LVII
Ni sława — Juan miał ten rodzaj sławy,
Która z damami igra czasem w gąski:
Wszechrodny zbiornik niezmiernie ciekawy,
Pełny cnót wielkich, lecz wadami grząski,
Co bawią przeto, że blask ich jaskrawy,
A jego grzechy są jak smaczne kąski —
Na wosku duszy jej się nie odciśnie,
Czy twardy, czy go hartuje umyślnie.