XCIX
Życie się waha między dwoma światy: —
Gwiazda wieczorna, co się na dnia słoni
Rąbek. Jak mało wiemy, czym przed laty
Byliśmy, czym dziś! W wieczystej pogoni
Wóz czasu bieży, grążąc w otchłań kwiaty
I łzy... wnet drugie się wynurzą z toni,
Osnute pianą wieków. Przez kurhany
Państw raz się tylko przetoczą bałwany...