XXIII.
Soleta yo so açi. Si uoleu qu' eus uaya à abrir, ara que n' es hora; si uoleu uenir.
Mon marit es de fora, hont a montalua. Dema beserà mig, ¡Iorn abans que non tornara! E yo qu' eu sabia, pla que tos temps ho fa axi, ara que n' es hora, si uoleu uenir.