SCENA I
MASTRO ANTONIO, REPETITORE.
MASTRO ANTONIO. Mi non ghe posso catare ancuo negun che me chiami acciò che mi ghe faza una maitina; e no ghe ho invidia a persona del mondo per saver fare una romanesca, una pavana. Alle guagnelle de san Zacaria, che voio andare a casa de sto mistro di scola che m'ha pregao che me ghe vaga a veerlo, ché vol che ghe faga no so che servizio. Questa e' xe la porta. Voio battere. Tic, tac. E' non responde ninguno. Tic, toc.
REPETITORE. Quis est ille?
MASTRO ANTONIO. Bon dí, bon dí, misier.
REPETITORE. Bene veniat, bene veniat.
MASTRO ANTONIO. A son mastro Antonio. Trin, trin.
REPETITORE. Quid postulatis?
MASTRO ANTONIO. Misier sí, a son vegnuo a posta.
REPETITORE. Che volete?
MASTRO ANTONIO. Viegno da spasso da San Roco.
REPETITORE. Tu recto tramite rispondi.
MASTRO ANTONIO. Sí, sí, misier sí. Che se n'è fatto de quel vostro mistro?
REPETITORE. Non est in domi.
MASTRO ANTONIO. Che desi? Non ghe sè in Roma?
REPETITORE. Dico domi, domi.
MASTRO ANTONIO. Missier sí. E' me l'ha be' ditto che ghe vegna.
REPETITORE. Oh che pulchra festa ch'è questa!
MASTRO ANTONIO. De grazia, vegnite un pochetin abasso, ché voio parlar con Vostra Magnificenzia.
REPETITORE. Aspettate, ché nunc venio.
MASTRO ANTONIO. El voio aspettar a ogne modo. Trin, trin, trin.
REPETITORE. Bona dies, Dominatio Sua.
MASTRO ANTONIO. A no sudo, no; a so' be' stracco. Che xe del mistro?
REPETITORE. È andato a negoziare.
MASTRO ANTONIO. Ello me disse che mi vegnesse a zercarlo.
REPETITORE. Se volete venire in casa, fate voi.
MASTRO ANTONIO. Sí, de grazia: ve nne priego.