SCENA JEDENASTA
Poprzedzający. Bella.
BELLA
Hrabia żywy i w zdrowiu. Widziałam, jak przez miasto cwałował. Jeszcze tak pięknym nie był pan nasz nigdy. Koń się pod nim nadymał i spędzał wspaniałym kopytem lud cisnący się do książęcego jeźdźca. Postrzegł mnie, rzucił okiem na zamek i trzy całuski posłał — co zrobić z nimi, sinioro?
LEONORA
w uniesieniu radości
Swawolna szczebiotko, odnieś mu nazad54.
RÓŻA
Patrzajże pani, otóż znowu szkarłatem twarz się twoja oblała.
LEONORA
On serce swoje dla rozpustnic rzuca, a ja za jednym gonię spojrzeniem? — O kobiety! kobiety!
Odchodzą.