VI
Ani zmora z jeziora, ani sen skrzydlaty
Lecz Łąka nawiedziła wnętrze mojej chaty!
Trwała ze mną na tej ławie,
Rozmawiając głośno prawie, —
Na ścianach moich — rosa, na podłodze — kwiaty...
Nie grążyłem32 ja w niebie ni steru, ni wiosła,
Lecz mnie radość swym prądem zmiotła i uniosła.
Wieczność ku nam znikąd zbiegła,
U stóp naszych, warcząc, legła,
A pierś moja tej nocy chabrami porosła.
I było już wiadomo, że pułap sosnowy
Wonnym deszczem, jak obłok, pokropi nam głowy,
Bo nie snem się sny płomienią,
Jeno deszczem i zielenią, —
Duch mi zbłąkał się w ciele, jak wpośród dąbrowy.
Przeto Bóg, co mnie stworzył, zbladł podziwem zdjęty,
Żem uszedł jego dłoniom w tych pokus odmęty!
W kształt mnie ludzki rozżałobnił,
A jam znów się upodobnił
Kwiatom i wszelkim trawom, i źdźbłom gorzkiej mięty.
Nawołujcie się, ludzie, pod jasnym lazurem,
Chórem w światy spojrzyjcie, zatrwóżcie się chórem!
Miłość, wichrem rozpędzona,
Wszystko złamie i pokona,
Zaś tych, co się sprzeciwią, w śnie skrępuje sznurem!
A opaszcie świat cały ścisłym korowodem,
Aby wam się nie wymknął, schwytany niewodem33...
Zapląsajcie, zaśpiewajcie,
Pieśnią siebie wspomagajcie,
Toć wejdziemy w świat — próżnią, aby wyjść — ogrodem!
Niechaj dusza wam będzie błękitami czynna,
Stoi przed nią otworem ta jasność gościnna,
Czegokolwiek zażądacie,
To się zjawi w waszej chacie,
Bo nastała godzina taka, a nie inna...
Ludzie — mgły, ludzie — jaskry i ludzie — jabłonie,
Rozwidnijcie się w słońcu, boć na pewno płonie!
Dla mnie — rosa, dla mnie — zieleń,
Dla was — nagłość rozweseleń,
A kto pieśni wysłuchał — niech mi poda dłonie!
Przypisy:
1. miedza — pas ziemi nieuprawnej ciągnący się wzdłuż dwóch pól i oddzielający je. [przypis edytorski]
2. ruczaj — potok, strumień. [przypis edytorski]
3. jeno (daw., gw.) — tylko. [przypis edytorski]
4. łątka — rodzaj ważki. [przypis edytorski]
5. podostatkiem — prawdopodobnie: pod dostatkiem, bądź neologizm nawiązujący do wyrazu: ostatek. [przypis edytorski]
6. zwilżyj — dziś popr.: zwilż. [przypis edytorski]
7. przyodziew a. przyodziewek — odzież, ubranie; szata. [przypis edytorski]
8. rąbek — brzeg materiału, kraj szaty. [przypis edytorski]
9. popod (daw., gw.) — pod, blisko, obok. [przypis edytorski]
10. krom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski]
11. na czele (daw. forma) — na czole. [przypis edytorski]
12. wniść (daw.) — wejść. [przypis edytorski]
13. postronić się — neologizm prawdopodobnie pochodzący od: postronny, na stronę; znaczenie: usunąć się, odejść. [przypis edytorski]
14. błoń a. błonie — duża przestrzeń porośnięta trawą; pastwisko, łąka. [przypis edytorski]
15. kędy (daw., gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
16. zowąd — stamtąd. [przypis edytorski]
17. dostać komuś — sprostać komuś, dorównać komuś. [przypis edytorski]
18. porwijże mnie — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że; znaczenie: porwij mnie zatem. [przypis edytorski]
19. jeślić starczy — konstrukcja z partykułą -ci, skróconą do -ć; inaczej: jeśli ci starczy. [przypis edytorski]
20. dla poznaki — aby zaznaczyć coś; por. zwrot o odwrotnym znaczeniu: dla niepoznaki. [przypis edytorski]
21. stańże — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że; znaczenie: stań wreszcie, stań koniecznie. [przypis edytorski]
22. krynica — źródło. [przypis edytorski]
23. tuman — mgła. [przypis edytorski]
24. baczyć (daw.) — uważać, pilnować; baczmyż: konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą od -ż; znaczenie: uważajmy koniecznie, pilnujmy koniecznie. [przypis edytorski]
25. łono (daw.) — pierś, serce. [przypis edytorski]
26. oścież — dziś: na oścież. [przypis edytorski]
27. mówimy śpiewający (daw. forma) — mówimy śpiewając. [przypis edytorski]
28. poległy — tu: taki, który legł, położył się; leżący. [przypis edytorski]
29. poglądać — dziś: spoglądać. [przypis edytorski]
30. zasię (gw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]
31. owy — ów; tamten. [przypis edytorski]
32. grążyć — zanurzać; por. pogrążyć. [przypis edytorski]
33. niewód — narzędzie służące do łowienia ryb, rodzaj sieci. [przypis edytorski]