Rozdział XXXV
I rzekł Bóg do Jakuba: „Wstań, udaj się586 do Beit-El, a osiądź tam, i wystaw tam ołtarz Bogu, który ukazał się tobie, gdyś uchodził przed Esawem, bratem twoim!”
I rzekł Jakub do domowników swoich, i do wszystkich, którzy z nimi byli: „Usuńcie bogi obce587, co wpośród was, a oczyśćcie się, i zmieńcie szaty wasze.
A wstaniemy, i pójdziemy do Beit-El, i wystawię tam ołtarz Bogu, który mnie wysłuchał w dniu niedoli mojej, i był ze mną na drodze, którą chodziłem!”
I oddali Jakubowi wszystkie bogi obce, które były w ich ręku, i kolczyki, które mieli w uszach swoich; i zakopał je588 Jakub pod dębem, co przy Szechem,
I wyruszyli. A padł postrach Boży na miasta wokoło nich, i nie ścigali synów Jakuba.
I przybył Jakub do Luz, co w ziemi Kanaan, to jest do Beit-El, on i wszystek lud, który z nim był.
I zbudował tam ołtarz i nazwał miejscowość tę: El Beit-El589; gdyż tam objawił mu się Bóg, gdy uchodził przed bratem swoim.
I umarła Debora590, karmicielka Riwki; i pochowaną została poniżej Beit-El, pod dębem, i nazwano imię jego: Dąb płaczu.
I ukazał się Bóg Jakubowi raz jeszcze591, po powrocie jego z Paddan-Aram, i pobłogosławił go592.
I rzekł do niego Bóg: „Imię twoje — Jakub593; ale nie będzie nazwanym odtąd imię twoje: Jakub, lecz Israel będzie imię twoje”. I nazwał imię jego: Israel.
I rzekł doń Bóg: „Jam Bóg Wszechpotężny594; rozpleniaj się i rozmnażaj; naród595 i zbór narodów596 powstanie z ciebie597, a królowie598 z bioder twoich wyjdą.
A ziemię, którą dałem Abrahamowi i Icchakowi, tobie ją oddam, i potomstwu twojemu po tobie oddam ziemię tę”.
I wzniósł się od niego Bóg, z miejsca, na którym mówił z nim.
I postawił Jakub pomnik599 na miejscu, na którym mówił z nim [Bóg], pomnik kamienny; i wylał nań ofiarę płynną600, i polał go oliwą.
I nazwał Jakub imię miejsca, na którym mówił z nim Bóg: Beit-El.
I wyruszyli z Beit-El, a pozostała jeszcze przestrzeń ziemi, aby przybyć do Efraty, gdy urodziła Rachel; a miała ciężki poród.
A gdy ciężko rodziła, rzekła do niej położniczka: „Nie obawiaj się, gdyż i ten tobie synem!”
I stało się to, gdy uchodziła dusza jej, bo umierała; i nazwała imię jego: Ben-oni601. Lecz ojciec jego nazwał go: Binjamin602.
I umarła Rachel, i pochowaną została na drodze do Efraty, czyli Beit-Lechem.
I postawił Jakub pomnik603 na grobie jej; jest to pomnik grobu Racheli, po dziś dzień.
I wyruszył604 Israel, i rozbił namiot swój poza wieżą Eder605.
I stało się, gdy mieszkał Israel w owej krainie606, że poszedł Reuben, i obcował607 z Bilhą, nałożnicą ojca swojego. I usłyszał to Israel. — A synów Jakuba było dwunastu608:
Synowie Lei: pierworodny Jakuba — Reuben, i Szimon, i Lewi, i Jehuda, i Issachar, i Zebulun.
Synowie Racheli: Josef i Binjamin.
A synowie Bilhy, służebnicy Racheli: Dan i Naftali.
A synowie Zilpy, służebnicy Lei: Gad i Aszer. Ci są synowie Jakuba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram.
I przybył Jakub do Icchaka, ojca swojego, do Mamre, do Kirjat-Arba, to jest Hebron, gdzie przebywał Abraham i Icchak.
A były dni Icchaka sto osiemdziesiąt lat.
I skonał Icchak609 i umarł, i przyłączony został do ludu swojego, stary i syt dni. I pochowali go Esaw i Jakub, synowie jego.