LXXXVII
Tak nucił lub chciał, lub winien był nucić
Grek teraźniejszy w rymach dosyć zgodny.
Gdyby był umiał jak Orfeusz260 cucić
Głazy, stałby się rozruch niezawodny,
Bo umiał dusze w dłoni spleść, rozrzucić.
Myśli poety — o, to jest zdrój płodny
Myśli słuchacza — choć poeci — łgarze!
Zmieniają ciągle barwy, jak farbiarze.