LXXIX

Item, dla dobrey mey mateńki

(By Pani naszey cześć oddała),

Co wiele ze mną miała męki

(Bóg wie!) y wiele przecirpiała,

Tę modlitewkę do Dziewicy:

W niey cała ufność ma y wiara;

Inszey ia nie mam dziś fortycy,

Ani mać moia, biedna stara!

Ballada, iaką Wilon napisał na prośbę swey matki, aby ubłagać łaski nayswiętszey panny

Królowo niebios, cysarzowo ziemi,

Pani monarsza czeluści piekielnych,

Przyim mnie, pokorną miedzy pokornemi,

Niech pośród sług twych siądę nieśmiertelnych,

Mimo, iż barzo niegodna twey łaski.

Dobroć twa, pani nadziemskiey pociechy,

Więtsza o wiele niźli moie grzechy;

Bez niey daremnie duszy się wydzierać

Tam, kędy świecą wiekuiste blaski.

W tey wierze pragnę żyć, iak y umierać.

Twemu Synowi powiedz, że w nim żyię;

Iżby me grzechy wymazał do tyla,

Iako Egipską rozgrzeszył Maryię¹⁴⁵,

Lub iak wybawił mędrca Teofila,

Który przez Ciebie spełnił święte dzieła,

Mimo iż djabłu zaprzedał swą wolę¹⁴⁶.

Strzeż mnie, bych w taką nie popadła dolę,

Dziewico, któraś, nie racząc otwierać

Żywota¹⁴⁷, owoc bez zmazy poczęła.

W tey wierze pragnę żyć, iak y umierać.

Prostaczka iestem stara y uboga,

Nic nie znam — liter czytać nie znam zgoła —

Oprócz parafii mey niskiego proga,

Gdzie ray oglądam y harfy dokoła,

Y piekło, w którem potępieńców prażą.

Iedno mnie trwoży, drugie zaś raduie:

O day, Bogini, niech wciąż radość czuię!

Ku tobie duszy day grzeszney pozierać,

Z ufnością w sercu y rzetelną twarzą.

W tey wierze pragnę żyć, iak y umierać.