Worki

Nie patrzajmy na wzorki¹⁷⁶.

Zeszły się raz dwa worki¹⁷⁷:

Pozłacany

I skórzany,

Pozdrowiwszy się wdzięcznie,

Rzekł złoty: «To niezręcznie¹⁷⁸,

Iżeś skórzany

I obszarpany,

Gdy patrzę na cię,

Żal mi cię, bracie».

«Choć ja u kupca, ty między pany —

Rzekł mu skórzany —

Ani się troszczę,

Ani zazdroszczę.

Owszem, mnie cię żal, bracie, żeś choć złoty, głupi.

Nie ten dobry, co błyszczy, ale ten, co kupi».