THE PILLAR OF TRAJAN
The Fenwick note to The Pillar of Trajan mentions that the author’s son having declined to attempt to compete for the Oxford prize poem on “The Pillar of Trajan,” his father wrote it, to show him how the thing might be done. This son—the Rev. John Wordsworth of Brigham—wrote Latin verse with considerable success; and as specimens of the poetic work of Dorothy Wordsworth and of Sarah Hutchinson are included in these volumes, the following Epistola ad Patrem suum, written at Madeira by John Wordsworth in 1844, may be reproduced.—Ed.
I pete longinquas, non segnis Epistola, terras,
I pete, Rydaliae conscia saxa lyrae:
I pete quà valles rident, sylvaeque lacusque,
Quamvis Arctoo paenè sub axe jacent.
Parvos quaere Lares, non aurea Tecta, poetae, 5
Qui tamen ingenii sceptraque mentis habet.
Quid faciat genitor? valeatne, an cura senilis
Opprimat? Ista refer, filius ista rogat.
Scire velit, quare venias tu scripta latine?
Dic “fugio linguam, magne poeta, tuam! 10
Quem Regina jubet circumdare tempora lauro,
Quem verè vatem saecula nostra vocant.”
Inde refer gressus responsaque tradita curae
Fida tuae, numeris in loca digna senis,
Haec ego tradiderim, majoribus ire per altum 15
Nunc velis miserum me mea musa rapit.
Solvimus è portu, navisque per aequora currit
Neptuni auxilio fluctifragisque rotis.
Neptunus videt attonitus, Neptunia conjux,
Omnis et aequorei nympha comata chori. 20
Radimus Hispanum litus, loca saxea crebris
Gallorum belli nobilitata malis.
Haud mora, sunt visae Gades,[419] urbs fabula quondam,
Claraque ab Herculeo nomine, clara suo.
Hanc magnam cognovit Arabs, Romanus candem, 25
Utraque gens illi vimque decusque tulit.
Hora brevis, fragilisque viris! similisque ruina
Viribus humanis omnia facta manet
Pulchra jaces, olim Carthaginis aemula magnae,
Nataque famosae non inhonesta Tyri! 30
En! ratibus navale caret, nautis caret alnus,
Mercatorque fugit dives inane Forum.
Templa vacant pompâ, nitidisque theatra catervis,
Tristis et it foedâ foemina virque via.
Segnis in officiis, nec rectus ad aethera miles 35
Pauperis et vestes, armaque juris habet.
Sic gens quaeque perit,[420] quando civilia bella
Viscera divellunt, jusque fidesque fugit.
Auspiciis laetam nostris lux proxima pandit
Te, Calpe[421] celsis imperiosa jugis. 40
Urbs munimen habet nullo quassabile bello,
Claustrum Tyrrhenis, claustrum et Atlantis, aquis.
Undique nam vastae sustentant moenia rupes,
Quae torvè in terras inque tuentur aquas.
Arteque sunt mirâ sectae per saxa cavernae, 45
Atria sanguineo saeva sacrata Deo.
Urbs invicta tamen populis commercia tuta
Praebet, et in portus illicit inque Forum.
Hic Mercator adest Maurus cui rebus agendis.
Ah! nimis est cordi Punica prisca fides; 50
Afer et è mediis Libyae sitientis arenis,
Suetus in immundâ vivere barbarie;
Multus et aequoreis, ut quondam, Graius in undis,
Degener, antiquum sic probat ille genus;
Niliacae potator aquae, Judaeus, et omne 55
Litus Tyrrhenum quos, et Atlantis, alit.
Hos quàm dissimiles (linguae sive ora notentur)
Hos quàm felices pace Britannus habet!
Anglia! dum pietas et honos, dum nota per orbem
Sit tibi in intacto pectore prisca fides; 60
Dum pia cura tibi, magnos meruisse triumphos,
Justaque per populos jura tulisse feros;
Longinquas teneat tua vasta potentia terras,
Et maneat Calpe gloria magna Tibi!
