CCXCI
Kiedy cesarz uczynił sprawiedliwość i uśmierzył swój wielki gniew, wówczas kazał ochrzcić Bramimondę. Dzień się skończył, nadeszła czarna noc. Król ułożył się do snu w sklepionej komnacie. I przyszedł od Boga święty Gabriel i rzekł: „Karolu, w całym swym cesarstwie zwołaj wojsko pod broń. Z wielką siłą pójdziesz do ziemi birskiej, wspomożesz króla Wiwiana w jego mieście Imfie, gdzie go obiegli poganie. Chrześcijanie wzywają cię tam i wołają”. Cesarz rad by nie iść: „Boże (powiada) ileż męki w mym życiu!”. Oczy jego leją łzy, targa siwą brodę.
Tu kończy się pieśń, którą Turold spisał...
Przypisy:
1. na święty Michał — 29 września. [przypis edytorski]
2. Montjoie — Góra chwały; dosł. fr. góra (szczyt) radości. [przypis edytorski]
3. baron Żyl — w innej wersji: szlachetny Idzi. [przypis edytorski]
4. mea culpa (łac.) — moja wina. [przypis edytorski]
5. Radosny — fr. Joyeuse; imię miecza Karola Wielkiego. [przypis edytorski]
6. nie lża — nie wolno. [przypis edytorski]
7. Montjoie — dosł. góra radości; tłumaczone także jako: Góra chwały. [przypis edytorski]
8. sztandar (...) Rzymski (...) zmieniono mu imię — Oriflamma. [przypis edytorski]