XCVI
O dobre czasy, gdy trwała prostota!
Wprawdzieć nie było tak kształtnie i grzecznie,
Nie śklniła421 w kunsztach422 wytworna robota,
Ani się przemysł423 silił ostatecznie —
Uprzejmość wszystko kształciła424 i cnota,
Żyli wesoło, żyli i bezpiecznie.
Słodkie wspomnienie, szacowne przykłady,
Bogdaj425 się nasze święciły pradziady!