VI.
Wherefore, good Sir Gawayne, let this man alone.
"For-þy, goude sir Gawayn, let þe gome one,
& got3 a-way sum oþer gate; vpon Godde3 halue;
Cayre3 bi sum oþer kyth, þer Kryst mot yow spede;
& I schal hy3 me hom a3ayn, & hete yow fyrre,
Þat I schal swere bi God, & alle his gode hal3e3,
As help me God & þe halydam, & oþe3 in-noghe,
Þat I schal lelly yow layne, & lance neuer tale,
Þat euer 3e fondet to fle, for freke þat I wyst."
"Grant merci;" quod Gawayn, & gruchyng he sayde,
"Wel worth þe wy3e, þat wolde3 my gode,
& þat lelly me layne, I leue wel þou wolde3!
Bot helde þou hit neuer so holde, & I here passed,
Founded for ferde for to fle, in fourme þat þou telle3,
I were a kny3t kowarde, I my3t not1 be excused.
Bot I wy1 to þe chape1, for chaunce þat may falle,
& talk wyth þat ilk tulk þe tale þat me lyste,
Worþe hit wele, oþer wo, as þe wyrde lyke3
hit hafe;
Þa3e he be a sturn knape,
To sti3tel, &2 stad with staue,
Ful wel con dry3tyn schape,
His seruaunte3 forto saue."
1 mot, in MS. 2 & &, in MS.