LVII

A za to wszystka jego miłość zbiegła

Ku córce; ona anielską słodyczą

Od skamienienia twarde serce strzegła,

Krwią pokalane codziennie zbrodniczą.

Jej jednej dusza uparta uległa;

Gdyby rozstała się z tą tajemniczą

Władzą, resztę by ludzkich uczuć skalał

I jak ów Cyklop²²⁴ — ślepotą oszalał.