. ix. 1.

[1897] Domus Dei cujus tanta est abundantia, quod nostram potest replere inopiam.

[1898] Nullus potest intrare in cœlum, nisi per Mariam, tamquam per portam.

[1899] In Missa. B. V.

[1900] Sicut per stellam maris navigantes diriguntur ad portum, sic per Mariam homines diriguntur ad cœlum.

[1901] Ne avertas oculos a fulgore hujus sideris, si non vis obrui procellis.

[1902] Ipsam sequens, non devias; ipsa protegente non metuis, ipsa propitia, pervenis.

[1903] Qui invenerit me, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino. Prov. viii. 35.

[1904] Refugium tutissimum a qua nullus peccator despicitur. Omnes peccatores excipit, nec moram in hoc facit.

[1905] Civitas refugii omnium ad eam confugientium.

[1906] Peccatorem toti mundo despectum materno affectu complecteris, nec deseris quousque miserum judici reconcilias.

[1907] Quis post filium tuum curam gerit generis humani, sicut tu? Quis ita nos defendit in nostris afflictionibus?

[1908] Non reperitur aliquis sanctorum ita compati infirmitalibus nostris, sicut mulier hæc, B. Virgo Maria.

[1909] Auxilium promptum et paratum christianorum, eripiens nos a periculis.

[1910] Cant. vi. 3.

[1911] Ave, gratia plena: Dominus tecum, benedicta tu in mulieribus. Luc. i. 28.

[1912] Luc. i. 29.

[1913] Ne timeas Maria, invenisti enim gratiam apud Deum.

[1914] Ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen ejus Jesum.

[1915] Ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum.

[1916] i. 39.

[1917] Benedicta tu in mulieres, et benedictus fructus ventris tui.

[1918] Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?

[1919] Ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exultavit infans in utero ejus, et repleta est spiritu sancto Elisabeth. Luc. i. 41.

[1920] Exaltata est sancta Dei genitrix super choros angelorum ad cœlestia regna.

[1921] Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens? Cant. vi. 9.

[1922] Nativitas tua, Dei genitrix virgo, gaudium annuntiavit universo mundo, ex te enim ortus est sol justitiæ, qui donavit nobis vitam sempiternam.

[1923] Plenus aquæductus, ut accipiant ceteri de ejus plenitudine.

[1924] Colos. i. 15.

[1925] Prov. viii. 22.

[1926] Sinisc. in. fin. prat. 3, p. 8.

[1927] App. Crass, tom. 2, sec. 4.

[1928] Ex offic. præd. et Diar. 7, mart.

[1929] Blosius or. ad B. V.

[1930] S. Bern. aut quisq. est auctor sup. Salv. Reg. Serm. 2.

[1931] Loc. cit. Serm. 3.

[1932] In Salv. Reg. S. Bon. Stim. c. 19, p. 3.

[1933] Loc. cit.

[1934] Sup. Salv. Reg.