CIV

Rzekł — więc wspaniale Zefiryn się toczy

Prosto ku dzbanu⁴⁵⁶, chcąc wzgłębsz⁴⁵⁷ rzecz dociekać;

Blask niezwyczajny zraził⁴⁵⁸ wszystkie oczy,

Stanęli zlękli, nie śmieją uciekać;

Jasność przytomnych⁴⁵⁹ przeraża i mroczy,

Z drżeniem widoku końca muszą czekać⁴⁶⁰.

Wtem obłok świetny gdy się rzedzić⁴⁶¹ pocznie,

Prawda przed nimi stanęła widocznie.