XIV.
The lady of the castle again visits Sir Gawayne. 1476
Ho commes to þe cortyn, & at þe knyȝt totes,
Sir Wawen her welcumed worþy on fyrst,
& ho hym ȝeldeȝ aȝayn, ful ȝerne of hir wordeȝ,
Setteȝ hir sof[t]ly by his syde, & swyþely ho laȝeȝ,
& wyth a luflych loke ho layde1 hym þyse wordeȝ:
"Sir, ȝif ȝe be Wawen, wonder me þynkkeȝ,
Wyȝe þat is so wel wrast alway to god,
& conneȝ not of compaynye þe costeȝ vnder-take,
& if mon kennes yow hom to knowe, ȝe kest hom of your mynde;
Þou hatȝ for-ȝeten ȝederly þat ȝisterday I taȝtte
alder-truest token of talk þat I cowþe."
"What is þat?" quod þe wyghe, "I-wysse I wot neuer,
If hit be sothe þat ȝe breue, þe blame is myn awen."
"Ȝet I kende yow of kyssyng," quod þe clere þenne,
"Quere-so countenaunce is couþe, quikly to clayme,
Þat bicumes vche a knyȝt, þat cortaysy vses."
"Do way," quod þat derf mon, "my dere, þat speche,
For þat durst I not do, lest I denayed were,
If I were werned, I were wrang I-wysse, ȝif I profered."
"Ma fay," quod þe mere wyf, "ȝe may not be werned,
Ȝe ar stif in-noghe to constrayne wyth strenkþe, ȝif yow lykeȝ,
Ȝif any were so vilanous þat yow denaye2 wolde."
"Ȝe, be God," quod Gawayn, "good is your speche,
Bot þrete is vn-þryuande in þede þer I lende,
& vche gift þat is geuen not with goud wylle;
I am at your comaundement, to kysse quen yow lykeȝ,
Ȝe may lach quen yow lyst, & leue quen yow þynkkeȝ,
in space."
Þe lady louteȝ a-doun,
& comlyly kysses his face,
Much speche þay þer expoun,
Of druryes greme & grace.
1 sayde (?). 2 de vaye, in MS.