Księga druga

Pantagruel²⁹¹, król Spragnionych²⁹². Historia przywrócona do swej pierwotnej osnowy, obejmująca jego przeraźliwe dzieła i uczynki, ułożona przez nieboszczyka mistrza Alkofrybasa, abstraktora piątej esencji

Jeśli, iż miesza pożytek z rozkoszą,

Skrybę nad inne chwalą i wynoszą,

Będziesz chwalony, ani wątpić o tem:

Bowiem misternym dowcipu obrotem,

W tej księdze, popod uciechą się mieści

Tyle pożytku i głębokiej treści,

Iż zda się, zjawił się Demokryt nowy,

I z światem igra uciesznymi słowy.

Prowadź swe dzieło, a na tym padole,

Lub w górnych sferach, siądziesz w wielkich kole.

Niech żyją wszyscy prawi pantagrueliści!