I
Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej,
Nerwy że poszły palcami na klawisz,
Uginający się i niebezpieczny
Most nad przepaścią!...
...oni, że ich bawisz,
Szepną, i chrząchną, i krzesły1 swojemi
Stwierdzą, że siedli, i że są na ziemi,
I że istnieją na planecie — który2
Niesie ich rączo (a pono do góry!...).