CXIX

Pragnęła cieszyć⁴¹⁵ go, lecz szło nieraźnie

Dotąd, chowając się jakby więziona

Samotnie, drużek nie znała przyjaźni.

Współczuła troska nie drasnęła łona.

Nie było w świecie dla jej wyobraźni

Rzeczy poważnych; co prawda — i ona

Miała strapienia, lecz nie mogła dociec,

Jak przy niej komu łzy mogły z ócz pociec.