XIX

«Ale co chcecie! Z doley moiey

(Przeciw losowi człek nie zradzi!)

Co mnie tak ciężko niepokoi,

Płynie to, co wam we mnie wadzi;

Daruy mi tedy biedne życie,

Y wiedz, iż nędza nazbyt sroga

(Tak powiedaią pospolicie)

To nie iest ku zacności droga».