THE COVENANT BETWEEN JACOB AND LABAN.
| So waſ he frig[t]ed ear in drem, ðus meðelike ſpac ðiſ em: | |
| "Qui wore ðu fro me for-holen, 1760 And qui aſ ðu min godes ſtolen? Min mog, min neue, and felage, Me ne agtes ðu don ſwilc [vn-]lage." "[I]c was for-dred ðe migte timen, 1764 fro me ðine doutres bi-nimen, | He complains of the wrong done to him. |
| fro here childre ðhogt hem ſor, mor for me bi-leuen ðor; ſtalðe ic for-ſake, ðat iſ min red, 1768 wið quam ðu iſ findes, ðat he be dead." | Jacob denies that he has been guilty of theft. |
| Of al ðat laban haued[[185]] iſ ſogt, So woren it hid, ne fond he is nogt. | Laban searched for his idols, but found them not. |
| Ðo [q]wað iacob, "yuel iſt
bi-togen, 1772 Min ſwinc a-buten ðin holðe drogen; ðu me ranſakes alſ an ðef, And me was ðin wurðing lef." | [Fol. 35.] Then said Jacob, "What is my sin that thou ransackest me as a thief?" |
| ðo quat laban, "frend ſule wit ben, 1776 And trewðe pligt[[186]] nu unc bi-twen, And make we it her an hil of ſton, Name of witneſſe be ðer-on;" ðor-on he eten bliðe and glað,[[187]] | Quoth Laban, "Friends will we be and plight troth between us." |
|
1780
ðat hil iſ hoten galaað; Laban hem bliſcede, & on nigt | This covenant was made at Gilead. |
| wente a-gen-ward, or it waſ ligt; And iacob waſ of weie rad, 1784 Raðe he was fer fro laban ſad. | Laban departed before daylight. |
| Alſ he cam ner cananeam, Engel wirð a-gen him cam, Als it were wopnede here, 1788 Redi to ſilden him fro were; | As Jacob drew near to Canaan, he was met by the angels of God. |
| ðat ſtede he calde manaim, ðor ðis wird of engeles metten him. ðor he bi-lef, and ſente ðeden[[188]] | That place he called Mahanaim. |
|
1792
Sondere men to freinen and queðen | Jacob sends messengers to Esau. |
haueð?
wligt MS.
glad?
ðeðen?