SCENA DZIESIĄTA

Ciż sami, Bettina.

BETTINA

Sto tysięcy franków, jedyny? Trzeba ci stu tysięcy?

Któż to powiada, droga Bettino?

całując ją w rękę

Jakże się miewasz dziś rano? Świeża jesteś jak różyczka.

Nie chodzi o mnie, ale o ciebie. Mów szczerze. Grałeś?

Przesłyszałaś się, moja droga.

Przesłyszałam się, czy to prawda, Calabro?

Ja, pani! nie wiem...

Idź do swego zajęcia, Calabro. Dość paplania na dzisiaj.

na stronie, wychodząc

Tak! oberwałem jeszcze jednego nosa. Aj! coraz gorzej, coraz gorzej!