SCENA XXVI

Wykrętowic, Odrzykoń, Chór.

WYKRĘTOWIC

podrygując z radości

Hejże synku, hejże hop!

Jakże się cieszę, widząc, żeś tak pożółkł!

Teraz to poznać po tobie od razu

Zaprzańca, sprzekę; nasze czelne, swojskie

Kście porzekadło w tobie, to: „Co pleciesz!”

Znać też, że umiesz, choć łotr, udać jagnię!

Na czole twoim lśni attycka buta!

„Teraz więc ratuj, gdyś to ty mnie zgubił!”245

ODRZYKOŃ

Cóż cię tak trwoży?

WYKRĘTOWIC

Co? Stary i młody.

ODRZYKOŃ

Co za zwierzęta...: stary, młody?

WYKRĘTOWIC

Dzień to,

Na który wszyscy grożą mi pozwami.

ODRZYKOŃ

Stracą na pewne zastaw, gdyż nie mogą

Dwa dni oznaczać nigdy dniu jednego.

WYKRĘTOWIC

Jak to nie?

ODRZYKOŃ

W żaden żywy sposób, chyba

Starucha może być współcześnie młódką.

WYKRĘTOWIC

Ba! Takie prawo.

ODRZYKOŃ

Sądzę, że po prostu

Nie rozumieją ducha prawa.

WYKRĘTOWIC

nie rozumiejąc, z podziwem

Ducha?

ODRZYKOŃ

Nasz stary Solon był z całego serca

Ludu przyjaciel...

WYKRĘTOWIC

Cóż to ma do rzeczy?

ODRZYKOŃ

Przeto rozłożył nam na dwa dni pozwy;

Ostatni „stary” i na „młody” pierwszy,

Aby pierwszego wszcząć kroki sądowe.

WYKRĘTOWIC

To po cóż dodał „stary”?

ODRZYKOŃ

Po to, dudku,

By oskarżeni dobrowolnie, sami246

W dniu tym ze sobą pogodzić się mogli:

Nie — to pierwszego masz, skoro świt lament247!

WYKRĘTOWIC

Przecz248 bierze władza nie pierwszego zastaw,

Lecz ostatniego to jest w stary-młody?

ODRZYKOŃ

By jak najprędzej wziąć pieniądze w łapy,

Zdaje się, robią, jak probiercy ofiar:

Dniem wprzód ofiarę liżą, jaki smak ma.

WYKRĘTOWIC

Prawda!

do widzów, jakby tam byli sami lichwiarze

Psie syny; po cóż tam siedzicie

Wy, dla nas mędrców pastwa, ślepcy, głazy,

Banda, barany, wy... szczerbate dzbany!

Ja wam tu pieśnię pochwalną wraz utnę

Z radości — na cześć własną i cześć syna!

WYKRĘTOWIC

śpiewa i tańczy w szale orgiastycznym

Hej! Wykrętowic szczęścia lubieniec!

Jakiej mądrości zdobył on wieniec,

A jaki syn mu się chowa!

Taka tam pośród przyjaciół mowa...!

Widzę, jak zazdrość pali kumy i sąsiady,

Kiedy po sądach zwyciężą twe rady!

przestaje tańczyć i mówi

Lecz pójdźma do dom, chcę wyprawić bankiet!

wchodzą do domu Wykrętowica.