CXXIX

Że była piękna — miałem honor orzec;

I nawet niższa rangą mogła snadnie⁴¹⁹

Tłum wielbicieli gnać pod swój proporzec;

A kto niewieści zna ród, łacno⁴²⁰ zgadnie,

Że swoich wdzięków nie kryła pod korzec,

Lecz je roztoczyć potrafiła składnie

I uważała się za półboginią.

— Za to jej moje oktawy nie winią.