XCIII
Jurny jak nowo strojone pianino,
Czułek jak harfa Eolowa dziki,
Z którą niebieskie wiatry wchodzą ino
W zespół i tworzą szum dziwnej muzyki.
Miarowo słowa z ust Jurnego płyną,
Czułka pryskają jak górskie strumyki,
Tu dowcip sztuczny, a tu prosty, zdrowy;
U tego z serca, u tamtego z głowy.