Insula Atlanteis assurgit ab aequoris undis, 65
Insula flammigero semper amata Deo,
Seu teneat celsi flagrantia signa Leonis,
Seu gyro Pisces interiore petat.
“Hic ver assiduum atque alienis mensibus aestas,”
Flavus et autumnus frugibus usque tumet. 70
Non jacet Ionio felicior Insula ponto
Ulla, nec Eoi fluctibus oceani.
Vix, Madeira! tuum nunc refert dicere nomen,
Floribus, et Bacchi munere pingue solum.
Te vetus haud vanis cumulavit laudibus aetas, 75
O fortunato conspicienda choro!
Haec nunc terra sinu nos detinet alma, proculque
A Patriae curis, anxietate domi.
Sic cepisse ferunt humanae oblivia curae
Quisquis Lethaeae pocula sumpsit aquae: 80
Sic semota sequi studiisque odiisque docebas
Otia discipulos, docte Epicure, tuos.
Sed non ulla dies grato sine sole, nec ullo
Fruge carens hortus tempore,[422] fronde nemus;[423]
Nec levis ignotis oneratus odoribus aer, 85
Quales doctus equum flectere novit Arabs;
Nec caecae quaecumque jacent sub rupe cavernae,[424]
Queîs nunquam radiis Phoebus adire potest;
Nec currentis aquae strepitus,[425] nec saxa, petensque
Mons[426] excelsa suis sidera culminibus; 90
Nec tranquilla quies, rerumque oblivia, ponti
Suadebunt iterum solicitare vias!
Rideat at quamvis haec vultu terra sereno,
Tabescit pravo gens malefida jugo:
Dum sedet heu! tristis morborum pallor in ore, 95
Crebraque anhelanti pectore tussis inest.
Ambitus et luxus, totoque accersita mundo,
Queîs omnis populus quoque sub axe peril;
Famae dira sitis, rerumque onerosa cupido,
Raptaque ab irato templa diesque Deo, 100
Supplicium non lene suum, poenasque tulerunt;
Saepè petis proprio, vir miser, ense latus!
Uxor adhuc aegros dilecta resuscitat artus;
Anxia cura suis, anxia cura mihi.
Altera quodque dies jam roboris attulit, illud 105
Altera dura suis febribus abstulerit.
Aurea mens illi, mollique in pectore corda,
Et clarum longâ nobilitate genus.
Quanquàm saepe trahunt Libycum non[427] aera sanum
(Gratia magna Dei), pignora nostra vigent. 110
Iamque vale grandaeve Pater, grandaevaque Mater,
Tuque O dilecto conjuge laeta soror!
Quaeque pias nobis partes cognata ferebas,
Nomina vana cadunt, Tu mihi Mater eras;
Ingenioque mari, pietate ornata fideque, 115
Sanguine nulla domûs, semper amore, soror;
Tu quoque, care, vale, Frater, quamvis procul absis,
Per virides campos, quà petit aequor Eden.
Denique tota domus, cunctique valete propinqui,
Carmina plura mihi musa manusque negat. 120
Madeirae, Martiis Calendis, 1844.
[419] Cadiz.
[420] Hispania hoc tempore bello civili divulsa fuit.
[421] Gibraltar.
[422] Sunt hibernis mensibus aurea mala.
[423] Laureae sylvae sunt.
[424] Antris abundat Insula.
[425] Multos rivos naturâ, mirâque humani ingenii arte constructos continet Madeira.
[426] Pace Lusitanorum Insula nil nisi mons est, rectis culminibus mari conspicua.
[427] Ventus ex Africa.—Leste.
See also the Carmen Maiis calendis compositum, the Carmen ad Maium mensem, and the Somnivaga,—evidently by the same writer,—in the appendix to the second edition of Yarrow Revisited, 1836.—Ed.